Downloaded from YTS.MX
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎หน่วยกู้ภัยฉุกเฉินค่ะ
‎ครับ ช่วยส่งรถพยาบาลมาที่ถนนตีเยิลทีได้ไหม
‎เราพบคนคนหนึ่ง
‎ถูกมัดมือมัดเท้าไว้ มีเทปปิดปากอยู่
‎หัวเขาถูกตีแรงมาก
‎เขามีสติไหม
‎ครับ เขามีสติ แต่ท่าทางไม่ดีเลย
‎เขาบอกว่าถูกลักพาตัวที่เยอรมนี
‎เขาเป็นที่ต้องการตัวข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา
‎ฆ่าคนโดยเจตนาเหรอ
‎สักพักแล้วครับ
‎นี่เป็นคดีที่เก่าเกือบ 30 ปี
‎คาลินคา เด็กสาวฝรั่งเศสอายุ 14 ปี ‎ถูกฆ่าในช่วงยุค 80
‎และเกิดความพลิกผันขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
‎พ่อคนหนึ่งที่ต่อสู้
‎พ่อคนหนึ่งที่ไม่เคยหยุดต่อสู้
‎เขารู้ว่าคนที่ฆ่าลูกเขาอยู่ที่ไหน
‎และผมก็ตั้งใจจะช่วยเขา
‎แค่นั้นเลย
‎คุณจะทำยังไง
‎เป็นคุณจะทำยังไงในฐานะพ่อ
‎คุณทำอะไรได้บ้างเพื่อลูกของคุณ
‎(ลินเดา ประเทศเยอรมนี)
‎(10 กรกฎาคม 1982)
‎มันเป็นเวลาเช้าตรู่
‎(กาชาดเยอรมัน)
‎โทรศัพท์สีแดงดังขึ้น
‎ฉันรับสาย
‎ปลายสายบอกว่า ‎“มีคนไม่ได้สติ” แล้วก็ให้ที่อยู่มา
‎สิ่งที่ฉันคิดทันทีเลยก็คือ
‎(วอลทรอด เมเยอร์ กู้ชีพ)
‎“หวังว่าจะไม่ใช่บ้านของครอมบัค”
‎เขาเป็นหมอ ทำไมต้องให้เราไปด้วย
‎เขาวิ่งออกมา
‎บอกว่า “ผมว่ามันสายไปแล้ว”
‎และเขาพาเราเข้าไปในห้อง
‎และมีเด็กสาวนอนราบอยู่ เป็นศพ
‎คาลินคา ลูกเลี้ยงของเขา
‎เขาทั้งกระวนกระวาย ทั้งข่มอารมณ์
‎แต่คนเป็นแม่สิ เธอร้องไห้
‎เธอใจสลายไปเลย
‎ความคิดแรกของฉันคือ ‎เด็กคนนี้สภาพศพแข็งทื่อแล้ว
‎และตอนที่เดินออกมา ฉันเห็น
‎ว่าเขามีเข็มฉีดยาฝังอยู่ในแขน
‎ฉันพูดกับครอมบัค “คุณฉีดอะไรเข้าไป”
‎เขาบอกว่า “แคลเซียม” ‎เขาคิดว่าแคลเซียมจะช่วยได้
‎“แกตากแดดทั้งวัน”
‎และเขายืนกรานว่า
‎“มันเป็นเพราะความร้อน”
‎เขาพูดอย่างนั้น
‎เป็นกรณีที่น่าสลด
‎มันยังกวนใจฉันต่อไป
‎ฉันอยากรู้ว่าเด็กคนนั้นตายยังไง
‎มันไม่ใช่การตายตามธรรมชาติ
‎ฉันคิดว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
‎(เพชบุสก์ ประเทศฝรั่งเศส)
‎วันที่ 10 มิถุนายน 1982
‎ตอนเช้า แม่เธอโทรหาผม
‎เพื่อบอกข่าวที่แสนโหดร้าย คาลินคาจากไปแล้ว
‎(อ็องเดร บองแบร์สกี พ่อของคาลินคา)
‎เขาบอกผมว่าคาลินคาเป็นลมแดด
‎ผมรู้สึกสลดไปทั้งใจ ผมทำอะไรไม่ถูก
‎(ฝรั่งเศส เพชบุสก์)
‎ผมไปถึงเยอรมนีเวลากลางคืน
‎วันรุ่งขึ้น ผมขับรถไปโรงพยาบาล
‎ผมเห็นหน้าคาลินคา
‎คาลินคาเป็นเด็กน่ารัก แกเป็น…
‎แก้วตาดวงใจของพ่อแม่
‎เป็นเด็กน่ารักมากๆ
‎ยิ้มเก่งตั้งแต่เด็กๆ
‎คาลินคา
‎คือดอกไม้
‎จากป่ามาซูเรียน
‎ส่วนในภาษาโปแลนด์คือ…
‎คำพูดที่ฟังแล้วเสนาะหู
‎ผมหมายถึงว่ามัน… มันไพเราะ
‎ผมอธิษฐาน
‎ให้วิญญาณเธอไปสู่สุคติ
‎แล้วผมก็ออกมา
‎วันต่อมา ที่บ้านแม่ของเธอ
‎ผมไปหานิโคลา
‎ตอนนั้นเขาอายุราวๆ 11 หรือ 12 ปี
‎เขานั่นแหละที่บอกผม
‎ว่าวันนั้นพวกเขาใช้ชีวิตกันปกติ
‎คาลินคาไม่ได้เหนื่อยเกินไป
‎ตอนนั้นแหละที่ผมเริ่ม…
‎ผมเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‎การตายของเด็กสาวที่สุขภาพดี แข็งแรง
‎ผมไม่เข้าใจ
‎ผมพยายามทำความเข้าใจโรคลมแดด
‎ลินเดาเป็นเมืองที่แดดจัด อบอุ่น ‎อุณหภูมิ 29 ถึง 30 องศา
‎แต่
‎เมื่อเทียบกับตูลูส มันไม่ได้ร้อนมาก
‎มันยากมากครับ
‎ที่จะเชื่อเรื่องแบบนี้
‎(เพชบุสก์ ประเทศฝรั่งเศส)
‎(ครอบครัวบองแบร์สกี)
‎แม่เธอแนะนำให้ฝังเธอไว้ที่เพชบุสก์
‎ผมคิดว่าวันที่ทำพิธีฝังนั่นเอง
‎ที่เริ่มมีข่าวลือแพร่กระจาย
‎ว่าคาลินคาตายเพราะยาบางชนิด
‎ฉันชื่อเอลิซาเบธ อารากง ‎เพื่อนบ้านของอ็องเดร บองแบร์สกี
‎เราไปร่วมพิธีฝัง
‎เราทำได้แค่นั้น
‎ฉันได้คุยถึงเรื่องนี้กับเพื่อนบ้านคนที่บอกฉันว่า
‎“ว่ากันว่าเธอตาย
‎เพราะยา
‎ที่พ่อเลี้ยงของเธอฉีดให้เพื่อทำให้ผิวแทน”
‎นั่นคือคำอธิบายที่ฉันได้รับในตอนนั้น
‎ฉีดยาเข้าหลอดเลือดดำเพื่อทำให้ผิวแทน
‎ข่าวลือนี้ทำให้คุณไม่สบายใจไหม
‎ใช่ครับ แต่ว่า…
‎มันมีการชันสูตรศพ
‎ตอนที่แม่เธอกำลังจะกลับ ผมขอเธอ
‎ให้ส่งสำเนารายงานผลชันสูตรให้ผมด้วย
‎สักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ต่อมา
‎ผมโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ
‎ผมโมโหที่ผมไม่ได้รับรายงานผลชันสูตร
‎เมื่อไหร่ที่คุณเริ่มสงสัยคุณครอมบัค
‎ตั้งแต่ต้นเดือนตุลาคม ปี 1982
‎ตอนที่ผมอ่านรายงานผลชันสูตร
‎ฉบับที่ผมได้รับเป็นภาษาเยอรมัน
‎ผมก็เลยให้คนแปล
‎มันระบุว่า
‎อาหารเย็นปริมาณสี่ร้อยเซ็นติลิตร
‎ไหลย้อนจากกระเพาะของคาลินคา ‎เข้าไปในหลอดลม
‎แล้วก็เข้าไปในปอดของเธอ เธอสำลัก
‎ขนาดผมที่ไม่รู้เรื่องการแพทย์หรือการชันสูตรเลย
‎แค่อ่านดู
‎ผมก็รู้แล้วว่ามันเป็นหลักฐาน
‎ว่าคาลินคาตายเพราะอาหารไหลย้อนกลับ
‎ไม่ใช่จากโรคลมแดด
‎แต่เจ้าหน้าที่ชันสูตรสองคนนั้น
‎ปฏิเสธที่จะระบุสาเหตุการตายในเอกสาร
‎ผมอยากสร้างความกระจ่างกับแม่เธอ
‎เธอบอกผมว่ายังไม่ได้อ่านรายงานผลชันสูตรเลย
‎ทำไมล่ะ
‎แล้วมันก็ยังมีความผิดปกติต่างๆ
‎มีความผิดปกติทางด้านเพศ
‎ก็คือความผิดปกติที่คนทั่วไปมองออกชัดเจน
‎แผล ที่แคมด้านขวาของอวัยวะเพศ
‎แล้วไม่รู้เหรอว่า
‎มีการร่วมเพศก่อนการเสียชีวิตหรือเปล่า
‎สำหรับผมมันชัดเจนมาก ผมก็เลยแน่ใจว่า
‎“มีบางอย่างผิดปกติจริงๆ”
‎(ตูลูส ฝรั่งเศส)
‎ผมอเล็กซองดร์ ปาร์รา-บรูกิแยร์ ‎ผมได้เป็นทนายความในคดีนี้เมื่อปี 2010
‎ตอนที่แม่ของคาลินคา บองแบร์สกี
‎ขอให้ผมอยู่ฝ่ายพลเรือน
‎ตั้งแต่ตอนงานศพ เธอรู้สึกว่าคุณบองแบร์สกี
‎ตั้งใจจะทำให้เธอดูเหมือนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ‎ในการฆาตกรรมบุตรสาวของพวกเขา
‎เพราะเขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ส่วนเธอรับได้กับเรื่องที่ครอมบัคเล่า
‎คุณกอนแน็งไม่รู้เรื่องการแพทย์เลย ‎เธอแต่งงานกับหมอ
‎ดังนั้นเธอจึงเชื่อคำอธิบาย ‎ของดีเทอร์ ครอมบัคโดยไม่สงสัย
‎เธอไม่ได้สงสัยว่าเป็นอาชญากรรม
‎แน่นอน
‎หัวหน้าตำรวจถามเขาห้าคำถามทางโทรศัพท์
‎คุณครอมบัคจดคำถามไว้ ‎แล้วตอบเป็นจดหมายโดยเขียนจากที่บ้าน
‎(ผมงานเยอะมาก ‎ก็เลยได้รับอนุญาตให้ตอบเป็นจดหมาย)
‎ไม่มีการสืบสวน
‎ไม่เคยมีการเรียกคุณครอมบัค
‎ไปสอบปากคำต่อหน้า
‎เขาเขียนว่า “ก่อนอื่นผมเตรียม ‎โซลู ดีคอร์ทิน 250 มก.
