Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
LENOX CADDESİ MALCOLM X BULVARI
İşte burası.
New York.
Sokak basketbolu.
Bizim kültürümüz bu.
Bunu yaparız dostum.
Bizim işimiz bu.
Eski günlerde koca bir mahalle partisi gibiydi.
O atmosfer, o enerji.
Çok özel bir şeydi.
Burası hıncahınç dolu.
Oyuncular gösteri yapıyor ve seyirci bayılıyor.
AND1 bu işi bir üst seviyeye taşıdı.
AND1 tüm ülkeyi avucuna alıp
gözde basketbol markalarından biri oldu.
Tokyo, Japonya. Venezuela. Brezilya.
Kızılca kıyamet kopmuştu.
Rekabet kızışıyor.
AND1'ın yeni ayakkabıları kapış kapış satılıyor.
Kuyruk blok boyunca uzanımyor, blokun ta kendisi.
En iyi sokak basketbolu oyuncuları AND1 bünyesindeydi.
En iyi lakaplar en iyi oyuncularındı. Mesela Skip 2 My Lou.
The Main Event.
The Main Event!
Shane, Dribbling Machine.
Superman ol Shane!
Hot Sauce söz konusu.
Profesör'den söz ediyoruz.
AND1, sektörün devlerini bünyesine katıyor
ve durmaya da niyeti yok.
Bugün birçok insan "AND1'a ne oldu?" diye soruyor.
Üyesi olduğum hâlde ne olduğunu ben de bilmiyorum.
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
PENNSYLVANIA ÜNİVERSİTESİ
Wharton'da aldığım eğitim olmasa bir şirket kuramazdım
ama oradaki daha ikinci günümde
bazı şeyler iyice kafamda netleşti.
JON M. HUNTSMAN SALONU
Tüm sınıf arkadaşlarımın odak noktası belirliydi.
Benimse hiçbir fikrim yoktu.
Ders çalıştığım her saate karşılık muhtemelen dört ila sekiz saat
basketbol oynuyordum.
O yaz yatırım bankacılığı alanında ücretsiz staj yaptım.
"Berbat bir iş, ben yokum" dedim.
"Sevdiğim bir şeyi yapmalıyım."
"Eğer her gün basketbol düşünerek uyanırsam
günüm harika geçer."
Şirketimin doğum anı işte buydu.
Kendi sınırlarımın farkındayım.
"Kendi başıma hayatta yapamam" dedim.
"Bana ortak gerek."
Seth'le yedinci sınıfta tanışmıştık.
Üniversitede, aklında bir fikirle geldi.
"Evet" dedim zira kankanla iş yapmak eğlenceli.
Seth, basket oynarken tanıştığı genç birinden söz ediyordu.
Tom'la tanışmalısın, diyordu.
Biriyle basketbol oynarsan o kişiyi şıp diye tanırsın.
Tom, Wharton mezunuydu ve ortalaması 3,96'ydı.
"Nasıl yani?" dedim.
"Adam günün yedi saati basket oynuyor."
"Haberin olsun, o biraz tuhaftır" dedi.
Başını kaldırmıyor, göz teması kurmuyor, alçak sesle konuşuyordu.
TOM AUSTIN AND1 KURUCU ORTAĞI
Fakat Tom zehir gibi akıllıydı. AND1'ın ardındaki dâhi oydu.
BURASI TANRI'NIN ÜLKESİ
New England kasabalarında büyüdüm.
Üç defa taşındık.
Utangaç, sessiz bir çocuktum.
İnsanlarla basket aracılığıyla bağ kurabiliyordum.
Tom'la konuşup şöyle dedim:
"Basketbol şirketi kuralım mı? Seneye ne yapıyorsun?"
Profesyonel becerim yoktu.
Hep vasıfsız işlerde çalışmıştım. Bulaşıkçılık, komilik gibi.
Basketbol şirketi kuracaklarını duyduğumda
bu tam aradığım şeydi.
Hem oyunla bağım kopmayacaktı
hem iş yerinde şort giyebilecektim.
Bir pizzacıda buluştuk.
Kuracağımız markanın kimliğini tartışıyorduk.
Topu attıktan sonra faul yapılırsa
ve sayı olacağı garantiyse "serbest atış" dersin.
"Tek serbest atış" diye bağırırsın.
-En iyi laf sokma. -"Serbest atış, piç kurusu!" der gibi.
Aklıma bir fikir geldi. Tişört aracılığıyla laf sokmak.
Otuz slogan yazdım ve "Bu ilk tişörtümüz" dedim.
"Oynuyorsun sanmıştım."
"Otobüs şoförüyüm, sizi okuturum."
"Tasmanı tak. Köpek oldun."
En ünlüsü şuydu: "Oyunun, sevgilin kadar çirkin."
Altı tane daha vardı ve hepsi de ilk oturuşta yazdığım
laf sokan sloganlardı.
Ama aslında 15 yıl basket oynamanın meyvesiydi bu.
AND1'ı kurduğumuzda
perakendecilikten anlamıyorduk.
Sadece o değil, hiçbir şeyi bilmiyorduk.
Kendi kültürümüzü yaratıyorduk ki bu bazen hoş bir şeydi
bazen de Sineklerin Tanrısı gibiydi.
İki Wharton, bir Stanford mezunu
arabanın bagajından tişört satıyorduk.
İlk yıl zarar ettik.
Hatırlıyorum da birisi şöyle dedi:
"Tişörtlerinize para veririm." "Vay be" dedim.
İnsanlar laf sokan tişörtleri sevdi.
Bir şey tutturmuş olabilirdik.
Sonra Foot Locker'dan üç dört tasarım için sipariş geldi.
13.000 dolarlık sipariş aldık. Vay canına.
Tişörtlerimizi giyenleri gören dükkânlar bizi arıyorlardı.
Bu kez biz aramıyorduk.
Onlar arıyordu.
Bir şey tutturduk. Devamı gelmeli.
Tişört şirketi büyük bir şirkete dönüştü.
Her gün gördüğünüz bir moda değil ama bir şey tutturdular.
Hadi. Yapmak istiyoruz, değil mi?
Basket oynamayı iple çekiyordum
ama sanırım fırsatı kaçırdım.
Bana kafa tutuyorsan…
O ilk yıl içinde
1,6 milyon dolarlık satış yaptık.
AND1 GENÇ, KÜSTAH VE 'LAF SOKMAYI' PARAYA ÇEVİRİP
"Şimdi sırada ne var?" diyorduk.
Milyar dolarlık bir şirket olmak istiyorduk.
İlk günden rakibimiz belliydi.
SADECE YAP NIKE
Nike en çok taklit ettiğimiz firmaydı.
Büyük yetenekle özdeşlemişlerdi.
İşte yeni ve gelişmiş Air Jordan.
Amacımız en iyi basketbol markası olmaktı. Ayakkabıya el atmadan da bu imkânsızdı.
Para ayakkabı işindeydi
ve tüm piyasada Nike tekeldi.
Gelişmiş ayakkabılar ve şık reklamlar sofistike hâl alıyor.
NIKE'NİN KÂRI ARTTI
NIKE'DE %31 CİRO ARTIŞI
Doğru sporcuyla doğru reklamı buluşturursanız
piyasada çok kuvvetli bir konuma gelirsiniz.
