Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIRE
Official YIFY movies site: YTS.MX
Politiehulp.
Kunt u dringend een ambulance naar de Lindenstraat sturen?
We hebben een persoon gevonden…
…met handen en voeten gebonden en plakband over de mond.
Het hoofd is hevig toegetakeld.
Is de persoon bij bewustzijn?
Voorlopig wel, ja, maar niet in goede staat.
Hij zegt dat hij in Duitsland werd ontvoerd.
Hij wordt gezocht voor doodslag.
Doodslag?
Al een tijdje, ja.
Het is een zaak van meer dan dertig jaar terug.
Die van een Frans meisje, Kalinka, die in de jaren 80 vermoord was…
…en die vandaag een grote wederopleving kent.
Een vader die het gevecht aangaat.
Een vader die nooit opgegeven heeft.
Hij weet waar de moordenaar van zijn dochter woont.
En ik was van plan hem te helpen.
Direct.
Wat zou je zelf doen?
Wat zou je zelf als vader doen?
Waartoe zou je in staat zijn voor je kind?
LINDAU DUITSLAND
10 JULI 1982
Het was vroeg in de ochtend.
De rode telefoon ging.
Ik nam op.
Aan de andere kant meldde men een 'onbewuste persoon' en het adres.
Mijn eerste gedachte was:
AMBULANCECHAUFFEUR
'Dat zal toch niet bij Krombach zijn?'
Hij is zelf arts, waarom moeten we daarheen?
Hij kwam naar buiten rennen…
…en zei: 'Ik geloof dat het te laat is.'
Hij leidde ons naar de kamer,
…en daar lag het meisje, dood.
Kalinka. Zijn stiefdochter.
Hij was tegelijk opgewonden en beheerst.
De moeder daarentegen huilde natuurlijk.
Ze was helemaal wanhopig.
Mijn eerste gedachte was dat het meisje reeds lijkstijfheid had.
En toen ik naar buiten liep, zag ik…
…dat er een canule in haar arm stak.
Ik zei tegen Krombach: 'Wat heeft u haar ingespoten?'
'Calcium', zei hij. Hij meende dat calcium zou kunnen helpen.
Ze was de hele dag buiten in de zon geweest.
En hij kon zich niets anders voorstellen…
…dan dat het aan de hitte heeft gelegen.
Dat is wat hij zei.
Een tragische zaak.
En het liet me niet los.
Ik wilde weten hoe dit meisje gestorven was.
Het was geen natuurlijke dood.
Ik voelde dat er iets niet klopte.
PECHBUSQUE FRANKRIJK
Op de ochtend van 10 juli 1982…
…belde haar moeder me op…
…om me het nieuws van Kalinka's dood te melden.
VADER VAN KALINKA
Ze zei dat Kalinka een reactie had gehad na een zonnesteek.
Ik was terneergeslagen en ontsteld.
FRANKRIJK PECHBUSQUE
Ik kwam in de nacht in Duitsland aan.
De volgende dag reed ik naar het ziekenhuis.
Ik zie Kalinka's gezicht.
Kalinka was een schat. Ze was…
…echt een troetelkind.
Echt erg lief.
Ze was altijd een glimlachend meisje geweest.
'Kalinka'…
…is de naam van een bloem…
…uit de wouden van Mazurië.
Daarbij is het ook een naam die…
…in het Pools prachtig klinkt.
Het heeft een muzikale klank.
Ik bad…
…dat haar ziel rust zou vinden.
En ik vertrok.
De volgende dag, in het huis van haar moeder…
…ben ik met Nicolas gaan praten.
Hij was toen slechts 11 of 12.
Hij is degene die me vertelde…
…dat het een gewone dag was geweest.
Kalinka was niet bijzonder moe geweest.
Toen pas begon ik…
…te vermoeden dat er iets niet helemaal klopte.
De dood van een jong meisje in prima gezondheid…
Ik snapte het niet.
Ik probeerde de zonnesteek te begrijpen.
Het was warm en zonnig in Lindau, het was zo'n 29 of 30 graden.
Maar toch…
In vergelijking met Toulouse was het geen uitzonderlijke hitte.
Het was inderdaad moeilijk om sommige dingen…
…te geloven.
PECHBUSQUE FRANKRIJK
FAMILIE BAMBERSKI
Haar moeder stelde voor haar in Pechbusque te begraven.
Het was op de dag van de begrafenis, geloof ik…
…dat er geruchten de ronde begonnen te doen…
…dat Kalinka vanwege een verdovend middel overleden zou zijn.
Mijn naam is Elisabeth Aragon, ik ben André Bamberski's buurvrouw.
We groetten hem op de begrafenis.
Meer konden we niet doen.
Ik besprak het geval met mijn buren, en die zeiden:
'Men zegt dat ze gestorven zou zijn…
…aan een injectie…
…die haar stiefvader haar gegeven zou hebben om haar bruin te maken.'
Dat is de verklaring die ik toen kreeg.
Een intraveneuze injectie om haar huid bruin te maken?
Troffen deze geruchten u?
Vanzelfsprekend, maar ja…
…er was een lijkschouwing geweest…
Toen haar moeder vertrok, vroeg ik haar…
…om me een kopie van het rapport van de lijkschouwing te sturen.
Een week of twee later…
…ontplofte ik een beetje, zeg maar.
Ik was kwaad dat ik het rapport nog niet ontvangen had.
Wanneer begon u Mr Krombach te verdenken?
Vanaf begin oktober 1982 al.
Toen ik het rapport van de lijkschouwing las.
Het rapport dat ik ontving was in het Duits.
Ik heb het dus laten vertalen.
Het rapport vermeldde…
…dat 400 cl van Kalinka’s avondmaal…
…uit haar maag omhoog was gekomen en in haar luchtpijp terecht kwam…
…en toen in haar longen. Ze is gestikt.
Zelfs voor mij, die geen medische kennis heb en niets van lijkschouwingen afweet…
…bleek overduidelijk…
…uit dit rapport dat Kalinka gestorven was aan regurgitatie…
…en niet aan een zonnesteek.
Maar de twee gerechtelijke geneeskundigen…
…weigerden de oorzaak van haar dood op schrift te stellen.
Ik wilde de zaak met haar moeder ophelderen.
Zij vertelde me dat ze het rapport niet gelezen had.
Waarom niet?
Verder waren er allerlei eigenaardigheden.
Seksuele eigenaardigheden.
Dingen die zelfs voor de leek duidelijk zijn.
Een wond op de rechterschaamlip.
Onmogelijkheid vast te stellen…
…of ze voor haar dood geslachtsgemeenschap had gehad.
Dat leek mij nogal duidelijk. Ik was er dus zeker van:
'Iets klopt er hier echt niet.'
TOULOUSE FRANKRIJK
Alexandre Parra-Bruguière. Ik nam als advocaat deel aan deze zaak in 2010.
Toen Kalinka Bamberski's moeder…
…me vroeg om me als civiele partij op te stellen.
Tijdens de begrafenis voelde ze al dat Mr Bamberski van plan was…
…om haar voor te stellen als medeplichtige van de moord op hun dochter.
Hij wilde weten wat er gebeurd was, zij nam genoegen met Krombachs stelling.
Mrs Gonnin weet niets van geneeskunde, haar man is arts.
Vanzelfsprekend neemt ze dus Dieter Krombachs verklaringen aan.
Ze vermoedt geen misdaad.
Natuurlijk niet.
De commissaris stelde hem telefonisch vijf vragen.
Mr Krombach beantwoordde ze schriftelijk vanuit zijn huis.
VANWEGE OVERWERK WERD IK TOEGESTAAN DE VRAGEN SCHRIFTELIJK TE BEANTWOORDEN
Dat is toch geen onderzoek?
