Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(เลนอกซ์ มัลคอล์มเอกซ์)
นี่แหละย่านดัง
(ฮาร์เลม)
นิวยอร์กซิตี
สตรีทบาสเกตบอล
นี่คือวัฒนธรรมของเรา
นี่คือสิ่งที่เราทำครับพี่น้อง
นี่คืองานของเรา
สมัยนั้นมันเป็นย่านรวมตัว
บรรยากาศ พลังงาน
มันพิเศษ
คนมาดูกันแน่น
บรรดาผู้เล่นต่างโชว์ลีลา ถูกใจคนดูทั้งสนาม
แต่แอนด์วันพามันไปอีกระดับ
นี่คือบาสเกตบอลแอนด์วัน ที่กำลังมาแรงทั่วประเทศ
กลายเป็นหนึ่งในแบรนด์บาสเกตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
โตเกียว ญี่ปุ่น เวเนซุเอลา บราซิล
เป็นการระบาดใหญ่
การแข่งขันกำลังมันดุเดือด
รองเท้าสนีกเกอร์ของแอนด์วันขายเกลี้ยง
ไม่เรียกว่าต่อแถวกันยาวเหยียด ต้องเรียกว่าออกันเข้าไป
แอนด์วันเหรอ พวกเขามีผู้เล่นสตรีทบาสฝีมือระดับพระกาฬ
และผู้เล่นระดับนี้ย่อมมีฉายาเด็ดๆ อย่าง สกิ๊ป ทู มาย ลู
(สกิ๊ป ทู มาย ลู)
เมน อีเวนต์
(เมน อีเวนต์)
เชน - ดริบบลิง แมชีน
(ดริบบลิง แมชีน)
แปลงร่างเป็นซูเปอร์แมนเลย เชน!
คนนี้เป็นซอสเผ็ด
(ฮอตซอส)
ส่วนคนนี้ โพรเฟสเซอร์
(โพรเฟสเซอร์)
แอนด์วันกำลังขึ้นแท่นเจ้าพ่ออุตสาหกรรม
ไม่มีแผนที่จะหยุดยั้ง
ทุกวันนี้คนมากมายเกิดคำถามว่า "เกิดอะไรขึ้นกับแอนด์วัน"
ผมเป็นส่วนหนึ่งของมัน ผมยังไม่รู้เลย
(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
(มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย)
(ปี 1994)
ผมคงเริ่มต้นธุรกิจไม่ได้ถ้าไม่ได้เรียนที่วอร์ตัน
แต่หลังจากวันที่สองที่นั่น
มีสองสิ่งที่ชัดเจนขึ้นมาสำหรับผม
(จอน เอ็ม ฮันส์แมน ฮอล)
เพื่อนร่วมชั้นของผมทุกคน จดจ่อกับสิ่งที่พวกเขาอยากทำ
ส่วนผมยังไม่รู้เลย
ผมใช้เวลาสี่ถึงแปดชั่วโมงเล่นบาส
ในทุกๆ หนึ่งชั่วโมงที่เป็นเวลาเรียน
หน้าร้อนปีนั้นผมฝึกงานแบบไม่ได้ค่าจ้าง ในวาณิชธนกิจ
ผมคิด "โคตรเซ็ง ฉันจะไม่ทำแล้ว
ฉันอยากทำสิ่งฉันรัก
ถ้าทุกวันฉันตื่นขึ้นมาแล้วได้คิดถึงบาสเกตบอล
นั่นคงเป็นวันที่เยี่ยมมาก"
นั่นคือปฐมบทในการเริ่มต้นธุรกิจของผม
ผมรู้ขีดจำกัดความสามารถของตัวเอง
ผมคิด "ไม่มีทางที่ฉันจะทำสิ่งนี้ได้ด้วยตัวเอง
ฉันต้องหาหุ้นส่วน"
เซธกับผมได้รู้จักกันตอนเรียนม.1
เขามาหาผมที่มหาวิทยาลัยพร้อมไอเดียนี้
ผมบอก "เอาสิ" เพราะทำธุรกิจกับเพื่อนซี้สนุกอยู่แล้ว
เซธพูดถึงหนุ่มคนนึงที่เขาเจอขณะเล่นบาส
เขาบอกผมต้องได้เจอทอม
ถ้าคุณเล่นบาสกับใคร คุณจะรู้จักเขาได้อย่างรวดเร็ว
ทอมได้เกรดเฉลี่ย 3.96 ป.ตรี จากวอร์ตัน
ผมคิด "เป็นไปได้ยังไง
หมอนั่นเล่นบาสวันละเจ็ดชั่วโมง"
เขาบอก "อยากให้รู้ไว้ก่อน ทอมจะดูแปลกหน่อยๆ"
เขาก้มหน้าก้มตา ไม่สบตาใคร พูดน้อย
(ทอม ออสติน ผู้ร่วมก่อตั้งแอนด์วัน)
แต่ทอมฉลาด และเขาเป็นอัจฉริยะที่อยู่เบื้องหลังแอนด์วัน
(นี่คือประเทศของพระเจ้า)
ผมโตมาในเมืองเล็กๆ ในนิวอิงแลนด์
เราย้ายบ้านสามครั้งได้
ผมเป็นเด็กเงียบๆ ขี้อาย
และบาสเกตบอลเป็นสิ่งเชื่อมโยงผมกับคนอื่นๆ
แล้วผมก็คุยกับทอม
"นี่เพื่อน สนใจทำธุรกิจบาสเกตบอลไหม ปีหน้าคิดจะทำอะไร"
ผมไม่มีทักษะอาชีพ
ผมทำได้แค่งานง่ายๆ อย่างล้างจาน เก็บโต๊ะ เช็ดโต๊ะ
พอผมได้ยินว่าพวกเขาจะเริ่มต้นธุรกิจบาส
นั่นเหมือนเชือกชูชีพช่วยชีวิตผม
เพราะผมอยากอยู่กับการเล่นบาสตลอด
และอยากนุ่งขาสั้นไปทำงาน
เราไปคุยกันที่ร้านพิซซ่า
และเราพยายามคิดหาอัตลักษณ์ ของแบรนด์ที่เราจะสร้างขึ้น
ตอนคุณจะทำแต้มแล้วได้ฟาวล์
คุณยิงและรู้ว่าจะลงห่วง คุณพูดว่า "แอนด์วัน"
ไม่ใช่แค่พูดนะ คุณจะตะโกนเลยว่า "แอนด์วัน"
- นั่นคือบรรยากาศการคุยกันแรงๆ เรื่องนี้ - แบบ "แอนด์วัน แม่ย้อยเอ๊ย!"
แล้วผมก็เกิดไอเดียว่า น่าจะใช้คำแรงๆ หรือแทรชทอล์คบนเสื้อยืด
ผมจึงเขียนสโลแกนขึ้นมา 30 อัน เช่น "นี่เสื้อตัวแรกของเรา"
"โทษที นึกว่าเล่นเป็น"
"ฉันคือคนขับรถบัส พาทุกคนไปอัดที่โรงเรียน"
"ใส่ปลอกคอ โดนกัด"
และที่ฮิตสุด "เล่นได้น่าเกลียดเท่าหน้าแฟนนาย"
มีอีกประมาณหกอัน ทั้งหมดนั่นคือช่วงแรกๆ
ที่ผมนั่งเขียนคำแทรชทอล์คพวกนี้
แต่มันเป็นจุดสูงสุดของช่วง 15 ปี ของการเล่นบาสตลอดเวลา
(ปี 1995)
ตอนเราเริ่มแอนด์วัน
เราไม่รู้เรื่องงานขาย
ไม่รู้เรื่องการค้าปลีก ไม่รู้อะไรเลย
เราเลยสร้างวัฒนธรรมของตัวเองขึ้น และบางทีมันก็เป็นสิ่งสวยงาม
บางทีมันก็เป็นสัญชาตญาณดิบเถื่อน
สองคนเรียนวอร์ตัน คนนึงสแตนฟอร์ด
เราเปิดท้ายขายเสื้อยืด
ปีแรกเราสูญเงิน
แต่ผมจำความรู้สึกนั้นได้ ตอนที่มีคนพูดว่า
"ฉันอยากซื้อเสื้อพวกนาย" ผมแบบ "ดีว่ะ"
คนชอบเสื้อที่มีคำพูดแทรชทอล์ค
เราเลยรู้สึกว่าเราอาจได้อะไรจากตรงนี้
แล้วสุดท้ายเราก็ได้คำสั่งซื้อเสื้อ สามสี่แบบจากฟุตล็อกเกอร์
โคตรเยี่ยม เราได้ออร์เดอร์ที่ทำเงิน 13,000 ดอลลาร์
ร้านอื่นพอเห็นเด็กๆ ใส่เสื้อเราเดินกันว่อน ก็โทรหาเรา
เป็นครั้งแรกที่เราไม่ได้โทรหาคนอื่น
คนอื่นโทรหาเรา
ได้ละ เรามาถูกจุดละ แบบนี้รุ่ง
บริษัทเสื้อยืดกลายเป็นธุรกิจใหญ่
แฟชั่นแบบนี้ไม่ใช่ที่เห็นทั่วไป พวกเขาค้นพบสิ่งที่ไม่ธรรมดา
เถอะน่า เราอยากทำไม่ใช่เหรอ
(เฟรนด์ 1995)
ฉันตั้งตารอจะได้เล่นบาสนะ
แต่ฉันว่าไม่เล่นแล้วดีกว่า
(แอนด์วัน)
ให้ชมเป็นขวัญตา…
(เดอะ เฟรช พรินซ์ ออฟ เบล-แอร์ 1995)
(ถามจริง กระจอกว่ะ)
ภายในปีแรกนั้น
สรุปว่าเราขายได้ประมาณ 1.6 ล้าน
(แอนด์วัน เป็นหนุ่ม ห่าม ทำเงินจากคำพูดกวนๆ)
จากนั้นความท้าทายก็คือ "โอเค แล้วไงต่อ"
(ตีคู่กับยักษ์ใหญ่)
เรารู้ว่าเราอยากเป็นบริษัทมูลค่าพันล้าน
ตั้งแต่วันแรก เราแข่งกับแค่แบรนด์เดียว
(จัส ดู อิต - ไนกี้)
ไนกี้เป็นบริษัทที่เราเอาเป็นแบบอย่างมากที่สุด
พวกเขาคือคนเก่งๆ มารวมกัน
ตอนนี้เรามีแอร์จอร์แดนรุ่นพัฒนาใหม่
เราอยากทำแบรนด์บาสอันดับหนึ่งของโลก
เราทำไม่ได้ถ้าไม่ทำรองเท้า
เงินมันอยู่ตรงนั้น
และไนกี้ครองตลาดทั้งหมดไว้แล้ว
รองเท้าไฮเทคกับโฆษณาเก๋ๆ สร้างความน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ
ไนกี้กับ จัสต์ ดู อิต
(ไนกี้รายได้พุ่ง)
ผลกำไรไตรมาสที่สี่เพิ่มเป็น 126 ล้านดอลลาร์
เมื่อคุณนำเสนอนักกีฬาที่เหมาะกับโฆษณา
มันจะสร้างสถานะที่แข็งแกร่งมากในตลาด
ตอนนี้เราจึงต้องหา ไมเคิล จอร์แดนของเราให้ได้
เราเริ่มจากคนในระดับบีไม่ได้
ถ้าเราจะทำจริง เราต้องหาคนระดับเอมาให้ได้
มาร์บิวรี
ไม่มีคำว่า "ถ้า" สำหรับสเตฟอน มาร์บิวรี จากจอร์เจียเทค
เขาบอกเขาพร้อมจะเดินหน้าต่อ และกระทบไหล่กับแมจิกและไมเคิล