Kendi Michael Jordan'ımızı bulmamız lazımdı.
B sınıfı adamlarla başlayamazdık.
Bu işi yapacaksak A sınıfı biri lazımdı.
Marbury.
Georgia Tech'ten Stephon Marbury için "eğer" yok.
Magic ve Michael'la oynamaya hazır olduğunu söylüyor.
Basket dünyası Steph'i tanıyordu. Şevkli bir basketçiydi.
1996 NBA draftında dördüncü seçimdi.
Milwaukee Bucks'ın seçimi
Georgia Tech Üniversitesi'nden Stephon Marbury oldu.
Kaçırılmayacak biri.
Resmen Steph adına şirketi riske attık.
Bir dakika bile profesyonel basket oynamamış bir çocuğa
on yıllık sponsorluk önerdik ki böyle şey görülmemişti.
TÜM GÜN BOYUNCA
Georgia Tech'ten 3 numara…
…Stephon Marbury!
Açılış gecesi Seth'le saha kenarındaydık
ve heyecandan ölüyorduk.
Ayakkabılar Foot Locker'da satılacaktı.
TV reklamları dönüyordu.
Tüm emeklerimizin buharlaşıp gideceğini kim bilebilirdi?
Hâlâ görebiliyorum. Steph havalanıyor ve "eyvah" diyorum.
Aman tanrım.
Onu görünce soğuk terler döktüm.
Betimiz benzimiz atmıştı.
TV'de Stephon Marbury ile "bilek kırma"
reklamı yapmıştık.
Bileğini bizim ayakkabımızla kırmıştı.
Ayakkabıların çıkışına bir hafta kala.
Stephon Marbury yardımla yerden kalkıyor…
Genelde çok çabuk iyileşirim ama bu durum daha ciddi.
Canım yanıyor çünkü oynayamayacağımı biliyorum.
Tünelde Steph'in menajerini gördük.
Bizi öldürecek gibi bakıyordu.
Onun ekibinden biri,
"Stephon'u televizyona çıkarıp ayakkabınızı çöpe attırabilirim" dedi.
"Doğru ama işimiz bitti" dedim.
İflas etmememiz imkânsız görünüyor."
Sponsorluk işine girip Nike'yi elimine edecekken çuvallamıştık.
İki hafta sonra bir kaset bulduk. Ofisimizde elden ele geziyordu.
Birkaç stajyer hep bunu izliyordu.
Video aklımızı başımızdan aldı.
"Hadi canım" dedim.
Çok oyun görmüştüm
ama böylesini görmemiştim.
Bu oyunda oynayan 15 yaşındaki Rafer Alston'dı.
Namıdiğer "Skip 2 My Lou."
Hemşehrime sevgi gösterin.
Skip 2 My Lou!
New York sokak basketbolu tarzı. Hayal gücünü serbest bırakır.
Şiirin hareketli hâli gibidir.
Hileye ve büyüye benzer.
Hep seni kandırmak istedim.
O yaptıklarının üçte biri kural dışı.
Ama öyle benzersiz ki umurumda değil.
Sokak basketbolu dediğimiz şey
hip hop, grafiti ve break dansın
birleşmiş hâlidir.
Müziğimiz, seyircidir.
Sokak basketbolunda kazanmanın önemi yoktur.
Takımın kaybedebilir ama halka o coşkuyu verdiyseniz
tatmin olmuşlardır.
Saha, tuval gibidir.
Oyun tarzın mürekkeptir.
Sen de oyuncu olarak sanatçısın.
Birçoğumuz şehrin içindeki yoksul, tek ebeveynli evlerdendik.
Doğduğumda annem 15 yaşındaymış.
Bronx'un en büyük toplu konutlarından birinde büyüdüm.
Yeteneğimi geliştirecek istikrarlı bir yuvam hiç olmadı.
Olay spor değil, sağ kalmaktı.
İlk defa basket topuna 11 ya da 12 yaşında değdim.
Basketbol becerisine ya da zekâsına sahip değildim.
Ama babam beni parklara götürürdü.
Becerilerimi orada geliştirdim.
Sokak basketbolu, yaşam tarzı.
Olay para değildi çünkü para NBA'deydi.
Swish, Dumars'ın topunu alıp üçlük basket atıyor!
Bizim geldiğimiz yerde
Madison Square Garden'da
NBA maçı izleyecek para birçok kişide yoktu.
Yani bizim için New York'un ana sahnesi Rucker Parkı'ydı.
Sokak basketbolu burada doğdu.
İlk kez oyun gördüğümde sıskaydım, ufacıktım.
Öne çıkıp sahanın kenarına oturdum.
İdollerimi oynarken izledim.
Pee Wee Kirkland, Joe Hammond, Earl Manigault
ve Dr. Jay.
İnsanların sesi yedi veya sekiz blok öteden duyulurdu.
Herkes nerede, bilirdin.
Birçoğu şunu anlamıştı:
"D1 liginde ya da NBA'de oynayamayabilirim."
Ama hâlâ parkta oynayabilirsin.
Kasette ne olduğunu kavradım.
Saf kendini ifade.
Sonra farkına vardım ki bu bizim özümüzdü.
Biz, oyun parkıyız.
Halkın tabanı, vatandaşın basketbolu.
Tavır biziz. Saf ifadeyiz. Sanatız.
Nike bu stratejik konuma asla el atamaz.
W6N NEWS ÖZEL HABER
Özel Haber için yayın akışımızı kesintiye uğratıyoruz.
Günaydın. İyi ki katıldınız.
Bulls taraftarının yıllardır korktuğu gün gelip çattı
Michael Jordan'ın, United Center'da
açıklama yapması bekleniyor.
Basketbol oyunundan emekliye ayrıldığımı duyurmaya geldim.
BİR ÇAĞIN SONU
Jordan ansızın basketbolu bırakıp
NBA lokavtı yüzünden maçlar da iptal olunca
basket piyasasında bir boşluk oluşmuştu.
Daha önce olmayan bir yeni içerik fırsatı mevcuttu.
Rucker'daki sokak basketbolu oyununu
bir firma olarak alıp o boşluğu dolduracak bir şeye nasıl dönüştürürüz?
New York'ta ürün yerleşimi için kiraladığımız gençlerden biri
Set Free adında bir DJ, prodüktör ve hip hop sanatçısıydı.
"Bunu bir karışık kaset yapıp bedava dağıtalım" dedi.
SKIP TO MY LOOP 1994 GÖSTERİSİ
Basket görüntüsüyle yayınlanmamış müziğin bir karışımına dönüştü.
Ben World Famous Wake Up Show'dan Sway.
Videodaki AND1 Mixtape'i canlı görmek üzeresiniz.
Böyle devam edin!
AND1, 50.000 adet eski usul VHS kaseti bastırdı.
Sokak takımlarına, kulüplere, basket sahalarına, berberlere dağıttık.
Yeni bir uyuşturucu gibiydi. Tüm şehrin altı üstüne gelmişti.
Herkes kaseti bir, iki, hatta üç düzine insanla paylaşıyordu.
İnternet öncesi çağda çılgın bir viral pazarlama yapmıştık.
Mixtape çıkınca New York'ta kahramana dönüştüm.