‎เพื่อต้านสภาวะช็อค”
‎“แล้วผมก็พยายามฉีดยาเข้าสู่หัวใจ”
‎ผมอยากได้รายละเอียดมากกว่านี้ ‎ว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎เราก็เลยยื่นอุทธรณ์
‎ต่อสำนักงานอัยการสูงสุดในมิวนิก
‎(มิวนิก)
‎(ดร.โวล์ฟกัง ไอเซนเมงเกอร์ ‎เจ้าหน้าที่ชันสูตร)
‎ผมชื่อโวล์ฟกัง ไอเซนเมงเกอร์
‎ที่สถาบันในมิวนิก
‎เราได้รับชิ้นส่วนผิวหนัง
‎ที่ระบุว่าเป็นบริเวณที่มีการฉีดยาที่แขน
‎และในทางพิษวิทยา เราไม่พบพิษใดๆ
‎ที่อาจเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต
‎คุณคิดยังไงกับยาที่
‎ครอมบัคฉีดให้คาลินคาเพื่อช่วยชีวิต
‎(ฉีดยา 250 มก.)
‎ครับ สำหรับหมอแล้ว ผมต้องบอกว่ามันไม่ปกติ
‎ที่จะวินิจฉัยอย่างนั้น
‎ดร.ครอมบัคได้ให้การในศาล
‎ว่าเขาพบเด็กคนนั้น
‎บนเตียงในสภาพแข็งทื่อ
‎เมื่อสภาพศพแข็งทื่อแล้ว
‎มันก็ไม่มีประโยชน์แน่นอนที่จะพยายามช่วยชีวิต
‎มีบางอย่างผิดไป ชายคนนี้ไม่ได้พูดความจริง
‎แต่ในเรื่องสาเหตุการตายของเด็กคนนี้
‎ข้อมูลนี้ไม่ได้ให้ความคืบหน้าอะไรแก่เรา
‎นี่ยังไม่พอที่จะพิสูจน์การฆ่า
‎ที่จะพิสูจน์การฆ่าโดยเจตนาได้แน่นอน
‎นี่คือคำถามเรื่องความน่าเชื่อถือ
‎การประเมินคุณค่าทางศาล
‎ฉันชื่อแพทริเซีย โจลลี่ ฉันเป็นนักข่าว
‎ก่อนการตายของคาลินคา
‎บ้านครอมบัคคือครอบครัวที่
‎ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี
‎คาลินคา บองแบร์สกีและน้องชาย นิโคลา
‎ลูกชายและลูกสาวของครอมบัค บอริสและดิอาน่า
‎ภรรยาคนแรกของครอมบัค ‎เสียชีวิตตอนอายุ 24 ปี
‎แม่ของคาลินคาไม่พูดภาษาเยอรมัน
‎เธอเชื่อใจดีเทอร์ ครอมบัคร้อยเปอร์เซ็นต์
‎เธอเชื่อว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด
‎เธอพูดว่าเขาเป็นพ่อที่ดี
‎และเขาไม่เคยทำตัวไม่เหมาะสม
‎กับลูกสาวของเธอ
‎ดีเทอร์ ครอมบัคเป็นคนดี หัวเราะง่าย
‎มีแต่ความเบิกบาน
‎และผู้พิพากษาของเยอรมนีก็ไม่รับฟ้อง
‎หมอหล่อๆ สวมเสื้อโค้ทสีขาว…
‎มีแค่ไม่กี่คนที่จะไม่เห็นด้วยกับหมอ
‎คุณบองแบร์สกีเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
‎เป็นคนจริงจัง ค่อนข้างเคร่งครัด
‎เขาเคยเจอกับการหักหลัง ภรรยาทิ้งเขา
‎เธอหย่ากับคุณบองแบร์สกี
‎(หย่า)
‎อ็องเดร บองแบร์สกี ‎ชอบมองอะไรให้ทะลุปรุโปร่ง
‎ทุกอย่างกลายเป็นความหมกมุ่น
‎ทุกอย่างต้องเรียบร้อย เป็นระเบียบ มีแบบแผน
‎ความสม่ำเสมอ ความดื้อรั้น… ‎จนถึงจุดที่มันครอบงำจิตใจ
‎มิถุนายน ปี 1983
‎ผมเขียนจดหมายถึงอัยการ
‎ว่าการสืบสวนขั้นตอนต่อไปคืออะไร
‎และเขาตอบมาว่า
‎คาลินคาเสียชีวิตโดยธรรมชาติ
‎และไม่จำเป็นต้องทำการสืบสวนต่อ
‎แปลว่าทำใจซะ ไม่มีอะไรให้หาหรอก
‎ผมรับคำตอบนั้นไม่ได้
‎ผมเขียนใบปลิวขึ้นมา
‎ทำสำเนาห้าพันฉบับ
‎(เพชบุสก์)
‎และผมก็ไปที่ลินเดา
‎เป้าหมายผมคือทำให้คนได้รู้
‎วันนั้นมีเทศกาลเบียร์
‎ตามท้องถนนมีคนมากมาย
‎สามหมื่นหรือห้าหมื่นคน
‎แล้วผมก็แจกจ่ายใบปลิว
‎ผมจะอ่านให้ฟังสักสองสามย่อหน้า
‎“คุณต้องรู้ว่ามีอาชญากรอาศัยอยู่ที่ลินเดา
‎เขาคือแพทย์ที่มีนามว่าครอมบัค
‎เขาฆ่าคาลินคา ลูกสาวที่น่ารักของผม
‎นอกจากนี้ เบาะแสในรายงานทางการแพทย์
‎บ่งบอกว่ามีการร่วมเพศ
‎แต่กลับถูกเพิกเฉย ทำไมล่ะ
‎ผมขอเรียกร้องความยุติธรรม ต่อหน้าสาธารณะ”
‎แล้วผมก็ไปที่เฉลียงร้านกาแฟ ร้านค้า
‎ไปหาคนทุกคนที่อยู่แถวนั้น
‎และดิอาน่า ลูกสาวของครอมบัค
‎ก็มากับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
‎เพื่อจับผม
‎ผมถูกจับ ถูกควบคุมตัว
‎ถูกสอบปากคำ และสุดท้ายพวกเขาก็ปล่อยผม
‎ผมแน่ใจว่าครอมบัคฆ่าคาลินคา
‎และผมไม่ยอมแพ้แน่นอน
‎ตั้งแต่แรก
‎เขาอยู่ที่การชันสูตร
‎ซึ่งนั่นก็ไม่ปกติเหมือนกัน
‎ผมชื่ออีฟ เลอวาโน เป็นทนายความที่ปารีส
‎ดีเทอร์ ครอมบัคต้องการ ‎ทนายความชาวฝรั่งเศสที่พูดเยอรมันได้
‎คุณครอมบัคมองว่าคุณบองแบร์สกีเป็นบ้า
‎พูดได้แค่ว่าเขาบ้าเท่านั้น
‎คุณครอมบัคไม่ได้มีส่วนร่วมในการชันสูตร
‎เขาไปเพื่อชี้ศพคาลินคา
‎แล้วเขาก็ออกจากห้องนั้น
‎แพทย์นิติเวชบอกว่า
‎“คุณคงพอนึกได้ว่าเราได้ตรวจหา
‎ร่องรอยการถูกกระทำทางเพศ
‎และเราไม่เจอเลย”
‎พวกเขาสังเกตเห็นอาการบาดเจ็บที่ริมฝีปากบน
‎ครับ ดังนั้นแล้ว
‎เจ้าหน้าที่ก็แต่งศพ ทำความสะอาดศพ
‎การทำอย่างนั้นคือการทำให้ศพเสียหาย
‎ในเดือนกรกฎาคม ‎อากาศร้อนมาก ศพเน่าเสียง่าย
‎อยู่ในสภาวะที่กำลังเน่าเปื่อยเต็มที่
‎นั่นแหละครับ
‎แพทย์นิติเวชสองคนนั้น
‎ได้ตรวจสอบตัวอย่างจาก ‎อวัยวะเพศของคาลินคาอย่างละเอียด
‎ความผิดปกติก็คือ
‎ต่อมา
‎เราไม่รู้…
‎ในผลการชันสูตรไม่มีบอกไว้เลย ‎ว่าพวกเขาเอาตัวอย่างไปทำอะไร
‎ผมไม่มีคำคอบ
‎แต่ก็นั่นแหละ ถ้าเราจะบอกว่า
‎“คุณครอมบัคทำให้มันหายไป”
‎เราก็ต้องบอกว่า
‎“คุณครอมบัคมีผู้สมรู้ร่วมคิด ‎หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้าคน”
‎ลินเดาเป็นเมืองพักผ่อนหย่อนใจ
‎เป็นเมืองที่สวยมาก
‎มีนักท่องเที่ยวเยอะ เยอะมาก
‎ครอมบัคเหรอ
‎เขาเป็นหมอที่มีความเชี่ยวชาญ
‎คนไข้เต็มตลอด
‎ฉันเป็นคนไข้ของเขาต่อไป
‎เพราะฉันไม่มีเหตุผลให้เลิกเป็น
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมเด็กคนนั้นถึงตาย
‎ฉันไม่รู้สาเหตุ
‎และเขาเป็นหมอที่ดี
‎วินิจฉัยโรคได้เก่งมาก
‎หัวเราะเก่ง ฉันไม่มีเรื่องไม่ดีให้พูดถึงเลย
‎แม่ของเด็กเป็นคนสุขุมและสุภาพมากๆ
‎เป็นคนที่ดีจริงๆ ฉันขอพูดอย่างนั้น
‎เธอเสียลูกไปแล้วในโลกนี้
‎และเธอจะได้รู้ว่าคุณบองแบร์สกี
‎สงสัยสามีของเธอ ยิ่งกว่าสงสัย
‎คนที่เธอไม่ได้สงสัย
‎ว่าเป็นคนที่ฆ่าลูกสาวของเธอ
‎และว่าเธอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
‎ผมคิดแบบนั้น และผมเขียนไป
‎ว่าถ้าเธอไม่มีส่วนร่วมในการกระทำ
‎ที่ทำให้คาลินคาถึงแก่ความตาย
‎เธอก็ไม่เคยสงสัยเลย
‎ว่าคาลินคาตายยังไง
‎หรือเกิดอะไรขึ้น
‎- การหย่าร้างของพวกเขาเป็นปรปักษ์ไหม ‎- ครับ
‎พวกเขาหย่ากันแบบปรปักษ์
‎เพราะอย่างนั้น ทุกอย่างที่คุณบองแบร์สกีประท้วง
‎จะถูกเพิกเฉยไปเลย
‎ผมเจอดาเนียลที่ร้านเครปในคาซาบลังกา
‎ตอนนั้นปี 1965 เธออายุไม่ถึง 20 ด้วยซ้ำ
‎แดนี่เป็นคนน่ารัก สูง ผมบลอนด์ น่าคบหา
‎เราแต่งงานกันหลังจากนั้นหนึ่งปี
‎หนึ่งปีครึ่งให้หลัง คาลินคาก็เกิดมา