ทุกคนในวงการบาสเกตบอลรู้จักสเตฟ เขาเป็นนักบาสที่ว่องไว
การคัดเลือกเอ็นบีเอ ดราฟต์ ปี 1996
มิลวอกี บักส์ เลือก
สตีฟอน มาร์บิวรี จากมหาวิทยาลัยจอเจียร์เทค
ชายคนนี้ เราต้องจับตาดู
เราเดิมพันบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพกับสเตฟ
เราบอก "เราอยากทำสัญญารับรองคุณสิบปี"
ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน
กับเด็กที่ไม่เคยเล่นบาสเกตบอลอาชีพเลย
(ออล เดย์ ลอง)
(แอนด์วัน)
จากจอร์เจียเทค เบอร์ 3…
(ปี 1997)
สเตฟอน มาร์บิวรี
ในคืนเปิดการแข่งขัน ผมกับเซธนั่งข้างสนามเลย
และเราก็ตื่นเต้นมาก
รองเท้ากำลังตีตลาด วางในร้านฟุตล็อกเกอร์
มีการโฆษณาทางทีวี
ใครจะรู้ว่าทุกอย่างที่เราสร้างมา จะหายไปในอากาศในคืนนั้น
ผมยังเห็นภาพนั้นอยู่เลย สเตฟกระโดดขึ้น แล้วผมก็แบบ "เวรละ"
คุณพระช่วย
เห็นแล้วผมเหงื่อแตกพลั่ก
เราหน้าซีด
ตายชัก เราเพิ่งยิงแคมเปญ "เบรกกิง แองเคิล"
ให้สเตฟอน มาร์บิวรี
แล้วนี่สเตฟอนมาข้อเท้าหักขณะใส่รองเท้าเรา
หนึ่งสัปดาห์ก่อนรองเท้าจะวางขาย
สเตฟอน มาร์บิวรีถูกหิ้วปีกออกจากสนาม…
ผมมักจะหายได้เร็วก็จริง แต่แบบนั้นจะยิ่งทำให้สาหัส
ผมเจ็บปวดจริงๆ นะที่รู้ว่าลงเล่นไม่ได้
แล้วตอนอยู่ในอุโมงค์ เราเห็นเอเจนต์ของสเตฟ
มองเราแบบจะกินเลือดกินเนื้อ
คนในทีมของเขาพูดว่า
"ผมอาจให้สเตฟอนออกทีวีระดับประเทศ
และทิ้งรองเท้าของคุณลงถังขยะ"
ผมแค่พูดว่า "เราเกิดจริง แต่เราก็จบเห่แล้ว
ผมคิดไม่ออกเลยว่ามีทางไหนที่เราจะไม่เจ๊ง
เราต้องการเล่นเกมที่ได้รับการรับรอง ต้องการเอาชนะไนกี้ และเราก็ล้มเหลว
สองสัปดาห์ต่อมา เราได้รับเทปนี้ มีคนเปิดดูแถวออฟฟิศเรา
มีเด็กฝึกงานคู่หนึ่งดูมันอยู่
วิดีโอนั้นทำเราตะลึง
(รัคเกอร์พาร์ก นิวยอร์กซิตี)
ผมแบบ "โอ้โฮเฮะ"
ผมเห็นบาสมาเยอะ
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ในเกมนี้มีเรเฟอร์ ออลส์ตัน อายุ 15
สมญานาม "สกิ๊ป ทู มาย ลู"
โชว์ความรักให้เด็กบ้านเดียวกับผมหน่อย
สกิ๊ป ทู มาย ลู
(สกิ๊ป ทู มาย ลู เรเฟอร์ ออลส์ตัน)
สตรีทบาสนิวยอร์ก เป็นสไตล์ที่ทำให้จินตนาการของคุณบรรเจิด
เป็นเหมือนบทกวีที่กำลังพรั่งพรู
เป็นเล่ห์กลและเป็นเวทมนตร์
ผมอยากหลอกล่อคุณตลอด
หนึ่งในสามของที่เขาทำมันไม่ถูกกฎที่นี่
แต่ผมว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะมันมีเอกลักษณ์
สตรีทบาสคือฮิปฮอป
กราฟิตี เบรกแดนซ์
ครบเครื่อง
ฝูงชนคือดนตรีของเรา
สตรีทบาสไม่เกี่ยวกับการเอาชนะ
ทีมคุณอาจแพ้ แต่ถ้าคุณปลุกให้คนดูตื่นเต้น
พวกเขาก็พอใจแล้ว
สนามบาสคือผืนผ้าใบ
สไตล์การเล่นที่คุณมีคือน้ำหมึก
ผู้เล่นอย่างที่คุณเป็น คือจิตกร
พวกเราจำนวนมากเข้ามาในเมืองชั้นใน กับครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว
(ดริบบลิง แมชีน เชน โวนีย์)
แม่มีผมตอนอายุ 15
ผมโตมาในย่านที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในบร็องซ์
ผมไม่เคยมีสถานที่ฝึกทักษะที่แน่นอน
มันเป็นเรื่องของกีฬา เป็นเรื่องของความอยู่รอด
ผมจับลูกบาสครั้งแรกน่าจะอายุ 11-12 ขวบ
(เมน อีเวนต์ วาลิยีย์ ดิกซัน)
ไม่มีทักษะบาสเกตบอลหรือไอคิวบาสเกตบอลเลย
แต่พ่อผมจะพาไปตามพาร์กต่างๆ
นั่นแหละสถานที่ฝึกฝนทักษะมากมายของผม
สตรีทบาสเป็นวิถีชีวิตของที่นี่
มันไม่ใช่เรื่องของเงิน เพราะแบบนั้นคือเอ็นบีเอ
ดูมาร์สคว้าลูกได้ ชู้ตโด่ง และลงไปแล้วสามแต้ม
ย่านที่เราอยู่กัน
คนมากมายไม่มีเงินที่จะไปดูการแข่งขันเอ็นบีเอ
ที่เมดิสัน สแควร์ การ์เดน
สำหรับเรา รัคเกอร์คือเวทีหลักในนิวยอร์กซิตี
สตรีทบาสเกิดที่นั่น
ตอนผมไปดูการแข่งขันครั้งแรก
ผมเป็นเด็กตัวเล็กๆ ผอมๆ ผมแทรกขึ้นไปข้างหน้า นั่งดูข้างสนาม
ผมนั่งดูไอดอลของผมเล่น
พีวี เคิร์กแลนด์, โจ แฮมมอนด์ เอิร์ล แมนิโกลต์
ดอกเตอร์เจย์
คนที่อยู่ห่างออกไปเจ็ดแปดช่วงตึก ยังได้ยินเวลาพวกเขาเล่น
รู้เลยว่าทุกคนอยู่ตรงไหน
ถึงจุดหนึ่งคนส่วนใหญ่จะรู้ว่า
"ฉันอาจไปไม่ถึงดีวัน ฉันอาจไปไม่ถึงเอ็นบีเอ"
แต่คุณยังไปเล่นในสนามบาสได้
ผมจึงรู้เลยว่าที่เห็นในเทปนี้คืออะไร
มันบริสุทธิ์ เป็นการถ่ายทอดตัวเอง
แล้วผมก็เริ่มเข้าใจ นี่คือแก่นแท้ของตัวตนพวกเรา
เราคือสนามบาสชุมชน
เราคือรากหญ้า เราเป็นคนเล่นบาสทั่วๆ ไป
เราคือการแสดงออกแบบดิบๆ จากข้างใน เราคือศิลปะ
และนี่คือจุดยุทธศาสตร์ที่ไนกี้ไม่สามารถรับรู้ได้
(ดับเบิลยูซิกซ์เอ็น - รายงานพิเศษ)
เราขอขัดจังหวะรายการนี้ด้วยรายงานพิเศษ
อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน ขอบคุณสำหรับการรับชม
แล้ววันที่แฟนๆ บูลส์ทั่วโลก หวั่นใจมาหลายปีก็มาถึง
ไมเคิล จอร์แดนกำลังจะประกาศครั้งใหญ่
ที่ยูไนเต็ด เซ็นเตอร์
ผมมาที่นี่เพื่อประกาศการเกษียณอายุ จากการเล่นบาสเกตบอล
(อวสานแอร์-เอ)
การประกาศเลิกเล่นโดยกะทันหันของจอร์แดน
และการหยุดการแข่งขัน อันเนื่องมาจากการล็อกเอาต์เอ็นบีเอ
มันมีช่องโหว่ในตลาดบาสเกตบอล
ตรงนี้คือโอกาสสำหรับคอนเทนต์ใหม่ ที่ไม่เคยมีมาก่อน
ในทางธุรกิจ เราจะใช้ประสบการณ์
ของการแข่งสตรีทบาสที่รัคเกอร์
และทำให้มันเป็นสิ่งเติมเต็มช่องโหว่นั้นได้ยังไง
หนึ่งในคนหนุ่มสาวที่เราจ้าง ให้ทำตำแหน่งการจัดวางผลิตภัณฑ์ในนิวยอร์ก
ที่ชื่อเซต ฟรี ซึ่งเคยเป็นดีเจ โพรดิวเซอร์ ศิลปินฮิปฮอป
เขาบอก "เราควรทำมิกซ์เทปแบบนั้น และปล่อยออกไปเลย"
(สกิ๊ป ทู มาย ลู ปี 1994)
มันลงเอยด้วยการเป็น คอลเลกชันหนังประกอบเพลงที่ยังไม่เคยเผยแพร่
(ปี 1998)
นี่คือสเวย์ จากเวิลด์ เฟมัส เวคอัป โชว์
และต่อจากนี้ทุกท่านจะได้ชมวิดีโอ มิกซ์เทปของแอนด์วัน
ส่งตรงถึงคุณสดๆ ขอให้สนุกครับ
แอนด์วันอัดเทปวีเฮชเอชแบบเก่า 50,000 ม้วน
จ่ายแจกออกไปให้ทีมต่างๆ ตามถนน คลับ สนามบาส ร้านตัดผมในย่านใกล้เคียง
มันเป็นเหมือนของฮิตมาใหม่ ที่ระบาดไปทั่วเมืองชั้นใน
แต่ละคนก็แบ่งให้คนอื่นได้ดู เป็นร้อยเป็นพันคน
เราทำการตลาดแบบแพร่กระจาย จากปากต่อปากนี้ในยุคก่อนอินเทอร์เน็ต
หลังจากมิกซ์เทปออกมา ผมก็เป็นเหมือนกับฮีโร่ในนิวยอร์กซิตี
กว่าจะรู้ตัวก็มีคนเดินตามหลังผมหลายสิบคน
"สกิ๊ป ฉันอยากเดินกับนาย ให้ฉันเดินเข้าพาร์กกับนายได้ไหม"
รอติดตามลำดับสองนะทุกคน แอนด์วันมิกซ์เทป
ก่อนถึงวันจันทร์ เรามีสายเรียกเข้าจากคนที่คลั่งไคล้มากๆ
เรามามุงกันตรงโทรศัพท์ ฟังข้อความเหล่านั้น
โย่ มิกซ์เทปนั่นโคตรเจ็บ
เจ๋งว่ะ แอนด์วัน
สกิ๊ป ทู มาย ลู!