Bir de baktım ki peşimden 20 kişi geliyor.
"Yanında yürüyelim Skip. Parkta yürüyelim mi?"
İkinci bölümü bekleyin millet! AND1 Mixtape!
Pazartesi günü, deliye dönen bir yığın insan aramaya başladı.
Telefonun başına toplanıp mesajları dinledik.
O karışık kaset muhteşemdi.
Harikasınız AND1!
Skip 2 My Lou!
Durun.
Bir tane daha lütfen!
İkinci bölüm nerede?
Olay şuydu: "Yenisini nasıl yaparız?"
Böylece AND1 Mixtape Tour fikrini yarattık.
Parklardan bulabildiğimiz en iyi basket takımını toplayacağız.
En iyi beşliniz, en iyi beşlimizle
maç yapsın.
Ama New York'ta bir kezle kalmasın.
Şehirden şehre gidelim.
AND1'a turne menajeri olarak gelip Oyuncu İlişkileri'ne yükseltildim.
Asıl fikir beş şehirlik bir turne yapmak
ve karışık kasetlere malzeme toplamaktı.
Shane!
Rutgers Üniversitesi'nden notlarım yüzünden atılmıştım.
Eve dönmüştüm. Oğlum dört, beş yaşındaydı ve işsizdim.
AND1'den telefon geldi.
SOKAK KURALLARI
İlk aradığım kişi Shane'di.
Sokak basketbolu oynuyordum ama 30'larımdaydım
ve NBA benim için uzak ihtimaldi.
Hiç unutmuyorum.
Köşede duruyordum ki Main beni aradı.
Konuşulanlara pek dikkat etmedim.
Dikkatimi çeken tek bir şey vardı:
"AND1 elemanın birini yenelim diye
ücretsiz ayakkabı ve forma mı veriyor? Hadi."
Bayanlar ve baylar, kızlar ve oğlanlar. Ben Duke Tango.
Arkanıza yaslanın çünkü bu işler böyle.
Duke Tango sokak basketbolunda sunuculuğun atasıdır.
Duke Tango adını ağzına alırsa
sokak basketbolcusu olarak yerin sağlamlaşır.
"Bu işe girmek ister misin?" diye sordu Main.
"Kim bunu reddedebilir?" dedim.
Kalabalığın köşeyi döndüğünü fark edip
parkta binlerce insanı görüyorsun ya?
Buna hazırlıklı olmak imkânsızdı.
"Hey, Main ve Shane" dedim.
"Philadelphia'ya gidip AO'yu alalım."
"Şu Headache'i de alalım."
Ben de Black Widow'u buldum
ve Half Man Half Amazing'i.
AND1, sokak basketbolcularıyla ilk defa kontrat imzaladı.
İlk durak Linden, New Jersey'ydi.
Seyirciyi ve oyunu çeksin diye kamera ekibi getirmiştik.
O zamanlar film yapımcılığına dair hiçbir şey bilmiyordum.
Tek bildiğim elimde kamera olduğu
ve seyirciyi beraberinde getirdiğimdi.
Gördüğüm ve hissettiğim her şeyi
çekmeye çalıştım çünkü bu inanılmazdı.
Bu, Chris Hightower'ın güzergâhı.
-Orijinal mi? -Resmî.
Tura çıktığımda bana bir şirket arabası
ve altı bin dolar verip "Hallet" dediler.
Boktan otellerde kalıp oda paylaştık.
Yüz kişinin önünde oynadık.
NEW YORK
Minibüs kullanıyordum
ve evden getirdiğim iskemle minibüste kayıp duruyordu.
Kendimizin sokak ekibiydik.
Kaset kutularını,
broşürleri dağıtıyor,
insanlar bu etkinliğe gelsin diye her şeyi yapıyorduk.
PHILADELPHIA
Nereye varacağını bilmiyorduk.
Asıl olay bizim gibi NBA'e çıkamamış oyuncuların
para karşılığında oyun oynayabileceği
bir platformdu.
Her yıl büyük ticaret fuarlarına gidip
stant dışında bu filmleri oynatıyorduk.
Koca bir kalabalık 2. Bölüm'ü izlemeye geliyordu.
O anda fark ettik ki elimizdeki şey
sandığımızdan çok daha büyük ve hızlıydı.
Atlanta'nın orijinal hip hop ve R&B istasyonunda
AND1 yıldızları burada. Mixtape'i gördünüz.
Oyunlarını gördünüz.
Bugün de oynuyorlar. Kaçırmayın.
Saat 16.30 ile 18.00 arası.
Sokak basketbolunun starı olmak için
fırsat ayağınıza kadar geldi.
Atlanta'da oynadığımızda atmosfer tümden farklıydı.
Hot Sauce!
Seyirciler "Hot Sauce" tezahüratı yapıyorlardı.
Kim ki bu Hot Sauce?
Georgia'da varoşlarda oynar,
başkalarının bahçesinden top çalardım.
İşim vardı ama tutunamıyordum.
Dokuzdan beşe basket oynuyordum.
Yerel efsane olmuştum.
Ben oynayınca insanlar sahaya geliyordu.
Mixtape 1 ve Mixtape 2'nin ardından
kasetlerde olmak istedim.
Ama bunun bedelini bilmiyordum.
Turneyi Atlanta'ya taşıyacaklarını o zaman öğrendim.
Beklediğim fırsat buydu işte.
Ergen saçmalıkları yüzünden hapse girmiştim.
Tahliye olduğumun ertesi günü bir turne maçı vardı.
Çok garipti.
"Bu ne yahu?"
"Ne yapıyor bu?" deyip kalmıştık.
İnanılmazdı.
Hot Sauce bunu yaptığında…
Tanrım!
Olay buydu.
Tek bir kişi, sokak basketbolu fikrini
resmen ters yüz etmişti.
Onun havası ve imajı,
oyunu sonsuza dek değiştirdi.
3. Bölüm, "Hot Sauce" kaseti oldu.
Yeni bir yıldızımız var. Hot Sauce lakaplı çocuk.
Onunla sözleşme yaptık.
Daha ilk maçtan başlayarak
bir ikon olup çıkmıştı.
O, turneye katılınca
her şey birden değişiverdi.
Artık minibüs falan yoktu.
Üç milyonluk turne otobüsleri vardı.
Dört başı mamur.
-Hot Sauce! -Hot Sauce1
Artık Sauce dünyasıydı. Benim gösterim.
Favorim Hot Sauce.
Hot Sauce bir numara.
Hot Sauce'u seviyorum. Adamım o.
Herkesin aklı fikri Hot Sauce'u görmekteydi.
Sırf fakir mahalleler değil
banliyödekiler de onu izlediler.
-Adam çılgın! -Değil mi ya?
Aman tanrım!
Hareketlerini öğreniyorlardı.
-Y2K. -Y2K.
Taş Devri.
Bumerang.
"Nasıl yapıyor" diye şaşırıyor,
sonra sahada kendileri yapmaya çalışıyorlardı.
Mixtape serisini arka arkaya izleyen çocuktum ben.
Hareketleri yapsam da Hot Sauce'unki gibi olmuyordu.
Top idaresi eşsiz ve yenilikçiydi.
Bu adam halkı tetikliyordu.