‎พอนิโคลาเกิดมา เธอก็ได้เป็นพี่สาว
‎ความร้าวฉานเริ่มต้นขึ้น
‎น่าจะสักต้นปี 1974
‎มีแผ่นเสียงภาษาเยอรมัน
‎มีหนังสือเรียนภาษาเยอรมัน
‎ผมเริ่มสงสัยอะไรบางอย่าง
‎ผมเองนี่แหละที่ผูกเรื่อง
‎ระหว่างของพวกนั้นกับดร.ครอมบัค
‎คนที่เป็นเพื่อนบ้านเรา ถัดไปสามหลัง
‎เธอบอกผมตรงๆ ว่าเขาเป็นชู้รักของเธอ
‎ตอนนั้นแหละที่เราตัดสินใจ
‎ว่าเราจะกลับไปฝรั่งเศส
‎ผมคิดว่าเรากำลังเริ่มต้นกันใหม่
‎สำหรับผม ชีวิตกลับมาเป็นปกติ ‎จนกระทั่งอีกหนึ่งปีต่อมา
‎เธอบอกว่าหางานได้ที่นีซ
‎ที่จริงครอมบัค…
‎เขามาที่ตูลูส
‎ผมตามเธอไป และจากนั้น
‎ผมก็ได้รู้ว่า
‎ช่วงวันธรรมดา แทนที่จะไปนีซ
‎เธอไปอยู่กับเขาที่อะพาร์ตเมนต์
‎ผมเป็นคนยื่นฟ้องหย่า
‎มันมีความปรารถนาที่จะ
‎แก้แค้นเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตอยู่ครับ
‎แก้แค้นครอมบัค
‎และแก้แค้นเธอ
‎นั่นทำให้เธอหวาดระแวง ‎กับทุกเรื่องที่คุณบองแบร์สกีพูด
‎ผมชื่อฟิลิปป์ มอตตา
‎ผมเป็นนักข่าวที่ตูลูสมาประมาณสามสิบปี
‎ผมได้เจออ็องเดร บองแบร์สกีในปี 1985
‎ผมไปที่นั่นโดยครุ่นคิดว่า
‎จะทำข่าวนี้ยังไงดี
‎มันดีหรือไม่ดี
‎และสิ่งแรกที่ทำให้ผมตะลึงก็คือ
‎เขามีเอกสารกองเป็นตั้ง
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้น สิ่งที่เขาคิด…
‎จากสิ่งที่ผมได้ประสบพบเจอมา
‎ผมไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น
‎อย่ามาขอให้ผมเชื่อใจคุณ
‎(แดนี่ “ลดมโนธรรมของเธอ”)
‎(ฆาตกรรม ฆ่าโดยเจตนา)
‎ผมเขียนทุกอย่างไว้
‎ต้องบอกว่า
‎เขามีพรสวรรค์มากในการทำให้มันซับซ้อน
‎ผ่านเรื่องนั้นมาสามปี
‎และเขาขอให้ผมสนใจเรื่องของเขา
‎และเราตีพิมพ์บทความหนึ่ง
‎ผมเชื่อว่ามันเป็นบทความแรกที่เขียนขึ้น ‎เกี่ยวกับเรื่องนี้
‎ไม่ได้เขียนดีอะไร แต่ว่าก็สองหน้าเต็ม
‎เราระมัดระวัง ‎เราเขียนหัวเรื่องว่า “เรื่องราวประหลาด”
‎(เรื่องราวประหลาด)
‎ผมได้ไปสัมภาษณ์แม่ของเด็กด้วย
‎เธอบอกว่าเหนื่อยกับเรื่องนี้แล้ว
‎เพราะว่า จากที่ผมเข้าใจ
‎เธออาศัยอยู่ในตูลูส ‎ตอนนั้นเธอเลิกกับดร.ครอมบัคแล้ว
‎เธอเลิกกับเขาเพราะเขานอกใจ
‎แล้วก็จบลงด้วยการหย่า
‎“ฉันต้องการสิ่งค้ำจุน หลังจากที่ลูกฉันตาย
‎ฉันก็ออกมา”
‎แต่…
‎อีกห้าปีต่อมาเธอก็ยัง
‎ใกล้ชิดกับเขามากๆ
‎เธอเชื่อว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด
‎(ดร.ดีเทอร์ ครอมบัคเป็นเหยื่อหรือเปล่า)
‎จากนั้น ผมสัมภาษณ์ดร.ครอมบัค
‎“อ็องเดร บองแบร์สกีกล่าวหาผม
‎ตั้งแต่วันแรก แต่ทั้งหมดนั่นก็เพราะเขาเป็นบ้า”
‎เขาไม่สนใจข้อครหาทั้งหมด
‎“อยากเขียนอะไรก็เขียน ผมไม่สน”
‎แค่นั้น เขาตอบผมอย่างนั้น
‎เรามีหนึ่งคนที่บอกว่า
‎“ดร.ครอมบัคเป็นคนฆ่า”
‎เรามีดร.ครอมบัคที่บอกว่า
‎“อ็องเดร บองแบร์สกีเป็นบ้า”
‎และเรามีคนที่สามที่พูดว่า “ฉันไม่มีอะไรจะพูด”
‎ดังนั้น
‎เรามีข้อมูลไม่พอที่จะรู้ว่าใครพูดความจริง
‎(เรื่องราวประหลาด)
‎ตอนนั้นเป็นปี 1985
‎ผมได้รู้ว่าคณะกรรมาธิการได้ขอให้อัยการ
‎พิจารณาการสอบสวนเพิ่มเติม
‎โดยเฉพาะเรื่องการขุดศพของคาลินคาขึ้นมา
‎(การชันสูตร หลังการขุดศพ)
‎แพทย์ที่เคยชันสูตรบอกว่าได้ส่งมอบอวัยวะทั้งหมด
‎ไปพร้อมกับศพของคาลินคา
‎(ตัวอย่างอวัยวะเพศ)
‎แต่อวัยวะไม่ได้กลับมาที่ศพ
‎(ไม่มีชิ้นส่วนที่เหลือ)
‎จากการขุดศพนี้ ผมก็รู้แล้วว่า
‎อย่างน้อยก็เป็นการยืนยันว่ามีการยึดหลักฐานไว้
‎โดยใครกันล่ะ
‎จนวันนี้ผมก็ไม่คิดว่าเราจะหาคำตอบได้
‎แต่ทางการเยอรมนีก็ปิดการสืบสวนไปอีก
‎คาลินคา เธอถูก
‎เฉือนร่าง
‎เหมือนหมูในโรงเชือด
‎แต่ไม่มีใครอยากรู้
‎ว่าทำไมเธอถึงตาย ตายยังไง
‎มีคนบอกผมว่าคาลินคาเป็นพลเมืองฝรั่งเศส
‎ระบบยุติธรรมของฝรั่งเศสอาจมีเขตอำนาจ
‎ผมเริ่มที่จะมีความหวังอีกครั้ง
‎ผมคิดกับตัวเองว่า ‎ที่ฝรั่งเศสมีความยุติธรรมอยู่จริง
‎ผมจ้างทนายความที่ปารีส ‎ในเดือนมกราคม 1986
‎คุณฟรองซัว จิโบลต์
‎ผมเป็นทนาย
‎ให้คำสาบานเมื่อปี 1956
‎คุณบองแบร์สกีนำรายงานผลชันสูตรมา
‎การขุดศพคาลินคา
‎อวัยวะถูกเอาไป ไม่ได้อยู่ในโลงศพ
‎นี่คือปริศนาอย่างหนึ่ง
‎แต่มันสำคัญเพราะว่าดร.ครอมบัค
‎ไม่อาจถูกตั้งข้อหาข่มขืนหรือพยายามข่มขืนได้
‎เพราะอวัยวะเพศมันหายไป
‎จะว่าขาดหลักฐานก็ได้
‎สำหรับผม นั่นคือการไม่ให้ความยุติธรรม
‎และผมยอมรับไม่ได้
‎คุณครอมบัคจ้างทนายที่ฝรั่งเศส
‎และแน่นอน
‎คุณครอมบัคปฏิเสธที่จะมาฝรั่งเศส
‎เราตั้งคำถามเขา เราเรียกตัวเขา
‎เขาปฏิเสธตลอด
‎เขามีท่าทีคัดค้านอยู่เสมอ
‎เราไม่รู้ว่าทำไมคาลินคา บองแบร์สกีถึงตาย
‎จนถึงจุดนี้
‎ข้อโต้แย้งว่าเขาบริสุทธิ์มันน่าเชื่อพอๆ กับ
‎ข้อโต้แย้งว่าเขามีความผิด
‎(สเวนยา เมาเออร์-กุนเธอร์ ‎ผู้ที่เคยอยู่อาศัยในเมืองลินเดา)
‎คุณบองแบร์สกี
‎เขารู้ว่ามีบางอย่างผิดไป และเขาคิดถูก
‎คิดถูกจริงๆ
‎คุณเจอกับครอมบัคครั้งแรกเมื่อไหร่
‎ต้นยุค 80
‎แม่ฉันเป็นคนไข้ประจำ
‎ตอนเด็ก แม่มักจะพาเราไปด้วยเวลาไปรักษา
‎ตอนแรกก็เป็นการฉีดแคลเซียม
‎ต้องนอนราบอยู่ตลอด เพราะมันทำให้เรามึนหัว
‎แต่ฉันไม่ได้ถามอะไร ‎ตอนนั้นฉันอายุแค่ 14 หรือ 15
‎แล้วเราก็เริ่มรับการฉีดธาตุเหล็ก
‎พ่อแม่ฉันแยกทางกันตอนต้นปี 1985
‎มีความรุนแรงในครอบครัวเยอะมาก
‎คุณครอมบัค เขามักจะอยู่ด้วยในฐานะหมอ
‎เพื่อคอยดูพ่อฉัน ปลอบใจเขา
‎แล้วพ่อฉันก็ย้ายออกไป
‎แล้วครอมบัคก็เริ่มชวนเราไปขี่ม้า
‎แล้วเขาก็มีไอเดีย
‎ว่าอยากทำให้เป็นวันหยุดสำหรับการขี่ม้าที่คามาร์ก
‎อยู่ที่นั่นช่วงวันหยุด วันศุกร์ถึงวันจันทร์
‎เราขับรถไปที่นีซและ
‎รูปนั้นถ่ายที่นั่นแหละ
‎ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเขาอายุย่างห้าสิบ
‎แล้วเรื่องทั้งหมดก็เริ่มจาก
‎“เถอะน่า ขอหอมหน่อย”
‎แต่เรามองว่าเป็นความรักแบบพ่อ
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาล้ำเส้นเหรอ
‎ค่ะ ใช่
‎เราไปถึงที่นั่นดึก และเรามีห้องห้องเดียว
‎มีเตียงใหญ่กับเตียงเล็ก
‎เตียงเดี่ยวนั้นเป็นเตียงเสริม
‎และเขาก็เริ่มโดยพูดว่า
‎เขาขอนอนเตียงใหญ่
‎และให้เราเลือกว่าใครจะนอนข้างเขา
‎น้องฉันขอร้อง
‎ว่าอยากนอนเตียงเล็ก
‎แล้วให้ฉันนอนเตียงใหญ่
‎เขาเอาอุปกรณ์แพทย์มาด้วย
‎เรามีภาวะขาดธาตุเหล็ก ‎และต้องได้รับการรักษาอย่างสม่ำเสมอ