Mr Krombach is zelfs nooit…
…ontboden geweest voor mondelinge ondervraging.
Hij schrijft: 'Eerst bereidde ik 250 mg Solu Decortin…
…om de schok tegen te gaan.
Ik probeerde ook injecties in het hart.'
Ik wilde meer details over wat er echt gebeurd was.
Dus zijn we in beroep gegaan…
…bij het Parket-Generaal van München.
MÜNCHEN
GERECHTELIJK GENEESKUNDIGE
Mijn naam is Wolfgang Eisenmenger.
We ontvingen op ons instituut in München…
…een stuk huid…
…dat geïdentificeerd was als injectieplaats op de arm.
Toxicologisch gezien vonden we geen vergiftiging…
…die de oorzaak van de dood had kunnen zijn.
Wat vindt u van de injecties…
…waarmee Mr Krombach Kalinka probeerde te reanimeren?
INJECTIE VAN 250 MG
Als dokter is het zeer ongewoon…
…om zoiets te willen beweren.
Dr. Krombach zei in zijn hoorzitting dat…
…toen hij het meisje in bed aantrof…
…ze reeds lijkstijfheid had.
Wanneer de lijkstijfheid al aanwezig is…
…is het volkomen zinloos iemand te proberen reanimeren.
Er is iets gaande, deze man spreekt de waarheid niet.
Maar wat de doodsoorzaak betrof, kwamen we hiermee niet verder.
Het is niet genoeg om een moord…
…een opzettelijke moord te bewijzen.
Dat was een kwestie van geloofwaardigheid…
…en van juridische beoordeling.
Mijn naam is Patricia Jolly, ik ben verslaggeefster.
Voor Kalinka's dood…
…waren de Krombachs een samengesteld gezin…
…waar alles prima scheen te verlopen.
Kalinka Bamberski en haar broer Nicolas…
…en zijn kinderen, Boris en Diana.
Krombachs eerste vrouw stierf toen ze 24 was.
Kalinka’s moeder sprak geen Duits…
…en scheen een groot vertrouwen te hebben in Dieter Krombach.
Zij is van zijn onschuld overtuigd.
Ze zegt dat hij een goede vader is…
…en nooit misplaatst gedrag heeft getoond jegens haar dochter.
Dieter Krombach is aardig, lacht graag…
…het is een vrolijk iemand.
En het Duitse gerecht pakt de zaak niet op.
De charmante dokter in zijn witte jas…
Er zijn al weinig mensen die een dokter tegen zouden spreken.
Mr Bamberski is accountant…
…een zeer serieus en zelfs streng iemand.
Hij werd bedrogen, zijn vrouw heeft hem verlaten.
Zijn vrouw scheidt van Mr Bamberski.
SCHEIDING
André Bamberski zet alles tot het uiterste door.
Alles wordt een obsessie.
Alles moet goed opgeruimd zijn en netjes gedaan worden.
Zijn hardnekkigheid grenst aan obsessie.
In juni 1983…
…schreef ik naar de procureur…
…om te vragen wat de volgende stappen van het onderzoek zouden zijn.
Hij antwoordde…
…dat Kalinka een natuurlijke dood gestorven was…
…en dat verder onderzoek niet nodig was.
Met andere woorden: doorrijden, er valt niets te zien.
Daar was ik niet blij mee.
Ik schrijf een flyer…
…druk er vijfduizend exemplaren van.
En ik ga naar Lindau.
Ik wilde het openbaar maken.
Het was daar toen bierfeest.
De straten zaten boordevol mensen.
Zo'n 30.000 of 50.000 mensen.
En ik deelde mijn flyers uit.
Hier zijn een paar stukken ervan:
'U moet weten dat een crimineel in Lindau huist.
Het is de internist dr. Krombach.
Hij vermoordde mijn prachtige dochter Kalinka.
Ondanks aanwijzingen…
…die geslachtsgemeenschap doen vermoeden…
…werd dit niet nader onderzocht. Waarom?
Ik eis openlijk dat gerechtigheid geschiede.'
Ik liep ook cafés en terrassen af, ging winkels in…
…ik sprak iedereen aan.
Toen kwam Diana, Krombachs dochter…
…met politieagenten opdagen.
Om me te arresteren.
Ik werd dus gearresteerd en in hechtenis genomen.
Ik werd ondervraagd. Uiteindelijk liet men me gaan.
Het was duidelijk dat Krombach Kalinka had gedood.
En het was al even duidelijk dat ik niet zou opgeven.
Vanaf het begin was hij…
Hij was aanwezig bij de lijkschouwing…
…wat alweer een eigenaardigheid is.
Ik ben Yves Levano, advocaat bij de balie van Parijs.
Dieter Krombach heeft een Franse advocaat nodig die ook goed Duits spreekt.
Voor Mr Krombach is Mr Bamberski gek.
Er is geen ander woord voor: krankzinnig.
Mr Krombach was niet aanwezig bij de lijkschouwing.
Hij kwam Kalinka's lijk identificeren.
Daarna verliet hij de zaal.
De gerechtelijke geneeskundige zei:
'Uiteraard keken we uit…
…naar tekens van verkrachting.
Die vonden we niet.'
Toch vonden ze een verwonding aan de schaamlip.
Dat klopt.
De begrafenisondernemers wassen het lijk en kleden het aan.
Zo beschadigen ze het lichaam.
Het was erg heet in juli, het lijk was zeer kwetsbaar.
In een staat van uiterste ontbinding, zoals gezegd.
Meer is het niet.
De twee gerechtelijke geneeskundigen…
…sneden Kalinka's geslachtsdelen volledig uit.
Wat raar is, is dat we nadien niet weten…
Nergens in het rapport staat beschreven wat ze er vervolgens mee gedaan hebben.
Daar heb ik geen antwoord op.
Maar nogmaals, als we beweren…
…dat Mr Krombach deze zaken heeft laten verdwijnen…
…dan beweren we ook…
…dat Mr Krombach een, twee, drie, vier, vijf medeplichtigen heeft gehad.
Lindau is een kuuroord.
Een erg aangename plaats.
Met vele toeristen.
Krombach?
Die had een goed draaiende praktijk…
…het zat er altijd vol.
Ik ben zijn patiënte gebleven.
Ik had geen echte reden om weg te gaan.
Ik wist niet waarom het meisje gestorven was.
Ik wist het niet.
En hij was een goede arts.
Hij kon uitstekend diagnoses stellen.
Hij lachte graag. Ik kan er niets negatiefs over zeggen.
En de moeder was een rustige en beleefde persoon.
De liefde zelve, zou ik zeggen.
Zij verloor lichamelijk de aanwezigheid van haar dochter.
En ze verneemt dat Mr Bamberski…
…haar man verdenkt, en zelfs meer dan dat.
Terwijl zijzelf hem er niet van verdenkt de moordenaar van haar dochter te zijn.
En hij verdenkt haar ervan medeplichtige te zijn.
Ik dacht, en ik heb dat toen geschreven…
…dat ze ofwel mee had gedaan aan de daden…
…die Kalinka's dood veroorzaakten…
…of nooit had proberen uit te vinden…
…hoe Kalinka gestorven was…
…of wat er gebeurd was.
Was het een moeilijke scheiding? -Ja.
Een moeilijke scheiding, ja.
Alles wat Mr Bamberski voorlegt…
…wordt dan ook zonder meer verworpen.
Ik ontmoette Danièle in een pannenkoekenrestaurant in Casablanca.
Dat was in 1965, ze was amper 20.
Dany was een mooi meisje. Groot, blond, aangenaam.
We huwden een jaar later.
Anderhalf jaar later werd Kalinka geboren.
En toen Nicolas geboren werd, was zij al de grote zus.