Seyirciyi Hot Sauce gibi etkilemek istiyordum.
O sıralar dünyanın en popüler basketbol oyuncusuydum.
İşte AND1 sokak basketçileri.
Sahnede hünerlerini gösterecekler.
Hot Sauce ile başlayalım.
-Eylül ayında filmin çıkıyor. -Harika bir deneyimdi.
HOT SAUCE KASIP KAVURUYOR
Bir işletme olarak Mixtape'le satışları hiç ilişkilendirmemiştik.
Ama 3. Bölüm olan Hot Sauce'un Yükselişi'yle
Footaction'la ortak olduk.
Herhangi bir AND1 ürünü satın aldığınızda
bir Mixtape kazanıyordunuz.
Sokaktaki çocuklar gelip çok eğlendiler.
Konuştuğumuz müşteriler onlarla bağ kuruyor.
Bazen dükkânlarda "İşte bu benim" diyordum.
Her yerde yüzümüz ve adımız var.
SÖZLEŞMEDE "RAFER" YAZILI. BANA SKIP DİYORLAR
İki haftadır satışlar yükselişte.
Nike bizim farkımıza ilk kez o zaman vardı.
Bizse üç kişiydik ve Golyat'la kapışıyorduk.
Biliyorduk ki onları geçince
HABERİN OLSUN NIKE! SOKAKLAR AND1'IN
NIKE MERKEZİ BEAVERTON, OREGON
Hiç unutmayacağım.
Biri Nike'nin toplantı videosunu yolladı.
AND1 resmini nişangâha koymuşlardı.
"Anladık. Nike bize nişan alıyor" dedik.
Marka olarak istikrarlı biçimde ilk ikideydik.
Bizde Mixtape Tour vardı. Onlarda benzer bir şey yoktu.
Oyunun özü buydu ve onu elimizde tutuyorduk.
Nike isen riskten kaçınırsın.
Orta Amerika'da 50 yaşındaki birileri gücensin istemiyor,
bizi değil, kitleleri hedefliyorlardı.
Bizse basketbol oyuncularına satış yapıyor ve bunu biliyorduk.
Nike buna yanıt vermeye mecburdu.
Ama ne yapacaklarını bilmiyorduk.
Tamam. Ses kayıt.
Kamera.
"N-1" Mixtape Tour için ESPN binasındayız.
Demek oluyor ki bizi tanımıyorlar.
2003'te ESPN bize gelip
turneyi konu alan bir programı istediğini söyledi.
Realite programları yeni parlıyordu.
ESPN programı yeni yetenek bulmak üzerineydi.
Bu yeni yetenek acaba kim?
Survivor gibi.
Kazanan, sona kalan, seçilen kişi
YAKALAYIN
Eşsiz bir etkinlik daha başkente dönüyor.
AND1 Mixtape Tour takımı lakapları ve hip hop müzikleri olan
bir grup basketbol karakteri.
Onlara kafa tutabilecekseniz
16.00 ile 18.30 arası gelin.
Oynayacak ekstra oyuncu arıyorlar.
Hep yeni yetenek arayışındaydık ama kimse göze çarpmıyordu.
Keizer, Oregon'da sokak basketbolu bilinmezdi.
Hor görülürdü.
Koçlar bu tarza saygı duymazdı.
Büyürken NBA beni o kadar çekmiyordu.
Ben AND1'ı seviyordum.
Sonra liseye başladım. Çok çelimsizdim.
Hep kadro dışı kaldım.
Üniversite teklifi yoktu.
Çok hüsrana uğramıştım.
Kız arkadaş meselesi gibi değildi.
Yaratıcı bir şey yapmak istedim.
Geleneksel basketboldan ve NBA'den farklı bir şey.
Slam Magazine turne haritasını yayınladı.
Portland da oradaydı.
Tüm enerjimi idmana harcadım.
Biliyordum ki fırsatım buydu.
AÇIK MAÇ DENEMELERİ PORTLAND, OREGON
Açık maç denemelerine ilk geldiğimde
saha etrafını saracak kadar insanı ilk kez görüyordum.
Daha iyi görmek için çitlere tırmanmışlardı.
Denemeler sinir törpüsüydü.
Üç kişi seçmeliyiz.
Arenada oynayacak
üç kişi seçmeliyiz.
Sıram geldiğinde bayılmayı göze alamazdım.
Ayakları görelim.
Yaptığım birçok hareketle insanlar deliye döndü.
Buraya bak mavili ufaklık.
Hot Sauce'la oynamak heyecanlı. Onları kasetten tanıyorum.
Onları gerçek hayatta görmek adeta bir hayal.
Arenaya girmek akıl almaz bir şeydi.
"Buradayız" dedim. "Başardık!"
O ilk maçta
idollerime karşı oynamak inanılmazdı.
Hareketlerim seyirciyi coşturmuştu. Azmim saygı uyandırmıştı.
Seçimi yaptım.
Seni seçiyoruz.
Bu ulusal mücadelede
yarışmacı olarak turneye gelmemi istediler.
Afallayıp kalmıştım.
Ebeveynlerim izin vermez sanmıştım ama "Git ve yap" dediler.
Turneye çıktığımızda
gittiğimiz her şehirde eve dönme ihtimalim olduğunu biliyordum.
Halka açık maçta yeni biri bir oyuncuyu ekarte edebilirdi.
Sürekli birileri gelip birileri gidiyordu.
O ilkti ve ilki daima en zorudur.
Çünkü daha 29 şehrimiz var.
-Dezavantajlıyım ha? -Evet.
On sekiz yaşındaydım. Yetişkinler arasında bir çocuk gibiydim.
Bazen yedek kulübesinde 14, 15 kişi olur
ve zamanını iyi kullanman gerekir.
"Takımda beyaz bir oğlan mı var?" dedim.
"O benim vaftiz oğlum olacak."
Onu görür görmez adını koydum.
Bu benim evladım, vaftiz oğlum,
basketbolun Rocky Balboa'sı,
AND1 SÜPER HAYRANI
PROFESÖR GRAYSON BOUCHER
Yetenekli bir beyaz çocuğun mahallede yaptığı her şey
bir milyon kat büyütülür.
Ama Profesör harbi oyuncu.
Bu gece bu üç kişiden biri evinin yolunu tutacak.
Her eleme maçında sihir gerçekleşiyordu.
Vaftiz oğul! Profesör!
-Dallas'ta görüşürüz. -Tamam.
Tamam mı? Sağlıcakla kal.
Biraz stres var ama hepsi bu.
Sözleşme, hayat değiştirebilir.
Ne haber dostum?
-Bugün eve dönüyor musun? -Hayır, dönmüyorum.
Çıkıp bildiğim şeyi yapacağım.
Beni buraya getiren şeyi yapacağım.
Headache'e yaptığı oyuna bak.
İşte böyle!
Evet bebeğim!
23 AĞUSTOS - LINDEN, NJ.
Son durak Linden, New Jersey idi.
Bu saha resmen başlangıç. Her şeyin doğduğu yer.
Hadi, hedef 21 sayı.
Ondan sonra takım bir araya gelecek.
Bir karar vereceğiz.
AND1 oyuncuları ve yarışmacılar karşı karşıyaydı.
Ticari turnede yaptığını mahallede yapabilir misin?