ทำต่อไป
ทำออกมาอีกเถอะ
ลำดับ 2 มีไหม
ทันใดนั้นคำถามก็คือ "เราจะทำอีกอันยังไงล่ะ"
เราจึงคิดที่จะทำแอนด์วันมิกซ์เทปทัวร์
(แอนด์วัน มิกซ์เทปทัวร์)
เราจะรวบรวมทีมบาสตามสนามต่างๆ ที่ดีที่สุด เท่าที่เราทำได้
หาสุดยอดของคุณมาห้าคน เราก็มีสุดยอดของเราห้าคน
แล้วมาลงแข่งกัน
แต่ไม่ได้ทำแค่ในนิวยอร์กแล้วจบ
เราจะเริ่มจากเมืองหนึ่ง ไปอีกเมื่องหนึ่ง
ผมเข้าทำงานที่แอนด์วันในตำแหน่งผู้จัดการทัวร์ และดูแลเรื่องความสัมพันธ์ของผู้เล่น
แนวคิดก็คือ "เราจะไปทัวร์ห้าเมือง"
เพื่อหาเนื้อหาทำมิกซ์เทปเพิ่ม
เชน!
ผมเพิ่งถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยรัตเกอร์ เพราะเกรดไม่ถึง
ตอนนี้ผมกลับมาอยู่บ้าน ลูกชายผมอายุสี่ถึงห้าขวบ ผมต้องการงาน
ผมได้รับโทรศัพท์จากแอนด์วัน
"โย่ นายคิดว่าเราจัดการแข่งขัน ในเมืองที่นายอยู่ได้รึเปล่า"
ผมโทรหาเชนก่อนเป็นคนแรก
ผมเล่นสตรีทบาสในช่วงอายุ 30 กว่า
ส่วนเอ็นบีเอเป็นเรื่องไกลตัวสำหรับผม
ผมไม่เคยลืม
ผมยืนอยู่ตรงหัวมุมถนน เมนโทรหาผม
จากปลายสายหนึ่งถึงอีกปลายสายหนึ่ง
สิ่งเดียวที่ดึงดูดความสนใจของผมคือ
"แอนด์วันจะให้รองเท้าสนีกเกอร์พวกเราฟรี
ให้กางเกงขาสั้นหนุ่มๆ มาใส่เล่นเท่ๆ ฟรี" งั้นก็เอาสิ
ยินดีต้อนรับทุกท่าน และหนุ่มๆ สาวๆ ผมดุ๊ก แทงโก
นั่งพักกันให้สบายครับ เดี๋ยวเราจะเริ่มกันแล้ว
ดุ๊ก แทงโกเป็นเจ้าพ่อนักพากย์สตรีทบาส
ถ้าดุ๊ก แทงโกให้สมญานามคุณละก็
เขากำลังสร้างตัวตนนักเล่นสตรีทบาสให้คุณ
เมนถาม "โย่ นายอยากมีเอี่ยวกับงานนี้ไหม"
แล้วผมก็มองเขา "ใครจะไม่อยากล่ะ"
พอได้เห็นฝูงชนมาออกันขนาดนั้น
แล้วพอเดินเข้าไปในพาร์กก็เห็นคนเป็นพัน
ก็ไม่ได้นึกฝันว่าจะเห็นแบบนั้น
ผมบอก "โย่ เมน เชน
ไปฟิลาเดลเฟียหาเอโอกันเถอะ
ไปหาไอ้เฮดเอชนี่"
และผมก็ได้แบล็ก วิโดว์
กับฮาฟแมน ฮาฟอะเมซิง
แล้วแอนด์วันก็ทำสัญญาครั้งแรกสุด กับผู้เล่นสตรีทบาส
ที่หมายแรกคือ ลินเดน นิวเจอร์ซีย์
เราพาทีมตากล้องมาถ่ายทั้งฝูงชนและการแข่ง
สมัยนั้นผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าการถ่ายทำภาพยนตร์คืออะไร
ผมรู้แค่ว่ามีกล้องอยู่ในมือผม
และผมทำให้ผู้ชมหันมาทางผม
ผมแค่พยายามถ่ายทุกอย่าง
ที่ผมรู้สึก และทุกอย่างที่ผมเห็น เพราะว่ามันเหลือเชื่อมาก
(ลินเดน นิวยอร์ก)
นี่ตารางทัวร์ของคริส ไฮทาวเวอร์
- ต้นฉบับลายมือไฮทาวเวอร์เหรอ - แน่นอนแล้ว
ตอนไปทัวร์ พวกเขาให้รถบริษัทมาใช้
เงินสดหกพัน และก็ "ทำมาให้ได้ล่ะ"
เราพักโรงแรมกระจอกๆ นอนรวมๆ กัน
เราเล่นต่อหน้าฝูงชนนับร้อย
(นิวยอร์กซิตี นิวยอร์ก)
นี่ผมนั่งอยู่ในมินิแวน
บนเก้าอี้บ้านโยกไปโยกมาในรถแวนนั่น
ทีมเราไปตามท้องถนน
ขนเทปไปหลายลัง
เราแจกเทปและใบปลิวออกไป
ทำทุกทางเท่าที่ทำได้เพื่อให้คนมาชมการแข่งขัน
(ฟิลลี ฟิลาเดลเฟีย)
เราไม่รู้ว่าตรงไหนเป็นตรงไหน ไม่มีพิมพ์เขียว
ที่สำคัญก็คือแค่มีเวที
สำหรับผู้เล่นอย่างเรา ที่ไม่ได้จะไปเล่นเอ็นบีเอ
เพื่อให้ได้ค่าตอบแทน
(วอชิงตัน ดีซี)
ทุกปีเราจะไปร่วมงานแสดงสินค้าใหญ่ๆ สักแห่ง
เปิดวิดีโอพวกนี้นอกบูธของเรา
มีฝูงชนขนาดใหญ่ และพวกเขามาดูลำดับ 2
ตอนนั้นเรารู้เลยว่านี่คือสิ่งที่
สามารถเติบโตยิ่งขึ้นและรวดเร็วกว่าที่เราคิด
(ปี 2000)
(แอตแลนตา)
ฮอต 97.5 สถานีเพลงฮิปฮอปและอาร์แอนด์บี
ผมมีดาวเด่นของแอนด์วันอยู่ตรงนี้ พวกคุณได้ดูมิกซ์เทปแล้ว
เห็นพวกเขาเล่นบอลกันแล้ว
วันนี้พวกเขาจะมาโชว์ทักษะและลีลา มาดูกันนะครับ
ตั้งแต่สี่โมงครึ่งถึงหกโมงเย็น
ถ้าคุณอยากเป็นนักเล่นสตรีทบาสคนต่อไป
มาเลยครับ โอกาสมาถึงแล้ว
ตอนเราเล่นที่แอตแลนตา บรรยากาศแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
ฮอตซอส!
ผมได้ยินเสียงฝูงชนตะโกน "ฮอตซอส"
โย่ คือแบบ ใครวะฮอตซอส
(ฮอตซอส - ฟิลิป แชมเปี้ยน)
ผมเคยเล่นในละแวกบ้านในจอร์เจีย
ขโมยบอลจากสนามของคนอื่น
ผมเคยมีงาน แต่ไม่เคยทำรอด
งานประจำของผมคือฝึกเลี้ยงลูก
ผมเป็นตำนานในย่านนั้นไปแล้ว
ผมเล่นบาสทุกวัน คนมามุงดูเต็มสนาม
หลังจากได้ดูมิกซ์เทป 1 และมิกซ์เทป 2
ผมก็อยากอยู่ในเทปด้วย
แต่ผมไม่รู้ว่าต้องยังไงบ้าง
ตอนผมได้ยินว่าพวกเขาเลือกมาทัวร์แอตแลนตา
นั่นแหละคือตอนที่โอกาสของผมมาถึง
ผมติดคุกอยู่เพราะก่อเรื่องตามประสาวัยรุ่นโง่ๆ
แต่พอออกจากคุก วันถัดมาก็เป็นวันแข่งของทัวร์
มันแบบ
"โย่ อะไรวะเนี่ย"
พวกเราหลายคนแบบ "เขาทำอะไรน่ะ"
มันน่าทึ่ง
ตอนฮอตซอสทำแบบนั้น…
พ่อคุณเอ๊ย!
โคตรใช่
มีคนนึงใช้หลักการของสตรีทบาส
เขาคลึงบอลแล้วโยก
สเน่ห์และรูปแบบของเขา
มันเปลี่ยนการเล่นไปตลอดกาล
เทปลำดับ 3 จึงเป็นเรื่องราวของ "ฮอตซอส"
เราได้ดาวดวงใหม่แล้ว จบ ว่าด้วยเรื่องของไอ้หนูฮอตซอสคนนี้
เราจึงเซนต์สัญญากับเขา
จากเกมแรกนั้นเป็นต้นมา
เขาเป็นเหมือนไอคอน
ทันทีที่เขาเดินสายออกทัวร์
ทั้งหมดแตกต่างไปเลย
นึกภาพออกนะ ตอนนี้ไม่ใช่มินิแวนแล้ว
แต่เป็นบัสทัวร์ราคาสามล้านดอลลาร์
แต่งเต็ม
- ฮอตซอส - ฮอตซอส
ดูสิ เป็นโลกของซอสไปละ มันเป็นโชว์ของผม
ฮอตซอสคือของโปรดฉัน
ฮอตซอสคืออันดับหนึ่ง
ผมชอบฮอตซอส คนโปรดผมเลย
ฮอตซอสเป็นคนที่ใครๆ ก็อยากเจอ
ไม่ใช่แค่คนหนุ่มสาวในเมืองชั้นใน
แม้แต่เด็กๆ ชานเมืองก็ดูเทปเขา
- เขามันบ้า - ฉันรู้
สุดยอด!