De breuk ontstond…
…begin 1974, zeg maar.
Ze had Duitse elpees.
Ze had boeken om Duits te leren.
Ik begon iets te vermoeden.
Ik heb zelf het verband gelegd…
…tussen dat en dr. Krombach.
Hij woonde toen drie huizen verder.
Ze vertelde me ronduit dat hij haar minnaar was.
Toen hebben we besloten…
…terug naar Frankrijk te verhuizen.
Ik dacht dat we alles opnieuw aan het opbouwen waren.
In mijn ogen ging het leven weer gewoon door, tot ze een jaar later…
…zogezegd een baan in Nice vond.
Feitelijk was Krombach…
…naar Toulouse gekomen.
Ik ben haar gevolgd…
…en zag toen…
…dat ze door de week niet naar Nice ging…
…maar bij hem in zijn flat woonde.
Ik vroeg de scheiding aan.
Er is een soort van…
…wraakzucht met betrekking tot alles wat er vooraf gebeurd was.
Wraak tegen Krombach…
…en wraak tegen haar.
Ze was bijna paranoïde voor alles wat Mr Bamberski betrof.
Mijn naam is Philippe Motta.
Ik ben al 30 jaar verslaggever in Toulouse.
Ik ontmoette André Bamberski in 1985.
Ik ontmoette hem, me afvragend…
…wat ik nu van dit geval moest denken.
Is dit iets goeds of niet?
Het eerste dat ik opmerkte…
…was zijn stapel dossiers.
Hij had alles: wat er was gebeurd, zijn gedachten…
Met alles wat ik heb meegemaakt…
…vertrouw ik niemand.
Vraag me niet u te vertrouwen.
DANY 'ZICHZELF EEN GOED GEWETEN GEVEN'
MOORD
Ik schrijf alles op.
Het moet wel gezegd worden…
…dat hij enorm veel talent heeft om het nog ingewikkelder te maken.
Het is al drie jaar na het gebeuren…
…en hij vraagt me aandacht te besteden aan deze zaak.
We publiceren een artikel…
…naar ik meen het eerste artikel dat ooit over de zaak geschreven was.
Het is niet per se uitstekend geschreven, maar toch, twee volle pagina's.
Uit voorzichtigheid was het getiteld 'Een vreemd geval'.
EEN VREEMD GEVAL
Ik interview ook de moeder.
Ze zegt dat ze moe is van dat alles.
Ik begrijp dat ze in die tijd namelijk…
…weg is bij dr. Krombach en in Toulouse woont.
Ze verliet hem omdat hij vreemdging.
En uiteindelijk zijn ze gescheiden.
'Ik had steun nodig na de dood van mijn dochter.
Ik ga weg.'
Maar…
…vijf jaar lang is ze nochtans…
…zeer hecht met hem gebleven.
Ze is ervan overtuigd dat hij niets misdaan heeft.
IS DR. DIETER KROMBACH EEN SLACHTOFFER?
Ik interview uiteindelijk ook dr. Krombach.
'André Bamberski verdenkt me al…
…vanaf het begin. Hij is krankzinnig.'
Hij veegt alle beschuldigingen onder de tafel.
'Schrijf maar wat u wilt. Maakt me niets uit.'
Dat is zijn antwoord aan mij.
Dus de ene zegt:
'Dr. Krombach is een moordenaar.'
Dr. Krombach zegt dan weer:
'André Bamberski is krankzinnig.'
En de derde persoon zegt: 'Ik heb niets te zeggen, ik hou me hierbuiten.'
Zodoende hebben we…
…niet genoeg materie om te weten wie de waarheid spreekt.
EEN VREEMD GEVAL
Het was in 1985.
Ik vernam dat de commissie het parket had gevraagd…
…het onderzoek voort te zetten.
Met name met een opgraving van Kalinka's lijk.
LIJKSCHOUWING NA OPGRAVING
Bij de eerste lijkschouwing hadden de dokters verklaard alle organen terug…
…bij Kalinka's lichaam te hebben geplaatst.
AFGENOMEN GESLACHTSDELEN
Maar de organen waren niet terug bij het lichaam geplaatst.
GEEN OVERGEBLEVEN ELEMENTEN
Dankzij deze opgraving was er tenminste…
…een bevestiging dat er bewijsmateriaal verborgen was geweest.
Door wie?
Ik denk dat we dat nooit zullen weten.
Maar de Duitse autoriteiten seponeerden het onderzoek opnieuw.
Kalinka werd…
…in stukken gesneden…
…als een varken in het slachthuis.
Maar het interesseerde niemand te weten…
…hoe en waarom ze gestorven was.
Ik hoorde van iemand dat, omdat Kalinka Franse was,
…het Franse gerecht rechtsbevoegdheid kon hebben.
Dat gaf me weer nieuwe hoop.
Ik dacht: nu ja, Franse rechtspleging bestaat wel degelijk.
In januari 1986 nam ik een advocaat in Parijs.
Mr François Gibault.
Ik ben advocaat.
Ik legde de eed in 1956 af.
Mr Bamberski brengt mij het rapport van de lijkschouwing.
De opgraving van Kalinka.
De organen waren inderdaad weggenomen, ze zaten niet in de doodskist.
Dat is een van de mysteries.
Maar het is van groot belang, want zodoende kon dr. Krombach…
…niet voor verkrachting of poging tot verkrachting vervolgd worden.
De geslachtsdelen waren immers verdwenen.
Gebrek aan bewijsmateriaal, zeg maar.
Voor mij is dit onrechtvaardigheid.
En dat kan ik niet aanvaarden.
Mr Krombach deed beroep op een advocaat in Frankrijk.
En inderdaad…
…weigerde Mr Krombach volkomen naar Frankrijk te komen.
We ondervragen hem, we dagvaarden hem.
Hij heeft steeds geweigerd.
Zijn houding is altijd negatief geweest.
We weten niet waarom Kalinka Bamberski gestorven is.
Vanaf dat moment…
…zijn de stellingen dat dr. Krombach onschuldig is even geloofwaardig…
…als de stellingen dat hij schuldig is.
VOORMALIGE BEWOONSTER VAN LINDAU
Mr Bamberski?
Hij besefte van het begin dat er iets mis was, en hij had gelijk.
Volkomen gelijk.
Wanneer ontmoette u Dieter Krombach voor het eerst?
In het begin van de jaren 80.
Mijn moeder was een regelmatige patiënt van hem.
Wij gingen altijd met haar mee naar de praktijk.
Aanvankelijk gaf hij ons calciuminjecties.
We moesten altijd liggen omdat je er duizelig van werd.
Ik stelde geen vragen, ik was slechts 14 of 15.
Toen begonnen we met ijzerinjecties.
Begin 1985 gingen mijn ouders uit elkaar.
Voorafgaand was er veel geweld thuis.
Mr Krombach was als dokter vaak aanwezig…
…om mijn vader te bedaren.
Toen verhuisde mijn vader…
…en begon Krombach ons uit te nodigen voor paardrijden.
Toen kwam hij op het idee…
…die paardvakanties te verlengen en naar de Camargue te reizen.
Om daar dan van vrijdag tot maandag te verblijven.
We reden tot aan Nice…
…waar de foto's gemaakt werden.
Ik weet nog goed dat hij toen vijftig werd.
En toen begon het ineens met:
'Kom, geef me een kusje.'
Maar we vatten het op als vaderlijke genegenheid.
Dat was de eerste keer dat hij een bepaalde grens overschreed?
Ja. Beslist.
We kwamen laat aan. We hadden een enkele slaapkamer…
…met een tweepersoonsbed en een eenpersoonsbed.
Dat eenpersoonsbed was een stretcher.
Hij zei dat hij in elk geval…
…op het grote bed zou slapen…
…en dat wij mochten kiezen wie er naast hem zou liggen.