‎และพอถึงจุดหนึ่ง ฉันหลับไปและ…
‎แล้วการล่วงละเมิดทางเพศก็เกิดขึ้น
‎ฉันตกใจมาก เหมือนเป็นอัมพาต
‎ตกใจคูณสิบ
‎ฉันแค่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น
‎ไม่กล้าขยับหรือพูดอะไร
‎ฉันแกล้งตาย และจำได้ว่าเขาเขย่าตัวฉัน
‎เพราะคิดว่าฉันตายไปแล้ว
‎เขากลัว เพราะฉันแกล้งตาย
‎ฉันไม่อยากเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง
‎เพราะอย่างนั้นฉันถึงไม่พูดถึงมัน ‎ทั้งที่ฉันน่าจะไปหาตำรวจ
‎แต่เปล่า…
‎ครอมบัคเป็นเหมือนผู้มีอำนาจในลินเดา
‎เป็นหมอ
‎ที่เยอรมนี คนบูชาหมอกันเกินไปมาก
‎“หมอทำแบบนั้นเหรอ ไม่จริง”
‎“พวกเขาไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก ‎ไม่ใช่เรื่องจริงหรอก”
‎ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นพวกกามวิตถารหลงตัวเอง
‎โดยเฉพาะกับเด็กผู้หญิง
‎ในฐานะหมอ ใครจะไปคิดว่า
‎คนแบบนั้นจะก่ออาชญากรรมแบบนั้น
‎สำหรับผม มันเห็นได้ชัดมาก
‎ผมคิดว่า
‎เขาฉวยโอกาสจากการที่คาลินคา
‎นอนคนเดียวที่ชั้นล่าง
‎ครอมบัคลงมาที่ชั้นล่างและ
‎ข่มขืนคาลินคา
‎เขาข่มขืนเธอ แต่ดาเนียลและทางการเยอรมนี
‎คิดว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลย
‎เขาถูกกล่าวหาผิดๆ
‎และผมต่างหาก
‎ที่กุเรื่องทุกอย่างขึ้นมาว่าเขา
‎ที่ฝรั่งเศส
‎กระบวนการยืดเยื้อมาก
‎นานหลายปี
‎แต่ในปี 1988
‎อาจารย์แพทย์ชาวฝรั่งเศสสามคน
‎ยืนยันว่า
‎เป็นการเสียชีวิตหลังอาการช็อก
‎ที่เกิดจากการดำเนินการทางแพทย์ ‎ของคุณครอมบัค
‎สิ่งนั้นนำไปสู่การสำลัก
‎และนำไปสู่การตายของคาลินคา ‎เนื่องจากขาดอากาศหายใจ
‎คำพิพากษาของหอคำฟ้อง
‎ได้ส่งเรื่องคุณครอมบัคให้กับศาลอัสซีซ
‎ในข้อหาฆาตกรรม
‎วันที่ 9 มีนาคม 1995
‎ศาลอัสซีซได้ประกาศคำตัดสินของศาล
‎แน่นอนว่าครอมบัคไม่ได้อยู่ที่นั่น
‎เขาถูกตัดสินจำคุก 15 ปี
‎แต่ด้วยข้อหาใช้ความรุนแรงโดยเจตนา
‎เป็นเหตุให้ถึงแก่ชีวิตโดยไม่ได้เจตนา
‎พอมีคำตัดสิน ก็ต้องมีหมายจับ
‎แน่นอน
‎จากนั้น
‎เวลาที่เราบริสุทธิ์
‎และไม่มีอะไรให้ตำหนิตัวเอง
‎เราก็ต้องปกป้องตัวเอง
‎มันบ่งบอกว่าเขามีความผิด
‎ผมพูดว่า “จบแค่นี้แหละ ทุกอย่างจบแค่นี้”
‎ผมรอให้อัยการสูงสุด
‎ออกคำสั่งจับครอมบัค
‎และ…
‎พาตัวเขาไปฝรั่งเศส
‎แต่ตอนปลายเดือนธันวาคม 1995
‎ว่ากระทรวงยุติธรรม
‎ได้เขียนไว้ว่า “โปรดอย่าดำเนินการ
‎ตามคำพิพากษาของนายครอมบัค”
‎มีการขัดขวางทางการเมือง
‎เพื่อช่วยเหลือครอมบัค ‎จากการสู้คดีกับชาวฝรั่งเศส
‎ที่เป็นเหยื่อของชาวเยอรมัน
‎และทางเยอรมนีบอกว่า ‎เขาถูกสอบสวนในมิวนิกแล้ว
‎ดังนั้นเราจะไม่ส่งตัวเขาข้ามแดน
‎กระบวนการทางกฎหมายทำให้ผมเป็นทุกข์มาก
‎ผมรู้สึกว่าต่อไปนี้เราเชื่อใครไม่ได้แล้ว
‎ไม่มีการดำเนินการตามหมายจับ
‎เพราะคุณครอมบัค ‎เป็นผู้บริสุทธิ์ในประเทศของเขา
‎แค่นั้นเลย
‎ต้นเดือนมีนาคม 1997 นักข่าวคนหนึ่ง
‎ของหนังสือพิมพ์ลินเดาโทรมา
‎เพื่อบอกผมว่าดร.ครอมบัคข่มขืนคนไข้
‎อายุต่ำกว่า 16 ปีในคลินิกของเขา
‎เห็นไหม ผมคิดไม่ผิด
‎ครอมบัคเป็นพวกกามวิตถารจริง
‎ฉันคือบาร์บารา เฟิลเคิล
‎ฉันทำงานให้สถานีโทรทัศน์เยอรมัน ซีดีเอฟ
‎เมื่อสามสิบปีก่อน ไม่มีใครรับฟังผู้หญิงจริงๆ จังๆ
‎คุณเห็นด้วยไหม ‎ที่จะให้การข่มขืนคู่สมรสผิดกฎหมาย
‎ไม่
‎ถ้าพวกเขาไปแจ้งความกับตำรวจ
‎เกี่ยวกับความผิดทางเพศ ‎หรือถูกล่วงละเมิดทางเพศ
‎จะถูกหัวเราะเยาะ
‎ในปี 1997 เรามีการโต้วาทีครั้งใหญ่ในเยอรมนี ‎ในบุนเดิสทาค
‎กฎหมายว่าด้วยความผิดทางเพศ ‎ต้องได้รับการปฏิรูป
‎บนรถไฟ ฉันอ่านบทความเล็กๆ ใน ‎อัลกอยเออร์ ไซทุง
‎มีหมอคนหนึ่ง ดร.ดีเทอร์ ครอมบัค
‎ที่ล่วงละเมิดเด็กหญิงอายุ 16 ขณะรักษา
‎และได้รับการคุมประพฤติสองปี
‎ผู้กระทำผิดทางเพศได้เป็นอิสระต่อไป
‎ฉันเริ่มค้นหาข้อมูลในคดีนี้
‎มีการคัดค้านอย่างรุนแรง ‎ในลินเดาริมทะเลสาบโบเดิน
‎ดร.ครอมบัคน่าจะได้รับโทษสิบปี
‎ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมโทษเบาอย่างนั้น
‎มีการรวบรวมรายชื่อได้มากกว่า 2,200 ชื่อ
‎เพื่อให้หมอคนนั้นไม่ต้องรักษาคนไข้อีกเลย
‎ต้องขอล่วงหน้ากันนานมากๆ
‎ก่อนที่ฉันจะได้รับอนุญาต ‎ให้สัมภาษณ์ดีเทอร์ ครอมบัค
‎ฟรอนทาลจะสัมภาษณ์ ‎ผู้กระทำผิดทางเพศต่อหน้ากล้อง
‎มันยังคงเป็นการสัมภาษณ์เดียวที่ดร.ครอมบัค
‎พูดถึงอาชญากรรมของเขา
‎ทนายของเขาแนะนำไม่ให้รับการสัมภาษณ์ที่ไหนอีก
‎ถามได้แค่คำถามที่ผ่านการตรวจสอบแล้วเท่านั้น ‎ต่อหน้าทนายของเขา
‎เราคาดหวังว่าจะเห็นผู้กระทำผิดที่กำลังเสียใจ
‎แต่ดีเทอร์ ครอมบัคไม่ใช่อย่างนั้นเลย
‎เขาเล่นกับกล้อง
‎เขาพูดจาหยอกเย้าสองสามครั้ง
‎เขาพูดกับฉันว่า
‎“ยินดีที่ได้พบ
‎ถ้าคุณไม่ได้ผมบลอนด์
‎ผมคงไม่รับสัมภาษณ์จากคุณหรอก”
‎เราไม่เห็นวี่แววของผู้กระทำผิดที่กำลังเสียใจ
‎หรือสำนึกผิดอะไรเลย
‎คุณคิดว่าเธอสมัครใจทำแบบนี้เหรอ
‎เธอไม่ได้ตอบตกลง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ
‎พอผมจูบเธอ เธอก็จูบผมกลับ
‎ตอนแรกผมแค่จูบเธอและพูดว่า ‎“อยากทำมากกว่านี้ไหม”
‎และเธอก็แค่ยิ้ม
‎นี่เราพูดกันถึงการล่วงละเมิดเด็กอายุ 16
‎และเขาเยาะเย้ยเหยื่อ
‎เขาไม่คิดว่ามันเป็นสิ่งไม่ดี
‎ผมว่ามันน่าสนใจมาก
‎ผมเองก็พูดรัสเซียได้นิดหน่อยและ…
‎ผมบอกเธอว่า “ฉันรักเธอ” ‎เป็นภาษารัสเซียในระหว่างที่ทำ
‎ผมไม่ได้จะบอกว่าเธอปีติยินดี
‎แต่ผมเกิดความรู้สึกว่าเธอสมยอม
‎ฉันบอกเขาว่า “แต่คุณวางยาเธอนะ
‎เธอต่อสู้กลับไม่ได้เลย”
‎อย่างที่พูดกันในสมัยโรมโบราณ ‎“คนที่เงียบคือคนที่เห็นชอบ”
‎มันสะเทือนอารมณ์ฉันทุกครั้ง ‎การที่เขาเยาะเย้ยเหยื่อคนนี้ต่อหน้ากล้อง
‎เขาวางยาสลบเพื่อล่วงละเมิดเธอ
‎และยังหาเหตุผลให้การกระทำของตัวเองอีก
‎(อาชญากรรมที่ไร้การลงโทษ)
‎ก่อนจบการสัมภาษณ์ไม่นาน ฉันถามเรื่องคาลินคา
‎และเขาบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุ
‎และเขาจะไม่มีทางไปฝรั่งเศส
‎ดังนั้นเขาจะไม่มีวันต้องเข้าคุก
‎แล้วการสัมภาษณ์ก็จบลง
‎(นพ.ดีเทอร์ ครอมบัค ‎ผู้ชำนาญการด้านอายุศาสตร์)
‎หลังจากออกอากาศทางฟรอนทาลแล้ว
‎คดีนี้ก็เป็นที่รู้จักทั่วประเทศ ทั่วโลก ข้ามพรมแดน
‎ขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมครับ
‎ไม่ได้
‎- ขอสัมภาษณ์สั้นๆ ได้ไหม ‎- ไม่ได้ ไม่ให้สัมภาษณ์ ขอบคุณ
‎ในความคิดเห็นฉัน ‎แฟ้มคดีของคาลินคาที่เยอรมนีนี่ปิดเร็วเกินไป
‎ที่จริงมีองค์ประกอบหลายอย่าง ‎ชี้ว่าเป็นการกระทำผิดทางเพศ
‎เขาถูกตัดสินจำคุกสองปีโดยรอลงอาญาแค่นั้น
‎และเขาถูกสั่งห้ามไม่ให้ประกอบอาชีพแพทย์
‎เขาไม่ได้รับอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพ
‎ในคลินิก ในโรงพยาบาล
‎ในร้านขายยาหรืออะไรก็ตามอีกเลย
‎คุณเริ่มตามครอมบัคตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ทันทีหลังจาก
‎การพิจารณาคดีในปี 1997
‎ตอนที่เริ่มทำแบบนี้ คุณมีเป้าหมายอะไร
‎สิ่งที่ผมต้องการคือ
‎ทวงความยุติธรรมให้คาลินคา ต่อครอมบัค
‎หลายปีนั้น ผมยังไปที่นั่นอยู่
‎ปีละสองรอบ สามรอบ บางปีก็สี่รอบ
‎ผมจ้างนักสืบ
‎เขาคิดว่าครอมบัคทำงานแทนแพทย์ที่ลา
‎และการลางานพวกนั้นน่ะ
‎มีลาสองสามวัน ลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ ‎ลาอย่างมากสองสัปดาห์
‎ผมเลยสงสัยว่าตอนนั้นเขาทำอะไรอยู่
‎ฉันชื่อเพตรา ชเตฟาน ‎ฉันเรียนบรรณารักษ์ในจีดีอาร์
‎ฉันถามคำถามเยอะมาก มากจริงๆ
‎แต่นั่นเป็นนิสัยของฉัน
‎ฉันคิดว่าตอนต้นปี 2006
‎คลินิกโทรมา
‎และบอกว่าพวกเขามีหมอคนใหม่
‎ฉันเกิดสงสัย ตามเคย
‎คำถามแรกของฉันคือ
‎“หมอคนนี้ชื่ออะไร”
‎และคำถามที่สองคือ
‎“เขามาจากไหน”
‎แล้วคนที่ปลายสายก็บอกฉันว่า
‎“หมอชื่อดร.ดีเทอร์ ครอมบัค
‎และเขามาจากลินเดาริมทะเลสาบโบเดิน”
‎ฉันแค่คิดว่า
‎“จากเมืองสวยๆ อย่างลินเดา…
‎ทำไมหมอจากลินเดาถึงย้ายมาเรอเดนทาล”
‎“มาหาข้อมูลกันหน่อยว่าเขาเป็นหมอด้านไหน”
‎(ดีเทอร์ ครอมบัค)
‎ฉันตกใจกับข้อมูลทุกอย่างที่แสดงขึ้นมา
‎สิ่งที่หมอคนนี้เคยทำ
‎ทุกสิ่งที่เขาเคยทำ สิ่งที่ไม่ดี
‎ฉันอ่านเจอว่า ‎ภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิตปริศนา
‎น่าจะเป็นเพราะการฉีดยา
‎ฉันอ่านเจอว่าเขาข่มขืนคนไข้
‎และยิ่งกว่านั้น ฉันอ่านเจอเรื่องของคาลินคา
‎ฉันมีความรู้นั้นในหัว
‎และไปรับการรักษาตามนัดหมาย
‎เรื่องทั้งหมดนี้น่าสงสัยมาก
‎ฉันมีแผน
‎ฉันจะดูชายคนนี้ก่อน
‎ดูว่าใช่เขาจริงหรือเปล่า
‎ฉันกลัว
‎แล้วก็ตัวสั่นมาก
‎จนเขาสังเกต เขาถามว่า
‎“ทำไมถึงได้กลัวนัก
‎คุณกลัวผมเหรอ”
‎ฉันพูดว่า “ไม่ๆ ฉันไม่ได้กลัวคุณ
‎ฉันแค่กังวลกับการตรวจ”
‎แล้วฉันก็คิดทันที เป็นเขาแน่ๆ
‎ฉันแจ้งทางการไปสามที่
‎ฉันเขียนจดหมายถึงหนังสือพิมพ์
‎ฉันส่งอีเมลถึงนายกเทศมนตรี
‎และถึงสมาคมแพทย์ขึ้นทะเบียน
‎แล้วก็ส่งอีเมลถึงคุณบองแบร์สกีด้วย
‎เขาติดต่อฉันมา
‎เพราะสุภาพสตรีคนนี้แท้ๆ
‎ทางการทางการเยอรมนีถึงได้รู้ว่า
‎ตั้งแต่ปลายปี 1997 เขาได้เริ่ม
‎เป็นแพทย์แทนชั่วคราวทั่วเยอรมนี
‎เขามอบเอกสารปลอม
‎ให้กับคลินิกต่างๆ โรงพยาบาลต่างๆ
‎สำนักงานแพทย์ต่างๆ ‎เป็นแพทย์แทนชั่วคราวทั่วเยอรมนี
‎เขาไม่ได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพคืน
‎แต่เขาทำสำเนาไว้ได้ทันเวลา
‎และเขาใช้สำเนานั้นไปทั่วเยอรมนี
‎ในฐานะแพทย์แทนชั่วคราวตลอดเวลาหลายปี
‎ตำรวจอาชญากรรมของโคบวร์ก
‎จับตัวเขาได้ไม่นาน ‎ก่อนที่เขาจะเดินทางออกนอกประเทศ
‎พร้อมกระเป๋าเดินทางที่มีเงินมากมาย
‎และกระบอกปั๊มอวัยวะเพศ
‎ถ้าคุณไม่อยากใช้ไวอากร้า
‎ก็ใช้อุปกรณ์นี้แทนได้
‎เพื่อปลุกอวัยวะเพศให้ตื่น
‎การพิจารณาคดีครั้งนั้น
‎มีสื่อติดตามเยอะมาก
‎คาลินคา บุตรสาวของบองแบร์สกี
‎ที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อยในวัย 15 ปี
‎หลังจากที่ดร.ครอมบัคฉีดยาให้
‎(หน่วยงานตุลาการ)
‎คุณบองแบร์สกี เขาใจเย็นมาก
‎เขาเป็นการเป็นงาน และเขามีความสุขมาก
‎ที่ในที่สุดก็มีการพิจารณาคดีในเยอรมนี
‎ต่อครอมบัค แม้มันจะเป็นเพียง
‎เรื่องที่เขาไม่มี
‎เอกสารที่ถูกต้องก็ตาม
‎ถ้าไม่มีใบอนุญาตก็ประกอบวิชาชีพไม่ได้
‎ฉันคิดว่า “มันอันตรายเกินไป
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้น และฉันรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน
‎ฉันต้องทำให้คนอื่นรู้เดี๋ยวนี้”
‎หลังการไต่สวนที่ผมเข้าร่วม ‎ในเดือนกรกฎาคม ปี 2007
‎นั่นคือตอนที่ความจริงปรากฏว่า
‎คุณครอมบัคยังกระทำผิดทางเพศต่อไป
‎มีสองคนที่ขึ้นให้การที่การพิจารณาคดี
‎และคนอื่นๆ หลายคน
‎ที่มีการกล่าวถึงในคำพิพากษา
‎ครอมบัคถูกตัดสินโทษจำคุก 28 เดือน
‎อย่างน้อยเขาก็โดนสองปี
‎อย่างน้อย
‎อะไรแบบนั้นไม่ควรเกิดขึ้น
‎แล้วเขาก็ได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนด
‎ผมหงุดหงิดมากเพราะว่า
‎ผมอาจได้เห็นผลลัพธ์แล้ว ‎แต่ผมยังไปไม่ถึงเป้าหมายสูงสุด
‎ในการทวงความยุติธรรมให้การตายของคาลินคา
‎มันน่าขันนะที่จะคิดเหมือนคุณบองแบร์สกี
‎ว่าผมร่วมรักกับเธอ
‎ว่าคุณข่มขืนเธอ
‎ผมไม่จำเป็นต้องข่มขืนใคร ผมแต่งงานแล้ว
‎ผมมีความสุขดีกับแม่ของคาลินคา
‎อีกอย่าง เธออยู่กับผม
‎อีกห้าปีหลังจากเราหย่ากัน
‎แต่ไม่ได้หย่าเพราะเรื่องนี้หรอก
‎เพราะผมนอกใจเธอ
‎กับผู้หญิงอีกคน เพื่อนของเธอ
‎มันเกิดกันได้
‎(ไชเด็ค ประเทศเยอรมนี)
‎คุณครอมบัคอยู่ในเรือนจำ ‎จนถึงเดือนมิถุนายน 2008
‎เขากลับมาที่ไชเด็ค
‎ไชเด็คอยู่ใกล้กับลินเดามาก
‎ผมก็เลยตามครอมบัค
‎ผมไปที่ไชเด็คสามครั้ง
‎ในเดือนกันยายน ต้นเดือนตุลาคม
‎และที่นั่น ผมเห็นป้ายเล็กๆ
‎ที่หน้าบ้านที่คุณครอมบัคอาศัยอยู่
‎ขายบ้าน
‎เขามีโอกาสที่จะหลบหนีทางการ
‎ผมตระหนกนิดหน่อย พูดกับตัวเองว่า
‎“เขาจะไปไหนล่ะ”
‎ผมมาถึงทางตัน
‎ทำอะไรไม่ได้อีก
‎ผมทำอะไรไม่ได้เลยกับการพิจารณาคดีลับหลัง
‎ผมตัดสินใจในเดือนกันยายน 2009
‎ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
‎มีทางออกแค่ทางเดียว
‎นี่คือสิ่งที่เป็นแรงจูงใจ
‎ให้ผมลักพาตัวเขา
‎ลักพาตัวคุณครอมบัค
‎พาคุณครอมบัคไปฝรั่งเศส
‎ไม่ว่าโดยสมัครใจหรือไม่ก็ตาม
‎ในใจผมคิดว่า
‎ความยุติธรรมต้องดำเนินไปให้ถึงที่สุด
‎ดังนั้น…
‎มันอาจเสี่ยงอยู่เล็กน้อย
‎แต่อย่างน้อยมันก็เป็นรูปธรรม
‎คุณได้คิดเรื่องการฆ่าเขาไหม
‎ไม่ ผมไม่เคยคิดจะฆ่าเขาเลย
‎แบบนั้นคงไม่เกิดความยุติธรรม
‎สำหรับทุกคน สำหรับผม
‎ไม่งั้นมันจะยังคงมีข้อสงสัยอยู่
‎เบรเกนซ์ในออสเตรีย ‎อยู่ใกล้กับไชเด็คและลินเดา
‎(ไชเด็ค / ลินเดา / เบรเกนซ์)