ทุกคนศึกษาการเคลื่อนไหวของเขา
- วายทูเค - วายทูเค
(ฟลินต์สโตน)
(บูมเมอแรง)
คนในสนามพากันคิด
"เขาทำแบบนั้นได้ยังไง" แล้วก็พยายามทำตาม
ผมเป็นเด็กที่จะดูมิกซ์เทปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผมเคลื่อนไหวเป็นนะ แต่มันไม่เหมือนฮอตซอสไง
วิธีการเลี้ยงลูก เล่นลูกของเขา มีเอกลักษณ์มากและเป็นความล้ำหน้า
คนคนนี้มีอิทธิพลต่อคนดู
ผมอยากสะกดคนดูได้เหมือนกับฮอตซอส
สมัยนั้นผมอาจเป็นนักบาสเกตบอลที่ ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
นี่คือผู้เล่นสตรีทบาสแอนด์วัน
พวกเขาจะออกมาโชว์ลีลาและชั้นเชิง
มาเริ่มกันที่ฮอตซอส
- คุณจะมีหนังออกมาให้ดูเดือนกันยายนนี้ - นั่นเป็นประสบการณ์ที่เยี่ยมมาก
(ฮอตซอส อิส เรด ฮอต)
ในฐานะธุรกิจ เราไม่ได้ผูกมิกซ์เทป ไว้กับการขายจริงๆ
แต่เมื่อเราทำอันดับ 3 เดอะ ไรส ออฟ ฮอตซอส
เราร่วมหุ้นกับฟุตแอ็กชัน
แนวคิดก็คือคุณต้องซื้อผลิตภัณฑ์แอนด์วันอะไรก็ได้
แล้วเราจะแจกมิกซ์เทปฟรี
เรามีเด็กเร่ร่อนมาร่วม พวกเขาสนุกสนานมาก
(ซีอีโอ ฟุตแอ็กชัน)
และผู้บริโภคทุกคนที่เราคุยด้วย เชื่อมโยงกับพวกเขา
ผมไปตามร้านค้าซื้อของโน่นนี่ และผมแบบ "โย่ นั่นฉันนี่"
ไปที่ไหนก็เห็นหน้ากับชื่อของพวกเรา
แอนด์วันมาแรงมากตอนนี้ แรงจริงๆ
ยอดขายสองสัปดาห์ที่ผ่านมาพุ่งกระฉูด
และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมจำได้ว่า ไนกี้ให้ความสนใจ
มีเราสามคน และใส่โกไลแอธลงไป
และพอเราเริ่มชนะคู่แข่ง
เรารู้เลยว่าเราจะเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว
(แอนด์วันครองใจเด็กสตรีท)
(สำนักงานใหญ่ไนกี้ บีเวอร์ตัน โอเรกอน)
(ปี 2001)
ผมไม่มีวันลืม
มีคนส่งวิดีโอการประชุมฝ่ายขายของไนกี้มาให้
พวกเขาพุ่งเป้ามาที่แอนด์วัน
มันเลยแบบ "เข้าใจละ ไนกี้หวังฆ่าเราให้ตาย"
เรายังเป็นแบรนด์ที่ครองอันดับสอง
เรามีมิกซ์เทปทัวร์ พวกเขาไม่มีอะไรแบบนั้น
นั่นเป็นเหมือนหัวใจของเกม และเรากำหัวใจของเกมอยู่
ถ้าคุณเป็นไนกี้ คุณจะไม่ชอบความเสี่ยง
พวกเขาไม่อยากกวนใจคนวัย 50 ในอเมริกากลาง
และพวกเขาขายผู้ชมในวงกว้าง ซึ่งไม่ใช่เรา
เราขายให้กับคนที่เป็นนักบาส และรู้เรื่องบาสจริงๆ
เรารู้ว่าไนกี้รู้สึกว่าพวกเขาต้องโต้ตอบ
และเราไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไร
ได้แล้ว เริ่มบันทึกเสียง
เดินกล้อง
(อีเอสพีเอ็น)
เราอยู่ในตึกอีเอสพีเอ็น ในการถ่ายทำ "เอ็น-1" มิกซ์เทปทัวร์
รู้อะไรไหม พวกเขาไม่รู้จักเรา
ปี 2003 อีเอสพีเอ็นมาหาเรา
บอกว่าอยากทำโชว์ทีวีเกี่ยวกับเรื่องทัวร์ของเรา
เป็นช่วงที่รายการเรียลลิตี้ทางทีวีกำลังโต
แนวรายการอีเอสพีเอ็นคือการค้นหาหน้าใหม่
ใครคือคนเก่งหน้าใหม่คนนั้น
เหมือนรายการ เซอร์ไวเวอร์
เราจะไปพอร์ตแลนด์ แอตแลนตา ซีแอตเทิล
และผู้ชนะ ผู้รอดตาย ผู้ที่ถูกเลือกในที่สุด
คืนคนที่จะได้ทำสัญญากับแอนด์วัน
อีกหนึ่งอีเวนต์ที่กำลังจะจัดในเมืองหลวง
ทีมแอนด์วันมิกซ์เทปทัวร์คือนักบาสชุดหนึ่ง
กับชื่อเล่นเก๋ๆ และการยัดห่วงสไตล์ฮิปฮอป
ถ้าคุณคิดว่าเล่นได้สูสีกับหนุ่มๆ พวกนี้
เชิญมาพรุ่งนี้ตั้งแต่สี่โมงถึงหกโมงครึ่ง
พวกเขากำลังมองหาผู้เล่นเพิ่มสองสามคน
เราค้นหาคนเก่งหน้าใหม่ๆ เสมอ แต่ไม่มีใครโดดเด่น
(โอเรกอน)
มีสตรีทบาสไม่มากในเมืองที่ผมอยู่ ไคเซอร์ โอเรกอน
มันถูกเหยียดหยาม
พวกโค้ชไม่เคารพสไตล์ของผู้เล่น
ผมโตมาแบบไม่สนใจเอ็นบีเอเลย
ผมชอบดูแอนด์วัน
แล้วผมก็เข้าเรียนม.ปลาย ผมตัวเล็กมาก
ผมถูกคัดออกจากทีมอยู่เรื่อย
ไม่ได้การสนับสนุนจากมหาวิทยาลัย
นั่นเป็นเรื่องหนึ่งที่ทำให้ใจสลาย
ไม่ใช่จากแฟนสาวหรืออะไรแบบนั้น
ผมเลยตัดสินใจทำอะไรที่ล้ำหน้า
แหวกแนวจากบาสเกตบอลตามธรรมเนียม และจากเอ็นบีเอ
นิตยสารสแลมลงเรื่องเส้นทางทัวร์
ผมเห็นพอร์ตแลนด์อยู่ในนั้น
ผมจึงทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้กับการฝึก
และผมรู้ว่านี่คือโอกาสของผม
(เปิดรับการทดสอบ พอร์ตแลนด์ โอเรกอน)
ตอนแรกที่ผมไปถึงจุดเปิดรับการทดสอบ
ผมไม่เคยเห็นคนดูมุงกันเต็มรอบสนาม
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ยืนเกาะรั้วเพื่อจะได้เห็นถนัดๆ
ผมตื่นสนามอยู่เหมือนกัน
เราจะเลือกสามคน
ต้องเลือกสามคน
เพื่อที่จะเข้าไปเล่นในสนามกีฬา
พอโอกาสของผมมาถึง ผมไม่คิดเรื่องผ่านการทดสอบด้วยซ้ำ
เอาละ ขอดูสเต็ปเท้าหน่อย
ทุกๆ การเคลื่อนไหวที่ผมงัดออกมาโชว์ ทำให้คนดูตื่นตะลึง
คนนั้น คนตัวเล็กๆ เสื้อน้ำเงิน
ผมตื่นเต้นที่จะได้เล่นกับฮอตซอส ผมเห็นพวกเขาเล่นแล้วจากในเทป
แต่การได้เห็นพวกเขาในชีวิตจริง มันเกือบจะเหมือน… ความฝัน
การได้ก้าวเข้าไปในสนามกีฬามันเยี่ยมมาก
ผมแบบ "เฮ้ย เราได้เข้ามาแล้ว เราทำได้แล้ว"
ดังนั้นเกมแรก
ที่ได้แข่งกับไอดอลของผมจึงเหมือนฝันมาก
คนดูพากันคลั่งที่ได้เห็นชั้นเชิงการเคลื่อนไหว พวกเขานับถือที่ผมไม่ย่อท้อ
ผมเลือกไว้หมดแล้ว
เราเลือกนาย
พวกเขาขอให้ผมไปทัวร์ด้วย
ในฐานะผู้ร่วมแข่งขันคนหนึ่ง ในการแข่งระดับประเทศ
ผมตื่นเต้นสุดๆ
ผมนึกว่าพ่อกับแม่จะไม่ให้ไป แต่ปรากฏว่า "ไปเล่นเลย"
ในการไปทัวร์
ผมรู้ว่าในทุกๆ เมือง ผมมีโอกาสกลับบ้าน
เพราะในทุกๆ รอบ จะมีผู้เล่นใหม่เขี่ยคนเก่ากระเด็น
มีทั้งคนที่มาและคนที่ไป
เขาคือคนแรก และคนแรกมักจะลำบากที่สุดเสมอ
เพราะเรายังต้องไปอีก 29 เมือง
- ผมอยู่ในจุดที่เสียเปรียบสินะ - ใช่
สำหรับผม การได้เข้ามาตอนอายุ 18 ผมรู้สึกเหมือนเป็นเด็กท่ามกลางผู้ใหญ่
บางครั้งมีเด็กอายุ 14-15 นั่งรอข้างสนาม
และคุณจะพยายามทำให้ดีที่สุดในเวลาที่คุณมี
(ลาสเวกัส นิวยอร์ก)
ผมบอก "โย่ รู้อะไรไหม เด็กขาวในทีมนี้น่ะ
เป็นลูกทูนหัวของผม ผมจะรับเลี้ยงเขา"
ผมตั้งชื่อให้เขาทันทีที่เห็น
นั่นลูกผม ลูกทูนหัวของผม
ร็อคกี้ บัลโบอาแห่งวงการบาสเกตบอล
โพรเฟสเซอร์!
(แฟนพันธุ์แท้แอนด์วัน)
(เกรย์สัน บูเชอร์)
อะไรที่เด็กขาวเก่งๆ คนนึงทำได้ในย่านที่เราอยู่
จะถูกขยายไปเป็นล้านเท่า
แต่โพรเฟสเซอร์คือของแท้
(ซอลต์เลกซิตี ยูทาห์ เดนเวอร์ โคโลราโด)
หนึ่งในสามของหนุ่มๆ เหล่านี้ จะถูกส่งกลับบ้านคืนนี้
เรื่องอัศจรรย์เกิดขึ้นได้ในทุกๆ เกมคัดออก
ลูกทูนหัว โพรเฟสเซอร์! ขึ้นไปแล้ว สำเร็จ!