Karşımızda durabilir misin?
Oyunu başlatırken bile Sik Wit It beni sahte pasla tufaya getirdi.
"Vay be" dedim. Kesinlikle gerilerindeyim.
Birkaç oyun sonra bir şutu engelledim.
Birkaç şut attım.
İyi oynadım ama diğerleri de öyle.
Profesör. Hot Sauce. Hot Sauce. Profesör.
İşte oyun bu!
Son oylamaya gelindi. Kazanacağımı sanmıyordum.
Bir kez daha hepinize tebrikler.
Sözleşmeyi imzalayacak olan kişi…
El Professor.
-Tamam mı? -Sağ ol.
O kişi olacağım.
İnanamıyordum. Düşlerim gerçek olmuştu.
Canımı dişime takmış ve AND1 sokak basketbolcusu olmuştum.
SOKAK BASKETBOLUNA KISA BİR BEYAZ YÖN VERİYOR.
SOKAK BASKETBOLU VE AND1 MIX TAPE TOUR
ilk bölüme baktım. Gayet iyi görünüyor.
Program ESPN'de yayınlandığında
açıkçası izleneceğinden bile emin değildim.
Kuyruk, blok boyunca uzanmıyor. Blokun ta kendisi.
Kapı açıldı mı, bam!
Shane! Dostum!
İnsanlar deliye dönüyordu.
Sevgi seli. Büyük bir aşk.
-Saç bandını ver! Bir şey ver! -Bandananı ver!
AND1 Mixtape Tour bu hafta sonu şehrimizde.
-Kim bu Profesör dedikleri? -Nasıl oyuncu ama.
Tezahürat inanılmazdı. Benim için bir gecede olmuştu bu.
Sağ ol tatlım!
Amerika bu çocuğa bayılıyor. Böyle reyting görülmemiştir.
AND1 turnesinden sonra
saçını siyahiler gibi ördürmüş, pırlanta hızma taktırmıştı.
Maçtan önce Opie gibi konuşuyordu. Maçtan sonra Eminem gibi.
Jackson Five'a döndü. Bu Michael Jackson.
BENİMLE EVLENİR MİSİN?
Seni seviyorum Profesör!
O daha 11 yaşında.
Onun ilk hayranını hatırlıyorum.
Onun hayatını değiştireceğini biliyordum.
Dur orada.
Lisede çok utangaçtım ama şöhreti hemen benimsemiştim.
ESPN'deki program bizi başka bir seviyeye taşımıştı.
NBA hayranları ve ünlüler bize bayılıyordu.
O hareketi görmediyseniz başa sarın.
AND1 Mixtape Tour! Bu oyuna bayılıyorum!
O noktada, maça gelenlerden para almaya başladık.
NBA sahalarını dolduruyorduk.
Gittiğimiz bazı yerlerde
ev sahibi takımdan daha çok hayranımız vardı.
Hiç unutmuyorum.
Bir kulüpteydik ve Detroit Pistons takımının
ikinci NBA şampiyonluğunu izlemeye gelmiştim.
DJ'e şöyle dedim: "Bak, Chauncey Billups burada."
Chauncey Billups, en değerli oyuncu ödülünün güçlü adayı.
DJ bana bakıp şöyle dedi: "Siktir et onları. Siz buradasınız ya."
KÜRESEL İSTİLA
AND1 MIXTAPE DÜNYA TURNESİ
FRANSA İSPANYA
İNGİLTERE ALMANYA
İlk uluslararası turnemiz şoke ediciydi.
Dünya ABD'den büyüktü. Hem de çok büyüktü.
Sesiniz çıksın Tokyo!
Karşınızda AND1 Mixtape Tour.
Avustralya hayvanat bahçesinde kankam koalayla takılıyorum.
Her şey birinci sınıftı. Ritz-Carlton'da kalıyorduk.
Resmen rock yıldızı gibiydik.
İmza günlerine gidiyorlardı
çünkü hatunlar oraya üşüşüyordu.
O Waliyy mi? Yaşa Hot Sauce!
Ona bayılıyorum.
SENİ SEVİYORUM AO SİK BENİ
AND1, bebeğim.
Yanımıza karısıyla gelenler vardı.
İmzalayacak şey bulamayınca kadın göğsünü açtı.
"Karının memelerini mi imzalayayım yani?"
AND1 turnesi parti, içki, uyuşturucu demekti.
Ellerinde kamera vardı. "Gece görüşlü" dediler.
"Neye bakıyorsunuz?" dedim.
Hepsi fettan bir hatunla grup seks yapıyorlardı!
"O kadını maçta görmüştüm!" dedim.
"Vay anasını!"
-Yalan söylüyor. -Hayır, sadece…
Şaka yapıyor.
AND1 dalgası
öyle hızlıydı ki kimse durduramıyordu bizi.
Mountain Dew sunar: AND1 Mixtape Tour.
Artık sponsorlarımız vardı.
Sokaklardan arenalara, oradan bilgisayar oyunlarına.
KOYVER KENDİNİ 750
Ekip bir istatistik gösterdi.
Streetball tüm ESPN'de erkeklerin bir numaralı programıydı.
"Hadi canım, daha neler" dedim.
Sonra şöyle dediler: Streetball, ESPN'de
ergen erkeklerin bir numaralı TV programı."
"Vay anasını" dedim.
AND1 MERKEZİ PAOLI, PENNSYLVANIA
Ne haber?
Mixtape Tour büyük bir başarı yakaladı.
İki, üç yıl içinde 15 kişiden 70 kişiye çıktık.
Uzun vade için bir mekânda karar kıldık.
Ofisin bir basket sahası olmalıydı.
Büyük bir ulusal marka olarak etki alanımızı nasıl büyütebilirdik?
Tekrar denemeye karar verdik.
Ayakkabıyı.
İlk Marbury ayakkabısı çirkin, ağır ve aşırı pahalıydı.
Sorun da benden kaynaklanıyordu
çünkü o ürün benim sorumluluğumdaydı.
Jay'e hep not yazıyordum.
"Şunu yapmalısın, bunu yapmalısın."
Jay de "Yapabileceklerini bana söyleyip durma" dedi.
"Kendin denesene."
Yaşım 25 falandı. "Tabii" dedim. Hiç şüphem yoktu.
Basketbol ayakkabısının nasıl olacağı kafamda netti.
Ayakkabı hafif ve hızlı olmalı.
Koşu ayakkabısı gibi havadar.
Ağ ve kompozit materyal kullanmalı.
İlk fikrim Post-Game adındaki bağcıksız ayakkabıydı.
Apayrı bir seviyedeydi.
Onlar yapıyor, biz bayılıyoruz.
Aynen böyle devam edin.
Ben küçükken moda uğruna farklı ayakkabı teki giyilirdi.
Tai Chi'nin esin kaynağı buydu.
Görsel olarak renkler farklı. İki ayrı ayakkabı gibi.
-Selam! -Merhaba! Ne haber?
Tai Chi'ler kapış kapış gidince hissettiğim şoku anımsıyorum.
Acayip havalı görünüyor.
Resmen yanıyor.
En iyi basket ayakkabılarından.
AND1'ın en çok satan ayakkabısı oldu.