‎ผมบอกให้คนรู้ไปทั่ว ในทุกคาเฟ่
‎ทุกร้านอาหาร ‎ทุกโรงแรมและชาเลต์ของเบรเกนซ์
‎ว่าผมกำลังหาคนมาช่วย
‎ในการส่งตัวคุณครอมบัค
‎จากเยอรมนีไปที่ฝรั่งเศส
‎ผมเอาเอกสารที่เป็นภาษาเยอรมันให้พวกเขา
‎พร้อมรูปถ่ายเขา เขียนว่าตำรวจสากล
‎วันนั้นเป็นวันศุกร์
‎แผนกต้อนรับของโรงแรม ‎โทรเข้าห้องผมและบอกว่า
‎“มีคนมาหาคุณ”
‎และนั่นคือตอนที่ผมเจออันท็อน
‎ผมชื่ออันท็อน คราซนิกี
‎ผมเกิดที่โคโซโว โตที่ออสเตรีย
‎ในฐานะพ่อคนหนึ่ง
‎ผมรู้สึกทึ่งในความเข้มแข็งของชายคนนี้
‎เขาเป็นพ่อที่เข้มแข็งมาก
‎มันน่าสนใจ ทำให้เราสะเทือนใจ
‎มันทำให้เราสะเทือนใจ ‎เวลาจินตนาการว่าสิ่งนั้นเกิดกับเรา
‎เป็นคุณจะทำยังไงในฐานะพ่อ
‎คุณทำอะไรได้บ้างเพื่อลูกของคุณ
‎เป็นคุณจะทำยังไง
‎การทดลองสั้นๆ
‎เรียบร้อย สั้นๆ รวดเร็ว
‎ผมพาเขาขึ้นรถ
‎เราไปที่ทะเลสาบโบเดิน
‎ผมเสนอตัวช่วยเขา
‎เขาพูดกับผมว่า
‎“ผมช่วยคุณในฐานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
‎ผมไม่ต้องการเงิน”
‎ใช่ เขาพูดว่า “คุณต้องการเท่าไหร่”
‎ผมมองเขาแล้วก็หัวเราะ
‎ผมพูดว่า “ไม่ ไม่เอาเงิน”
‎ผมก็เลยพูดว่า “มันก็ยังต้องมีค่าใช้จ่ายอยู่ดี”
‎เขาพูดว่า “โอเค ได้ แต่ไว้ทีหลัง”
‎ผมก็เลยไม่ได้เสี่ยงอะไร
‎คุณเคยติดคุกไหม
‎เคยสิ
‎ถ้าเราคิดถึงผลที่ตามมา
‎ถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
‎ผมไม่สนใจมันด้วยซ้ำ
‎เขาเคยเป็นมาเฟียหรือเปล่าเหรอ
‎อย่างนั้นเขาก็คงขอเงินล่วงหน้า
‎ใช่ ผมรู้จักแก๊งรัสเซีย จอร์เจียน
‎ผมพาไปกับผมด้วยสองคน
‎ค่าจ้างเท่าไหร่
‎ค่าจ้างคือหนึ่งหมื่นยูโรต่อหัว
‎คุณได้คุยกันไหมว่ามันจะเกิดขึ้นยังไง
‎ไม่ ไม่เลย เขาบอกผมว่า
‎“ยิ่งรู้น้อยก็ยิ่งดีกับคุณ”
‎ผมก็เลยอนุญาตเขาไป
‎มันคือความศรัทธา
‎ถ้าเราไม่เชื่อในอะไรเลย
‎ก็ไปไม่ถึงที่ไหน
‎ผมกลับไปที่ตูลูส
‎ผมรอ ไม่มีอะไรพิเศษ
‎ผมขับรถน้องสาวไป
‎ด้านหลังมีพื้นที่พอ
‎กระจกหลังติดฟิล์มทึบ
‎เหมาะเหม็ง
‎แผนการก็คือพอเห็นตัวเมื่อไหร่
‎ก็จับตัว เอาเขาขึ้นรถ
‎พาเขาไปฝรั่งเศส ดิบๆ ง่ายๆ
‎ครอมบัคไม่อยู่ที่บ้าน
‎ตอนสักสามทุ่ม
‎ผมเห็นรถขับเข้าโรงจอด
‎ผมบอกตัวเองว่า “โอเค เขามาแล้ว”
‎ในบ้านไฟติดสว่าง
‎ผมเคาะประตู
‎ถอยห่างจากประตู
‎สามสี่เมตรจากประตู
‎เขาออกมา
‎“สวัสดีครับ คุณครอมบัคใช่ไหม” ‎ผมถามเป็นภาษาเยอรมัน
‎เขาบอกว่า “ใช่ ต้องการอะไร”
‎ชาวรัสเซียสองคนนั้นเดินมา ‎ซ้ายขวา แล้วก็จู่โจม
‎เขาเริ่มตะโกน
‎“ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย”
‎เราพาเขาขึ้นรถ เอาเทปพัน
‎นั่นคือสิ่งที่เราทำ
‎เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เขากรีดร้อง ถามว่า
‎“จะพาฉันไปฝรั่งเศสเหรอ”
‎“จะฆ่าฉันเหรอ”
‎ผมบอกเขา “ไม่มีใครจะฆ่าแกหรอก”
‎เขาบอกผม “พาฉันกลับบ้าน
‎แล้วฉันจะให้เงินห้าแสนยูโร”
‎ไม่ เราจะไม่กลับไป เราไม่อยากได้เงิน
‎ผมเป็นคนขับ
‎ชาวรัสเซียสองคนนั้น ‎กับดร.ครอมบัคนั่งข้างหลัง
‎ผมได้ยินชาวรัสเซียคนหนึ่งพูดว่า
‎“ไม่ อย่าทำแบบนั้น อย่าทำแบบนั้น”
‎ผมหันหน้าไป และเห็นว่าชาวรัสเซียคนหนึ่ง
‎ชักมีดออกมา
‎เหมือนว่าเขาจะอยากเฉือนอวัยวะเพศครอมบัค
‎ผมหยุดรถ
‎ผมพูดกับชายคนนั้น “ลงไป”
‎มันเสี่ยงเกินไปสำหรับผม ‎ที่จะเดินทางสามร้อยสี่ร้อยกิโลเมตร
‎ไปกับชายที่พกมีด
‎ชายคนนั้นพูดกับผมว่า “โอเค เอาเงินมาให้ฉัน”
‎“ได้ เอาเงินไป ลาล่ะ”
‎สำหรับผม สิ่งสำคัญคือการพาครอมบัค
‎ไปให้ถึงสักที่ในฝรั่งเศส
‎(มุลฮูส)
‎จู่ๆ ผมก็เห็น “ทางออก มุลฮูส”
‎ดีเลย
‎นี่คือเมืองแรก
‎ที่มีโครงสร้างทางกฎหมาย สถานีตำรวจ
‎อาคารศาลอยู่ข้างๆ กันเลย
‎ด้านหน้าอาคารศาล
‎มีรถตำรวจสองคัน
‎ผมปล่อยเขาลงตรงนั้นไม่ได้
‎ผมเลี้ยวเข้าซอยแรก
‎ครอมบัคร้องเสียงดัง
‎“ช่วยด้วย ช่วยด้วย”
‎เราเปิดประตูกว้าง
‎ผมปล่อยเขาไว้ที่นั่น
‎เวลาตีสาม 20 นาที
‎ผมได้รับโทรศัพท์นิรนาม
‎“โทรหาตำรวจ
‎ที่มุลฮูส
‎บอกพวกเขาว่าครอมบัค
‎อยู่ที่ทางเท้าหน้าสำนักงานศุลกากร”
‎ผมโทรศัพท์ เล่าเรื่องของผม
‎คนที่ปลายสายคิดว่าผมเป็นบ้า
‎เขาเป็นที่ต้องการตัว ข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา
‎ฆ่าคนโดยเจตนาเหรอ
‎สักพักแล้วล่ะ
‎ที่ถนนตีเยิลเหรอ
‎ใช่ ถนนตีเยิล ใกล้กับศุลกากร
‎- มีหมายจับไหม ‎- มี เขียนว่า “บุคคลอันตราย”
‎“ที่ผมบอกคุณเป็นเรื่องร้ายแรงมาก
‎มีหมายจับของยุโรป
‎ลองหาดู เดี๋ยวคุณก็เห็น”
‎คนนี้เป็นที่ต้องการตัว…
‎เดี๋ยว มีคนถูกมัดปาก มัดมือมัดเท้า
‎เราอยู่ที่ถนนตีเยิล
‎เขาถูกมัด เดี๋ยวนะ
‎เขาอยู่กับคนที่ถูกมัด
‎เราอยู่ที่ถนนตีเยิล เขาถูกมัด ‎มือกับเท้าของเขาถูกมัด
‎สิบนาทีต่อมา เขาพูดว่า
‎“เราเจอเขาแล้ว
‎แต่คุณทำร้ายเขาหนักเลยนะ”
‎ผมพูดว่า “ผมไม่ได้ทำร้ายเขา ผมอยู่ที่ตูลูส”
‎คุณครับ
‎ครับ
‎คุณชื่อดีเทอร์ใช่ไหม
‎ใช่
‎เขาชื่อดีเทอร์
‎เขาบอกว่าถูกลักพาตัวที่เยอรมนี
‎เขามีสติไหม
‎ครับ เขามีสติ แต่ท่าทางไม่ดีเลย
‎พวกนั้นรับปากผมว่าจะพาผมกลับบ้าน
‎พวกนั้นรับปากเขาว่าจะพาเขากลับบ้าน
‎คุณบอกว่าพวกเขาเป็นคนชาติไหนนะ ‎รัสเซียเหรอ
‎พวกเขาพูดภาษารัสเซีย
‎- พวกเขาพูดภาษารัสเซีย ‎- โอเค
‎ได้คิดไหมว่าคุณจะถูกจับ
‎ไม่ ไม่เลย
‎เพราะอย่างนั้นถึงได้บอกว่าผมประหลาดใจ
‎ผมจองโรงแรมไว้ที่มุลฮูส
‎จองเที่ยวบิน
‎พอผมไปถึงโรงแรม
‎ตอนนั้นห้าหรือหกโมงเย็น
‎ตำรวจมาเคาะประตูห้องผม
‎ถามผมว่า “ใช่คุณบองแบร์สกีไหม
‎เรามาควบคุมตัวคุณ”
‎แล้วพวกเขาก็พาผมไปที่สถานีตำรวจ
‎ที่ที่การสอบปากคำเริ่มขึ้น
‎ตำรวจสองนายขับรถพาผมไป
‎เพื่อแสดงตัวต่ออัยการศาล
‎อย่างที่บอกไป พวกเขาตั้งแถวเกียรติยศให้ผม
‎ที่โถงทางออกของสถานีตำรวจ
‎ยืนกันทุกคนเลยเหรอ
‎พวกเขายืนตรงกันหมดทุกคน
‎ปรบมือ
‎และมันทำให้ผมมีความหวังเล็กๆ ในใจ
‎พวกเขาบอกว่าครอมบัคอยู่ที่นั่น
‎ว่าพวกเขายังไม่ได้ปล่อยตัวเขา
‎ในสถานการณ์นั้น ผมต้องบอกว่า
‎เขาอยู่ที่ปลายทางของระบบยุติธรรม
‎อ็องเดร บองแบร์สกีถูกตั้งข้อหาลักพาตัว ‎ต้องโทษจำคุกสูงสุดสิบปี
‎ผมชื่อโลร็องต์ เดอ โคน
‎ผมเป็นทนายที่ตูลูส
‎ผมได้รู้เรื่องคุณครอมบัค
‎ตอนที่ได้รับแจ้งว่าคุณบองแบร์สกี
‎ถูกควบคุมตัวอยู่ที่มุลฮูส
‎นั่นคือตอนที่ผมสติแตก
‎ผมน่าจะคิดไว้ล่วงหน้า