Mijn zus smeekte…
…dat zij in het kleine bed zou slapen…
…en ik in het grote bed.
Hij had zijn dokterstas bij hem.
Ons ijzertekort moest namelijk regelmatig behandeld worden.
Op een gegeven moment was het net alsof ik in slaap was gevallen…
…en toen begon het seksuele misbruik.
Ik was in schok, als verlamd.
Totaal geschokt.
Ik liet het gewoon gebeuren.
Ik durfde niet te bewegen of te spreken.
Ik hield me dood en hij begon me zelfs te schudden…
…omdat hij dacht dat ik dood was.
Hij was bang omdat ik me dood hield.
Ik kon niet geloven dat het echt gebeurd was.
Daarom praatte ik er ook niet over. Ik had naar de politie gemoeten…
…maar dat heb ik niet gedaan.
Krombach was een soort autoriteit in Lindau.
Een dokter!
In Duitsland worden dokters nog steeds als goden aanbeden.
'Een dokter? Dat kan gewoon niet.
Zoiets heeft hij beslist niet gedaan.'
Niemand wist van hem dat hij seksueel narcistische perverse neigingen had.
Vooral met jongere meisjes.
En hij was dokter. Hoe kun je dan vermoeden…
…dat zo iemand zo'n misdaad kan plegen?
Voor mij was het overduidelijk.
Dus ik zeg:
…hij profiteerde van het feit dat Kalinka alleen…
…op de benedenverdieping sliep.
Krombach is naar beneden gelopen…
…en heeft Kalinka verkracht.
Hij verkrachtte haar, maar zowel Danièle als de Duitse autoriteiten…
…geloofden in zijn onschuld.
Dat hij valselijk beschuldigd werd.
En dat ik het was…
…die alles verzon.
In Frankrijk…
…duurden de procedures lang.
Jarenlang.
Maar in 1988…
…bevestigden drie Franse dokters…
…dat Kalinka's dood…
…na een shock plaatsvond,
…die volgens hen door Mr Krombachs medische handeling veroorzaakt was.
En dit leidde tot regurgitatie.
En dus tot de dood van Kalinka door verstikking.
De Kamer van Inbeschuldigingstelling…
…verwees Mr Krombach naar het hof van assisen…
…voor moord.
Op 9 maart 1995…
…velde het hof van assisen zijn oordeel.
Mr Krombach was uiteraard niet aanwezig.
Hij werd veroordeeld tot slechts 15 jaar gevangenisstraf.
En alleen voor opzettelijke gewelddaad…
…die onopzettelijk de dood veroorzaakte.
Het verstek ging gepaard met een arrestatiebevel.
Vanzelfsprekend.
En…
…wanneer men onschuldig is…
…en men zichzelf niets te verwijten heeft…
…dan verdedigt men zich.
Dit deed vermoeden dat hij schuldig was.
Op dat moment zei ik: 'Dit is het einde.'
Ik verwachtte van de procureur-generaal…
…dat hij Mr Krombach zou laten arresteren.
En…
…hem naar Frankrijk zou laten brengen.
Maar ik vernam eind december 1995…
…dat het ministerie van Justitie…
…had geschreven: 'Gelieve de veroordeling…
…van Mr Krombach niet uit te voeren.'
Er was een politieke belemmering…
…voor Krombach en tegen een Franse staatsburger…
…die het slachtoffer was van een Duitser.
En Duitsland zei dat hij reeds in München was berecht…
…en hij dus niet uitgeleverd zou worden.
Ik heb zulke verschrikkelijke ervaringen gehad tijdens deze juridische procedures.
Ik ging ervan uit dat ik niemand meer kon vertrouwen.
Het arrestatiebevel werd niet uitgevoerd…
…omdat Mr Krombach in zijn eigen land onschuldig is.
Meer niet.
Begin maart 1997 belde mij een journaliste…
…van een lokale krant van Lindau…
…om me te vertellen dat dr. Krombach in zijn praktijk een patiënte…
…van minder dan 16 jaar verkracht had.
Ik had dus wel degelijk gelijk.
Mr Krombach is wel degelijk een seksuele perverseling.
Mijn naam is Barbara Völkel,
…ik werk voor de Duitse televisiezender ZDF.
Zo'n 30 jaar geleden werden vrouwen niet serieus genomen.
Bent u voor het onwettig maken van verkrachting binnen het huwelijk?
Nee!
Als ze bij de politie…
…een seksueel misdrijf meldden of vertelden dat ze verkracht waren…
…werd daar meestal op geglimlacht.
In 1997 vond er een groot debat plaats in het Duitse parlement…
…rond de hervorming van de wet omtrent seksueel misbruik.
Ik las in de trein een kort artikel in de Allgäuer Zeitung.
Het ging over een dokter, Dieter Krombach…
…die een 16-jarig meisje in zijn praktijk verkracht had.
En die daarvoor twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf kreeg.
De seksuele misdadiger blijft verder vrij rondlopen.
Ik begon deze zaak te bestuderen.
In Lindau aan het Bodenmeer was er een groot protest.
Dr. Krombach had tot tien jaar gevangenis kunnen krijgen.
Niemand hier begrijpt deze milde veroordeling.
Meer dan 2.200 handtekeningen werden ingezameld…
…om de dokter voorgoed bij patiënten weg te houden.
Ook daar heeft het zeer lang geduurd…
…eer ik toestemming kreeg om Dieter Krombach te interviewen.
Frontal interviewt de seksuele misdadiger voor de camera.
Het is het enige interview waarin dr. Krombach…
…over zijn misdaden spreekt.
Zijn advocaten raadden hem af verdere interviews te geven.
In het bijzijn van zijn advocaat mochten alleen goedgekeurde vragen gesteld worden.
Wij verwachtten een berouwvolle misdadiger.
Maar berouw had Dieter Krombach in geen geval.
Hij flirtte met de camera…
…maakte wat avances naar mij toe.
Hij zei tegen me:
'Fijn u eindelijk eens te zien.
Als u niet blond was…
…had ik u dit interview niet gegeven.'
Er was geen sprake van een berouwvolle dader…
…zelfs niet van een gevoel van misdaad.
U dacht dat ze het vrijwillig deed?
Ze zei geen ja, zoals ik al zei. Maar ze zei ook geen nee.
En ze beantwoordde mijn kussen.
Aanvankelijk had ik haar gekust, en toen vroeg ik of ze verder wilde gaan.
Daarop glimlachte ze alleen.
We spraken over het misbruik van een 16-jarig meisje.
En hij bespotte het slachtoffer.
Hij vond het niet slecht.
Het was voor mij zeer interessant.
Ik spreek zelf ook een beetje Russisch.
Terwijl we het deden, zei ik 'Ik hou van jou' in het Russisch.
Ze was wellicht niet overdreven enthousiast…
…maar ik had wel de illusie dat ze ermee instemde.
Ik zei: 'Maar u had haar bedwelmd.
Ze kon gewoon geen weerstand bieden.'
Zoals ze in het oude Rome zeiden: 'Wie zwijgt, schijnt in te stemmen.'
Het grijpt me steeds opnieuw aan hoe hij dit slachtoffer bespotte.
Hij had haar bedwelmd om haar te verkrachten…
…en nog rechtvaardigt hij zijn daden.
Vlak voor het einde van het interview vroeg ik hem naar Kalinka.
Hij zei dat dat een ongeluk was geweest…
…en dat hij ook nooit naar Frankrijk zou reizen…
…en dus niet de gevangenis in zou moeten.
Dat was het einde van het interview.
Nadat Frontal dit uitzond, werd de zaak…
…in heel Duitsland en wereldwijd bekend.
Mag ik u even spreken? Mijn naam is Andreas Becker.