On sekiz ayda sıfırdan 65 milyon satışa erişti.
"TARZ VE PERFORMANS"
"AND1'IN EN İYİSİ"
"MİLYONLARCA SATIŞ"
Kaçılın ayakkabı firmaları.
Mahalledeki dolandırıcılar, torbacılar
hepsi AND1 giyiyordu.
Nike'yi ya geçecek ya ardından ikinci olacak tarzımız vardı.
Nike ile dalaşacaksan bil ki
her departmanlarında 50 kat fazla insan var.
Michael Jordan'a cafcaflı bir ayakkabı yapmak
onların yıllarını alabilirdi.
Bizimse beş tane tasarımcımız vardı.
Tom bazen üç gün ofiste yatıp kalkıyordu.
Geç saatlere kadar çalışıyor ama bunu çok seviyordum.
Bu enerji bulaşıcıydı.
Jordan ayakkabıları,
tasarımcı Tinker Hatfield'la yaratıcı ortaklığın bir meyvesiydi.
Tasarımcıların şöhret sahibi olduğu bir zamanda
Tom göze çarpmıyordu ve adı duyulsun istemiyordu.
Ama en inanılmaz tasarımcılardan biriydi.
Kendi küçük krallığımda kaliteli ayakkabı üretiyordum.
İşimi yapmaya devam edersem Nike'yi geçecektik.
LAKABIM, MİKROFONUM. HAREKETLERİM, SATIRLARIM.
HAYATIM BU OYUN. PHILIP CHAMPION, HOT SAUCE
OYNUYORUM. AND1
16 TEMMUZ 2004
Madison Square Garden bu işin zirvesiydi.
Çok gaza gelmiştim.
Beklenti çok yüksekti.
Etrafa bakıp "Vay be" dedim.
NBA'de olmak böyle miydi yani?
Aynı soyunma odasında aynı atmosferi soluyorduk.
New York'a hoş geldiniz!
Buraya 25 yılda vardım. Taç takmaya hazırım.
Hissediyorum. Cidden hissediyorum.
En çok Madison Square Garden'daki maçı kazanmak istiyorduk.
Çünkü sonuçta oralıydık.
NBA sahasındaydım. Ödüm patlıyordu.
Ama orada dolaşıp kafamı sallarken görseniz anlamaz,
"Başaracaksın Sauce" derdiniz.
İçten içe, korkudan altıma sıçacak gibiydim.
Altıma edecektim.
NBA'e gitme düşlerin vardı. Başardığını hissediyordun
çünkü adın burada, skor tahtasında yazılı.
İsmin parlak ışıklarla yazılmış.
Binlerce kişinin önünde oynuyorum.
Madison Square Garden sahasında oynadığımız maç var ya?
İnsanın gözü doluyordu. Çok duygusaldı.
Ailemize, arkadaşlarımıza karşı resmen övünebilmiştik:
"NBA'de oynayamadık ama hedefimize ulaştık."
Hazır mısınız?
Profesör'den alley-oop!
Evet! İşte böyle!
İnanılmazdı. İnanamıyordum.
Oraya varmak çok zaman ve enerji gerektirmişti.
Bebeğim! Bunlar Sizzle ve Pharmacist.
Hazırlık maçı kıran kırana geçti.
Diğer maçlarımıza benzemiyordu.
Dört buçuk metreden cemşat, top potaya deliksiz giriyor.
Helicopter ona bakıyor. Bomb'dan pas. Şuna bakın!
Madison Square Garden'da yeterince coşku varsa bina sallanır.
Blokun yarısı sallanır.
Değiştirmek için bakıyor. Profesör. AO!
Sahada kim olursa olsun bu istatistiği korumalıyız.
Enfes bir cemşat!
Yağ gibi!
İşte Main Event!
Bu işin tam göbeğinde,
19 bin kişinin önünde cemşat attın. Bundan iyisi düşünülemez.
AND1'le 26 yaşımda tanıştım.
NBA günlerim sona ermişti
ama hikâyemin özü, asla pes etmedim.
New York!
Gördüğünüz hoşunuza gittiyse sesinizi çıkarın!
Alkışlar her iki kulüp için!
Evet. Yapabilirsin.
-Bana oyundan bahset. -Dostum…
Eğlenceliydi, dostum.
Gelin, millet.
Bir, iki, üç, AND1.
Üç yıldır ilk kez yapılan smaç basma yarışına hazırız.
Son seferinde…
Vince Carter'la smaç yarışını unutamam.
Sonra Nike'yle anlaştı.
İşte bu kalabalığın görmek istediği adam.
Vince Carter'dan ilk smaç!
Eve gidelim!
Vince belki de hayatının en iyi performansını
AND1 Tai Chi ayakkabılarıyla sergiledi.
Aklımızı yitirecektik.
Soğukkanlı davranamadık. Muhteşemdi.
Kimsenin inanamadığı şeyler yaptı.
Ayağında bizim ürünümüzle.
"Sağ ol, ayakkabıyı para almadan giydin."
AND1'ın zirvesi işte buydu.
Sanırım bundan iki üç ay sonraydı.
Televizyonu açtım.
Bir top sıçrıyordu.
Logoyu gördüm.
İlk düşüncem "Ha siktir" oldu.
Nike'ydi bu.
JIMMY SMITH WIEDEN + KENNEDY METİN YAZARI
Enfes çekilmiş bu TV reklamı kampanyasıyla
sokak basketbolundaki yerimize göz dikmişlerdi.
İyi bir reklamdı.
Tavırlıydı. Hip hop çalıyordu.
Ama Nike bunu yapmamalıydı. Bizi kopyalamışlardı.
Bu TV reklamı 30 saniye içinde
Mixtape'le beş yılda yaptığımızın fazlasını yaptı.
Ayakkabı yüzünden olmalı. Nike yükselişte.
Yatırımcılar Nike'ye üşüşüyor.
"Sadece yap" düsturunun hakkını veriyor.
Sokak basketbolunu ele geçiriyor.
Hareketimizi alıp
süsleyip püslemiş ve kendilerinin yapmışlardı.
Bizi bir anda ezip geçmişlerdi.
Zafer mücadelesinde cesaret elzemdir.
Nike Underground'dan Sahanın Kralı.
Pazar günleri 20.00'de MTV2'de.
On, 20, belki 50 milyon harcamışlardır.
O TV reklamını görünce "Sıçtık" dedim.
"Hiç zamanımız yok."
"Karar verip harekete geçmeliyiz."
SADECE YAP.
TV'ye çıktım!
Şirketin, bütün servetini
oyuncuların sırtından kazandığını düşünen birine
ne yanıt verirsin?
Oyuncuların şirket tarafından
sömürüldüğünü düşünen birine ne mi yanıt veririm?
Şunu diyebilirim: "Şirketin çok para kazandığını biliyorum."
Maçlardan sonra ürün stantını görüyorduk.
Üstünde adımız olan sayısız ürün.
Yine hepsi tükendi.
Oyuncular "Bundan para gelmiyor" diyordu.
Her şeyin çöküşü buydu.
Depoda AND1 ürünlerini herkes için paketleyip
kargoya veriyoruz.
Depodakilerle buluşmak için saat 8'de kalkıyoruz.
Ücretsiz.