‎เรื่องผลที่ตามมา
‎ของการส่งเสริมการลักพาตัว
‎มวลชนสื่อ ลักษณะท่าทาง
‎เกินจริงนิดหน่อย เหมือนเป็นละครนิดๆ
‎การเปิดเผยเรื่องอื้อฉาว
‎แล้วเราก็เข้าสู่ขั้นตอนที่แปลกประหลาด
‎โดยคุณบองแบร์สกีเป็นฝ่ายพลเรือน
‎ในการดำเนินคดีต่อคุณครอมบัค
‎และว่าที่จำเลยก็ได้ฟ้อง
‎ในการดำเนินคดีกับเขา
‎เวลาห้าทุ่ม
‎อ็องเดร บองแบร์สกีได้ถูกปล่อยตัวเป็นอิสระ
‎แต่เขาถูกฟ้องข้อหาลักพาตัว
‎และร่วมมือในอาชญากรรม
‎ผมให้คำยินยอม
‎เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2009
‎ให้มีการพาตัวครอมบัคมาที่ฝรั่งเศส
‎ผมชื่อฟิลิปป์ โออายง เป็นทนายความ
‎และผมเป็นทนายให้ดีเทอร์ ครอมบัค ‎ตลอดการไต่สวนคดีอาญาทั้งสองครั้ง
‎ดีเทอร์ ครอมบัคถูกจำคุก
‎ใบหน้าเขาปูดบวม สภาพเขาเหมือนชิ้นเนื้อ
‎คุณอาจนึกออกว่าเขาอยู่ในสภาวะย่ำแย่แค่ไหน
‎เขาจิตใจบอบช้ำ เขาอ้างว่าเขาบริสุทธิ์
‎เขาร้องตะโกนว่าเขาบริสุทธิ์ เขาโกรธ
‎การลักพาตัวรุนแรงมาก
‎และคุณบองแบร์สกีบอกว่า “ไม่ใช่ความผิดของผม
‎ผมไม่เคยสั่งให้พวกเขาทุบตีเขา ‎หรือใช้ความรุนแรง”
‎ในความคิดเห็นของผม คุณบองแบร์สกีคือคนที่
‎วิธีการไม่สำคัญเท่าผลลัพธ์
‎เราเถียงกันว่าอ็องเดร บองแบร์สกี
‎ได้กระทำไปโดยที่ศีลธรรมบีบบังคับ
‎เพราะเขารู้ว่าถ้าครอมบัคถูกจับ
‎การพิจารณาคดีก็จะเริ่มต้น
‎การพิจารณาคดีแบบปรปักษ์ที่แท้จริง
‎การพิจารณาคดีเพื่อความยุติธรรมที่แท้จริง
‎เป้าหมายของความยุติธรรม
‎ไม่ใช่การแก้แค้น
‎เป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่โบราณกาล
‎ความยุติธรรมไม่ใช่การแก้แค้น ‎แต่ตรงข้ามกันเลย
‎หลังจากที่ดีเทอร์ ครอมบัคถูกลักพาตัว
‎ฉันติดต่อดิอาน่า ครอมบัค
‎การสัมภาษณ์มีขึ้นที่หน้าบ้านพ่อของเธอ
‎ที่ที่พ่อเธอถูกลักพาตัว
‎และเธอยังเชื่อว่าพ่อของเธอบริสุทธิ์
‎ฉันเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าพ่อฉันบริสุทธิ์
‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมามีผลต่อ
‎อารมณ์ของครอบครัวเราเป็นอย่างมาก
‎ช่วยพาไปดูได้ไหมว่าเกิดเหตุขึ้นที่ไหน
‎ฉันรู้แค่จากสิ่งที่พ่อเล่าให้ฟัง
‎ฉันรู้ว่านี่คือที่จอดรถของเขา ‎และเขาบอกว่ามันเกิดขึ้น
‎ก่อนที่พ่อจะไปถึงตัวรถ
‎ตำรวจเห็นกองเลือดขนาดใหญ่ตรงนี้
‎ในทีแรกตำรวจคิดว่าเขาถูกฆาตกรรม
‎ทางเยอรมนีขอให้มีการส่งตัวเขากลับเหรอครับ
‎แน่นอน
‎ที่จริงเราแปลกใจมากที่ทางการต้องร้องขอ
‎เราประหลาดใจกันมาก
‎นั่นคือสิ่งที่เราต่อสู้มาหลายต่อหลายเดือน
‎แต่มันไม่ได้เกิดขึ้นอย่างนั้น
‎(ปารีส ประเทศฝรั่งเศส)
‎(ความเท่าเทียม)
‎ที่ศาลอัสซีซในปารีส
‎คุณครอมบัคยังคงถูกกล่าวหา ‎บนพื้นฐานเดียวกันกับ
‎การพิจารณาคดีลับหลังของเขาในปี 1995
‎การฆาตกรรมคาลินคาด้วยความรุนแรง
‎มีความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้น ‎การพิจารณาคดีของดีเทอร์ ครอมบัค
‎เช้านี้ที่ศาลอัสซีซในปารีส
‎วันที่จะมีการเผชิญหน้าตาต่อตาเป็นครั้งแรก
‎ระหว่างชายที่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าเด็กหญิงคาลินคา
‎กับพ่อของเด็กคนนี้ อ็องเดร บองแบร์สกี
‎ความคิดแรกและคำพูดแรกของผม
‎คือเพื่อคาลิคา
‎บรรยากาศของการพิจารณาคดีเป็นประมาณว่า
‎ชายชาวเยอรมันคนนี้ได้หนี
‎จากระบบยุติธรรมไปเป็นเวลาหลายปี
‎ซึ่งในที่สุดก็ต้องรับกรรม
‎บรรยากาศแบบนั้นแหละ
‎คุณครอมบัคมีสภาพย่ำแย่
‎เพราะฝีมือเพื่อนๆ ของบองแบร์สกี
‎นี่เป็นสถานการณ์ที่เหลือเชื่อจริงๆ
‎มีคนต้องรับการไต่สวน
‎เพราะฝ่ายที่กล่าวหาพาเขามาที่ฝรั่งเศส
‎ด้วยความรุนแรงระดับที่เลวร้าย
‎บรรยากาศเกลียดชังคนเยอรมัน
‎บรรยากาศการสมคบคิด
‎ที่เรากล่าวหาระบบยุติธรรมของเยอรมนี
‎ที่คุ้มครองผู้ประกอบวิชาชีพที่คลุมเครือ
‎ในลินเดา มันไม่สมเหตุสมผล
‎ความจริงคืออะไร
‎ความจริงคือพ่อฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
‎เขาไม่ผิด นี่เป็นการกระทำของคนบ้า คนเสียสติ
‎ดร.ครอมบัค
‎พ่อที่ดีของลูกๆ
‎แต่เขาเป็นคนสองหน้า
‎เหมือนดร.เจคิลล์กับไฮด์
‎คุณบองแบร์สกีคือกองกำลังศีลธรรม
‎นี่ไม่ใช่ศาลเตี้ย เขาไม่ได้สวมหน้ากากแก้แค้น
‎แต่เขาต่อสู้
‎พระนักสู้
‎คุณบองแบร์สกีมุ่งมั่นอย่างที่เป็นเสมอมา
‎เขาโล่งใจไหมคะ ‎ที่ในที่สุดก็ได้เห็นความยุติธรรมสักที
‎โล่งใจครับ เพราะนี่คือสิ่งที่ ‎เขาตั้งเป้าหมายมาตลอด
‎คือการที่ครอมบัคถูกพิพากษา
‎คุณกอนแน็งเป็นผู้หญิงที่ใจเย็นมาก อ่อนโยนมาก
‎อยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเจ็บปวดรวดร้าว
‎การลักพาตัว การจับกุมครอมบัค
‎ความสนใจของสื่อ
‎แผลนั้นเปิดขึ้นอีกครั้ง
‎เพราะสถานการณ์นี้ที่เธอไม่เชื่อ
‎ว่าดีเทอร์ ครอมบัคมีความผิด
‎ผมคิดว่าเธอรู้สึกเหมือนเป็นเหยื่อ ‎ของสิ่งที่เธอคิดว่า
‎ความรุนแรงและก้าวร้าวในทางศาล ‎จากคุณบองแบร์สกี
‎นี่คือการพิจารณาคดีที่บองแบร์สกีฟ้องครอมบัค
‎นี่คือการแก้แค้นของบองแบร์สกีต่อครอมบัค
‎พวกเขาขอให้ผมติดตามการไต่สวน
‎เพื่อเขียนบทความเกี่ยวกับการพิจารณาคดี
‎คนที่อยู่ในห้องพิจารณาคดีต่างพากันกลั้นหายใจ
‎กลั้นจริงๆ ครับ ตอนที่ครอมบัคมาถึง
‎ในไม่นาน
‎เขาก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่
‎เพราะเวลาที่คำถามเข้าทางเขา
‎เขาจะเข้าใจมันได้เร็วมาก
‎และตอบได้ดีมาก
‎แต่เมื่อคำถามกวนใจเขานิดๆ
‎เขาจะออกอาการ
‎(ดีเทอร์ ครอมบัค)
‎แต่แล้วก็มีเรื่องที่น่าตกใจ
‎เราไปถึงช่วงเย็นของวันที่ห้าหรือหก
‎เราได้รู้ว่าเขามีอาการหัวใจวาย
‎ชีวิตเขาอยู่ในอันตราย หัวใจเขามีปัญหา
‎ผู้เชี่ยวชาญยืนยันแล้ว
‎ดีเทอร์ ครอมบัคมาที่ศาลไม่ได้อีกต่อไป
‎เมื่อเผชิญความยุติธรรม ‎แพทย์โรคหัวใจชาวเยอรมันรายนี้
‎ก็เกิดมีปัญหาด้านสุขภาพ
‎มันคือการกุเรื่องทั้งนั้นครับ
‎นักข่าวบางคนที่ทำข่าวคดีนี้
‎ได้ติดต่อคุณเลอวาโน คุณโออายง
‎ก่อนหน้าการพิจารณาคดี
‎และพวกเขาก็พูดเสมอว่า ‎จะไม่มีการพิจารณาคดีหรอก
‎แล้วก็ไม่มีจริงๆ ครับ
‎น่าสงสัยนะครับ ปัญหาสุขภาพ ‎ในด้านที่เขาถนัด หทัยวิทยา
‎(หกเดือนต่อมา)
‎คาลินคา ที่เขาคิดว่า ‎ถูกดีเทอร์ ครอมบัคที่เป็นพ่อเลี้ยงฆ่า
‎ทำไมเขาไม่คิดจะแจ้งตำรวจ ‎ตำรวจจะได้คุ้มกันที่เกิดเหตุ
‎ดาเนียล กอนแน็ง แม่ของคาลินคา
