Downloaded from YTS.MX
RUSYA'NIN VAHŞİ KAPLANI
Tüm hayatınızı kaplanların ülkesinde geçirseniz de
Official YIFY movies site: YTS.MX
tek bir kaplan bile göremeyebileceğiniz söylenir.
Gizemli, gözlerden uzak ve rakipsiz avcılardır.
Kaplanlar ormandaki her şeye hükmeder.
Bu dişi yiyecek bir şeyler arıyor.
Ne yazık ki bugün onun günü değil.
Her on av denemesinden sadece birinde başarılı olacak.
Avının beklenmedik bir avantajı var. Sika geyikleri çabuk ürkerler.
Böyle çevik bir hayvanı yakalamak için dişi kaplanın iyice yaklaşması gerek.
Kamuflaj ancak bir yere kadar işe yarar.
Geyikler her sese, kokuya ve ani harekete duyarlıdır.
Bu av, enerjisini harcamaya değmeyecek. Enerjisini dikkatli kullanması lazım.
Özellikle de bu havada.
Beslemesi gereken iki yavrusu var.
Yaklaşık bir yaşlarında bir dişi ve bir erkek.
İkisi de uzun bir süre daha anneleriyle kalacaklar.
Bu yavrular şanslı. Anneleri usta bir avcı.
Açlıktan ölmeyecekler.
Ama yakında kendilerinin de avlanmayı öğrenmeleri gerekecek.
Her gün yeni bir av.
Çünkü burası Rusya'nın Uzak Doğusu.
Burada kış aylarında - 28 derece hava hiç de olağan dışı değil.
RUSYA
Sibirya kaplanları, diğer adlarıyla Amur kaplanları,
binlerce yıldır Rusya'nın bu güneydoğu bölgesinde yaşamıştır.
Doğal hayatı koruma alanı olarak belirlenen
36.000 kilometre karelik bakir doğa
RUSYA, ÇİN, Vladivostok
Sihote-Alin isimli bakir bir dağ silsilesi içinde yer alıyor.
Diğer adıyla burası "Kaplanların Diyarı".
Burada ormanlar yaban domuzları, Sika geyikleri gibi avlarla dolu.
Ben ve ailem nesillerdir bu ormanda yaşıyoruz.
Bir kaplan grubuyuz.
Bu bölge de son sığınağımız.
Şu anda Rusya'nın Uzak Doğusunda biz kaplanlardan 600 tane var.
Biz vahşi kedilerin en büyüğüyüz. Dolaşmak, avlanmak için alanımız olmalı.
Özellikle de benim gibi baskın erkekseniz.
Bölgemi birkaç dişiyle paylaşıyorum.
Onlardan biri bu dişi kaplan. Yavrularımızın annesi.
Yakında bu yavruların yenilerine yer açmak için
annelerinden ayrılmaları gerekecek.
Genç erkek kendi bölgesini bulana kadar
bir göçebe gibi dolaşacak. Ama bu arayış tehlikeli olabilir.
Bazı kediler öyle uzağa gider ki
koruma alanının güvenliğinden çıkarlar. Bu her genç kaplan için bir risk.
Birkaç on yıl önce Rusya'daki kaplanlar neredeyse tamamen avlanmıştı.
Yavrular yakalanıp dünyanın farklı yerlerindeki
hayvanat bahçeleri ve sirklere satılıyorlardı.
Yetişkinlerin durumu daha bile kötüydü.
Her yıl düzinelercemiz özel tugaylarca öldürülüyorduk.
Sayımız 30 bireye kadar düşmüştü.
İnsanlar düşmanımızdı.
Bugün durum farklı.
Kaplanlar dünyanın her yerinde korunuyor.
Korumayla birlikte bir şöhret de oluyor.
Davranışlarımızı inceleyen bu araştırmacılar her yerde.
Biz karizmatik bir mega faunayız.
O yüzden ormanımın her yerine fotokapanlar kuruyorlar.
Her şeyi bilmek istiyorlar.
Biz kaplanların nasıl iletişim kurduğunu,
yavruların kaç yaşında avlanmaya başladığını.
Çok şeker değiller mi?
Kaplanların ne kadar alana ihtiyacı olduğunu.
Tek bir yaşam alanında kaç tanemizin bulunabildiğini.
Ne zaman en aktif olduğumuz.
Ve diğer kaplanlara mesaj vermek için ne sıklıkla kokumuzu bıraktığımızı.
İnsanlar gibi göç edip etmediğimizi bile bilmek istiyorlar.
Nüfusumuzun burada tekrar çoğalabilmesi için
80 yıl sıkı bir koruma gerekti ama bir problem var.
Daha fazla kaplan hayatta kalınca, daha fazla yere ihtiyacımız oldu.
Kuzeye doğru gidebileceğimiz yer sınırlı. Ondan sonra besin kaynakları azalıyor.
Diğer hayvanlarla birlikte yaşamak daha akıllıca.
Sihote-Alin dağ silsilesi bu açıdan çok özel.
Bu bölgede hem yarı arktik hem de yarı tropik türler yaşayabiliyor
ve burayı ev ediniyorlar.
Ayrıca bu kadim cennette kim yaşamak istemez ki?
Güney Asya'dan cennet sinekkapanları çiftleşmek için mayıs ayında buraya gelir.
Yavru büyütme sorumluluğu ebeveynler tarafından paylaşılır.
Cennet sinekkapanları nadir görünür.
Ama Sika geyikleri her yerdedir.
Özellikle de burada, yani bölgemizin güney kısmında.
Uzun geçen kıştan sonra geyikler iyice zayıflamış.
Şu anda sadece su içmiyorlar.
Ot, yaprak, mantar ve eğrelti otundan oluşan diyetlerini destekleyecek
hayati mineralleri de çamurda arıyorlar.
Varlığımı hissettiler.
Bir de yavrusu var.
Biri ikazda bulunuyor.
En azından patronun kim olduğunu biliyorlar.
Bu genç geyik artık benim.
Karnımı iyice doyurduktan sonra kalanı leş yiyicilerden saklayacağım.
Yavruların annesi avı yavrularıyla paylaşırdı
ama benim tacımı korumam lazım
o yüzden kimseyle paylaşamam.
Yemek uykumu getirdi.
Biraz şekerleme zamanı.
Ayılar Rusya'nın diğer bölgelerinde besin zincirinin en üstünde yer alır.
Ayılar dünyanın en iyi adapte olan memelilerindendir.
Meyveyle beslenen etoburlar olarak yumurtaları ve küçük memelileri de yerler.
Nehirde sezon açılınca da zengin bir taze somon ziyafeti çekerler.
Her dört senede bir somonların üreme döngüsü zirveye ulaşır.
Dağ akarsularının üst kısımlarına çok sayıda balık gelir
ve ölmeden önce çiftleşirler.
Böyle bir ortamda bir kaplanın tek yapması gereken hazır yemeğini almasıdır.
Kışa girmeden şişmanlayabildiğim için mutluyum.
Çünkü böyle dağlarda her sene bolluk olmaz.
Zayıf bir hasat herkesi olduğu gibi biz kedileri de etkiler.
Bazı kaplanlar ayı yavrularını avlamaya başlar,
bazıları da insanların yaşadığı yerlerde yemek arar.
Ama o zaman sorun çıkar.
Kaplanlar ormandan ayrıldığında kötü şeyler olur.
Birisi kameraya yakalandı. Kedi köpeklere karşı. Hep aynı hikâye.
Çok aç bir kaplan olmalı.
Kutusovka köyü dağların batı kenarında,
kaplan koruma alanının hemen dışındadır.
Burada birkaç yüz insan ve artık bir tane daha az evcil hayvan yaşıyor.
Dün gece bir kaplan, bahçeye bağlanmış başka bir köpeği öldürdü.
Juri Kolpak ve kaplan uzmanları ekibi araştırmak üzere davet edildi.
Kolpak'ın ekibi hem devlet makamlarıyla
hem de bir doğal yaşam koruma grubu olan Amur Kaplan Merkezi'yle çalışıyor.
Görevleri oldukça net.
Kaplanlar ve insanlar arasındaki gerginliği azaltmak.
Pek bir şey yok. Bir tasma, biraz tüy.
Ben değildim ve umarım benim ailemden birisi de değildir.
Kimse bir daha böyle bir saldırı olmasını istemiyor.
Kolpak ve ekibi insanlara göre bizi bulmada oldukça iyiler.
Ekip buldukları veya kameraya çektikleri kanıtları kullanarak
sorunlu kaplanın profilini çıkaracaklar.
Kim olduğunu ben de merak ediyorum.
Sonbahar Rusya'nın kaplan ülkesine önce güzel gelir.
Yavrularım artık neredeyse iki yaşında.
Anneleri onları beslemeyi kesmek üzere.
Bu da kendi başlarına yaşamayı öğrenmeleri gerektiğine dair bir mesaj.
Erkek yavru artık çok da küçük değil. Şimdiden kız kardeşinden daha büyük.
Dişi annesinin yakınında kalabilir, beni rahatsız etmez.
Ama erkeğin gitmesi lazım.
Bizim için bölge her şeydir.
Bölgesi olmayan bir kaplan uzun yaşayamaz.
Sahibi olmayan bir bölge bulmak yakında oğlumun en büyük imtihanı olacak.
Eğer şanslıysa bağımsızlığının ilk yılında bol bol fırsatla karşılaşır.
Eğer ağaçlar gerçekten birbirleriyle iletişim hâlindelerse
o zaman Rusya Uzak Doğu ormanları bir opera gibidir.
Burada her şeyi bilen bir ağaç var. Kore çamı.
Her yıl bu çamlar o meşhur meyvelerini verirler: çam kozalakları.
Her dört senede bir patlama yaşanır. Herkes faydalanır.
Kış gelmeden şişmanlamak isteyen yaban domuzları
yoğun proteini mideye indirir.
İnsanlar da Kore çamını ve fıstıklarını o kadar seviyorlar ki
bizi korudukları gibi bu ağacı da korumaya başladılar.
Sibirya çizgili sincapları da çam kozalağı patlamasından memnun.
Güneşli tepelerde yetişen Mançurya meşesi de cömert bir ağaç.
Yeri dolgun palamutlarıyla dolduruyor.
Ağaçlardan düşen bol gıda geyik sayısının artması demek.
Kaplanlar için harika bir haber.
Benim cennet köşemde tenha bir nehir yatağı var.
Bazıları bu dev araziye "Rus Amazonu" diyorlar.
Çünkü çok çeşitli bir doğal yaşamı var. Üstelik sadece dört bacaklılar yaşamıyor.
Toprak örtüsünün altındakilerden hayatını kazanan
avcı-toplayıcı ulus Udegeylerin evi de burası.
Evet bu insanı tanıyorum.
Klim buraya her sene gelir. Ufak hayvanların peşinde.
Kürkü için samur avlar.
O kadar küçük bir hayvanın benim için hiç değeri yok.
Ama yine de soğukta yaşama yeteneklerini takdir etmek lazım.
Klim onları yakalamak için bayağı uğraşıyor.
Baksanıza düzeneğine kendini ne kadar kaptırmış.
Pek iyi sayılmaz. İnsanlar avlarının boğazını ısırıp, boyunlarını kıramazlar.
Klim bir samurun tuzağa düşmesi için kışa kadar beklemek zorunda.
Udegeyler yüzyıllardır Rusya'nın Uzak Doğusunda yaşıyorlar
ama kaplanlar buraya onlardan on binlerce yıl önce geldi.
Klim hiçbir zaman çok uzakta olmadığımızı biliyor.
Ne kadar zaman önce bizden biri geçmiş onu anlamaya çalışıyor.
Klim'in birinci kuralı: kaplanlardan uzak dur.
Kış hızlı geldi. Neredeyse bir gecede.
Bakın şu işe.
Oğlum yeni avlanma yeteneklerini test ediyor.
Rusya'nın Uzak Doğusunun derin soğuk kışlarında
her bir canlının yoğun kar örtüsünde hayatta kalma mücadelesi vermesi gerekir.
Benim oğlum olan bu genç erkek de onlardan biri.
Avlanması lazım yoksa donacak.
Bir av yakalamanın kolay olduğunu sanabilirsiniz.
Ama geyiklerin müthiş refleksleri vardır.
Rüzgârdaki ufak bir değişim kaplanın kokusunu onlara taşıyabilir.
Eğer oğlumu görür veya kokusunu alırlarsa oyun başlamadan biter.
Bu geyikler fazla hızlıydı.
Oğlum onları kovalarsa kaybetmemesi gereken enerjisini kaybedecek.
Öğrenecek.
Binlerce kilometrekarelik bakir ormanlarda genç bir erkek için
kendine bir yer bulmak zor olmamalı.
Ama bölgede başka güçlü, sağlıklı erkekler olmamalı.
Aynı krallar gibi biz de bölgemizin sınırlarında devriye gezeriz.
İdrarımızı ve kokumuzu kullanarak bölgemiz etrafında bir nevi
korkuluk kurar, avlarımızı ve dişilerimizi koruruz.
Genç erkekler biz ileri yaştakilere bulaşmamalı.
Mesaj net: Hepsi benim!
Aralık gelince nehir donar.
Buzun katılaşmasıyla Klim ava çıkabilir.
Birkaç hayvan almasına izin vereceğim.
Ama Klim genelde para kazandıracak şeyler arıyor.
Kürklü samurlar, balık, yemişler, tıbbi bitkiler.
Bir kaplanı rahatsız edemeyecek kadar tuzaklarına dalmış durumda.
Bu topraklarda çok fazla değiliz, dişilerimden biri ve ben varız.
Her sene her birimiz yaklaşık 60 ya da 70 hayvan avlarız.
Genelde geyik, mus veya yaban domuzu olur.
Klim nerede olduğumuzu takip ediyor.
Ben de onu izliyorum.
Kısmetliyiz.
Burası insan-kaplan çatışmasının olmadığı az sayıdaki yerlerden birisi.
Klim asla bir kaplanın avından et çalmaması gerektiğini biliyor.
Bu bir tabu. Ayrıca bir kaplan öldürmenin uğursuzluk getireceğine inanıyor.
Seneler içinde Klim'in insanları da aynı
kaplanlar gibi tenha bölgelere doğru itilmiş.
Aslında Udegeyler olmasa bu ormanlar olmazdı.
Her ikimiz için de koruma. Hayatlarımız birbirine bağlı.
Udegeyler ve kaplanlar, ikisi de kıymetli egemenliklerini korumak istiyorlar.
İşte dişilerimden birisi, en iyi yaptığı şeylerden birisini yapıyor.
Bu dişi kaplan ne yaptığını biliyor.
Ve istediği şeyi nasıl alacağını.
Bakın şu işe. Genç bir geyik.
Tek başına otluyor,
sürüden uzakta.
Aç bir dişi kaplan için
bundan daha iyi ne olabilir?
Güçlü çenesi işi bitirdi.
Sağlam iş çıkardı.
Avını saklayabileceği güvenli bir yer bulmalı ki
günlerce beslenebilsin.
Çünkü -28 derecelerde seyreden arktik soğukları kimseyi affetmez.
Bu durum bu kargalar için de geçerli.
Birkaç gürültücü kuş benim dişi kaplanımı rahatsız etmiyor. Bol bol eti var.
Bu leş onu ve ormandaki diğer dostlarını
birkaç gün boyunca besleyecek.
Kemik, kan ve diğer her şey.
Etraf temiz çocuklar. Akşam yemeği!
Uzaktan kargalar çok büyük görünmez, tabii eğer bir gelincik değilseniz.
Payını nasıl alacağını sonunda anlayacak.
Bir gitsen artık?
Bu arada görkemli Sihote-Alin bölgesinde
genç oğlum batıya doğru ilerledi ve hâlâ kendine yaşayacak bir yer arıyor.
Henüz bilmiyor
ama biraz önce koruma alanının sınırı aştı.
Zavallı genç ilk defa bir insan yerleşimi görüyor.
İşler çirkinleşebilir.
Ne kadar garip kokuyor, ne kadar garip sesler var.
Eğer böyle devam ederlerse
bu kadar ağaç kaybedersek sonumuz yakın demektir.
Köpeklerin koku duyusu hâlâ yerinde.
İşgalci kedinin kokusunu ilk alan bu köpek oldu.
Olamaz.
Bu benim oğlum.
Genç erkek medeniyetle tanışmak üzere.
İnsanlar onu gördü.
Keşke bu, yemek peşinde olan başka bir şanssız kedi olsaydı.
Ama hayır, benim oğlum. Neyse ki kaçabildi.
Her kaplan bu kadar şanslı olamıyor.
Her sene insan hayatı doğal hayatın daha derinlerine ilerliyor.
Biz kaplanlar için insanlarla temas
felaket sayılır.
Derilerimiz ve kemiklerimiz hâlâ kara borsada satılıyor.
Günaydın Kutusovka!
Burada fazla bir haber yok,
tabii eğer bir köpek değilseniz.
Bir köpek daha öldürüldü. Bağlı olunca çok kolay hedef oluyorlar.
Kolpak ve kaplan uzmanları ekibi bir kaplanın sorumlu olduğunu düşünüyor.
Kedi için bir tuzak kuruyorlar.
Tuzak ekibe bir telsiz sinyali gönderecek
ekip de hemen gelip hayvanı uyutacak.
En azından plan bu. Umarım benim oğlum olmaz.
Kulübedeki adamlar köye kurdukları fotokapanlardan gelen
resimleri karşılaştırıyorlar.
Resimlerde sürekli bir dişi görünüyor.
Kim o acaba? Umarım benim ailemden değildir.
Tüm kasaba teyakkuzda.
Kediler ve köpekler arasında bitmeyen savaşta
kazanan belli.
Gece kaplanlarındır.
Sessiziz, gizleniriz ve hiç beklemediğiniz bir anda
sizi deviririz.
Tabii ki köpekler kaplanların gelişini ilk haber verenler oluyor.
Bir sonraki gün kasaba yeni kötü haberlerle uyanıyor.
İki köpek ölmüş, birisi oracıkta yenmiş.
İnsanlar kalan birkaç ipucunu topluyor.
Kanıtlar asi dişi kaplanın geri döndüğünü
ve her kimse hâlâ oralarda bir yerlerde olduğunu gösteriyor.
Kolpak ve kaplan ekibi yakındaki ormana yöneliyor.
Pati boyutları bunun aynı dişi olduğunu kanıtlıyor.
Bu yaptıkları şeyi daha önce görmüştüm.
İnsanlar onu yakalayıp uyutmaya çalışacaklar.
Peşinde olduklarını biliyor.
İnsanlar esrarengiz dişi kaplana dikkatlice yaklaşıyorlar.
İnsan da hayvan da o mükemmel fırsatı bekliyor.
Yakaladılar.
Bayıltıcı okla vurdular.
Birazdan düşecek.
Bu dişi kaplanın hangi aileye ait olduğunu bilmiyorum.
Genç görünüyor. Bu iyi bir haber.
Birkaç hafta içinde batıya, uzaktaki bir doğal alana,
sorundan uzağa götürülecek.
Vahşi hayatta bir hayvanat bahçesindeki kadar yaşamayabilir
ama en azından özgür olacak.
Amur kaplanı diyarında ilkbahar her zaman sevinçle karşılanır.
Orman renkleniyor ve yeni seslere uyanıyor.
Hatta şarkılara.
Bu Diboski kurbağaları gibi canlılar hayatın şarkısını çalarlar.
Mayıs geldiğinde alttaki toprak örtüsü bir ya da iki hafta
Sibirya açelyalarının neon çiçekleriyle bezenir.
Nehir yatağı bir cennet bahçesine dönüşür.
Genç oğlumun neden buraya geldiği açık.
Benim bölgemin alt kısmında kalıyor. Eve çok yakın değil.
Aslında yerleşmesi için mükemmel bir yer olabilir.
Tek bir sorun var.
Rüzgâr net bir mesaj getiriyor.
Burada başka baskın bir erkek var.
Oğlum derslerini iyi öğrenmiş.
Bu güçlü yabancı ile dövüş ölümcül olabilir.
Rusya'nın kaplanlarının geleceği burada, modern dünyada insanların yanında.
Her Eylül ayında kaplan ülkesinin en büyük şehri Vladivostok
koruma grubu Amur Kaplan Merkezi'yle birlikte
Kaplan Günü düzenler.
Dünyanın en büyük vahşi kedisi Amur kaplanı için
yapılan en büyük kutlama.
İyi bir şey.
Bu çocuklar büyüdüğünde geleceğimiz netleşmiş olacak.
Bu, doğanın bir bilmecesi.
Büyük avcıların başarılı olduğu her yerde sistem iyi çalışıyor demektir.
Sizler gibi biz kaplanların da gezecek alanlara
ve içinde kaybolacağımız alanlara ihtiyacımız var.
Ancak bu şekilde kendi işimize bakabilir,
rahatsız edilmeden, gözlerden uzakta ve çok güçlü bir şekilde yaşayabiliriz.
Her şey ormanla
ve bu ağaçların sunduğu bitmez besinle başlıyor.
Cennet sinekkapanını her yaz buraya getiren böcek bolluğu
ve tayga ormanları.
Sibirya kekliği kışları ladin ağacının yapraklarıyla beslenen
buranın yerlisi bir hayvandır.
Daha sıcak aylarda kara çama yönelir.
Buranın yaban domuzu için aile önemlidir.
Etrafta bolca varlar. Ne demek istediğimi anlamışsınızdır.
Bolluktan bahsetmişken, Sika geyiği kızıştığında
kışın uzakta olmadığını anlarız.
Kaplanların en sevdiği avlar olan domuz ve geyik,
ayrıca soyu tehlikede olan kuzenimiz Amur parsı
ve vaşak.
Kaplanları ve topraklarımızı korursanız tüm bu hayvanları kurtarırsınız.
Bu bölgede dolaştığım bunca sene boyunca
birçok hayvanın geri döndüğünü gördüm.
Muhteşem bir geri dönüş hikâyesi.
Oğluma gelince, yani izlediğimiz genç erkek
uzun, riskli yolculuğunun meyvelerini en sonunda topluyor.
Doğduğu yerin batısı ve kuzeyinde
yüzlerce kilometreyi başarıyla dolaştı
ve sonunda buraya geldi.
Bu vadiyi sahiplenen başka erkek yok. Hepsi onun.
Mahalleye hoş geldiniz.
Şanslı çocuk. Genç bir dişi de burada yaşıyormuş.
Bu erkeğin alanı şu anda çok daha güzel bir hâle geldi.
İlkel orman, bolca av, rakip yok,
üstelik dostluk yapacak genç bir dişi de var. Hiç fena değil!
Hem de hiç.
Alt yazı çevirmeni: Nilufer Koc