Nee.
Een kort interview. -Nee, dat doen we niet. Dank u wel.
Volgens mij werd de zaak Kalinka hier in Duitsland veel te voortijdig gesloten.
Veelvuldige aanwijzingen duidden op een seksueel misdrijf.
Hij kreeg slechts twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf.
En beroepsverbod.
Hij heeft nooit meer het recht gehad…
…als arts te werken, zij het in een kliniek, in een ziekenhuis…
…in een apotheek of waar dan ook.
Wanneer begon u Krombach te schaduwen?
Vlak na het proces…
…in 1997.
Wat was uw doel op dat moment?
Ik wilde…
…gerechtigheid verkrijgen voor Kalinka tegen Krombach.
In die jaren ging ik er maar liefst…
…twee, drie, zelfs vier keer per jaar heen.
Ik huurde een detective in…
…die meldde dat Krombach volgens hem als plaatsvervangend arts werkte.
Zo was hij…
…een paar dagen weg, soms een week of zelfs twee.
Ik vroeg me af waar hij mee bezig was.
Mijn naam is Petra Stephan. Ik studeerde in de DDR bibliothecarisschap.
Ik stel veel vragen en trek veel in twijfel.
Van nature ben ik zo.
Begin 2006, geloof ik…
…belde de kliniek.
Ze zeiden dat ze een nieuwe dokter hadden.
Nieuwsgierig als altijd…
…vroeg ik:
'Wat is zijn naam?'
Mijn tweede vraag was:
'Waar komt hij vandaan?'
De dame aan de telefoon zei:
'De naam van de dokter is Dieter Krombach…
…en hij komt uit Lindau, aan het Bodenmeer.'
Ik dacht zo:
'Uit het prachtige Lindau…
Waarom komt een dokter uit Lindau naar Rödental?
Eens kijken wat voor dokter het is.'
Ik was stomverbaasd door wat ik allemaal vond.
Door alles wat deze dokter…
…gedaan had. Wat voor slechte daden.
Ik las dat zijn eerste vrouw op mysterieuze wijze was gestorven,
…waarschijnlijk vanwege een injectie.
Ik las dat hij een patiënte verkracht had.
En bovenal las ik over Kalinka.
En met die kennis…
…begaf ik me naar mijn afspraak in de kliniek.
Ik was er zeker van dat dit zaakje stonk.
Ik had een plan.
Eerst de man ontmoeten…
…en bevestigen dat hij het is.
Ik was bang.
Ik beefde zozeer…
…dat hij het opmerkte en me vroeg:
'Waarom bent u zo bevreesd?
Bent u bang voor me?'
Ik zei: 'Welnee, ik ben niet bang voor u.
Ik ben gewoon nerveus vanwege het onderzoek.'
En onmiddellijk dacht ik: hij is het.
Ik bracht drie verschillende autoriteiten op de hoogte.
Ik schreef een lezersbrief naar een krant.
Ik schreef een e-mail aan de burgemeester.
En een aan de vereniging van artsen.
Ook verzond ik een e-mail aan Mr Bamberski.
En hij nam contact met me op.
Dankzij deze dame…
…vernamen de Duitse autoriteiten…
…dat hij sinds einde 1997…
…overal in Duitsland als plaatsvervangend arts werkte.
Hij overhandigde valse documenten…
…aan de verschillende klinieken, ziekenhuizen…
…en dokterspraktijken waar hij werkte.
Hij heeft zijn vergunning nooit teruggekregen.
Maar kennelijk had hij er tijdig een goede kopie van gemaakt.
En met dit kopie reisde hij jarenlang…
…heel Duitsland af als plaatsvervangend arts.
De Coburgse criminele politie…
…pakte hem kort voordat hij opnieuw naar het buitenland wilde vluchten…
…met een koffer vol geld…
…en een penisinjectie.
Als je geen Viagra wilt nemen…
…kun je dat gebruiken…
…om je penis op te peppen.
Dit proces werd…
…door de media zeer goed gevolgd.
Kalinka, Bamberski’s dochter…
…stierf op de prille leeftijd van 15 jaar…
…na een injectie die haar door dr. Krombach werd toegediend.
JURIDISCHE AUTORITEITEN
Mr Bamberski was zeer kalm.
…hij was feitelijk en hij was ook erg blij…
…dat er eindelijk een proces in Duitsland werd gehouden…
…tegen Krombach, hoewel het jammer genoeg…
…slechts ging over het ontbreken…
…van de juiste papieren.
Zonder vergunning mag je als arts niet werken.
Ik dacht: 'Dit is te gevaarlijk.
'Als er nou iets gebeurt terwijl ik weet wat voor kerel het is…'
Ik moet het onmiddellijk openbaar maken.'
Tijdens de zitting die ik in juli 2007 bijwoonde…
…kwam aan het licht…
…dat Mr Krombach zijn seksuele misdrijven had voortgezet.
Twee mensen hebben hiervan getuigd tijdens de zitting.
En verschillende andere slachtoffers…
…werden in het oordeel genoemd.
Mr Krombach werd veroordeeld tot 28 maanden gevangenisstraf.
Hij heeft tenminste twee jaar gekregen.
Tenminste.
Zoiets zou eigenlijk nooit moeten gebeuren.
En hij kreeg nog vervroegde invrijheidstelling.
Ik was gefrustreerd.
Ik had dan wel iets bereikt, maar niet mijn uiteindelijke doel:
Gerechtigheid voor Kalinka's dood.
Het is belachelijk te geloven wat Mr Bamberski zegt…
…dat ik een liefdesrelatie met haar gehad zou hebben.
Dat u haar verkracht heeft.
Daar had ik geen behoefte aan. Ik was getrouwd…
…ik was gelukkig met Kalinka's moeder.
Zij is trouwens nog…
…vijf jaar lang bij me gebleven. Toen zijn we gescheiden…
…maar niet daardoor.
Dat was omdat ik vreemdgegaan was…
…met een andere vrouw. Een vriendin van haar.
Zulke dingen gebeuren.
SCHEIDEGG DUITSLAND
Mr Krombach is tot juni 2008 in de gevangenis gebleven.
Toen kwam hij terug naar Scheidegg.
Scheidegg ligt vlakbij Lindau.
En dus heb ik Krombach geschaduwd.
Ik ben drie keer naar Scheidegg gegaan…
…in september en begin oktober.
En daar zag ik een bord…
…voor het huis waar Mr Krombach woonde…
…waarop stond 'Te koop'.
Hij had dus de mogelijkheid aan de autoriteiten te ontsnappen.
Ik raakte een beetje in paniek, ik dacht:
Waar gaat hij heen?
Ik had geen uitzichten meer…
…ik kon niets meer doen.
Door die veroordeling bij verstek kon ik niets doen.
In september 2009 stond mijn besluit vast.
Er moest iets gedaan worden.
Er was maar één oplossing.
Dat is wat me ertoe aanzette…
…hem te ontvoeren.
Mr Krombach te ontvoeren.
Om hem hoe dan ook, vrijwillig of niet…
…naar Frankrijk te brengen.
Naar mijn mening moest het gerecht…
…tot op het einde uitgevoerd worden.
Dus…
Het was wellicht een gok…
…maar het was tenminste een concrete actie.
Dacht u eraan hem te vermoorden?
Nee, ik heb hem nooit willen vermoorden.
Dan was gerechtigheid nooit geschied…
…en zou er voor iedereen, zelfs voor mij…
…altijd een twijfel zijn blijven bestaan.
Het plaatsje Bregenz, in Oostenrijk, ligt niet ver van Scheidegg en Lindau.
En dus maakte ik in alle cafés…
in alle restaurants, in alle hotels en chalets van Bregenz bekend…
…dat ik iemand zocht om me te helpen…
…met het overbrengen van Mr Krombach…
…van Duitsland naar Frankrijk.
Ik gaf hun documenten in het Duits.
Met zijn foto waarboven 'Interpol' stond.
Op vrijdag…
…belde de receptie mijn kamer en zei:
'Een man vraagt naar u.'
En toen ontmoette ik Anton.
Mijn naam is Anton Krasniqi.
Geboren in Kosovo en grootgebracht in Oostenrijk.
Als vader…
…ben ik onder de indruk van die mans kracht.
Hij is een zeer sterke vader.
Het is interessant, het grijpt je aan.
En als je je dan inbeeldt dat het jezelf overkomen was…
Wat zou je zelf als vader doen?
Waartoe zou je in staat zijn voor je kind?
Wat zou u gedaan hebben?
Een kort proces.
Compact, kort, snel.
Ik nam hem mee in mijn auto.
We zijn naar het Bodenmeer gereden.
Ik bood hem mijn hulp aan.
Hij zei tegen me:
'Wat ik voorstel, doe ik uit menselijkheid.
Ik wil geen geld.'
Ja, hij zei: 'Hoeveel wilt u?'
Ik keek hem aan en ik lachte.
Ik zei: 'Nee, geen geld.'
Ik zei: 'Er zullen wel kosten bij komen kijken.'
Hij zei: 'Ja, goed dan, maar later.'
Dus ik riskeerde feitelijk niets.
Bent u ooit in de gevangenis geweest?
O, ja.
Als je begint na te denken…
…over de gevolgen…
Dat interesseert me niet eens.
Als hij een maffioso was geweest…
…had hij vooraf om geld gevraagd.
Ja, ik ken een Russische en Georgische bende.
Ik heb er twee leden van meegenomen.
Wat was de prijs?
Ieder tienduizend euro.
Heeft u besproken hoe het zou gebeuren?
Nee, helemaal niet. Hij zei:
'Hoe minder u ervan weet, des te beter.'
Dus ik stemde erin toe.
Ik stak er mijn hoop in.
Als je nergens in gelooft…
…kom je nooit ergens.
Ik keerde terug naar Toulouse.
Ik wachtte. Er gebeurde niets.
Ik nam de auto van mijn zus.
Genoeg plaats achterin…
…getinte achterruiten…
Ideaal.
Het plan was: wanneer je hem ziet…
…pak je hem, stop je hem in de auto…
…en vervoer je hem. Primitief en eenvoudig.
Krombach was niet thuis.
Rond negen uur 's avonds…
…zag ik de auto de garage inrijden.
Ik dacht: 'Oké, hij is thuis.'
Er brandde licht binnen.
Ik klopte aan.
Ik stapte achteruit.
Drie of vier meter van de deur af.
Hij kwam naar buiten.
'Goedenavond, bent u Mr Krombach?', vroeg ik in het Duits.
Hij zei: 'Ja. Wat wilt u?'
En toen vielen de twee Russen van links en rechts aan.
Hij begon te roepen!
'Help, help me!'
We stopten hem in de auto en bonden hem vast.
Zo hebben we het gedaan.
Hij wist wel wat er aan de hand was.
Hij riep, hij zei:
'Gaan we naar Frankrijk?
Willen jullie me doden?'
Ik zei: 'Niemand gaat je doden.'
Hij zei: 'Breng me terug naar huis,
…dan geef ik jullie 500.000 euro.'
'Nee, we gaan niet terug en we willen geen geld.'
Ik reed.
De twee Russen en dr. Krombach zaten achterin.
Plots hoorde ik een Rus zeggen:
'Nee, niet doen, niet doen!'
Ik keek om en zag dat een van de Russen…
…een mes had gepakt.
Kennelijk wilde hij zijn geslachtsdelen afsnijden.
Ik stopte de auto.
Ik zei tegen die vent: 'Eruit!'
Het is te riskant om 300 of 400 km te rijden…
…met een kerel met een mes.
Hij zei: 'Oké, maar ik wil mijn geld.'
'Oké, je krijgt je geld. Tot ziens.'
Voor mij was het belangrijk om Krombach…
…ergens binnen Frankrijk af te leveren.
Plots zie ik: 'Uit: Mulhouse'.
Perfect.
Het is de eerste stad…
…met een juridische structuur en een politiebureau.
De rechtbank staat er vlakbij.
Tegenover de rechtbank…
…stonden een paar politieauto's.
Daar kon ik hem dus niet afzetten.
Ik sloeg het eerstvolgende steegje in.
Krombach riep zachtjes.
'Help, help.'
We openden de poort volledig…
…en lieten hem daar.
Om 3:20 uur 's ochtends…
…ontving ik een anonieme oproep.
'Bel de politie…
…van Mulhouse…
…en vertel hen dat Krombach…
…op de stoep tegenover de douane zit.'
Ik belde en vertelde mijn verhaal.
Mijn gesprekspartner dacht dat ik gek was.
Hij wordt gezocht voor doodslag.
Doodslag?
Al een tijdje, ja.
De Lindenstraat?
Ja, de Lindenstraat, vlakbij een douanebureau.
Is er een arrestatiebevel? -Ja, er staat 'gevaarlijk individu'.
'Ik meen het heel serieus.
Er staat een Europees arrestatiebevel open.
Kijk het maar na.'
Deze kerel wordt gezocht…
Wacht, er ligt iemand gekneveld en met gebonden handen en voeten.
We bevinden ons in de Lindenstraat.
Hij is gebonden. Wacht.
Hij heeft een gebonden man.
Lindenstraat. Ja, vastgebonden aan handen en voeten.
Tien minuten later zei hij:
'We hebben hem…
…maar u heeft hem hevig toegetakeld.'
Ik zei: 'Ik heb hem niet toegetakeld, want ik zit in Toulouse.'
Meneer?
Ja?
Is uw voornaam Dieter?
Ja.
Zijn voornaam is Dieter.
Hij zegt dat hij in Duitsland werd ontvoerd.
Is de persoon bij bewustzijn?
Voorlopig wel, ja, maar niet in goede staat.
Ze hadden beloofd me terug naar huis te brengen.
Ze hadden beloofd hem terug naar huis te brengen.
Van welke nationaliteit waren ze? Russisch?
Ze spraken Russisch.
-Ja.
Verwachtte u dat u gearresteerd zou worden?
Helemaal niet.
Daarom was ik ook zo verrast.
Ik had een hotel geboekt in Mulhouse.
Ik boekte een vlucht.
Het was al 5 of 6 uur 's avonds…
…toen ik aankwam.
De politie klopte bij me aan.
Ze vroeger of ik Mr Bamberski was.
'We nemen u in hechtenis.'
En ze namen me mee naar het politiebureau.
Waar ik ondervraagd werd.
Toen twee politiemannen…
…me meenamen naar de procureur van de rechtbank…
…vormden ze allemaal een erehaag voor mij…
…in de hal van het politiebureau.
Stonden ze allemaal op?
Nou ja, ze stonden allemaal rechtop…
…en applaudisseerden.
En wat me vertroosting bood:
Er werd me duidelijk gemaakt dat Mr Krombach er was.
Dat hij niet vrijgelaten was.
Hij was…
…aan het einde van zijn juridische Latijn, zeg maar.
André Bamberski, verdacht van ontvoering, kan tot tien jaar gevangenisstraf krijgen.
Mijn naam is Laurent De Caunes.
Ik ben advocaat bij de balie van Toulouse.
Ik vernam de ontvoering van Mr Krombach…
…toen ik hoorde dat Mr Bamberski…
…in Mulhouse in hechtenis zat.
Toen raakte ik toch wel een beetje in paniek.
Ik had vooraf moeten bestuderen…
…wat de mogelijke gevolgen waren…
…van het aansporen tot ontvoering.