(โอคลาโฮมา ซานอันโตนิโอ เทกซัส)
- โพรเฟสเซอร์ ไว้เจอกันในแดนลัส - โอเค
โอเคนะ โชคดีล่ะ
กดดันนิดนึง แต่มันก็แค่นั้นแหละ
สัญญาจะเปลี่ยนชีวิตใครบางคน
ไงเพื่อน
- ไง โพรเฟสเซอร์ กลับบ้านวันนี้เหรอ - เปล่า ไม่ได้ไปไหน
แค่ออกไปข้างนอก
ฉันเคยเล่นยังไงก็จะเล่นอย่างงั้น
(เมมฟิส นิวออร์ลีนส์)
ดูช่องว่างตรงเฮดเอช
นั่นแหละ อย่างนั้น!
นั่นแหละลูกเอ๊ย!
(23 สิงหาคม - ลินเดน นิวเจอร์ซีย์)
ที่สุดท้ายคือลินเดน นิวเจอร์ซีย์
ที่จริงสนามนี้เป็นจุดกำเนิด มันเริ่มขึ้นที่นี่
เอาเลย เล่นให้ถึง 21
หลังจากนั้นก็รวมทีม
เราต้องตัดสินใจเลือก
ทีมผู้เล่นแอนด์วันกับผู้เข้าแข่งขันจะแข่งกัน
คุณจะทำเชิงพาณิชย์ก็ได้ แต่คุณทำแบบนั้นในย่านที่อยู่ได้ไหมล่ะ
คุณสู้เราได้รึเปล่า
แม้แต่การเริ่มเกมนั้น ซิก วิต อิตทำผมแทบบ้ากับการส่งลูกหลอก
ผมแบบ "แม่ง" รู้เลยว่าผมตามหลังแล้วตอนนี้
จากนั้นอีกสองสามลูกผมก็ปัดลูกชู้ตได้
ทำแต้มได้บ้าง
เล่นได้ดี แต่คนอื่นก็ดีเหมือนกัน
โพรเฟสเซอร์ ฮอตซอส ฮอตซอส โพรเฟสเซอร์
เกมแล้ว!
พอถึงตอนโหวตสุดท้าย ผมไม่คิดว่าผมได้คะแนนโหวต
เช่นเคย ขอแสดงความยินดีกับทุกคน
คนที่ได้ทำสัญญาก็คือ…
เอล โพรเฟสเซอร์
- โอเคนะ - ขอบคุณครับ
ต้องเป็นเขาอยู่แล้ว
ไม่อยากจะเชื่อ มันคือฝันที่เป็นจริง
ผมทุ่มเทสุดๆ กับงานนี้ และตอนนี้ ผมเป็นผู้เล่นสตรีทบาสคนหนึ่งของแอนด์วันแล้ว
(ตำนานของชานเมือง)
(คนขาวตัวเตี้ยกับเกมที่มีลูกเล่น กําหนดนิยามใหม่ของสตรีทบาส)
(สตรีทบาส แอนด์วัน มิกซ์เทปทัวร์)
ดูตอนแรกจบแล้ว ดูดีมาก
พอรายการช่องอีเอสพีเอ็นออกฉาย
บอกตามตรง ผมไม่แน่ใจเลยว่าจะมีคนดู
โย่ ไม่เรียกว่าต่อแถวกันยาวเหยียด ต้องเรียกว่าอัดกันแน่น
คือถ้าเปิดประตูก็ทะลักเลย
เชน! เพื่อน!
โห นี่มันไม่ธรรมดา คนคลั่งไคล้มาก
แฟนจ๋า เรามาแล้วจ้ะ ขยับมาใกล้ๆ
- ขอผ้าคาดหัวให้ผมนะ อะไรสักอย่าง - ขอแถบคาดหัวผมนะ
แอนด์วันมิกซ์เทปทัวร์ใกล้คลอดแล้วสุดสัปดาห์นี้
- คนนั้นใช่ไหม โพรเฟสเซอร์น่ะ - เห็นไหมไม่ธรรมดา
แฟนๆ เหล่านี้เหมือนฝันสำหรับผม เพราะมันเกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน
ขอบใจจ้ะ ที่รัก
อเมริการักเด็กคนนี้ คะแนนนิยมทะลุโลก
(ปี 2004)
หลังจากอยู่กับแอนด์วันทัวร์
เขาเริ่มทำเปียขอดติดหนังหัวเหมือนคนดำ แขวนสร้อยตุ้มเพชร
ก่อนการแข่งขัน เขาพูดเหมือนโอปี พอแข่งจบเขาเป็นเอ็มมิเน็ม
เขาแปลงร่างเป็นแจ็กสัน ไฟฟ์ นั่นไมเคิล แจ็กสัน
(แต่งงานกับฉันไหมจ๊ะ)
ฉันรักเธอ โพรเฟสเซอร์
เขาเพิ่งอายุ 11
ผมจำแฟนๆ กลุ่มแรกของเขาได้
ผมรู้ว่านั่นจะเปลี่ยนชีวิตเขา
เดี๋ยวนะ
ผมเป็นเด็กขี้อายมากตอนเรียนม.ปลาย แต่ผมก็อ้าแขนรับนะ
รายการของอีเอสพีเอ็น ทำให้เราเป็นที่รู้จักมากมายเกินคาด
แฟนๆ เอ็นบีเอและเหล่าคนดังพากันชื่นชอบ
เผื่อไม่เห็นลีลาเมื่อกี้ กรอกลับไปดูนะ
แอนด์วันมิกซ์เทปทัวร์ ฉันชอบเกมนี้
ถึงตอนนั้นเราเริ่มเก็บเงินจากคนที่มาดูการแข่ง
เราขายตั๋วในสถานที่เอ็นบีเอหมดเกลี้ยง
ในบางสนามกีฬาที่เราไป
เราได้แฟนในสนามนั้นมากกว่าทีมเจ้าบ้าน
ผมไม่มีวันลืม
ตอนเราไปคลับ และผมเห็นทีมดีทรอยต์ พิสตันส์
เพิ่งได้แชมป์เอ็นบีเอครั้งที่สอง
และผมบอกดีเจ "โย่ ชอนซีย์ บิลลัปส์อยู่นั่น"
ชอนซีย์ บิลลัปส์ ตัวเต็งรางวัลเอ็มวีพี
แล้วดีเจก็มองหน้าผม เขาว่า "เฮ้ยเพื่อน ช่างพวกนั้นสิ พวกนายต่างหากอยู่นี่"
ทุกคนรู้หมดแล้วนะ
(บุกโลก)
(มิกซ์เทป เวิลด์ทัวร์)
เรากำลังก้าวไปอีกระดับ ถึงเวลาข้ามน้ำข้ามทะเลกันแล้ว
นี่คือการบุกโลก
(อังกฤษ เยอรมนี)
ทัวร์ระหว่างประเทศครั้งแรกของเราน่าตกใจ
มันใหญ่กว่าสหรัฐอเมริกา ใหญ่กว่ามากๆ
ขอเสียงหน่อย โตเกียว
นี่คือแอนด์วันมิกซ์เทปทัวร์
นี่ที่สวนสัตว์ออสเตรเลีย ผมกับโคอาลาเพื่อนร่วมแก๊ง
ตอนนี้ทุกอย่างหรูมีระดับ พักโรงแรมริตซ์-คาร์ลตัน
พวกเขาเป็นร็อกสตาร์ไปแล้ว
เลยต้องไปนั่งแจกลายเซ็น
เพราะสาวๆ รุมตอม
นั่นวาลิยีย์รึเปล่า ถ่ายฮอตซอสหน่อย
ฉันรักเขา
(ฉันรักเอโอ ฟัดฉันนะ)
แอนด์วันที่รัก
พวกผู้ชายที่พาเมียมาก็เซ็นให้
บางคนไม่พกอะไรมาให้เซ็น ก็ควักเต้าออกมา
ผมก็ "จะให้เซ็นบนเต้าเมียคุณเหรอ"
แอนด์วันทัวร์ ทั้งปาร์ตี้ ดื่ม ปุ๊น
พวกเขามีกล้อง แล้วก็ "โย่ เรามีกล้องถ่ายตอนกลางคืน"
ผมก็ "ถ่ายอะไรกันอยู่"
ทุกคนเมาปลิ้น ควงสาว
ผมแบบ "โย่ ฉันเห็นเธอที่การแข่งขันนะ
เวรเอ๊ย"
- เขาโกหก - ไม่นะ แค่…
เขาเล่นมุกอีกละ
แอนด์วันมาแรงมาก
มันเร็วมาก ไม่มีใครหยุดเราได้
แอนด์วันมิกซ์เทปทัวร์ นำเสนอโดย เมาน์เทนดิว
แล้วเราก็มีสปอนเซอร์เข้ามา
จากข้างถนนสู่สนามกีฬา สู่วิดีโอเกม
(รับแต้มความไว 750)
วันนึงทีมเอาสถิติให้ผมดู
สตรีทบาสได้อันดับหนึ่ง รายการทีวีสำหรับผู้ชายทางช่องอีเอสพีเอ็น
ผมแบบ "ไม่เชื่อโว้ย หยุดเหอะ"
แล้วพวกเขาบอก "สตรีทบาสได้อันดับหนึ่งรายการทีวี
สำหรับหนุ่มๆ ทางช่องอีเอสพีเอ็น"
ผมแบบ "แม่เจ้าโว้ย"
(สำนักงานใหญ่แอนด์วัน เพนซิลเวเนีย)
ไง
ด้วยมิกซ์เทปทัวร์ ที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่…
จากที่เรามีกัน 15 คน ก็มาเป็น 70 คนในช่วงสองสามปี
เราตัดสินใจที่จะมีพื้นที่ทำงานระยะยาว
ออฟฟิศจึงต้องมีสนามบาส
ตอนนี้เราเป็นแบรนด์ระดับประเทศ เราจะขยายอาณาเขตของเรายังไง
เราตัดสินใจที่จะลองดูอีกครั้ง…
กับรองเท้า
รองเท้ามาร์บิวรีรุ่นแรกน่าเกลียด หนัก แพง
และปัญหาก็มาจากผมนี่แหละ
ในฐานะคนตรวจสอบผลิตภัณฑ์
ผมมักจะเขียนโน้ตบอกเจย์
"เจย์ นายควรทำอย่างนี้ อย่างนั้น"
แล้วเจย์ก็ "ทอม ฉันเซ็งนายว่ะ บอกอยู่ได้ว่าฉันควรทำอะไร
นายอยากลุยรึเปล่าเนี่ย"
ตอนนั้นผมอายุ 25 ผมก็ "เอาสิ" ไม่ปฏิเสธเลย
ผมมีแนวคิดที่ชัดเจนว่ารองเท้าบาสควรเป็นยังไง
ต้องเบา เร็ว
ควรจะเบาหวิวเหมือนรองเท้าวิ่ง
และเราควรใช้ตาข่ายกับวัสดุคอมโพสิต
แบบแรกของผมคือ รองเท้าสลิปออน เรียกว่า โพสต์เกม
ก้าวล้ำไปอีกขั้นแล้ว
น่าใส่ครับ แล้วเราก็ชอบมาก
ขอให้มีมาเรื่อยๆ นะ
ตอนผมเป็นเด็ก คนจะใส่รองเท้าสองคู่ตามแฟชั่น
นั่นคือแรงบันดาลใจให้เกิดไทชี่
มีความสะดุดตา คุณจะเห็นสีสองสี มันเหมือนคุณใส่รองเท้าสองคู่
- หวัดดี - หวัดดี ว่าไง
ผมจำได้ ผมตกใจตอนเห็นรองเท้าไทชี่ ขายหมดชั้นอย่างรวดเร็ว
ดูเท่มาก
ร้อนแรง
หนึ่งในรองเท้าบาสเกตบอลที่ดีที่สุด จบ
มันกลายเป็นรองเท้าที่ ขายดีที่สุดตลอดกาลของแอนด์วัน
เป็นสินค้าที่เริ่มจากศูนย์ ไปจนถึง 65 ล้านในเวลา 18 เดือน
(สไตล์และสมรรถนะ)
เริ่มจากเสื้อยืดแทรชทอล์ค ตอนนี้ก้าวไกลไปอีกระดับ
บริษัทรองเท้าทั้งหลาย เรามาแล้ว
นักธุรกิจ พ่อค้ายาในละแวกใกล้เคียง
พวกเขาสวมใส่แอนด์วัน
เรามีสไตล์ที่จะขายดีกว่าไนกี้ หรือไม่ก็เป็นที่สอง
ถ้าจะเอาชนะไนกี้น่ะนะ
พวกเขามีคนในแต่ละแผนกมากกว่าครึ่งต่อครึ่ง
และตอนทำรองเท้าให้ไมเคิล จอร์แดน
พวกเขาอาจใช้เวลาหลายปี
ส่วนเรามีคนห้าคนออกแบบ
บางทีทอมจะอยู่ในออฟฟิศของเขาสามวัน
ผมอยู่ในนั้นหลายชั่วโมง แต่ผมชอบมาก
พลังงานแบบนั้นมันส่งต่อมาถึงเราทุกคน
จอร์แดนมาจาก
การเป็นหุ้นส่วนสร้างสรรค์ ของนักออกแบบรองเท้า ทิงเกอร์ แฮตฟิลด์
ในช่วงที่นักออกแบบกลายเป็นเหล่าคนดังเสียเอง
ทอมเงียบมาก ไม่เคยอยากมีชื่อเสียง
แต่เขาเป็นหนึ่งในนักออกแบบที่ สร้างสรรค์ได้อย่างเหลือเชื่อที่สุด
ผมบริหารอาณาจักรเล็กๆ ของผมเอง แค่สร้างสรรค์รองเท้าคุณภาพสูงออกมา
และถ้าผมมุทำงานของผมต่อไป เราจะชนะไนกี้
(เกมนี้คือชีวิตของผม ฟิลิป แชมเปี้ยน หรือฮอตซอส)
(ไอ บอล แอนด์วัน)
(เมดิสัน สแควร์ การ์เดน นิวยอร์กซิตี)
(16 กรกฎาคม ปี 2004)
ได้เล่นที่เมดิสัน สแควร์ การ์เดน เวทีที่ยิ่งใหญ่
ผมตื่นเต้นสุดๆ
การรอคอยแบบคาดหวังมันบ้า
ผมมองไปรอบๆ "แม่ง"
ในเอ็นบีเอคงรู้สึกแบบนี้ใช่ไหมวะ
เราอยู่ในห้องล็อกเกอร์เดียวกัน บรรยากาศเดียวกัน
(มิกซ์เทปทัวร์ ปี 2004)
ยินดีต้อนรับสู่นิวยอร์กซิตี
ผมใช้เวลา 25 ปีกว่าจะมาถึงจุดนี้ ผมพร้อมจะชนะ
ผมรู้สึกได้ รู้สึกได้จริงๆ
นอกจากเกมอื่นทั้งหมดที่เราอยากชนะ เราก็อยากชนะที่เมดิสัน สแควร์ การ์เดนด้วย
เพราะในที่สุดแล้ว คุณจะอยากชนะในบ้านของคุณ
ผมอยู่ในสนามเอ็นบีเอ กลัวสุดๆ
แต่คุณไม่รู้หรอก เดินไปเดินมา โยกหัว
แบบ "เอาเลยซอส นายจะชนะ"
ลึกๆ ในใจผมกลัวแทบแย่
ผมโคตรกลัวเลย
คุณมีความฝันที่จะไปเอ็นบีเอ คุณรู้สึกว่าทำได้
เพราะชื่อคุณอยู่นั่น บนแป้นคะแนน
ชื่อคุณอยู่บนป้ายไฟ
ผมกำลังแข่งต่อหน้าคนนับพัน
เราแข่งในสนามเมดิสัน สแควร์ การ์เดนเดิมๆ
มันทำให้น้ำตาแตก อารมณ์นั้น
เราคุยอวดกับครอบครัว กับเพื่อนๆ ได้เลย
"เปล่า เราไม่ได้แข่งเอ็นบีเอ แต่เราได้มาเล่นที่นี่"
พร้อมกันรึยัง
โพรเฟสเซอร์ แอลลิ-อุปส์
แบบนั้น! เยี่ยม!
บ้าไปแล้ว ผมไม่อยากเชื่อ
มันใช้เวลาและพลังงานมากมายกว่าจะมาถึงจุดนี้
ยัดลงไป! ซิซเซิล และฟาร์มาซิสต์
เกมนำเป็นเกมแข่ง
มันไม่เหมือนกับการเล่นส่วนใหญ่ของเรา
กระโดดชู้ต 15 ฟุต ลงห่วงแบบไม่กระทบแป้น
เฮลิคอปเตอร์ ดูซะก่อน การจ่ายลูกของบอมบ์ ดูซะ!
ในเมดิสัน สแควร์ การ์เดน ถ้ามีความตื่นเต้นมากพอ
อาคารจะสั่น สั่นไปครึ่งหลังเลย
เตรียมส่งบอล โพรเฟสเซอร์ เอโอ!
ไม่ว่าใครจะลงสนาม เราต้องรักษาสถิติ
กระโดดชู้ตได้ดี
ลงไปง่ายๆ
นี่คือเมน อีเวนต์ครับ
กระโดดชู้ต
ต่อหน้าคนดู 19,000 คนในสนามชื่อดัง ไม่มีอะไรดีเท่านั้นแล้ว
ผมได้เจอแอนด์วันตอนผมอายุ 26
วันคืนมากมายในเอ็นบีเอของผมจบลงแล้ว
แต่เรื่องราวโดยสรุปสั้นๆ ของผมคือ ผมไม่เคยยอมแพ้
นิวยอร์กซิตี
ถ้าชอบสิ่งที่ได้ดูไป ก็ขอเสียงหน่อย
ขอเสียงให้กับทั้งสองทีมด้วยครับ
ชนะแล้ว นายทำได้
- บอกหน่อยว่าเป็นยังไง - เพื่อนเอ๊ย…
สนุกมากเลยเพื่อน
มารวมกันหน่อย
หนึ่ง สอง สาม แอนด์วัน
พร้อมกันแล้วนะ กับการแข่งสแลมดังก์ครั้งแรกในรอบสามปี
ครั้งล่าสุด…
ไม่เคยลืม ดูการแข่งดังก์กับวินซ์ คาร์เตอร์
ที่ต่อมาได้เซ็นสัญญากับไนกี้
และนี่คือคนที่ผู้ชมอยากเห็นที่สุด
วินซ์ คาร์เตอร์ กับดังก์แรก
กลับบ้านได้เลย!
และวินซ์อาจจะโชว์ฟอร์มได้ดีที่สุด
ในการแข่งดังก์ของแอนด์วันไทชี่
แค่เห็นก็ใจสั่น
เราเก็บอาการกันไม่ค่อยจะอยู่ มันแบบ "สุดยอด"
และเขาทำสิ่งที่ไม่มีใครคิดว่าจะเป็นไปได้
ในขณะสวมใส่ผลิตภัณฑ์ของเรา
เราแบบ "ขอบคุณมาก ที่ใส่รองเท้าเราโดยไม่คิดค่าใส่"
นั่นคือจุดสูงสุดของแอนด์วัน
และสองสามเดือนต่อมา
ผมเปิดดูทีวี
มีเสียงเลี้ยงลูก
และผมเห็นตราสินค้า
คำแรกที่คิดได้คือ "เชี่ย"
มันคือไนกี้
(ไนกี้ "ฟรีสไตล์")
ฟรีสไตล์หมายถึงฮิปฮอป สตรีทบาส และการถ่ายทอดแนวคิด
พวกเขาตั้งใจเอาสตรีทบาสของเรา
ไปรวมกับชิ้นงานโฆษณาสวยๆ นี่
คือว่า นั่นเป็นสปอตโฆษณาที่ดี
สื่อถึงทัศนคติ จังหวะฮิปฮอป
แต่มันคือไนกี้ และพวกเขาดีเกินกว่าจะลอกเลียนแบบเรา
(ตามจังหวะกระเด้งบอล)
โฆษณาทีวีชิ้นนั้นประสบความสำเร็จกว่า ในเวลา 30 วินาที
เทียบกับที่เราทำมิกซ์เทปตลอดห้าปี
ต้องเป็นรองเท้า กระแสไนกี้
นักลงทุนแจ้นกลับไปหาไนกี้
มาพร้อมกับสโลแกน "จัสต์ ดู อิต"
ยึดเกมสตรีทบาสไปดื้อๆ เลย
พวกเขาใช้แนวของเรา
ใส่ตราสินค้าโค้งๆ วิ้งๆ ลงไป แล้วเรียกว่าเป็นของตัวเอง
(ลงสนามไฮป์)
การต่อสู้เพื่อชัยชนะ หัวใจคือสิ่งจำเป็น
คิง ออฟ เดอะ คอร์ต ของไนกี้อันเดอร์กราวด์
วันอาทิตย์ สองทุ่มตรง เจ็ดโมงเช้า เวลากลาง ทางช่องเอ็มทีวี 2
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาใช้เงินกี่สิบล้าน เบื้องหลังโฆษณานี้
ตอนเห็นโฆษณานั่น ผมรู้เลย "ฉิบหายละ"
"เรารอไม่ได้แล้ว ไปเลย
เราต้องตัดสินใจบางอย่าง เราต้องเคลื่อนไหว"
(จัสต์ ดู อิต)
ฉันกำลังดูทีวี
(ฮอตซอส)
คุณจะตอบโต้
คนที่รู้สึกว่าบริษัท
สร้างความมั่งคั่ง จากการทำงานของผู้เล่นอย่างไร
ผมจะตอบโต้…
คนที่รู้สึกว่าผู้เล่นถูกใช้โดยบริษัทอย่างไรน่ะเหรอ
ผมคงบอกว่า "ผมรู้ว่าบริษัททำเงินได้มากมาย"
นอกจากเกมการแข่งขันแล้ว คุณเห็นบูธขายสินค้า
สินค้าที่มีชื่อของพวกเขาขายได้เยอะใช่ไหมล่ะ
เราขายหมดเกลี้ยงอีกแล้ว
ผู้เล่นแบบ "โย่ ฉันไม่เห็นได้เงินจากตรงนั้น"
มันเป็นความล่มสลายของทุกสิ่ง
ที่นี่คือคลังสินค้า สถานที่รับส่งและบรรจุ
ผลิตภัณฑ์แอนด์วันให้กับทุกคน
ตื่นแปดโมงเช้ามาเจอคนในโกดัง
แสดงความขอบคุณ
เราต้องขอบคุณมากมายแค่ไหนเนี่ย
บริษัทนี้ทำเงินหลายล้านดอลลาร์
แต่เราคือคนที่ทำเงินให้พวกคุณทั้งหมด
(สตรีทซิลล่า)
(ดู เดอะ ดิว - ฮอตซอส)
มันเริ่มกลายเป็นว่า เรากินพิซซ่า
ไปกับรถพนักงาน
พวกเขามีทุกอย่าง
กินสเต๊กเนื้อนุ่ม ปลาหมึกชุบแป้ง น้ำแร่โซดา
ของดีๆ ทั้งนั้น
กินอะไรอยู่ เชน
ก่อนลงแข่ง
กุ้งอบพาร์เมซาน
หลายคนบอก "คุณต้องดูแลพวกเรา
ทำไมเราไม่ได้กิน
จะมีทัวร์ไหมถ้าไม่ผู้เล่น"
ไม่ผิดหรอก พวกคุณทุกคนควรได้กิน
แต่ไม่จำเป็นต้องก้าวร้าวขนาดนั้น
ฉันจะเอาไปปาใส่รถพวกเขา
มันจบแล้ว
เขาปาพิซซ่าร้อนๆ ใส่หน้าผู้จัดการทัวร์
ไปบอกเธอว่าฉันพูดอะไร บอกเธอ ให้อีกครั้งเดียวนะ
ไม่งั้นจะตบให้ขี้แตก ฉันพูดจริง
คุณตัดสินยังไงว่าผู้เล่นคนไหน
จะทำเงินได้มากเท่าไหร่
ไม่ใช่ผม ผมเคยพูดแค่กับ
ซอสและตัวแทนของเขา
เมืองเกิดฉัน ยังจำได้
เขาพูดว่า "นี่ เซธ คุณเป็นคนดีนะ"
ผมคิดในใจ "เออ ฉันมันไอ้ระยำ"
เขาบอก "นี่ ซอสอยากให้เป็นแบบนี้ ไม่งั้นเขาจะไปรีบ็อก"
(พัมป์ รีบ็อก)
รีบ็อกจะดับอนาคตเขา ไม่มีใครอยากอยู่กับรีบ็อกหรอก
น่าสนใจนะ เพราะไม่มีอัตราค่าจ้างตายตัว
เมน อีเวนต์ได้เก้าหมื่นถึงแสนดอลลาร์
เอโอก็ราวๆ นี้ แปดถึงเก้าหมื่น
ฮาล์ฟแมนได้ระหว่างหกหมื่นถึงเจ็ดหมื่นห้า
มีระดับล่างๆ ที่ได้ประมาณหมื่นห้า
แต่นั่นคือค่าจ้างของการทำงานสามเดือน
เพราะพอถึงกันยายนก็ไม่มีทัวร์แล้ว
เราตัดสินพวกเขาจากเสียงเชียร์
และชัดเจนว่า ฮอตซอสคือขวัญใจคนดู
มีหลายช่วงที่พวกเขารู้สึกอึดอัด
ที่ทำเงินได้ไม่มากในขณะที่มีบางคนได้มาก
แต่ในแอนด์วันทัวร์ ทางที่ดีคืออย่าบอกใครว่าคุณได้เท่าไหร่
แต่พวกเขาก็บอก เพราะพวกเขาชอบเกทับกันเอง
มาเลย
เงินๆๆ ได้อยู่แล้ว
ของมันต้องมี นี่ปี 2005
เพชรเล็กๆ น้อยๆ วิบวับๆ
นี่บ้านของซิซเซิล
บ้านหลังที่สองน่ะ ผมมีสองหลัง
ผมจำได้ว่าฮอตซอสมีรถที่พูดได้
สวัสดี ฮอตซอส
ไม่มีใครชอบ
ผมพยายามหลีกเลี่ยงการคุยเรื่องเงิน
ผมรู้ว่าผมเป็นคนมาใหม่ และผมมีช่องทางการซื้อขายมากมาย
และผมรู้สึกว่าเงินเดือนผมดีมาก
แอ็กชัน
แน่นอนว่ามีความอิจฉากันเองอยู่บ้าง
เกิดจากผู้เล่นบางคน ได้รับการโพรโมตมากกว่าคนอื่น
พวกนั้นน่ะ
ลงเล่นในเกมใหญ่ๆ ครั้งสองครั้ง ก็ได้ฉายา "ตำนานสตรีทบาส" แล้ว
เรากัดฟันสู้อยู่เก้าปี สิบปี ก่อนจะรู้จักแอนด์วัน
(นอร์ม นิกซัน เอ็นบีเอ)
เฮ่ยเพื่อน อย่าเข้าใจผิด โพรเฟสเซอร์เป็นนักบาสที่ยอดเยี่ยม
แต่บางครั้งฉันก็สงสัยเรื่องแรงจูงใจของเขา
ผมไม่คิดมากหรอก ผมไม่ได้… แบบว่า
ตราบเท่าที่เรายังไปทัวร์สนุกด้วยกัน ผมไม่สนหรอกว่าพวกเขาคิดยังไง
บอกตรงๆ
ความเป็นคนดัง เริ่มเข้าไปอยู่ในความคิดของทุกคน
และทุกคนเริ่มคิดถึงเรื่องเงิน
เลิกทำแบบนั้นทีเหอะว่ะ แม่ง!
คิดงั้นได้ไง
นายได้เช็กนั่นมาจากไหนล่ะ
ถ้าไม่เล่นที่นี่ ฉันก็ไปเล่นที่อื่น ยังไงก็หาเงินได้ มีปัญหาอะไร
ทัวร์นี้น่ะ มีแต่ทำให้หมดตัว ไม่ได้ทำเงินเลย
สัญญาจ้างมันไม่ได้ช่วยว่ะเพื่อน บอกแล้วบอกอีก มันไม่ได้ช่วย
ผมไม่เกี่ยวด้วยนะ ผมทำเงินได้เยอะแยะ
พวกนายเป็นไงฉันไม่รู้ แต่ค่าครองชีพฉันไม่เหมือนของพวกนาย
พวกนายอยู่อย่างหรู ฉันยังอยู่บ้านเอื้ออาทร
เรามีดาวดังหลายคนเกินไป
เมื่อคุณสร้างอสูรขึ้นมาตัวนึงแล้ว
คุณต้องรู้วิธีทำให้มันเชื่อง
ความเกลียดชังกันเองเริ่มเดือดพล่าน
ถึงจุดที่กลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นๆ
- ทำไมไม่ถามผม - ก็เพราะไม่อยาก
ทำไมล่ะ ไม่สน ผมถามคำถามโค้ช
- ก็เพราะงี้ไง - เลิกเคารพคุณแล้วว่ะ
- ฉันไม่ได้พูดกับนาย - ไปตายซะ!
อย่าหาเรื่องนะโว้ย
- ใครหาเรื่องก่อนวะ ซิก ใคร - นายไง
เพื่อน หยุดถ่ายเลย
เราดูเหมือนพวกโง่
ชักไปกันใหญ่
เฮ่ย พวกคุณมาจับผมทำไม จับผมทำไมวะ
(ปี 2005)
พอผมครองตลาดผลิตภัณฑ์รองเท้า เราเริ่มประสบความสำเร็จมากมาย
ขายได้ถึง 90 เปอร์เซ็นต์
ณ จุดนั้นผมรู้สึกเหมือน แบกทั้งบริษัทไว้บนบ่าตัวเอง
ทอมจึงตัดสินใจย้ายไปไต้หวัน
เพราะเขาจะได้คุมคุณภาพผลิตภัณฑ์
มากกว่านั่งอยู่ในโรงงานนั่น
ผมห่วงอยู่นะ เพราะทอมเป็นคนทำงานหนัก
ผมทำงานโดยเฉลี่ยปีละ 364 วัน
นอนตามสนามบิน โรงแรม
เปลี่ยนเขตเวลาโลกไปที่นั่นที่นี่ 12 เขตทุกหกสัปดาห์
ผมไม่ได้คิดเรื่องนี้ จนกลายเป็นว่ามันมากเกินไป
สุดท้ายได้รับการวินิจฉัยว่า มีโรคระบบทางเดินอาหาร
น้ำหนักลดไปสิบกว่ากิโล
จำได้ว่าเซธกับเจย์โทรหา ตอนตีสอง ตีสาม เวลาเอเชีย
"เป็นไงบ้าง เอาไงต่อ" แล้วผมก็สติหลุด
"พอเลย ฉันเบื่อที่นายคอยตามจิกฉัน
ฉันกำลังทำงานของฉันอยู่ พวกนายไม่รู้หรอกว่าทำยังไง"
แล้วผมก็วางสาย
ผมรู้ ทอมรู้สึกว่าถูกกดดัน
โดยเฉพาะจากผม ในฐานะคนที่เขาต้องรายงานโดยตรง
เหมือนในที่สุดผมก็กลับเข้ากะลาตัวเอง
เพื่อนฝูงหายหมดในช่วงนั้น
ชีวิตพังมาก ทั้งทางร่างกายและอารมณ์
เป็นครั้งแรกในชีวิตผมที่รู้สึกว่ามันไม่สนุกละ
มันไม่ง่ายเสมอไป แต่มันก็มักจะสนุก
แล้วทอมก็มาที่ออฟฟิศผม
เขาบอก "เซธ ฉันจะลาออก"
ผมแบบ "ฮ้า ว่าไงนะ" แบบ เป็นไปไม่ได้
หลังจากทอมไปแล้ว เราก็พังพินาศ
จากยอดขายที่เคยเกิน 200 ล้าน ตกลงมาที่ 130 ล้าน
ผมต้องเลิกจ้างพนักงาน 20 เปอร์เซนต์
เรารู้ว่าเรามีช่องทางแค่เล็กน้อยที่จะขายบริษัท
เพื่อเพิ่มมูลค่าสินทรัพย์
เปโอลี เพนซิลเวเนีย
มินิแคมป์ปี 2005 มิกซ์เทปทัวร์
เอโอ!
ผมได้ยินคนที่แอนด์วันพูดว่า
เราจะได้ขึ้นปกนิตยสารกีฬา
การได้ขึ้นปกจะทำให้ยิ่งเติบโต มันเป็นเหมือนนิตยสารชั้นนำด้านกีฬา
เสร็จแล้ว อย่างเป็นทางการ
ใช่ ต้องใส่เฟรมตรงนี้
(ดิ อาเดอร์ เกม)
ก่อนเริ่มออกทัวร์ปี 2005
ไม่มีโทรศัพท์ถึงเราเพื่อต่อสัญญา
มันน่าสับสนนิดนึง
เราอึดอัดกับสถานการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น
มีหลายเรื่องรอบด้าน
แล้วจู่ๆ พนักงานก็ขอประชุมกับเรา
ผมแบบ "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย" เขาก็ "โย่ เย็นไว้"
และพวกเขาบอก "เตรียมพร้อมที่จะถูกซื้อตัวครั้งใหญ่
และทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม"
(อเมริกัน สปอร์ตติง กูดส์ ซื้อแอนด์วัน)
เป็นเรื่องไม่คาดคิด
จบเลย แค่นั้น
ไม่มีการเตือน
ผู้เล่นมีความภาคภูมิใจตัวเองมาก
ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะมาบอกคุณ ว่าพวกเขารู้สึกผิดหวัง
ในที่สุดเราก็ไม่เป็นไร แต่ผมคิดถึงความทะนงตัวของพวกเขา
ไม่แยแสตำนานคนไหนเลยในตอนจบ
มันควรเป็นเรื่องราวของความสำเร็จ
แอนด์วันเคยยิ่งใหญ่ เราสร้างบางอย่างขึ้นมานับจากศูนย์
เราขายธุรกิจ และเราทุกคนทำเงินได้มากมาย
แต่การขายในตอนจบ เป็นเรื่องยากมากสำหรับผมในด้านร่างกาย
และมันน่าเศร้าจริงๆ
มีการต่อสู้กันแบบประจันหน้า และการแตกหักของความสัมพันธ์
และในด้านอารมณ์ มันยังคงมีความหวานและขมปะปนกัน
แน่นอนเลย
พวกคุณอาจจะยังจำใบหน้าของเขาได้ จากสตรีทบาสอีเอสพีเอ็น
เชน โวนีย์ "ดริบเบิล แมชีน"
(คอร์ต เจสเตอร์ส)
คอร์ต เจสเตอร์สคือลีกกึ่งอาชีพ
ของทีมฮาร์เลม โกลเบทรอตเตอร์ส
ที่นี่ไม่เหมือนเมดิสัน สแควร์ การ์เดน ไม่มีอะไรเหมือน
ผมอาจเจอคนที่จำผมได้ และถาม
"นายมาทำอะไรแถวนี้ นายเคยออกทีวีมาก่อน"
นั่นแหละที่ทำร้ายจิตใจ
ทุกวันผมตื่นมาแล้วก็ "ฉันหวังว่าบางสิ่งจะเกิดขึ้น
ตอนพวกเขาพูดว่า 'รู้ไหมเชน เราต้องการนายแค่วันนี้'"
ผมคิดแบบนี้
เราไม่ได้รับค่าจ้างสมกับมูลค่าของเรา
มันเป็นยังไงเหรอ มูลค่าของเรา
พวกเขามาในย่านที่เราอยู่และได้ไปทุกอย่าง
ย่านของเรากระตุ้นให้พวกเขาเกิดแนวคิด หรืออะไรที่ "พวกนายควรทำสิ่งนี้"
พวกเขาวิ่งกลับขึ้นข้างบนแล้วก็ทำ
แล้วก็ขายมัน และไม่ได้ให้อะไรกลับมา
อย่างที่ผมเรียกว่า "พวกสูบเลือดสูบเนื้อคนจน
สิ่งที่คนพูดกันคือ "บริษัทอเมริกาใช้ประโยชน์จากคุณเพื่อทำเงิน"
โลกภายนอกมองแบบนั้น แต่ภายในไม่ใช่แบบนั้น
เราพยายามทำเรื่องที่ยากและท้าทายให้สำเร็จ
และทำเรื่องเจ๋งๆ
ถ้าเราทำอะไรผิดไป มันก็เรื่องนั้นแหละ
สัญญาที่เราทำกับพวกเขาไม่ได้ถูกละเลย
เราจ่ายให้กับผู้เล่นมิกซ์เทป มากกว่าพวกผู้เล่นเอ็นบีเอ
พวกเขาให้เราทำสัญญา
แล้วมันก็ขึ้นอยู่กับเราว่าจะตกลงกับตัวเลขนั้นไหม
เราไม่จำเป็นต้องตกลง
เงินที่เขาเสนอให้ผมน่ะเหรอ แน่นอนสิ เรารับอยู่แล้ว
ผมไม่สนว่าใครจะพูดยังไงหรอก
"คุณไม่จงรักภักดี" อะไรแบบนั้น ภักดีกับอะไรล่ะ
ความภักดีนั่นไม่ได้ให้เช็คผม ผมรู้
พวกเขารักเราเพราะสิ่งที่เราทำไหม ใช่ รัก
แต่พวกเขาเคารพเราไหมล่ะ
ตอบหน่อย
หนึ่งในสิ่งที่ผมเสียใจมากที่สุด
ถ้าเราคิดว่าผู้เล่นมิกซ์เทป
เป็นเหมือนลูกจ้างบริษัท แทนที่จะเป็นนักกีฬาที่ได้รับการรับรอง
เราคงให้ทางเลือกพวกเขาในการถือหุ้นบางส่วน
และนั่นจะทำให้ทรัพย์สินส่วนเพิ่มส่วนหนึ่ง
ไปสู่ผู้เล่นเหล่านั้นทุกคน
ชีวิตพวกเราไม่ได้สำคัญสำหรับพวกเขา
- ฉันว่ามัน… - ชีวิตพวกเราไม่สำคัญ เพื่อน
- เมน ชีวิตพวกเรา… เพื่อนเรา - ก็อาจจะ
ฟังนะ
ปีสุดท้ายของฉันกับแอนด์วัน
ฉันขอเงินชายคนนั้น
16,000 เหรียญ เพื่อเอาลูกชายฉันเข้าโรงเรียน
แล้วเขาบอกฉันว่า "ผมช่วยไม่ได้"
หลังจากทั้งหมดที่เราทำไป
ผมจำเรื่องนั้นไม่ได้
ผมเสียใจที่ผมจำไม่ได้
เป็นไปได้ที่เชนพูดกับผมตรงๆ…
ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น และเราไม่สามารถ
ดูแลเขากับลูกได้ ผมก็รู้สึกแย่เหมือนกัน
พูดตรงๆ บอกได้เลยว่าพวกเขาปล้นเรา
แต่เงินก็แลกกับประสบการณ์ไม่ได้
การได้พาสปอร์ตและเดินทางไปประเทศต่างๆ
คือการเรียนรู้
ผมรู้สึกเสมอว่าเป็นหนี้แอนด์วัน ที่ให้สิ่งต่างๆ แก่ผม
สิ่งต่างๆ ที่ผมอาจไม่ได้ทำ เพราะแม่กับพ่อผม
ไม่มีทรัพย์สินเงินทองให้ผมใช้ไปเที่ยว
สมัยนั้นยิ่งใหญ่จริงๆ เพื่อน
แอนด์วันสร้างโอกาสที่คุณไม่มีวันได้
ผมคงไม่…
คิดเรื่อง…
การออกไปจากเมือง ออกไปจากบรุกลิน
เพื่อน…
ฉันไม่รู้เลยว่ามันเป็นแบบนี้
ไม่รู้เลยว่าโตเกียวกับเมืองเหล่านี้ จะหน้าตาเป็นแบบนี้
ทีมบาสเกตบอลแอนด์วันช่วยให้คนที่ชื่อ วาลิยีย์ ดิกซัน จากลินเดน นิวเจอร์ซีย์
ทำความฝันบางอย่างของเราให้เป็นจริง
(ฟาร์มาซิสต์)
แอนด์วันช่วยให้ทุกคนคิดนอกกรอบเกี่ยวกับเกมนี้
สิ่งต่างๆ ของพวกเขามีไว้เพื่อทุกคน
ไม่ใช่แค่เพื่อมืออาชีพ
บัตเลอร์จะส่งลูกจากข้างสนาม ออลส์ตันเข้ามา
ได้แต้มนี้คือชนะ ชู้ตลงไป
ไม่อยากจะเชื่อ
(สกิ๊ป ทู มาย ลู เป็นผู้เล่นสตรีทบาสแอนด์วัน เพียงคนเดียวที่เล่นในเอ็นบีเอ)
แอนด์วันเปลี่ยนการเล่น
ตอนนี้เอ็นบีเอเน้นความสนุกสนานมากขึ้น และไม่ตายตัว
โอ้ เขาไม่จ่าย
เห็นบางคนตอนนี้ไหม ทุกวันนี้ พวกดาวดังทั้งหลายน่ะ
บางอย่างเป็นแนวเรา
เคอร์รี่ โยกหลอกได้สวย แล้วขึ้นชู้ต
พวกเขาไม่ต้องมาให้อะไรหรอก
เรารู้ว่ามันมาจากใคร
ขาอย่าตาย ขาซ้าย ขาขวา
ยิง
เมน ตอนนายพูดว่ามรดก…
มันยิ่งใหญ่ไหม แล้วเราทำสำเร็จรึเปล่า
เมน แน่นอนว่าเราทำสำเร็จ เพราะถ้านายเดินไปตามถนน
กับลูกนาย แล้วมีคนพูดกับลูกนายว่า
"รู้ไหมว่าพ่อเขาเป็นใคร"
นั่นไม่ได้เกิดขึ้นกับคนทั่วไป
ในที่สุดแล้ว
เราจะยังคงอยู่เสมอ
"โย่ นั่นแหละพวกเขา จากแอนด์วัน"
หนึ่ง สอง สาม แอนด์วัน
(ตั้งแต่ก่อตั้งในปี 1993 แอนด์วันถูกขายออกไปหลายครั้ง)
(และปัจจุบันเป็นของกลุ่มเจ้าของใหม่)
ข้อกล่าวหาต่อกรรมการบาสเกตบอลผู้หนึ่ง
เรื่องการเดิมพันผลการแข่งขัน กำลังเขย่าแวดวงเอ็นบีเอ
เพื่อน ฉันทำชีวิตตัวเองพังแล้ว
เหมือนหนังแฟนตาซีที่ฮิตๆ
เรื่องราวของแมนไท เทโอ ไม่ใช่เรื่องจริง
คนตลบแตลงโหดร้าย
มันเป็นชั่วอึดใจของชัยชนะ ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬา
นี่คือวันที่ดีที่สุด ในประวัติศาสตร์กีฬาออสเตรเลีย
แอนด์วันกำลังทำรายได้หลายล้าน
แต่พวกเขาเคารพเรารึเปล่า
นี่แหละบาสเกตบอลแอนด์วัน
(มีอีกสี่เรื่อง)
ปิดปากให้สนิท รู้กันแค่เรา
เอาแค่เรื่องนี้เน้นๆ
แปลกที่สุด…
โดนากีย์อยู่ระหว่างถูกสอบสวนโดย…
เป็นข่าวหน้าหนึ่งทั่วเมือง
เธอไม่มีตัวตน
ไม่มีทางเป็นแฟนที่ตายแล้วของแมนไท เทโอ
ผมแบบ
"อ้าวเฮ้ย บ้าไปแล้ว ไม่ใช่เรื่องจริงหรอกเรอะ"
(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)