Daha kaç tane ücretsiz iş yapacağız?
Şirket milyonlarca dolar kazanıyordu.
Herkese parayı kazandıran bizlerdik.
DEW İÇİN. HOT SAUCE
Yiyecek olarak bize pizza geliyordu.
Ama yönetimin otobüsüne bakınca
Onların her şeyi vardı.
Fileminyon, kalamar, sodalı su.
En lüks şeyler.
Ne yiyorsun Shane?
Oyundan önce
Buca kaşarlı karides.
Birçoğu "Bize iyi bakmalısınız" diyordu.
"Niye biz yiyemiyoruz?"
"Oyuncular olmadan turne de olmaz."
Yanılmıyorsunuz, hepiniz yemelisiniz
ama çok da agresif olmadan.
Otobüslerine fırlatacağım.
Bu iş bitti.
Sıcak pizzayı turne menajerinin suratına fırlattı!
Söylediklerimi ilet. Bir şansı daha var.
Onu döveceğim. Çok ciddiyim.
Hangi oyuncunun ne kadar kazanacağına
nasıl karar verdiniz?
Ben yapmadım. Ben sadece Sauce'la ve menajeriyle konuştum.
Benim memleketim. Hatırlanmam gerek.
"Sen cidden iyi birisin Seth" dedi.
"Evet, öyleyim orospu çocuğu" dedim içimden.
"Şu kadar para vermezsen Sauce, Reebok'a gidecekmiş" dedi.
"Bırak, gitsin" dedim.
Kariyeri mahvolacak. Hiç kimse Reebok istemiyor.
İlginç çünkü bir ödeme yapısı yoktu.
Main Event'e 90 ila 100 gidiyordu.
AO için 80 ila 90 bin.
Half Man'e 60 ila 75 bin.
Alt seviyedekiler ise 15 bin civarı alıyordu.
Ama bu, üç ayın karşılığıydı.
Çünkü eylül ayı gelince turneler sona eriyordu.
Adamları halkın verdiği tepkiye göre değerlendiriyorduk
ve belli ki Hot Sauce bir numaraydı.
Başkası kadar para kazanmadıklarından
sık sık yakınıyorlardı.
Ama AND1 turnelerinde en iyisi kazandığın parayı saklamaktı.
Yine de birbirlerini çatlatmak için söylüyorlardı.
Hadi.
Dolarlar. Evet.
2005 için yeni bir şey almalıydım.
Küçük bir takı. Ufak bir şey.
Bu, Sizzle'ın evi. Anladınız mı?
Bu ikinci evim. İki tane evim var.
Hot Sauce'un konuşan arabası vardı.
Merhaba Hot Sauce.
İnsanlar nefret ediyordu o şeyden.
Hiç para meselelerine bulaşmadım.
Biliyordum ki yeniydim ve pazarlanmaya müsaittim.
Bence elime geçen para çok iyiydi.
Ve kamera.
Bazı oyuncuların daha çok öne çıkarılması
kesinlikle takım içi kıskançlığa yol açıyordu.
Bazı oyuncular var.
Bir iki büyük maçta adları "sokak basketbolu efsanesi" oldu.
Bizse dokuz on yıldır çabalıyoruz.
NORM NIXON ESKİ NBA YILDIZI
Söz meclisten dışarı. Profesör çok iyi bir basketçi
ama bazen amacını sorguluyorum.
Hiç oralı olmuyorum.
Turnede eğlendiğimiz sürece ne düşündükleri fark etmez.
Ciddiyim.
Rock yıldızı olmak hepsinin kafasına girmişti.
Herkes para düşünmeye başladı.
Şöyle yapıp durma yahu. Kahretsin!
Nereden çıktı?
Çeki nereden alıyorsun?
Burada olmasam başka yerde para kazanırdım.
Bu turne beni mahvetti. Beş param yok.
Sözleşmem çok boktan. Ciddiyim!
Karnım bu işle doyuyor. İyi kazanıyorum.
Seni bilemem. Masraflarım seninki gibi değil.
Sen lüks içinde yaşıyorsun, ben toplu konutta!
Çok fazla yıldızımız var.
Canavar yaratmadan önce
canavar ehlileştirmeyi bilmelisin.
Oyuncular arasındaki husumet
gitgide büyüyordu.
-Bana sorsaydın. -Sormuyorum.
Niye? Koça bir soru sordum.
-O yüzden. -Saygısızlık etmiyorum.
-Seninle konuşmuyorum. -Siktir git!
Bunu hiç deneme dostum.
-Kimmiş o sürtük, Zig? -Sensin!
Bunları çekme sakın.
Maskaraya döndük.
Ortalık karıştı.
Niye beni tutuyorsunuz? Niye beni tutuyorsun?
Ayakkabıyı ben devralınca muazzam bir başarı yakaladık.
Gelirin %90'ı buradandı.
Bütün şirketi ben taşıyor gibiydim.
Tom, Tayvan'a taşınma kararı aldı.
Çünkü fabrikada olursa ürünlerin kalitesini
çok daha iyi etkileyebilirdi.
Kaygılanmıştım çünkü Tom çok çalışır.
Ortalamada yılın 364 günü çalışmışımdır.
Havaalanlarında, otellerde yaşıyor,
altı haftada bir 12 zaman dilimi değiştiriyordum.
Farkında değildim ama kaldıramıyordum.
Sonunda sindirim bozukluğu teşhisi kondu.
On, 15 kilo verdim.
Seth ile Jay beni Asya saatiyle sabah 2'de, 3'te arıyordu.
"Nasıl gidiyor? Şimdi ne var?" Artık dayanamadım.
"Ne yapacağımı söylemenizden bıktım."
"Burada çırpınıyorum. Bunu yapamazsınız."
Telefonu kapattım.
Biliyorum, Tom baskı altındaydı.
Özellikle de altımda olduğu için benim yüzümden.
Biraz kendi kabuğuma çekildim.
Küstüğüm arkadaşlarım oldu.
Fiziksel ve duygusal bakımdan harabeye dönmüştüm.
İşin eğlencesi kalmamıştı.
Asla kolay olmamıştı ama eğlenceliydi.
Tom, ofisime geldi.
"Ben ayrılıyorum Seth" dedi.
"Dur, ne?" dedim. Bu imkânsızdı.
Tom ayrılınca çöktük.
İki yüz milyon satıştan 130 milyona düştük.
Personelin %20'sini işten çıkardım.
Maddi değeri en yukarı taşımak için
şirketi çok kısa süre içinde satmalıydık.
Paoli, Pennsylvania.
2005 mini kampı. Mixtape Tour!
AO!
AND1'dekilerden yeni haber aldım.
Sports Illustrated'ın kapağına çıkacağız.
Sports Illustrated spor dergilerinin kralıydı.
Bu resmen oluyor.
Evet. Bunu kadraja almalıyız.
DİĞER OYUN
2005 turnesinin başlangıcından önce
sözleşme yenilemeye çağrılmadık.
Çok şaşırtıcıydı.
Olan her şey bizi şaşırtmıştı.
Bir sürü söylenti vardı.
Ansızın hepimizi bir odaya topladılar.
"Neler oluyor ya?" dedim. "Sakin ol" dedi.
"Büyük bir satın alma gerçekleşecek" dediler bize.
"Hiçbir şey aynı olmayacak."
AMERICAN SPORTING GOODS, AND1'I SATIN ALDI
Beklenmedikti.
Bir anda gidivermişti.
Hiç uyarı olmadan.
Oyuncular o kadar gururlu ki
hüsrana uğradıklarını söylemezler bile.
Günün sonunda iyiydik. Ama bana kalırsa bu iş biterken
efsanelere bunu söylememeleri küstahlıktı.
Bu, başarı hikâyesi olmalıydı.
AND1 çok büyüktü. Yoktan koca bir şey var etmiştik.
Şirketi satıp bir sürü para kazandık
ama satış benim için fiziksel olarak çok zordu
ve çok da hüzünlüydü.
Kendi aramızda kavgalar, kopan ilişkiler oldu.
Duygusal bakımdan hâlâ hem acı hem tatlı.
Kesinlikle.
Onu ESPN Streetball'dan tanıyor olabilirsiniz!
"The Dribble Machine" lakaplı Shane Woney!
Court Jesters, Harlem Globetrotters'ın
yarı profesyonel lig versiyonuydu.
Burası Garden'a benzemiyor. Hem de hiç benzemiyor bebeğim.
Bazen beni tanıyan birileri çıkıyor. Şöyle diyorlar bana:
"Niye burada çalışıyorsun ya? Eskiden TV'deydin."
O zaman içim sızlıyor.
Sabah şöyle kalkıyorum: "Umarım bir şey olur da
'Bugün bize lazımsın Shane' derler."
Öyle düşünüyorum.
Emeğimizin karşılığını alamadık.
Hakkımızı alamadık.
Mahalleye gelip her şeyi aldılar.
Mahalle onlara "Şöyle yapın" diye fikir veriyor.
Hemen yukarı koşup yapıyorlar,
satıyor ama karşılığını vermiyorlar.
Hep demişimdir. Bunun adı "Sefalet Tellallığı."
İnsanlar "Kurumsal Amerika sırtından para kazanıyor" diyor.
Dışarıdan böyle görünüyordu ama içten içe durum farklıydı.
İmkânsızı başarmaya çalışıyorduk.
Havalı olmaya.
Bir suçumuz varsa o da budur.
Onlarla imzaladığımız sözleşmeler önemsiz değildi.
Bazı Mixtape oyuncularına NBA oyuncularından çok ödedik.
Bize bir kontrat imzalattılar.
O rakama uyup uymamak bize kalmıştı.
Kabul etmek zorunda değildik.
Bana verdikleri para mı? Tabii ki alacağız.
Ne diyeceğiniz umurumda değil.
"Sadık değilsin." Neye karşı sadık?
Sadakat bana çek yazmıyor. Bunu biliyorum.
Yaptığımız şeyden ötürü bizi sevdiler mi? Evet.
Saygı duydular mı peki?
Bunu yanıtla.
En büyük pişmanlıklarımdan.
Mixtape oyuncularını
sponsorlu sporcu değil de personel olarak görseydik
onlara şirketten pay verebilirdik.
Bu da giderek artan bir servetin
oyunculara dağıtılmasını sağlardı.
Onların gözünde değerimiz yoktu.
-Bence… -Hayatımız önemsizdi dostum.
-Main. Bizim hayatımız… -Belki de.
Bak.
AND1'daki son yılımda
ondan 16.000 dolar istedim.
Oğlumu okula vermek için.
"Sana yardım edemeyiz" dediler bana.
Yaptığımız onca şeyden sonra.
Hiç hatırlamıyorum.
Hatırlamadığım için üzgünüm.
Shane benimle doğrudan konuşmuş olabilir.
Öyle yaptıysa, ona ve çocuğuna yardımcı olamadıysak bu çok kötü.
Resmen bizi soydular.
Ama para asla o deneyimin önüne geçemez.
Pasaport sahibi olup ülkeden ülkeye seyahat etmek…
Bu, eğitici bir şey.
Bana kazandırdıklarından ötürü AND1'a hep minnettar oldum.
Annem ve babam bu masrafları karşılayamazdı
ve birçok şeyi başaramazdım.
Muhteşem bir şey.
AND1 asla yakalayamayacağın fırsatlar da yarattı.
Düşünüyorum da
şehirden, Brooklyn'den
asla ayrılamazdım.
Dostum.
Böyle olacağını bilmiyordum.
Tokyo'nun ve diğer şehirlerin böyle olduğunu bilmiyordum.
AND1 sayesinde Linden, New Jersey'den Waliyy Dixon diye bir adam
düşlerimizi gerçekleştirebildi.
The Pharmacist!
AND1 herkesin bu oyuna dair kalıpların dışında düşünmesini sağladı.
Yaptıkları, herkes içindi.
Sırf profesyonel olanlar için değil.
Butler'dan pas. Top Alston'da.
Maçı kazandıran sayı! Harikulade!
Dalga mı geçiyorsun?
SKIP 2 MY LOU, NBA'DE OYNAYAN TEK SOKAK BASKETBOLCUSU OLDU
AND1 oyunu değiştirdi.
NBA artık daha eğlenceli ve rahat.
Şu yaptığına bakın!
Süper yıldızları yaptığı bazı hareketleri görüyoruz.
Curry. Güzel aldatmaca! Yükseliyor.
Adımızı anmaları gereksiz.
Kaynağını biliyoruz.
Ayak çalışması! Sol ayak. Sağ ayak.
Tamam.
Hani miras diyorsun ya Main…
Bu büyük müydü ve başardık mı?
Tabii ki başardık Main. Oğlunla sokakta yürürken
bir yabancı gelip şöyle derse başarmışsın demektir:
"Baban kim, biliyor musun?"
Bu, sıradan kişilere olmaz.
Neticede
bizler hep onlar olacağız.
"İşte AND1'daki adamlar."
Bir, iki, üç, AND1!
1993'TE KURULUŞUNDAN BU YANA AND1 BİRKAÇ KEZ EL DEĞİŞTİRDİ
VE ŞU ANDA YENİ BİR SAHİPLİK GRUBUNUN.
Bir basketbol hakeminin maç sonuçları için
bahis oynadığı iddiaları NBA'in altını üstüne getirdi.
Kendi hayatımın içine ettim.
PERDE ARKASI 2. BÖLÜM
Yazın iyi hissettiren hiti gibi
Manti Te'o hikâyesi gerçek değil.
Acımasız, berbat insanlar.
Spor tarihinin en uzun galibiyet zinciriydi.
Avustralya spor tarihinin en güzel günü!
AND1 milyonlarca dolar kazanıyordu.
Bize saygıları var mıydı?
AND1 basketbol, bebeğim!
Kapa o lanet çeneni.
Bu iş aramızda kalacak.
Kahrolası hikâyeden şaşma.
Bundan tuhafı olamazdı…
SPORTMENLİK DIŞI FAUL OPERASYONU
YÜZYILIN YARIŞI
VAR OLMAYAN KIZ ARKADAŞ
Manti Te'o'nun ölü sevgilisi olmak hariç
kız fiziksel olarak mevcut değildi.
Şöyle dedim:
"Doğru olmasa çok çılgın olurdu."
Alt yazı çevirmeni: Barış Emre Alkım