De media houden van uitdrukkingen…
…die hyperbolisch en theatraal zijn.
De onthulling van het schandaal.
Dit was een bijzondere fase…
…waarin Mr Bamberski, die tot op dat moment civiele partij was…
…in de rechtszaak tegen Mr Krombach…
…ineens toekomstige aangeklaagde werd…
…in de rechtszaak tegen hem.
Om elf uur 's avonds…
…komt André Bamberski vrij.
Maar hij wordt beschuldigd van ontvoering…
…en vereniging van boosdoeners.
Ik gaf mijn toestemming…
…op 9 oktober 2009…
…om Krombach naar Frankrijk te brengen.
Mijn naam is Philippe Ohayon. Ik ben advocaat
Ik verdedigde Dieter Krombach in zijn twee rechtszaken aan het hof van assisen.
Dieter Krombach werd gevangengezet.
Zijn gezicht was opgezwollen als een biefstuk.
U kunt u wel voorstellen in welk een staat hij zich bevond.
Hij is getraumatiseerd. Hij beweert dat hij onschuldig is.
Hij roept zijn onschuld uit, hij is kwaad.
De ontvoering was erg gewelddadig.
En Mr Bamberski zei: 'Dat is mijn schuld niet…
…ik heb hen nooit gezegd geweld te gebruiken.'
In mijn ogen is Mr Bamberski iemand…
…voor wie het doel altijd de middelen rechtvaardigt.
Wij hebben gesteld dat André Bamberski…
…handelde onder morele verplichting.
Omdat hij wist dat als Krombach gearresteerd werd…
…het proces eindelijk zou beginnen.
Een echte procedure op tegenspraak.
Een echte rechtszaak.
Het doel van rechtspleging…
…is nooit wraak uit te oefenen.
Dat is al zo sinds het begin der tijden.
Rechtspleging is geen wraak, maar juist het tegenovergestelde.
Nadat Dieter Krombach ontvoerd werd…
…heb ik contact opgenomen met Diana Krombach.
In 2009 interviewde ik haar voor haar vaders woning…
…waar hij ontvoerd werd.
Zij was nog altijd overtuigd van haar vaders onschuld.
Ik ben 100 procent overtuigd van mijn vaders onschuld.
Door de jaren heen heeft dit alles…
…een zeer grote emotionele last op de familie uitgeoefend.
Kunt u ons tonen waar het gebeurd is?
Ik weet alleen wat me verteld is.
Dit is zijn parkeerplek, en hij zei dat het gebeurde…
…vlakbij zijn auto. De politie zei…
…dat er hier een grote plas bloed lag.
Aanvankelijk dacht de politie dan ook dat hij vermoord was geweest.
Heeft Duitsland zijn uitlevering gevraagd?
Vanzelfsprekend.
Ze waren zelfs bijzonder verbaasd erom te moeten vragen.
Begrijpelijk was de weigering een verrassing.
We hebben er maandenlang voor gevochten.
Maar zo is het niet gegaan.
PARIJS FRANKRIJK
GELIJKHEID
In het hof van assisen te Parijs…
…was Mr Krombach nog steeds beschuldigd van dezelfde zaken…
…als tijdens het proces bij verstek van 1995.
Voor gekwalificeerde moord op Kalinka.
Veel emotie bij de opening van het proces van Dieter Krombach…
…in het hof van assisen te Parijs.
Een confrontatie tussen…
…de man die van de moord op de jonge Kalinka beschuldigd wordt…
…en de vader van het meisje, André Bamberski.
Mijn eerste gedachte en mijn eerste woorden…
…gaan uit naar Kalinka.
De sfeer bij dit proces is zoals altijd wanneer de media ermee gemoeid is:
De Duitser die al die jaren…
…aan het gerecht ontsnapte…
…zal nu eindelijk boeten.
Dat was de sfeer.
Mr Krombach is niet in goede staat.
Met dank aan Mr Bamberski’s vrienden.
Zo'n situatie is nogal surrealistisch.
Iemand op de rechtbank…
…omdat de aanklagende partij hem naar Frankrijk heeft gebracht…
…en dat met geweld.
Een soort Duitsvijandigheid…
…een samenzweringssfeer heerste er…
…waarin het Duitse gerecht ervan beschuldigd werd…
…een duistere geneeskundige uit Lindau te beschermen…
…wat totaal onzinnig is.
Wat is de waarheid?
Dat mijn vader niets misdaan heeft.
Hij is onschuldig. Het gaat hier om de misdaad van een gek.
Dr. Krombach…
…was een goede vader voor zijn kinderen.
Maar hij heeft twee gezichten.
Hij was Dr. Jekyll en Mr Hyde.
Mr Bamberski is een morele kracht.
Hij is geen burgerwacht of gemaskerde superheld…
…maar hij is strijdlustig.
Een vechtende monnik.
Mr Bamberski is zoals altijd vastberaden.
Is het ook voor u een opluchting dat het proces na zoveel jaren toch geschiedt?
Het is een opluchting in de zin dat hij hier altijd naar streefde:
De terechtstelling van Krombach.
Mrs Gonnin is een zeer rustige en zachte vrouw…
die met veel moeite omgaat met wat er gebeurd is.
De ontvoering en arrestatie van Krombach…
…de aandacht van de media…
Haar wonden worden heropend…
…door deze situatie, waarbij ze nog altijd niet gelooft…
…dat Dieter Krombach schuldig is.
Ik geloof dat ze zich als een slachtoffer zag…
…van een soort van juridisch geweld en juridische agressie van Mr Bamberski.
Het is het proces en de wraak van Bamberski tegen Krombach.
Ze vroegen me de zittingen bij te wonen…
…artikels over het proces te schrijven.
De mensen in de rechtszaal hielden waarlijk hun adem in…
…toen Krombach aankwam.
En vrij snel zag men…
…dat hij zijn houvast verloor.
Wanneer de vragen hem bevielen…
…begreep hij ze zeer snel…
…en beantwoordde hij ze vrij goed.
Maar zodra een vraag hem ietwat dwarszat…
…deed hij steeds zo deze beweging.
En toen gebeurde er iets vrij schokkends.
Aan het einde van de 5e of 6e dag…
…vernamen we dat hij een hartaanval had gehad.
Een mensenleven staat op het spel, hij heeft hartproblemen.
Een specialist bevestigde het.
Dieter Krombach kan niet langer aanwezig zijn.
De terechtgestelde Duitse cardioloog…
…voert een medisch probleem aan.
Het was gewoonweg een verzinsel.
Een aantal journalisten en reporters…
…namen voor het proces contact op…
…met Mr Levano of Mr Ohayon.
Zij hebben altijd beweerd dat het proces niet zou plaatsvinden.
En inderdaad hadden ze weer gelijk: het gaat niet door.
En vreemd genoeg een medisch probleem in zijn specialiteit: cardiologie.
ZES MAANDEN LATER
Kalinka zou volgens hem door haar stiefvader Dieter Krombach vermoord zijn.
Waarom verwittigde hij de politie niet om de scène vast te leggen?
Danièle Gonnin, Kalinka's moeder.
De voormalige echtgenoten spreken noch kijken elkaar nog aan.
Wat is uw geestesgesteldheid?
Ik ben…
…veel zelfverzekerder…
…en meer gerust dan vorige keer.
Waarom?
Omdat sinds enkele weken…
…alle maatregelen werden getroffen opdat…
…Mr Krombach zichzelf geen nieuwe hartaandoening aandoet.
Natuurlijk moet het eindigen.
Natuurlijk wil hij zijn onschuld bewijzen.
Want hij is onschuldig.
Het was zeer moeilijk voor mij…
…om voor al die mensen tegen hem te getuigen…
…het allemaal opnieuw te vertellen.
Ik ontmoette Mr Krombach voor het eerst…
…in de zomer van 1993.
Ik was toen 29.
Hij was ouder. Ergens achter in de vijftig, schat ik.
Iemand had me hem aanbevolen:
'Hij is aardig en een zeer goede arts.'
Hij zei dat ik een ijzertekort had…
…en me een medicijn moest inspuiten.
Hij diende me enkele injecties toe…
…en tot op dat moment ging alles goed.
Mijn man en ik hadden toen geldproblemen…
…en Mr Krombach bood me werk aan in zijn praktijk.
Het ging om wat poetsen, de vloer dweilen en zo.
Ik moest om het middaguur komen. Hij had een middagpauze ingesteld…
…zodat er geen personeel of patiënten waren.
Natuurlijk had ik daar niets achter gezocht.
Maar op een dag kwam ik op de gang…
…en hoorde ik geluid.
Ik riep:
'Hallo! Is daar iemand?'
En hij was het, hij was in het laboratorium.
Nu hij er toch was,
…vroeg hij me of hij me meteen mijn injectie kon toedienen.
Dan zou ik later op de dag niet tijdens het spreekuur terug hoeven te komen.
Ik zocht er niets achter en zei: 'Ja.'
Maar het was een volledig andere injectie.
Toen was ik als verlamd.
Ik weet nog dat ik probeerde op te staan…
…maar dat hij me zachtjes met twee vingers terug omlaag duwde.
En toen gebeurde het.
Het was een echte verkrachting, ja.
Kunnen we even stoppen? -Natuurlijk.
Oké.
Ik kon ook niet duidelijk genoeg nadenken om te besluiten naar de politie te gaan.
Ik was alleen bang, vol angst…
…en schaamte.
Mr Krombach was zeer rijk en invloedrijk.
Ik was niemand, ik had geen enkele kans, leek me.
Ik heb Dieter Krombach nooit kunnen verdedigen…
…tegen deze beschuldigingen.
Tegen die andere, onbewezen beschuldigingen.
Mr Krombach beweerde dat hij me niet kende…
…dat hij me nog nooit gezien had…
…en dat ik mezelf gewoon in de kijker wilde zetten.
Bij rechtspleging komen regels kijken.
En de eerste regel is dat beschuldigingen bewezen moeten worden.
HOF VAN ASSISEN ZAAL NR. 3
Ik had ook gehoord dat hij bang was voor mijn getuigenis.
De rechtszaal zat vol.
En zijn twee advocaten waren net jachthonden.
De gezusters Mauer hebben nooit een proces aangegaan.
Ik heb Mr Krombach nooit kunnen verdedigen…
…tegen de beschuldigingen van de gezusters Mauer.
Hoe reageert Danièle Gonnin op de getuigenissen…
…van de andere slachtoffers?
Met afkeer.
Met het gevoel dat ze zich 28 jaar lang vergist heeft.
Ik weet nog goed hoe Danièle Gonnin zich naar mij omkeerde en zei:
'Maar eigenlijk is het een perverseling.
Ik leefde jarenlang met een perverseling zonder het te weten.'
De leeftijd van de slachtoffers, de modus operandi…
…minderjarige meisjes. Alles schokt haar.
Zijn manier van bedwelmen en verkrachten.
Danièle Gonnin keek niet…
…naar de flesjes van de medicijnen…
…die hij Kalinka toediende.
Ze vertrouwde hem.
Dr. Krombach is cardioloog…
…en iedereen is het erover eens dat zijn pogingen om Kalinka te reanimeren…
…zowel de manier van doen als de producten die hij inspuit…
…met alle regels der geneeskunde strijden.
Ze verneemt ook dat zijn ontrouw zich zelfs in haar eigen huis afspeelde.
Haar man bedwelmde haar om te kunnen vrijen met het 16-jarige buurmeisje.
Het buurmeisje…
…verklaarde dat, toen ze begon seks te hebben…
…met Dieter Krombach, dat in zijn huis gebeurde.
In het huis waar hij met Mrs Gonnin woonde, dus.
Op de bank in de woonkamer.
En om niet gestoord te worden, bedwelmde hij zijn vrouw.
Hij deed een paar druppels…
…van een slaapverwekkend middel in haar glas…
…opdat ze heel diep zou slapen…
…en niet zou horen…
…dat hij in de kamer ernaast seks had.
Danièle Gonnin meldde aan de rechtbank dat ze abnormaal had geslapen…
…op de nacht van de misdaad.
Ze heeft nu twijfels. Ze zou mogelijk bedwelmd geweest kunnen zijn…
…door Mr Krombach op de nacht van de dood van haar dochter.
Ik had een twijfel, maar nu is het meer dan een twijfel.
Ik ben er vrijwel zeker van dat hij liegt.
En dat doet pijn.
En nu moet ik daarmee zien te leven.
Ik had liever gehad dat Dieter Krombach tegen me zei:
'Het was een ongeluk, ik raakte in paniek…
…en ik loog.'
Dat had ik kunnen begrijpen.
Dat had ik kunnen vergeven.
Maar nu kan ik hem niet meer vergeven.
Mrs Gonnin had vooral ook veel moeite met het gevoel…
…dat ze door velen werd beschouwd als de vrouw die het wist,
…maar die het niet wilde zeggen, of horen of geloven.
Dit imago was voor haar ondraaglijk.
We waren uiteraard tevreden, want…
…ik kon echt tegen de moeder,
…tegen de media, tegen iedereen zeggen:
'Ziet u wel, ik had toch gelijk.'
Dr. Krombach werd veroordeeld…
…tot slechts 15 jaar gevangenisstraf…
…voor geweld.
Mijn eerste gedachte gaat vanzelfsprekend uit naar Kalinka.
Gerechtigheid is geschied ter nagedachtenis van haar.
En nu zal ik samen met haar kunnen rouwen.
DIETER KROMBACH KREEG 15 JAAR GEVANGENISSTRAF VOOR
OPZETTELIJK GEWELD DAT ONOPZETTELIJK DE DOOD VEROORZAAKTE.
HIJ HEEFT ALTIJD BEWEERD ONSCHULDIG TE ZIJN.
ONDANKS HET PROTEST VAN ANDRÉ BAMBERSKI
WERD HIJ OP 22 FEBRUARI 2020 OM MEDISCHE REDENEN VRIJGELATEN.
HIJ STIERF OP 12 SEPTEMBER 2020 IN DUITSLAND.
16 VROUWEN HEBBEN REEDS GETUIGD VAN SEKSUEEL MISBRUIK DOOR DR. KROMBACH.
Waartoe werd u veroordeeld?
Een jaar gevangenis.
Toen ik in Oostenrijk in de gevangenis zat, kwam mijn vader op bezoek.
Hij zei: 'Jongen, weet je wat je gedaan hebt?'
Ik zei: 'Ja, papa.'
Ze zijn trots op me.
Iedereen is trots op me.
Tijdens het proces voor de ontvoering in Mulhouse…
…vernam ik dat ik veroordeeld werd…
…als ontvoerder.
Ik kreeg een jaar voorwaardelijk.
Ik hoop dat Kalinka in de hemel is…
…en dat ze weet wat ik allemaal voor haar gedaan heb.
Ik vind dat ze het verdiende.
Wat zou u zeggen tegen een vader die zijn dochter verloren heeft?
Wel, het heeft 39 jaar geduurd, dus ik zou zeggen:
'Verdoe je leven niet.'
Ik vocht zoals Don Quijote de la Mancha.
Tegen windmolens.
Ik heb gerechtigheid voor haar gekregen.
Maar dit zijn waarlijk…
…extreme strijden.
Ondertiteld door: Stefan Engels