‎อดีตสามีภรรยาไม่มองหน้ากันด้วยซ้ำ
‎สภาพจิตใจเป็นยังไงบ้างคะ
‎ผม…
‎มั่นใจมากขึ้นมากๆ
‎และใจเย็นมากกว่าคราวที่แล้ว
‎แปลว่ายังไง
‎แปลว่า…
‎เราได้ทำทุกอย่างแล้ว
‎เพื่อไม่ให้โรคหัวใจของคุณครอมบัคกำเริบ
‎แน่นอน มันต้องจบลง
‎แน่นอน เขาอยากจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์
‎เพราะว่าเขาบริสุทธิ์
‎การให้การปรักปรำเขา สำหรับฉัน
‎มันยากมากที่จะยืนต่อหน้าคนมากมาย
‎บรรยายเรื่องทั้งหมดอีกครั้ง
‎ฉันเจอคุณครอมบัคครั้งแรก
‎ในฤดูร้อนปี 1993
‎ตอนนั้นฉันอายุ 29 ปี
‎เขาแก่กว่า น่าจะห้าสิบปลายๆ
‎มีคนแนะนำเขาให้ฉันรู้จัก
‎“เขาเป็นหมอที่ดีและเก่งมากๆ”
‎เขาบอกว่าฉันมีภาวะขาดธาตุเหล็ก
‎เขาต้องฉีดธาตุเหล็กให้ฉัน
‎ฉันรับการฉีดยาไปสองสามครั้ง
‎และในตอนนั้นทุกอย่างก็ปกติดี
‎สามีกับฉันมีปัญหาเรื่องเงิน
‎และเขาเสนองานที่คลินิกเขาให้ฉัน
‎ฉันแค่ต้องทำความสะอาดพื้น ปัดกวาดเช็ดถู
‎ฉันเข้างานตอนเที่ยง
‎ไม่มีเจ้าหน้าที่ ไม่มีคนไข้
‎ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดอะไร
‎แล้ววันหนึ่ง ฉันเดินไปที่โถง
‎และได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง
‎ฉันร้องออกไป
‎“หวัดดี มีใครอยู่เหรอ”
‎และนั่นเขา อยู่ที่ห้องแล็บด้านหลัง
‎เขาถามฉันว่า
‎ให้เขาฉีดยาให้ฉันได้หรือเปล่า
‎ฉันจะได้ไม่ต้องกลับมาตามนัดในวันนั้นทีหลัง
‎ฉันไม่คิดอะไรและบอกว่า “ได้”
‎มันเป็นการฉีดยาที่ไม่เหมือนครั้งไหนเลย
‎ฉันจำได้ว่าฉันเหมือนเป็นอัมพาต
‎และจำได้ว่าอยากยืนขึ้น
‎และเขาค่อยๆ กดให้ฉันนอนลง
‎โดยใช้นิ้วสองนิ้ว แล้วมันก็เกิดขึ้น
‎เขาข่มขืนฉัน ใช่
‎- หยุดกันสักครู่ได้ไหมคะ ‎- ได้ค่ะ
‎โอเค
‎ฉันคิดไม่ตกเรื่องไปหาตำรวจ
‎ฉันหวาดกลัว เต็มไปด้วยความหวั่นใจ
‎และอาย
‎คุณครอมบัครวยมาก มีอำนาจมาก
‎และฉันคิดว่า “ฉันสู้ไม่ได้หรอก”
‎ผมไม่เคยต้องแก้ต่างให้ดีเทอร์ ครอมบัค
‎ในข้อหาพวกนี้
‎ข้อหาที่พิสูจน์ไม่ได้
‎ข้อหาอื่นๆ
‎ครอมบัคอ้างว่าเขาไม่รู้จักฉัน
‎ว่าเขาไม่เคยเห็นฉันมาก่อน
‎ฉันอยู่ที่นั่นแค่เพื่อให้ตัวเองมีความสำคัญ
‎ความยุติธรรมมีกฎอยู่
‎และกฎข้อแรกคือต้องพิสูจน์ข้อกล่าวหา
‎(ศาลอัสซีซ ห้องหมายเลข 3)
‎ฉันได้ยินว่าเขากลัวที่ฉันจะขึ้นให้การ
‎และคนก็เต็มห้องพิจารณาคดี
‎ทนายสองคนของเขาเหมือนสุนัขดุๆ
‎พี่น้องเมาเออร์ไม่เคยไปขึ้นศาล ผมไม่เคยต้อง
‎แก้ต่างให้คุณครอมบัค
‎ต่อข้อกล่าวหาของพี่น้องเมาเออร์
‎เธอมีปฏิกิริยายังไงต่อคำให้การของเหยื่อ
‎ดาเนียล กอนแน็ง
‎ขยะแขยง
‎ความรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดมา 28 ปี
‎ผมจำได้ว่าดาเนียล กอนแน็งหันมาพูดว่า
‎“แต่ที่จริงเขาก็วิตถาร
‎ฉันใช้ชีวิตอยู่กับคนวิตถาร
‎อยู่หลายปีโดยที่ไม่รู้ตัว”
‎เรื่องน่าตกใจทั้งหมด ‎อายุของเหยื่อ วิธีการลงมือ
‎เด็กสาวที่ตอนนั้นเป็นผู้เยาว์
‎การมอมยาและล่วงละเมิดทางเพศ
‎ดาเนียล กอนแน็งไม่ได้ดู
‎ขวดยา
‎ที่เขาฉีดเข้าศพของคาลินคา
‎เธอไม่ได้ดู เธอเชื่อใจ
‎ดร.ครอมบัคเป็นแพทย์โรคหัวใจ
‎และใครๆ ก็เห็นด้วย ‎กับที่เขาพยายามช่วยชีวิตคาลินคา
‎ทั้งวิธีการที่เขาใช้และสิ่งที่เขาฉีดเข้าไป
‎มันตรงกันข้ามเลยกับกฎทางการแพทย์
‎และเธอจะได้รู้ว่าเขานอกใจในบ้านของเธอ
‎สามีเธอวางยาเธอ ‎และนอกใจเธอกับเพื่อนบ้านที่อายุ 16 ปี
‎แต่เพื่อนบ้านคนนั้น
‎เธออธิบายว่าตอนที่เธอเริ่มมีเซ็กซ์
‎กับดีเทอร์ ครอมบัค มันเกิดขึ้นในบ้านเขาเอง
‎ในบ้านที่เขาอาศัยอยู่กับคุณกอนแน็ง
‎ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น
‎และเขาวางยาภรรยาไม่ให้รู้ตัว
‎เขาใส่ยาระงับประสาท
‎ลงไปสองสามหยดให้ภรรยา
‎ให้เธอนอนหลับลึก
‎จะได้ไม่ได้ยินว่า
‎เขากำลังมีเซ็กซ์อยู่ในห้องข้างๆ
‎ดาเนียล กอนแน็งบอกศาลว่า ‎เธอนอนหลับอย่างไม่เป็นปกติ
‎ในคืนที่เกิดอาชญากรรม
‎ตอนนี้เธอสงสัยว่าเธออาจถูกวางยา
‎โดยคุณครอมบัค ในคืนที่ลูกสาวของเธอเสียชีวิต
‎ฉันมีข้อสงสัยค่ะ ตอนนี้เป็นมากกว่าข้อสงสัยแล้ว
‎ฉันเกือบจะแน่ใจว่าเขาโกหก
‎และมันเจ็บค่ะ
‎และตอนนี้ฉันต้องอยู่กับมัน
‎ฉันอยากให้ดีเทอร์ ครอมบัคบอกฉันว่า
‎มันเป็นอุบัติเหตุ ผมตกใจ
‎และผมโกหก
‎ฉันจะได้เข้าใจ
‎และอาจให้อภัยได้
‎แต่ตอนนี้ฉันให้อภัยไม่ได้
‎มันเป็นเรื่องซับซ้อนมากสำหรับคุณกอนแน็ง ‎ในการรับมือกับความรู้สึก
‎ที่มีคนหลายคนมองว่าเธอรู้ความจริง
‎แต่ไม่อยากพูด หรือเชื่อ หรืออยากได้ยิน
‎และมันคือภาพลักษณ์ที่เธอทนไม่ได้
‎แน่นอนว่าเราพอใจ เพราะว่า
‎ผมได้พูดกับแม่เธอ
‎กับทุกคน กับสื่อ
‎“เห็นไหม ผมคิดถูก”
‎ดร.ครอมบัคถูกตัดสิน
‎ให้จำคุก 15 ปี
‎ข้อหาใช้ความรุนแรง
‎ความคิดแรกของผมคือผมคิดถึงคาลินคา
‎เราได้ความยุติธรรมมาเพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ
‎และตอนนี้ผมจะได้ไว้ทุกข์ให้เธอได้
‎(ดีเทอร์ ครอมบัคถูกตัดสินจำโทษ 15 ปี)
‎(ฐานใช้ความรุนแรง ‎เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ชีวิตโดยไม่เจตนา)
‎(เขาอ้างว่าตนบริสุทธิ์อยู่เสมอ)
‎(เขาได้รับการปล่อยตัว ‎วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2020)
‎(ด้วยเหตุผลด้านการแพทย์ ‎แม้อ็องเดร บองแบร์สกีจะประท้วงก็ตาม)
‎(เขาเสียชีวิตวันที่ 12 ก.ย. 2020 ที่เยอรมนี)
‎(จนถึงปัจจุบัน มีผู้หญิง 16 คนได้ประณาม ‎การล่วงละเมิดทางเพศโดยดร.ครอมบัค)
‎โทษของคุณล่ะ
‎จำคุกหนึ่งปี
‎ตอนที่ผมอยู่ในคุกที่ออสเตรีย พ่อผมมาเยี่ยม
‎เขาบอกว่า “ไอ้หนู รู้ไหมว่าทำอะไรไป”
‎ผมบอกว่า “รู้สิ พ่อ”
‎พวกเขาภูมิใจในตัวผม
‎ทุกคนภูมิใจในตัวผม
‎ในช่วงการพิจารณาคดีการลักพาตัวที่มุลฮูส
‎ผมได้รู้ว่าผมถูกตัดสินลงโทษ
‎ในฐานะผู้บงการการลักพาตัว
‎โทษจำคุกหนึ่งปีรอลงอาญา
‎คาลินคา ผมหวังว่าเธอจะอยู่ในสวรรค์
‎และรับรู้ถึงทุกสิ่งที่ผมทำให้
‎ผมคิดว่าเธอสมควรได้รับมัน
‎คุณจะบอกพ่อคนหนึ่งที่เสียลูกไปว่ายังไง
‎ผมจะบอกว่ามันใช้เวลา 39 ปี
‎อย่าเสียเวลาชีวิตเลย
‎ผมต่อสู้เหมือนดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า
‎ทวนกระแสลม
‎ผมทวงความยุติธรรมให้เธอได้แล้ว
‎แต่ว่า
‎มันก็เป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมาก
‎คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส