1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,297 --> 00:00:09,676
(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:19,269 --> 00:00:24,733
ตอนกลางดึกในโอคลาโฮมาซิตี
เดือนเมษายน ปี 1990

5
00:00:27,444 --> 00:00:31,114
ผู้ชายสองสามคนอยู่ในรถกระบะ
กำลังขับไปตามถนน

6
00:00:34,743 --> 00:00:37,245
แล้วพวกเขาก็เห็นเศษซากอะไรบางอย่าง

7
00:00:48,631 --> 00:00:51,551
พอมองไปที่ข้างถนน ก็เห็นร่างหนึ่ง

8
00:00:55,430 --> 00:00:58,808
ดูเหมือนเป็นร่างของหญิงสาว
ผู้หญิงผมบลอนด์

9
00:01:01,770 --> 00:01:03,605
พวกเขาเลยเรียกรถพยาบาล

10
00:01:07,108 --> 00:01:08,818
เธอถูกรีบนำตัวส่งโรงพยาบาล

11
00:01:09,360 --> 00:01:12,238
แล้วคลาเรนซ์ สามีของเธอก็มา

12
00:01:15,325 --> 00:01:19,162
เขาบอกว่าเธอชื่อทอนย่า ฮิวจ์ส
และเธอเป็นนักเต้นระบำเปลื้องผ้าในทัลซา

13
00:01:19,245 --> 00:01:22,373
และพวกเขามีลูกชายชื่อไมเคิล

14
00:01:22,457 --> 00:01:25,460
(ห้ามเยี่ยม)

15
00:01:25,543 --> 00:01:27,003
เขาแก่กว่าเธอมาก

16
00:01:27,087 --> 00:01:29,297
และดูเป็นผู้ชายแปลกๆ

17
00:01:33,510 --> 00:01:36,346
พอหมอตรวจร่างกายเธอ

18
00:01:36,429 --> 00:01:38,264
ก็เห็นรอยช้ำเก่าๆ มากมาย

19
00:01:38,348 --> 00:01:39,891
เห็นบาดแผลเก่าๆ

20
00:01:40,475 --> 00:01:42,477
เรื่องนี้มีบางอย่างผิดปกติแน่นอน

21
00:01:45,188 --> 00:01:46,940
สุดท้ายแล้วเธอก็เสียชีวิต

22
00:01:52,362 --> 00:01:57,158
ผู้หญิงที่ทอนย่าทำงานด้วย
อยากตามหาครอบครัวของเธอ

23
00:01:58,326 --> 00:02:01,496
พวกเขาจึงโทรหาผู้หญิงคนหนึ่ง
บอกว่าลูกสาวของเธอตายแล้ว

24
00:02:01,579 --> 00:02:03,623
เธอตอบว่า "คุณพูดเรื่องอะไร"

25
00:02:03,706 --> 00:02:07,210
"ลูกสาวฉันตายไป 20 ปีแล้ว
ลูกฉันอายุแค่ 18 เดือนเอง"

26
00:02:11,339 --> 00:02:15,760
พวกเขาจึงได้รู้ว่าคนที่พวกเขาเพิ่งฝังศพไปนั้น
ไม่ใช่ทอนย่า ฮิวจ์ส

27
00:02:18,221 --> 00:02:19,597
ตอนนี้เลยมีคำถามว่า

28
00:02:20,098 --> 00:02:21,057
"เกิดอะไรขึ้น"

29
00:02:21,558 --> 00:02:22,976
"และเธอเป็นใครกันแน่"

30
00:02:39,200 --> 00:02:42,495
(ซีเคร็ทส์ คลับสุภาพบุรุษ)

31
00:02:49,043 --> 00:02:53,548
ฉันเจอทอนย่าที่แพชชั่นส์
ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1989

32
00:02:54,215 --> 00:02:57,552
(ทัลซา โอคลาโฮมา ปี 1989)

33
00:02:57,635 --> 00:03:00,305
เรากลายเป็นเพื่อนกันเพราะเราเด็กที่สุดในกลุ่ม

34
00:03:06,144 --> 00:03:08,730
เราก็เลยถูกคอกัน

35
00:03:11,232 --> 00:03:13,735
เราไม่ใช่พวกสาวห้าวขี่มอเตอร์ไซค์

36
00:03:13,818 --> 00:03:17,780
เราเป็นเด็กสาวที่ไปโรงเรียน เรียนจนจบ

37
00:03:17,864 --> 00:03:19,991
ตอนนั้นฉันกำลังเรียนวิทยาลัยอยู่

38
00:03:20,074 --> 00:03:22,076
เราเลยมีอะไรเหมือนกันมากมาย

39
00:03:25,038 --> 00:03:26,915
ฉันดูออกว่าเธอฉลาด

40
00:03:26,998 --> 00:03:30,543
เธออ่านหนังสือประจำ ขวนขวายหาความรู้เสมอ

41
00:03:30,627 --> 00:03:32,629
เราคุยกันเป็นประจำ

42
00:03:32,712 --> 00:03:34,714
ทอนย่าเป็นเพื่อนรักฉัน

43
00:03:38,635 --> 00:03:41,888
ตอนที่ฉันเจอทอนย่า
ฉันก็เจอคลาเรนซ์ สามีของเธอด้วย

44
00:03:41,971 --> 00:03:43,473
เขาสูงวัยกว่า

45
00:03:43,556 --> 00:03:46,643
พวกเขามีลูกชายวัยสองขวบชื่อไมเคิล

46
00:03:48,937 --> 00:03:51,147
ลูกชายเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ

47
00:03:51,981 --> 00:03:54,192
เขาเป็นโลกของเธอ

48
00:03:57,820 --> 00:04:02,075
เขายิ้มร่ามีความสุขตลอดเวลา เขารักเธอมาก

49
00:04:08,915 --> 00:04:12,961
ทุกครั้งที่ฉันเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน
ไมเคิลจะนั่งตัวติดกับแม่

50
00:04:13,044 --> 00:04:15,838
เขาไม่ยอมนั่งข้างคลาเรนซ์เลย

51
00:04:18,549 --> 00:04:21,636
ฉันถามเธอว่า "เราพาไมเคิลไปสวนสัตว์กันมั้ย"

52
00:04:22,262 --> 00:04:23,930
เธอตอบว่า "ไม่ได้"

53
00:04:26,557 --> 00:04:29,227
ไมเคิลไปไหนมาไหน

54
00:04:30,144 --> 00:04:31,437
กับเธอสองคนไม่ได้

55
00:04:39,153 --> 00:04:41,906
เวลาที่เราใช้ห้องแต่งตัวก็จะได้เจอกัน

56
00:04:42,740 --> 00:04:43,908
เธอมีรอยฟกช้ำ

57
00:04:43,992 --> 00:04:45,785
เต็มหลังเลย

58
00:04:49,497 --> 00:04:52,792
เธอบอกว่า เธอลื่นล้ม แต่ฉันรู้ว่าไม่ใช่

59
00:04:54,669 --> 00:04:56,421
มันเลวร้ายมาก

60
00:05:02,552 --> 00:05:03,594
แล้วก็ยิ่งหนักขึ้น

61
00:05:04,095 --> 00:05:05,638
ยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ

62
00:05:07,098 --> 00:05:09,350
วันหนึ่ง ทอนย่ามาหาฉัน บอกว่า

63
00:05:09,434 --> 00:05:13,021
คลาเรนซ์ทำประกันชีวิตให้เธอ

64
00:05:14,731 --> 00:05:16,107
เธอกลัวมาก

65
00:05:16,190 --> 00:05:19,569
เธออยากหนีไป แต่เธอมีไมเคิล

66
00:05:19,652 --> 00:05:22,488
และคลาเรนซ์เก็บไมเคิลไว้แน่นหนา

67
00:05:23,239 --> 00:05:24,782
แน่นหนามากๆ

68
00:05:25,992 --> 00:05:29,329
ฉันคิดว่าเธอกลัวว่าเขาจะทำร้ายเธอและลูก

69
00:05:29,912 --> 00:05:33,541
ฉันคิดว่าเธอไม่น่าจะพาไมเคิล
หนีไปจากคลาเรนซ์ได้

70
00:05:34,042 --> 00:05:35,710
เธอติดอยู่กับที่

71
00:05:36,836 --> 00:05:38,504
และไม่รู้จะหาทางออกยังไง

72
00:05:44,260 --> 00:05:48,097
คลาเรนซ์โทรมาหาฉันวันที่ 25 เมษายน 1990

73
00:05:48,181 --> 00:05:53,144
บอกว่าทอนย่าเกิดอุบัติเหตุชนแล้วหนี
ที่โอคลาโฮมาซิตี

74
00:06:01,944 --> 00:06:04,906
เธอไม่ได้บอกฉันเลยว่า
พวกเขาจะออกไปนอกเมือง

75
00:06:13,706 --> 00:06:15,541
ทำไมเธอถึงไม่บอกฉันล่ะ

76
00:06:19,712 --> 00:06:21,381
รู้สึกไม่ดีเลย

77
00:06:26,928 --> 00:06:30,973
ทอนย่า ฮิวจ์สมาถึงตอนประมาณหลังเที่ยงคืน

78
00:06:31,057 --> 00:06:36,020
ด้วยอาการกะโหลกศีรษะแตกแบบปิด
รุนแรงปานกลาง

79
00:06:36,104 --> 00:06:39,899
เธอต้องเข้าห้องไอซียู
และเราก็รักษาเธอเต็มที่

80
00:06:39,982 --> 00:06:43,903
ด้วยการให้ของเหลวทางเส้นเลือด
และยาเพื่อควบคุมความดันเลือด

81
00:06:43,986 --> 00:06:47,031
และยาที่บรรเทาอาการสมองบวม

82
00:06:49,242 --> 00:06:52,745
คลาเรนซ์บอกฉันว่าเธออยู่ในห้องไอซียู

83
00:06:52,829 --> 00:06:55,581
และไม่ได้รับอนุญาตให้มีคนเยี่ยม

84
00:06:55,665 --> 00:06:59,961
ฉันไม่ควรจะไปหาเธอ ไม่ควรมีใครไป
แต่ฉันก็ไปอยู่ดี

85
00:07:04,632 --> 00:07:07,260
แล้วพยาบาลก็เข้ามาหา

86
00:07:07,343 --> 00:07:11,139
พวกเขาบอกฉันว่า
รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล

87
00:07:11,722 --> 00:07:14,434
พยาบาลบอกฉันว่ามันไม่ใช่เหตุชนแล้วหนี

88
00:07:14,517 --> 00:07:17,270
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเอะใจคือรอยข่วนตรงนี้

89
00:07:17,353 --> 00:07:19,272
เหมือนมือใครบางคนข่วนเธอ

90
00:07:20,356 --> 00:07:23,025
มันดูเหมือนเธอต่อสู้กับใครมา

91
00:07:26,446 --> 00:07:32,368
สภาพเธอค่อนข้างดี แม้ว่าจะโดนรถชนมา

92
00:07:32,452 --> 00:07:34,912
สัญญาณชีพของเธอคงที่

93
00:07:35,872 --> 00:07:39,167
แต่อาการเธอยิ่งทรุด

94
00:07:39,250 --> 00:07:40,877
มันเป็นปริศนาสำหรับผมมาก

95
00:07:47,383 --> 00:07:50,845
ฉันกลับบ้าน แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
โรงพยาบาลโทรมา

96
00:07:51,929 --> 00:07:53,264
บอกว่าเธอจากไปแล้ว

97
00:08:05,776 --> 00:08:08,196
เธออายุ 20 ปีตอนที่ตาย

98
00:08:22,752 --> 00:08:25,588
แล้วเราก็ค้นพบว่า
ชื่อนั้นไม่ใช่ชื่อของเธอ

99
00:08:30,843 --> 00:08:32,970
ที่จริงแล้วเธอไม่ได้ชื่อทอนย่า ฮิวจ์ส

100
00:08:33,054 --> 00:08:36,015
และตอนนั้นเราไม่รู้เลยว่าเธอเป็นใคร

101
00:08:36,098 --> 00:08:37,975
(ทอนย่า ฉันจะอยู่กับเธอเสมอ)

102
00:08:38,059 --> 00:08:41,437
เราถึงได้ใส่แค่ "ทอนย่า" ที่ป้ายหลุมศพของเธอ

103
00:08:45,441 --> 00:08:49,570
และฉันคิดว่าไมเคิลไม่ปลอดภัยเลย
เมื่ออยู่กับคลาเรนซ์

104
00:08:51,447 --> 00:08:55,868
โรงพยาบาลถามฉันถึงอาการของไมเคิล
และบอกว่าเขาไม่ยอมพูด

105
00:08:55,952 --> 00:08:57,578
ฉันก็บอกว่า "ไม่ใช่นิสัยไมเคิลเลย"

106
00:08:58,329 --> 00:09:01,749
พวกเขาให้ข้อมูลฉัน
ให้ไปกรมสุขภาพและบริการมนุษย์

107
00:09:01,832 --> 00:09:05,294
กรมฯ มาหาและเอาตัวไมเคิล
ไปฝากที่บ้านอุปถัมภ์

108
00:09:06,379 --> 00:09:09,507
(เมืองช็อกทอว์ รัฐโอคลาโฮมา ปี 1990)

109
00:09:09,590 --> 00:09:12,885
(ยินดีต้อนรับ)

110
00:09:15,930 --> 00:09:17,473
- เขาอยู่นั่นไง
- นั่นแหละ

111
00:09:19,392 --> 00:09:21,477
- มิกกี้เมาส์คลับ
- ใช่

112
00:09:21,978 --> 00:09:24,605
วันนั้นเราต้องใส่หมวกมิกกี้เมาส์

113
00:09:27,191 --> 00:09:30,611
เราได้ไมเคิลมาอยู่ด้วย
วันที่หนึ่ง พฤษภาคม 1990

114
00:09:30,695 --> 00:09:34,949
แม่ของไมเคิลเสียไปวันก่อนหน้านั้น

115
00:09:35,449 --> 00:09:38,202
เขาเพิ่งฉลองวันเกิดครบสองขวบไป

116
00:09:40,538 --> 00:09:42,957
เราได้รับคำสั่งจากนักสังคมสงเคราะห์

117
00:09:43,040 --> 00:09:46,335
ว่าเขายังดื่มนมขวดอยู่
และดื่มแต่เป๊ปซี่เท่านั้น

118
00:09:47,044 --> 00:09:49,297
ถ้าเราปฏิเสธเขา

119
00:09:49,839 --> 00:09:51,716
เขาจะโวยวายร้องคลั่งเลย

120
00:09:51,799 --> 00:09:56,053
เขาจะนอนลงบนพื้น ที่พื้นกระเบื้องตรงนั้น

121
00:09:56,137 --> 00:09:58,014
แล้วเอาหัวโขกพื้น

122
00:09:58,097 --> 00:09:59,724
เขาชูหัวขึ้นสูงถึงนี่

123
00:09:59,807 --> 00:10:02,143
เรากลัวว่าเขาจะทำตัวเองเจ็บ

124
00:10:02,226 --> 00:10:04,937
มันน่ากลัวมาก แต่เขาเป็นเด็กดี

125
00:10:08,441 --> 00:10:11,277
คืนแรกนั้น ฉันให้เขาเลิกดื่มเป๊ปซี่

126
00:10:11,360 --> 00:10:12,903
ให้เขาเลิกดื่มนมขวด

127
00:10:14,447 --> 00:10:16,866
แล้วก็เอานมใส่แก้วให้แทน

128
00:10:17,408 --> 00:10:20,494
ฉันคิดว่า "เฮ้อ ทำอะไรอยู่เนี่ย"

129
00:10:20,578 --> 00:10:25,124
พอทำให้เด็กเลิกดื่มนมขวด
เด็กจะงอแงในสองสามคืนแรก

130
00:10:27,209 --> 00:10:29,295
แล้วเขาก็เริ่มสงบลง

131
00:10:30,463 --> 00:10:32,006
พอปลายสัปดาห์…

132
00:10:32,632 --> 00:10:35,217
เขาก็เป็นคนละคนเลย

133
00:10:36,636 --> 00:10:41,057
ฉันไม่นึกว่าจะเห็นวันที่เขาทำอย่างนั้น

134
00:10:41,724 --> 00:10:44,602
เราได้ไมเคิลมาอยู่ด้วยสี่ปี

135
00:10:44,685 --> 00:10:46,771
แค่ในช่วงสองปีแรก

136
00:10:46,854 --> 00:10:52,985
เขาเริ่มโตขึ้นทั้งด้านอารมณ์ ร่างกายและจิตใจ

137
00:10:56,822 --> 00:10:59,492
ตลอดเวลาที่เรามีไมเคิลอยู่ด้วย

138
00:11:00,242 --> 00:11:03,079
พ่อของเขาพยายามเอาตัวไมเคิลคืนไป

139
00:11:04,789 --> 00:11:07,541
ลูกชายผมถูกลงโทษเพราะอยากเจอพ่อเขา

140
00:11:08,125 --> 00:11:10,836
ถูกขังอยู่ในห้อง ถูกยึดของเล่น

141
00:11:10,920 --> 00:11:13,339
และมีคนบอกเขาว่าพ่อของเขาเป็นคนใจร้าย

142
00:11:13,923 --> 00:11:17,426
เราจะอนุญาตให้นำตัวเด็ก
ออกจากบ้านที่ไม่โหดร้ายและไม่ทารุณไม่ได้

143
00:11:17,510 --> 00:11:21,222
เพียงเพราะผ้าอ้อมเลอะ
และการมองว่าขาดความรัก

144
00:11:22,014 --> 00:11:25,226
ซึ่งผมไม่สามารถมอบให้ลูกได้
ในช่วงเวลาที่อ่อนแอ

145
00:11:25,309 --> 00:11:27,269
เมื่อภรรยาของผมเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า

146
00:11:28,479 --> 00:11:30,648
เขามีสิทธิ์มาเยี่ยมนะ

147
00:11:30,731 --> 00:11:33,150
ไมเคิลถูกสั่งให้ไปเยี่ยมเขา

148
00:11:33,234 --> 00:11:34,568
ไมเคิลไม่ชอบเลย

149
00:11:34,652 --> 00:11:38,989
เราบอกไมเคิลว่าเขาต้องไปเจอพ่อ

150
00:11:39,949 --> 00:11:43,035
เขาจะคลานเข้าไปข้างใต้เก้าอี้เปียโน
แล้วเอาแต่พูดว่า

151
00:11:43,703 --> 00:11:46,914
"ผู้ชายใจร้ายๆ"

152
00:11:47,623 --> 00:11:50,292
มันไม่ใช่วันที่ดีสำหรับไมเคิลเลย

153
00:11:52,920 --> 00:11:54,714
ผมขอฝากความคิดนี้ไว้

154
00:11:55,214 --> 00:11:56,757
บ้านที่แตกแยกและความโหดร้าย

155
00:11:56,841 --> 00:12:00,469
ที่กระทำต่อเด็กทำให้เกิดอาชญากรได้

156
00:12:03,848 --> 00:12:06,851
ทุกคนเข้าใจกันว่า

157
00:12:06,934 --> 00:12:09,103
เขาเป็นพ่อไมเคิล

158
00:12:09,687 --> 00:12:11,939
กรมฯ โทรหาฉันและบอกว่า

159
00:12:13,357 --> 00:12:16,444
เราต้องพาไมเคิลไปตรวจพิสูจน์บุตร

160
00:12:16,527 --> 00:12:18,988
พอผลตรวจออกมา

161
00:12:19,071 --> 00:12:21,657
และพิสูจน์ได้ว่าเขาไม่ใช่พ่อเด็ดขาด

162
00:12:21,741 --> 00:12:23,451
ไม่มีความสัมพันธ์ทางชีวภาพเลย

163
00:12:23,534 --> 00:12:24,994
(กรมสุขภาพและบริการมนุษย์)

164
00:12:25,077 --> 00:12:27,079
(ไม่ใช่บิดาทางชีวภาพของไมเคิล)

165
00:12:27,538 --> 00:12:31,917
และพวกเขาก็ยกเลิกสิทธิ์ความเป็นพ่อ
ของคลาเรนซ์

166
00:12:32,001 --> 00:12:34,211
แล้วการเยี่ยมก็หยุดลง

167
00:12:34,295 --> 00:12:36,380
ในสัปดาห์เดียวกันนั้น

168
00:12:36,464 --> 00:12:39,925
มีรถกระบะขับเข้ามา

169
00:12:40,009 --> 00:12:43,763
ผู้ชายคนนี้ขับด้วยความเร็ว
แปดถึงยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง

170
00:12:43,846 --> 00:12:46,056
เขาเอาแต่มองฉันตลอดเวลา

171
00:12:46,140 --> 00:12:48,225
ฉันก็คิดว่า "เขามองอะไรกันนะ"

172
00:12:48,726 --> 00:12:51,145
ฉันมีลางสังหรณ์ ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

173
00:12:51,228 --> 00:12:53,647
แต่ฉันโทรหากรมสุขภาพฯ แล้วบอกว่า

174
00:12:53,731 --> 00:12:58,444
"บอกได้มั้ยว่าคลาเรนซ์ ฮิวจ์สขับรถแบบไหน

175
00:12:58,527 --> 00:12:59,653
หรือเขาหน้าตาเป็นยังไง"

176
00:12:59,737 --> 00:13:04,283
พอพวกเขาบรรยายให้ฟัง
ฉันก็บอกว่า "ผู้ชายคนนั้นเพิ่งผ่านมาที่บ้านฉัน"

177
00:13:04,366 --> 00:13:07,119
พวกเขาบอกว่า "คุณระแวงเกินไป"
ฉันตอบว่า

178
00:13:07,203 --> 00:13:10,831
"ไม่ ฉันรู้สึกเป็นลางว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น"

179
00:13:11,499 --> 00:13:14,710
(วันที่ 12 กันยายน ปี 1994)

180
00:13:18,255 --> 00:13:20,508
เมื่อวันที่ 12 กันยายน ปี 1994

181
00:13:20,591 --> 00:13:24,303
เราได้รับแจ้งว่ามีผู้ชายถูกมัดติดกับต้นไม้ในป่า

182
00:13:24,386 --> 00:13:26,055
ถูกใส่กุญแจมือ พันเทปกาว

183
00:13:31,560 --> 00:13:34,939
ผู้ต้องสงสัยเดินดุ่มเข้ามา ถามหาครูใหญ่

184
00:13:35,022 --> 00:13:36,816
เขาบอกว่าเขามารับลูกชาย

185
00:13:36,899 --> 00:13:39,735
เขาควักปืนออกมาจากกระเป๋าเขาเล็กน้อย

186
00:13:39,819 --> 00:13:44,365
พูดว่า "ผมอยากได้ตัวไมเคิล
และคุณจะต้องช่วยผม"

187
00:13:44,448 --> 00:13:46,951
เขาบอกผมว่าเขาพร้อมจะตายแล้ว

188
00:13:47,034 --> 00:13:49,537
ถ้าผมไม่ช่วยเขา ผมก็จะไม่รอดชีวิต

189
00:13:51,163 --> 00:13:55,167
แล้วเขาก็เดินเอาปืนจี้ครูใหญ่ไปที่ห้องเรียน

190
00:13:55,751 --> 00:13:59,421
ลักพาตัวไมเคิลพร้อมกับครูใหญ่
ออกจากโรงเรียนไป

191
00:14:00,339 --> 00:14:03,259
เขาบอกว่า "เราจะเดินออกไปจากที่นี่
เอารถกระบะคุณไป"

192
00:14:03,843 --> 00:14:06,887
"และผมอยากให้คุณขับลึกเข้าไปในถนนลูกรัง"

193
00:14:07,930 --> 00:14:09,849
ในที่สุดพวกเขาก็หยุด

194
00:14:09,932 --> 00:14:12,226
ครูใหญ่โดนพาตัวเข้าไปในป่า

195
00:14:12,768 --> 00:14:17,273
เขาถูกจับใส่กุญแจมือติดกับต้นไม้
พันเทปกาวรอบหน้าและปาก

196
00:14:18,941 --> 00:14:20,526
หลังจากผ่านไปสักพักนึง

197
00:14:20,609 --> 00:14:23,404
มีคนไปพบเขาและโทรแจ้งตำรวจ

198
00:14:25,573 --> 00:14:28,951
พอเราตรวจที่เกิดเหตุ เราก็แจ้งเอฟบีไอ

199
00:14:30,578 --> 00:14:35,583
วันรุ่งขึ้น เจ้าหน้าที่โจ ฟิทซ์แพทริค
มาที่ทำงานผมและแนะนำตัว

200
00:14:42,381 --> 00:14:45,676
ผมสู้กับอาชญากรรม
ระหว่างทางกลับบ้านในนิวยอร์ก

201
00:14:45,759 --> 00:14:47,761
มากกว่าทั้งเมืองโอคลาโฮมาซิตีอีก

202
00:14:49,430 --> 00:14:51,974
เราไม่ค่อยมีคดีลักพาตัวในโอคลาโฮมามากนัก

203
00:14:52,057 --> 00:14:55,394
แต่ถ้ามีขึ้นมา ผมก็รู้ว่าต้องถึงมือผม

204
00:14:56,353 --> 00:14:59,481
ในการลักพาตัว เราอยากได้ตัวเหยื่อคืนมา
ภายใน 48 ชั่วโมงแรก

205
00:14:59,565 --> 00:15:02,943
ไม่งั้นโอกาสสำเร็จก็จะลดฮวบเลย

206
00:15:04,236 --> 00:15:07,656
สิ่งแรกที่เราทำคือ
แจ้งรายละเอียดให้ตำรวจทุกคน

207
00:15:08,532 --> 00:15:12,369
ทุกหน่วยงานในโอคลาโฮมา
คอยสอดส่องหาเด็กผู้ชาย

208
00:15:12,453 --> 00:15:13,913
ชื่อไมเคิล ฮิวจ์ส

209
00:15:13,996 --> 00:15:17,875
ที่ถูกลักพาตัวไปโดยผู้ชาย
ที่อ้างว่าเป็นพ่อของเด็ก

210
00:15:17,958 --> 00:15:19,460
คลาเรนซ์ ฮิวจ์ส

211
00:15:22,755 --> 00:15:25,549
เราเอาแฟ้มเขามาดู และพบว่าในปี 1990

212
00:15:25,633 --> 00:15:29,094
เขาพยายามทวงเงินประกันชีวิตของภรรยา

213
00:15:29,678 --> 00:15:34,892
แต่หมายเลขประกันสังคมที่เขาให้ไว้
เป็นของชายชื่อแฟรงคลิน ฟลอยด์

214
00:15:35,768 --> 00:15:40,022
ดังนั้นชื่อจริงของคลาเรนซ์ ฮิวจ์สคือ
แฟรงคลิน เดลาโน่ ฟลอยด์

215
00:15:42,816 --> 00:15:45,527
แฟรงคลิน ฟลอยด์มีนามแฝงมากมาย

216
00:15:48,238 --> 00:15:51,492
เทรนตัน เดวิส วอร์เรน มาร์แชลล์
และคลาเรนซ์ ฮิวจ์ส

217
00:15:52,242 --> 00:15:56,622
เรารู้อีกว่าแฟรงคลิน ฟลอยด์
เคยอยู่ที่บ้านกึ่งวิถี

218
00:15:56,705 --> 00:15:59,291
แปลว่าเขาเคยต้องโทษจำคุก

219
00:15:59,375 --> 00:16:01,961
ผมจึงดึงประวัติอาชญากรรมของเขามาดูทันที

220
00:16:03,671 --> 00:16:05,923
ในปี 1962 เขาลักพาตัวเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

221
00:16:07,466 --> 00:16:10,052
เขาปล้นธนาคารในปี 1963

222
00:16:10,678 --> 00:16:13,931
ถูกปล่อยตัวไปอยู่บ้านกึ่งวิถีในปี 1972

223
00:16:14,431 --> 00:16:17,476
และในปี 1973 เขาทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่ง

224
00:16:18,352 --> 00:16:20,896
เขาถูกจับ ขอประกันตัว

225
00:16:20,980 --> 00:16:23,649
แล้วก็ไม่มาขึ้นศาล

226
00:16:24,316 --> 00:16:29,029
เขาหลบหนีมาตั้งแต่ตอนนั้น
และเป็นนักโทษหลบหนีมาเกือบสองทศวรรษ

227
00:16:30,406 --> 00:16:34,451
จากข้อมูลทั้งหมดนี้ วิเคราะห์ได้ง่ายมาก
ว่าเรามีปัญหาหนักแล้ว

228
00:16:35,953 --> 00:16:39,498
แฟรงคลิน ฟลอยด์ถูกจำคุกสิบปีในช่วงยุค 60

229
00:16:39,581 --> 00:16:42,668
เมื่อออกมา เขาไม่ไปรายงานตัว
กับเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน

230
00:16:42,751 --> 00:16:45,754
และหายตัวไปอีก 17 ปี

231
00:16:45,838 --> 00:16:50,134
เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการหลบหนี
และรู้วิธีปกปิดตัวตน

232
00:16:50,217 --> 00:16:52,219
(สำนักงานสอบสวนกลาง)

233
00:16:52,302 --> 00:16:54,179
(นักโทษรัฐหลบหนี)

234
00:16:56,348 --> 00:16:59,727
และมีคำถามเกี่ยวกับแม่ของเด็กผู้ชายคนนี้

235
00:16:59,810 --> 00:17:01,895
แม่ที่ตายไปสี่ปีก่อนหน้านั้น

236
00:17:01,979 --> 00:17:05,441
เริ่มมีการชี้ความผิด
ไปที่แฟรงคลิน เดลาโน่ ฟลอยด์

237
00:17:05,524 --> 00:17:09,153
เมื่อเพื่อนร่วมงานของทอนย่า
จากคลับเปลื้องผ้าชื่อแพชชั่นส์ในเมืองทัลซ่า

238
00:17:09,236 --> 00:17:10,779
ไปแจ้งเรื่องกับตำรวจ

239
00:17:13,407 --> 00:17:18,662
ตอนแรกที่ผมรู้ว่า
ทอนย่าโดนฆ่าโดยคนขับรถชนแล้วหนี

240
00:17:18,746 --> 00:17:21,498
มีความเป็นไปได้มากว่า
เป็นฝีมือของแฟรงคลิน ฟลอยด์

241
00:17:22,708 --> 00:17:26,128
ผู้ชายคนนี้จะใช้ความรุนแรง
การจับเขาให้ได้อาจเป็นเรื่องยาก

242
00:17:26,211 --> 00:17:28,630
(เอฟบีไอสรุปประวัติการลักพาตัว
"แปลกประหลาด")

243
00:17:28,714 --> 00:17:30,632
("เขาเป็นคนอันตรายมาก")

244
00:17:30,716 --> 00:17:32,760
นักพฤติกรรมศาสตร์บอกว่า
ผมมีเวลาหนึ่งสัปดาห์

245
00:17:32,843 --> 00:17:36,597
หลังจากนั้น เป็นไปได้ว่าฟลอยด์จะเบื่อเด็กคนนี้

246
00:17:36,680 --> 00:17:39,475
เด็กจะกลายเป็นภาระและฟลอยด์จะฆ่าเขาทิ้ง

247
00:17:42,686 --> 00:17:44,855
เชื่อว่าฟลอยด์และเด็กผู้ชาย

248
00:17:44,938 --> 00:17:47,858
ใช้รถกระบะฟอร์ด ปี 1994

249
00:17:47,941 --> 00:17:52,571
ป้ายทะเบียนคิวซีเอ็นสามศูนย์ห้า
ทะเบียนโอคลาโฮมา

250
00:17:53,947 --> 00:17:57,910
ทอนย่า ฮิวจ์สเป็นแม่ของเด็ก
ที่ถูกลักพาตัวจากโรงเรียนในช็อกทอว์

251
00:17:57,993 --> 00:18:02,122
แต่เธอถูกรถชนในโอคลาโฮมาซิตีในปี 1990

252
00:18:03,123 --> 00:18:08,587
หากมีเบาะแสเกี่ยวกับไมเคิล ฮิวจ์ส
ส่งไปที่เอฟบีไอ หมายเลข 842-7471

253
00:18:11,090 --> 00:18:17,179
ปี 1994 มีข่าวใหญ่เกี่ยวกับการลักพาตัว

254
00:18:17,763 --> 00:18:20,057
แม่ฉันดูข่าวอยู่แล้วพูดว่า

255
00:18:20,140 --> 00:18:23,310
"พวกเขาบอกว่าเธอใช้ชื่ออื่น ว่าเธอชื่อทอนย่า"

256
00:18:23,393 --> 00:18:25,938
"แต่นั่นชารอนนะที่เป็นข่าว"

257
00:18:26,021 --> 00:18:29,566
ฉันก็ถามว่า "มีอะไร ชารอนเป็นข่าวเหรอ"

258
00:18:29,650 --> 00:18:31,944
"พวกเขาสัมภาษณ์เธอเหรอ เกิดอะไรขึ้น"

259
00:18:32,027 --> 00:18:33,695
แม่ฉันบอกว่า "ไม่ใช่"

260
00:18:34,822 --> 00:18:36,490
"เธอ… ชารอนตายแล้ว"

261
00:18:37,241 --> 00:18:38,951
(ทอนย่า ดอว์น ฮิวจ์ส)

262
00:18:39,034 --> 00:18:42,204
ฉันโทรหาเอฟบีไอ โทรหาสายด่วนแล้วบอกว่า

263
00:18:43,122 --> 00:18:45,624
"เราดูรายงานข่าว

264
00:18:46,708 --> 00:18:48,252
เรื่องผู้หญิงชื่อทอนย่า"

265
00:18:48,335 --> 00:18:49,586
"ฉันรู้ว่าเธอเป็นใคร"

266
00:18:49,670 --> 00:18:51,672
"เธอชื่อชารอน มาร์แชลล์"

267
00:18:52,881 --> 00:18:54,424
"เธอเป็นเพื่อนรักสมัยม.ปลายของฉัน"

268
00:18:54,508 --> 00:18:56,301
(ช็อกทอว์ รัฐโอคลาโฮมา 1994)

269
00:18:58,262 --> 00:19:01,014
(ฟอเรสต์พาร์ก รัฐจอร์เจีย 1984)

270
00:19:10,315 --> 00:19:14,319
ฉันเจอชารอนในปี 1984 ที่ค่ายสภานักเรียน

271
00:19:15,445 --> 00:19:17,948
ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นของชารอน มาร์แชลล์

272
00:19:18,031 --> 00:19:21,451
เราอยู่ในโครงการห้องเรียนพิเศษด้วยกัน
ที่มัธยมปลายนอร์ธพาร์ก

273
00:19:22,536 --> 00:19:25,038
ชารอนอยู่รุ่นปี 1986

274
00:19:25,122 --> 00:19:26,748
ผมอยู่รุ่น 1987

275
00:19:26,832 --> 00:19:29,960
ผมมีเธอเป็นเพื่อนสนิทถึงสองปีเต็ม

276
00:19:33,630 --> 00:19:35,424
มันเป็นโรงเรียนมัธยมทั่วไป

277
00:19:35,966 --> 00:19:39,219
ทางเดินคึกคัก เด็กทำตัวบ้าบอ

278
00:19:41,221 --> 00:19:43,807
คนแอบไปสูบบุหรี่ที่หลังลานจอดรถกัน

279
00:19:45,142 --> 00:19:48,061
เราไปเดินห้างเพื่อส่องหนุ่มๆ

280
00:19:48,937 --> 00:19:51,648
ทุกคนผมฟูฟ่อง แต่งตัวหลุดโลก

281
00:19:52,941 --> 00:19:58,197
เป็นบรรยากาศมัธยมปลายยุค 80 ทั่วไป

282
00:20:02,451 --> 00:20:05,204
ทุกอย่างเริ่มขึ้นเมื่อฉันเจอกับชารอนที่ค่ายฤดูร้อน

283
00:20:05,746 --> 00:20:07,372
เราสนิทกันทันที

284
00:20:07,456 --> 00:20:10,459
ตั้งแต่วันแรกนั้น ฉันรู้สึกว่าฉันรู้จักเธอมาทั้งชีวิต

285
00:20:12,836 --> 00:20:15,547
ฉันจำเธอได้ตั้งแต่วันแรก
ที่เธอเดินเข้าห้องเรียนมา

286
00:20:15,631 --> 00:20:17,716
เพราะเด็กผู้ชายทุกคนร้อง "ว้าว"

287
00:20:22,221 --> 00:20:25,474
เธอฉลาดมาก
และอยู่หน่วยฝึกอบรมทหารสำรองด้วย

288
00:20:26,558 --> 00:20:29,853
และเธออยู่ชมรมวิทยาศาสตร์
ในโครงการห้องเรียนพิเศษ

289
00:20:30,354 --> 00:20:32,105
เธอมีจุดเด่นมากมาย

290
00:20:35,984 --> 00:20:38,403
เพื่อนของชารอนเป็นพวกนอกคอก

291
00:20:39,071 --> 00:20:42,407
เราไม่ใช่กลุ่มเด็กป๊อป
เราเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์

292
00:20:42,491 --> 00:20:46,036
ปกติเด็กที่มีพรสวรรค์มักไม่ใช่เด็กป๊อป

293
00:20:47,454 --> 00:20:50,374
"เชอร์รี่ หนังสือรุ่นของเธอหาที่เซ็นยาก
พอๆ กับของฉันเลย"

294
00:20:50,457 --> 00:20:52,960
"เธอเป็นเด็กสาวที่อ่อนหวานและเพี้ยนมาก"

295
00:20:53,043 --> 00:20:54,253
"เป็นแบบนี้ต่อไปนะ"

296
00:20:54,336 --> 00:20:56,838
"รักษาสไตล์ที่โดดเด่นของเธอ
และเป็นตัวเองไว้"

297
00:20:57,422 --> 00:20:59,091
"รักนะ ชารอน มาร์แชลล์"

298
00:21:01,718 --> 00:21:03,428
เธอคบคนที่ไม่มีใครสนใจเสมอ

299
00:21:04,930 --> 00:21:07,015
เธอเป็นคนอย่างนั้น

300
00:21:09,017 --> 00:21:12,938
สำหรับผม ม.ปลายมันแย่มาก
ผมตัวเล็กกว่าผู้ชายคนอื่น

301
00:21:13,021 --> 00:21:14,648
ผมทำงานศิลปะ

302
00:21:15,482 --> 00:21:17,943
เกือบโดนซ้อม โดนด่าว่าเป็นตุ๊ด

303
00:21:18,026 --> 00:21:19,152
นั่นเป็นเรื่องปกติ

304
00:21:20,737 --> 00:21:23,824
และผมมีความสุขในช่วงม.สี่และม.ห้าได้

305
00:21:23,907 --> 00:21:25,575
แค่เพราะคนสองสามคนเท่านั้น

306
00:21:26,618 --> 00:21:29,204
และหนึ่งในนั้นคือชารอน มาร์แชลล์

307
00:21:30,831 --> 00:21:33,500
สมัยเรียน มีกระดาษโน้ตเขียนถึงผมเสมอ

308
00:21:33,583 --> 00:21:35,210
เขียนว่า "ไงจ๊ะ เรย์เพื่อนรัก"

309
00:21:35,794 --> 00:21:38,797
"หวังว่าเธอกำลังมีวันที่ดีนะ
รักนะ ชารอน"

310
00:21:43,051 --> 00:21:45,554
เธอเป็นผู้ใหญ่มากสำหรับวัยนั้น

311
00:21:46,513 --> 00:21:50,892
เธอมุ่งมั่นตั้งแต่วันแรกว่าจะไปเรียน
สถาบันเทคโนโลยีจอร์เจีย

312
00:21:50,976 --> 00:21:53,478
และเธออยากเป็นวิศวกรการบินอวกาศ

313
00:21:54,646 --> 00:21:58,442
ฉันจำตอนที่เธอโทรมา กรี๊ดใส่โทรศัพท์ว่า

314
00:21:58,525 --> 00:22:00,068
"ฉันทำได้แล้ว ฉันเข้าได้"

315
00:22:00,152 --> 00:22:01,778
"ฉันได้รับเข้าเรียนจอร์เจียเทค

316
00:22:01,862 --> 00:22:03,697
และได้ทุนเต็มรูปแบบด้วย

317
00:22:03,780 --> 00:22:06,700
ฉันจะเรียนสาขาวิศวกรรมการบินอวกาศ"

318
00:22:06,783 --> 00:22:11,121
เธอตื่นเต้นมาก นั่นเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตเธอเลย

319
00:22:11,204 --> 00:22:15,042
เธอดีใจมากจริงๆ เธอเอาแต่พูดถึงเรื่องนี้

320
00:22:15,125 --> 00:22:16,668
(ชารอน มาร์แชลล์)

321
00:22:16,752 --> 00:22:19,421
พ่อของเธอซื้อโฆษณาเต็มหน้าในหนังสือรุ่น

322
00:22:19,504 --> 00:22:22,382
เพื่อแสดงความยินดี
ที่เธอได้ทุนเรียนสถาบันเทคโนโลยีจอร์เจีย

323
00:22:22,466 --> 00:22:24,468
พ่อพูดว่า "คอยดูนะจอร์เจียเทค"

324
00:22:25,052 --> 00:22:29,431
"สวัสดี ว่าที่นายพลกองทัพอากาศ
และอาชีพวิศวกรรมการบินอวกาศ พ่อ"

325
00:22:36,938 --> 00:22:38,940
มีพ่อแม่ที่ซื้อโฆษณาเต็มหน้า

326
00:22:39,024 --> 00:22:42,027
แต่ใช้รูปสมัยเด็ก และ…

327
00:22:43,153 --> 00:22:46,490
ทำไมคนเป็นพ่อถึงเลือกรูปเซ็กซี่ของลูกสาวมาลง

328
00:22:47,908 --> 00:22:49,659
ไม่สมเหตุสมผลเลย

329
00:22:51,244 --> 00:22:53,997
เราแค่คิดว่าพ่อของเธอเข้มงวดและประหลาด

330
00:22:56,333 --> 00:23:00,754
ครั้งแรกที่ฉันเจอพ่อของเธอ
คือตอนที่เขาพาชารอนมาที่บ้านฉัน

331
00:23:00,837 --> 00:23:03,382
เขาชวนพ่อฉันไปคุย และขอกู้เงิน

332
00:23:04,424 --> 00:23:06,676
พ่อฉันบอกว่า "ไม่มีทาง"

333
00:23:06,760 --> 00:23:08,136
"ไม่ได้"

334
00:23:08,220 --> 00:23:11,348
และนั่นก็ทำให้พ่อแม่ฉันรู้สึกไม่ดีกับเขาไปเลย

335
00:23:11,431 --> 00:23:12,682
และนั่นแค่วันแรกนะ

336
00:23:15,018 --> 00:23:18,480
เธอบอกฉันว่า แม่ของเธอถูกรถชนบนสะพาน

337
00:23:18,563 --> 00:23:20,649
และตายตอนเธออยู่ป.สอง

338
00:23:23,443 --> 00:23:26,238
เธอเป็นคนทำมื้อเย็นทุกคืน

339
00:23:27,155 --> 00:23:30,409
เธอไม่ได้รับอนุญาตให้คุยโทรศัพท์

340
00:23:30,492 --> 00:23:33,870
เธอบอกว่า "อย่าโทรมา
นอกจากฉันจะรู้ล่วงหน้าว่าเธอจะโทร"

341
00:23:34,871 --> 00:23:36,289
"แต่ฉันโทรหาเธอได้"

342
00:23:36,790 --> 00:23:40,585
ทันทีที่พ่อเธอกลับบ้าน
น้ำเสียงของเธอก็กระวนกระวายทันที

343
00:23:40,669 --> 00:23:43,880
เธอพูดว่า "โอเคๆ แค่นี้นะๆ"
แล้วก็วางไปเลย

344
00:23:49,928 --> 00:23:54,057
ฉันจำได้ตอนที่เธอโทรมา ร้องไห้ฟูมฟาย

345
00:23:54,141 --> 00:23:55,976
แล้วบอกว่าเธอตั้งครรภ์

346
00:23:57,811 --> 00:24:00,397
ฉันจำได้ว่าตกใจมาก

347
00:24:00,480 --> 00:24:03,483
ร้องไห้ไปด้วยพอเธอบอกว่าเธอท้อง

348
00:24:03,567 --> 00:24:05,861
แล้วถามว่า "แย่แล้ว เธอจะทำยังไง"

349
00:24:08,655 --> 00:24:12,200
เธอตอบว่า "ฉันจะคลอดลูก
แล้วยกให้คนอุปการะ"

350
00:24:13,702 --> 00:24:16,204
"แต่ตอนนี้ป๋าไม่ยอมให้ฉันไปเรียนวิทยาลัยแล้ว"

351
00:24:17,831 --> 00:24:20,792
"เธอต้องไปนะ เธอได้ทุน เธอฉลาดจะตาย"

352
00:24:20,876 --> 00:24:23,003
"เธออยากเป็นวิศวกร เธอต้องไป"

353
00:24:23,086 --> 00:24:25,589
เธอตอบว่า "ต้องมีคนคอยอยู่ดูแลป๋า"

354
00:24:30,552 --> 00:24:34,347
ผมคิดว่ามันทำให้เธอใจสลาย
ที่ไม่ได้ไปเรียนจอร์เจียเทค

355
00:24:34,431 --> 00:24:36,641
เพราะเธอทุ่มเทมาเพื่อที่นี่

356
00:24:37,642 --> 00:24:39,769
เธอทุ่มเทมาเพื่อที่นี่เท่านั้น

357
00:24:49,196 --> 00:24:52,949
วันนึงชารอนโทรมาแล้วบอกว่า
"เราจะไปจากแอริโซนา"

358
00:24:56,578 --> 00:24:58,497
บอกว่า "ฉันจะไปคลอดลูกที่นั่น"

359
00:24:58,580 --> 00:25:01,416
แล้วก็บอกฉันว่า เธอจะยกลูกให้คนอุปการะ

360
00:25:01,500 --> 00:25:03,460
เธอบอกว่า ป๋าไม่ยอมให้เธอเก็บเด็กไว้

361
00:25:09,299 --> 00:25:11,301
(ปี 1986)

362
00:25:13,595 --> 00:25:17,265
(โอกลาโฮม่าซิตี ปี 1994)

363
00:25:17,349 --> 00:25:21,770
ตำรวจกล่าวว่า แฟรงคลิน ฟลอยด์วัย 51 ปี
เข้าไปที่โรงเรียนอินเดียนเมริเดียน…

364
00:25:21,853 --> 00:25:24,689
รายการอเมริกาส์โมสต์วอนเท็ดตอกย้ำข่าว

365
00:25:24,773 --> 00:25:26,149
คดีลักพาตัวไมเคิล ฮิวจ์สสองครั้งแล้ว

366
00:25:26,233 --> 00:25:30,237
หลังจากตอนที่ฉายเมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว
รายการได้รับเกือบ 20 สายจากผู้ชม

367
00:25:30,320 --> 00:25:33,031
ที่อ้างว่ารู้บางอย่างเกี่ยวกับที่อยู่ของเด็กผู้ชาย

368
00:25:33,114 --> 00:25:36,952
เบาะแสหนึ่งในนั้นจะเป็นเบาะแส
ที่พาเราไปพบไมเคิล ฮิวจ์ส

369
00:25:38,328 --> 00:25:40,997
เมื่อไมเคิลหายตัวไปก็เป็นข่าวไปทั่วเลย

370
00:25:41,581 --> 00:25:44,876
และฉันคิดว่านั่นเป็นตอนที่
ฉันพบกับโจ ฟิทซ์แพทริค

371
00:25:50,173 --> 00:25:53,677
ฉันนั่งคุยกับเขาหลายชั่วโมง

372
00:25:56,179 --> 00:26:01,351
เขาพูดว่า "เจนนี่ เธอตายไปแล้ว
และเธอไม่ใช่คนที่คุณคิดว่าเธอเป็นด้วย"

373
00:26:04,437 --> 00:26:07,399
เราให้เธอดูภาพถ่ายของทอนย่า ฮิวจ์ส

374
00:26:07,983 --> 00:26:11,111
และเธอบอกว่านั่นเป็นคนที่เธอรู้จัก
ในชื่อชารอน มาร์แชลล์

375
00:26:14,197 --> 00:26:18,410
และผู้ชายคนนี้ที่เรารู้จักในชื่อคลาเรนซ์ ฮิวจ์ส

376
00:26:18,493 --> 00:26:22,080
เป็นคนที่เธอรู้จักในฐานะพ่อของชารอน
วอร์เรน มาร์แชลล์

377
00:26:24,249 --> 00:26:26,334
พวกเขาคิดว่า นี่คือภรรยาเขา

378
00:26:26,418 --> 00:26:28,712
พวกเขาบอกว่า "พวกเขาแต่งงานกัน"

379
00:26:28,795 --> 00:26:33,049
ฉันก็บอกว่า "ไม่ นั่นพ่อของเธอ
พวกเขาไม่ได้แต่งงานกัน"

380
00:26:33,133 --> 00:26:35,176
พวกเขาบอกว่า "ไม่ใช่ พวกเขาแต่งงานกัน"

381
00:26:35,260 --> 00:26:37,887
ฉันก็แย้งว่า "ไม่ นั่นพ่อของเธอ"

382
00:26:40,140 --> 00:26:45,437
เรามีภาพที่แตกต่างกันมากว่าชารอนเป็นใคร

383
00:26:51,192 --> 00:26:53,695
เราได้รู้หลังจากคุยกับเจนนี่ ฟิชเชอร์

384
00:26:53,778 --> 00:26:56,698
ว่าทอนย่าก็มีนามแฝง

385
00:26:59,034 --> 00:27:04,039
เราค้นพบว่าในปี 1989 หนึ่งปีก่อนเธอตาย

386
00:27:04,122 --> 00:27:05,624
พวกเขาเปลี่ยนชื่อ

387
00:27:06,416 --> 00:27:08,501
ชารอน มาร์แชลล์กลายเป็นทอนย่า

388
00:27:08,585 --> 00:27:12,088
และวอร์เรน มาร์แชลล์
กลายเป็นคลาเรนซ์ ฮิวจ์ส

389
00:27:13,882 --> 00:27:18,553
และชื่อที่พวกเขาใช้ก็มาจากป้ายหลุมศพ
ในแอละบามา

390
00:27:20,555 --> 00:27:24,184
พวกเขาแต่งงานกันด้วยชื่อใหม่ที่นิวออร์ลีนส์

391
00:27:25,018 --> 00:27:27,979
ซึ่งแปลว่าผู้ชายคนนี้แต่งงานกับลูกสาวตัวเอง

392
00:27:29,439 --> 00:27:30,982
มันเหลือเชื่อจริงๆ

393
00:27:32,692 --> 00:27:34,319
คำถามหนึ่งนำไปสู่อีกคำถาม

394
00:27:34,402 --> 00:27:36,863
ในไม่ช้าตำรวจก็สงสัยว่า
พวกเขากำลังเจออะไรอยู่กันแน่

395
00:27:36,946 --> 00:27:39,699
การสืบสวนเผยว่าเธอใช้ชื่อหลายชื่อ

396
00:27:39,783 --> 00:27:43,036
เช่น ทอนย่า ด. ฮิวจ์ส
และทอนย่า ดอว์น แทดล็อค

397
00:27:43,119 --> 00:27:45,622
แต่ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่และใครฆ่าเธอ

398
00:27:46,748 --> 00:27:47,874
นั่นเป็นคำถามสำคัญ

399
00:27:47,957 --> 00:27:52,212
เกิดอะไรขึ้นกับชารอน มาร์แชลล์
ในช่วงเวลาระหว่างมัธยมปลาย

400
00:27:52,295 --> 00:27:55,256
จนกระทั่งเธอถูกพบว่าเป็นศพอยู่ข้างถนน

401
00:27:59,928 --> 00:28:01,429
การตายของเธอมีพิรุธ

402
00:28:03,682 --> 00:28:06,309
แต่ไม่มีหลักฐานว่าฟลอยด์ฆ่าเธอ

403
00:28:08,937 --> 00:28:10,897
เกิดอะไรขึ้นกับชารอน มาร์แชลล์

404
00:28:28,873 --> 00:28:30,458
(เปลือย)

405
00:28:30,542 --> 00:28:32,252
ฉันได้ข่าวจากเธอครั้งนึง

406
00:28:32,335 --> 00:28:36,339
เธอบอกว่า "เรากำลังจะย้ายบ้าน
เราจะไปทางตะวันตก"

407
00:28:36,423 --> 00:28:39,259
แต่ยังไงไม่รู้ พวกเขากลับไปจบที่แทมปา

408
00:28:42,554 --> 00:28:46,516
เธอทำงานเป็นนักเต้นระบำเปลื้องผ้า
ในคลับหนึ่งที่นั่น

409
00:28:46,599 --> 00:28:49,519
(มอนส์วีนัส บาร์เปลือย)

410
00:28:49,602 --> 00:28:52,647
มอนส์วีนัส ในช่วงปลายยุค 80

411
00:28:52,731 --> 00:28:57,318
เป็นที่เดียวที่ต้องไป
เพื่อความบันเทิงแบบผู้ใหญ่

412
00:29:03,575 --> 00:29:08,705
ที่นี่ขึ้นชื่อว่ามีสาวๆ สวยที่สุด

413
00:29:08,788 --> 00:29:09,914
ในโลก

414
00:29:10,915 --> 00:29:13,543
เราไม่ได้แค่ใส่ชุดชั้นใน

415
00:29:13,626 --> 00:29:17,046
เราใส่ชุดชั้นในฝรั่งเศสที่สวยงาม

416
00:29:17,130 --> 00:29:18,923
เราดีที่สุดในทุกด้าน

417
00:29:20,550 --> 00:29:23,887
มีผู้คนมากหน้าหลายตามาที่นี่

418
00:29:24,429 --> 00:29:25,680
ทั้งผู้หญิง

419
00:29:25,764 --> 00:29:26,598
นักกีฬา

420
00:29:27,265 --> 00:29:28,349
นักดนตรี

421
00:29:29,267 --> 00:29:30,310
นักธุรกิจ

422
00:29:31,186 --> 00:29:33,188
ทุกคืนรู้สึกเหมือนเป็นปาร์ตี้

423
00:29:33,855 --> 00:29:39,277
(แทมปา ฟลอริดา ปี 1988)

424
00:29:45,950 --> 00:29:49,996
ฉันจำวันที่ชารอน มาร์แชลล์เดินเข้าประตูมาได้

425
00:29:50,538 --> 00:29:53,249
เธอเหมือนเป็นตุ๊กตามีชีวิตเลย

426
00:29:54,417 --> 00:29:57,504
แต่งตัวไร้เดียงสามาก

427
00:29:59,214 --> 00:30:01,132
เธอใส่ชุดลูกไม้คลุมตัว

428
00:30:01,633 --> 00:30:05,804
เธอจึงไม่เคยเดินเปลือยล่อนจ้อนเหมือนคนอื่น

429
00:30:07,597 --> 00:30:09,641
เธอดูเหมือนเป็นเด็กผู้หญิง

430
00:30:12,477 --> 00:30:14,729
เธอขี้อายมาก

431
00:30:15,730 --> 00:30:18,191
เธอไม่พูดถึงอดีตเลย

432
00:30:19,025 --> 00:30:21,194
ไม่พูดถึงตัวเองด้วย

433
00:30:23,738 --> 00:30:26,407
แต่เธอกับฉันก็เริ่มเป็นเพื่อนกัน

434
00:30:26,950 --> 00:30:31,079
แล้วสาวๆ คนอื่นในคลับก็เริ่มบอกฉัน

435
00:30:31,162 --> 00:30:34,958
ถึงพ่อของเธอ
กับความสัมพันธ์แปลกประหลาดของพวกเขา

436
00:30:38,962 --> 00:30:44,050
พ่อของชารอนบอกเธอว่าเธอต้องถาม

437
00:30:44,133 --> 00:30:46,219
เรื่องปาร์ตี้ที่ฉันกำลังจะจัด

438
00:30:46,302 --> 00:30:49,013
และเธอต้องบอกฉันว่าเธอว่างทำงาน

439
00:30:56,020 --> 00:30:58,523
ที่นี่มีคลับของเศรษฐี

440
00:30:58,606 --> 00:31:02,402
และปาร์ตี้ของพวกเขาทำงานง่ายที่สุดแล้ว

441
00:31:03,027 --> 00:31:06,656
เต้นสามเพลง ไม่ต้องเต้นหน้าตัก

442
00:31:06,739 --> 00:31:08,283
ไม่มีใครแตะต้องตัวคุณ

443
00:31:08,366 --> 00:31:12,537
แล้วก็ได้ไป 500 ไม่ก็ 1,000 ดอลลาร์

444
00:31:12,620 --> 00:31:15,665
และนั่นเป็นปาร์ตี้แรกที่ฉันพาชารอนไป

445
00:31:18,459 --> 00:31:21,045
ผู้ชายคนหนึ่งบอกฉันว่า

446
00:31:21,629 --> 00:31:25,758
"ไปตามตัวชารอนและพาเธอออกไปเดี๋ยวนี้"

447
00:31:25,842 --> 00:31:28,261
"เธออยู่หน้าห้องน้ำหญิง"

448
00:31:29,554 --> 00:31:32,056
เธอยืนอยู่ข้างนอกประตู

449
00:31:32,640 --> 00:31:38,563
เสนอบริการทางเพศให้ผู้ชายพวกนี้
ในราคา 50 ดอลลาร์

450
00:31:40,732 --> 00:31:45,904
เธอบอกว่า "พ่อบอกให้ฉันทำ
พ่อเอาถุงยางมาให้ฉันด้วย"

451
00:31:47,572 --> 00:31:49,032
มันน่าสะอิดสะเอียน

452
00:31:49,115 --> 00:31:51,075
ฉันไม่อยากเชื่อเลย

453
00:31:52,452 --> 00:31:53,369
ว่าผู้ชายคนนึง

454
00:31:54,537 --> 00:31:57,040
จะทำให้ลูกสาวตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์นั้น

455
00:32:08,468 --> 00:32:10,845
ชารอนไม่เคยบอกฉันว่าเธอท้อง

456
00:32:10,929 --> 00:32:13,222
แต่มันก็เห็นได้ชัด

457
00:32:24,192 --> 00:32:28,154
ความสัมพันธ์ของชารอนกับไมเคิล
ลูกชายของเธองดงามมาก

458
00:32:29,280 --> 00:32:31,240
เธอเป็นแม่ที่ดีมาก

459
00:32:31,324 --> 00:32:33,409
เธอเอาใจใส่ลูก

460
00:32:34,410 --> 00:32:37,830
และแค่ได้เห็นสายตาที่เขามองเธอ

461
00:32:38,623 --> 00:32:40,083
ฉันคิดว่านั่น…

462
00:32:40,792 --> 00:32:43,711
นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับเธอ

463
00:33:02,063 --> 00:33:04,899
ตอนฉันอายุ 15 ฉันเริ่มเป็นพี่เลี้ยงให้ไมเคิล

464
00:33:05,858 --> 00:33:07,110
เขาเป็นเพื่อนตัวน้อยของฉัน

465
00:33:07,193 --> 00:33:09,028
(มิเชล คัพเพิลส์
พี่เลี้ยงของไมเคิล)

466
00:33:09,112 --> 00:33:12,532
เขามักเอาหัวชนฉัน เอาหน้าผากชนกัน

467
00:33:15,201 --> 00:33:16,703
เราจ้องตากัน

468
00:33:20,123 --> 00:33:22,542
เขาเอาปากมาประกบแก้มฉัน

469
00:33:23,835 --> 00:33:25,253
เขาเป็นเด็กที่น่ารักมาก

470
00:33:35,221 --> 00:33:38,683
ฉันอยู่ในลานจอดบ้านเคลื่อนที่
โกลเด้นแลนเทิร์นในฟลอริดา

471
00:33:39,183 --> 00:33:43,187
ฉันอยู่ห่างจากชารอนและวอร์เรน มาร์แชลล์
ประมาณหนึ่งช่วงตึก

472
00:33:44,731 --> 00:33:47,316
รถพ่วงของชารอนกับวอร์เรนดูปกติ

473
00:33:47,400 --> 00:33:50,153
สองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ ขนาดปานกลาง

474
00:33:50,236 --> 00:33:52,530
วอร์เรนนอนในเตียงพับได้ในห้องนั่งเล่น

475
00:33:52,613 --> 00:33:54,323
ชารอนมีห้องอยู่ด้านหลัง

476
00:33:54,407 --> 00:33:57,744
แล้วห้องตรงกลางด้านหน้าก็เป็นของไมเคิล

477
00:34:00,163 --> 00:34:02,832
เขาไม่มีเตียงนอนเด็ก ฉันคิดว่ามันแปลก

478
00:34:02,915 --> 00:34:04,500
เขามีเปลเด็กเล็กๆ

479
00:34:04,584 --> 00:34:09,297
สิ่งที่แปลกคือพวกเขาไม่มีครอบครัว
และมีเพื่อนแค่คนสองคน

480
00:34:10,381 --> 00:34:12,467
ชารอนมีเพื่อนชื่อเชอริล

481
00:34:13,342 --> 00:34:17,638
เธอมักมาที่บ้านของชารอนกับวอร์เรน
ประมาณสัปดาห์ละหนึ่งถึงสามครั้ง

482
00:34:19,140 --> 00:34:22,226
และมักแต่งตัวสวย ทำเล็บสวย

483
00:34:22,310 --> 00:34:24,062
และเธอนิสัยดีมาก

484
00:34:24,145 --> 00:34:27,982
เธอมักมาที่ลานจอดรถพ่วง
ในรถคอร์เว็ตต์ของเธอ

485
00:34:28,066 --> 00:34:29,525
มันเป็นรถที่สวยมาก

486
00:34:29,609 --> 00:34:32,987
พอเห็นฉันอยู่ที่สระว่ายน้ำ เธอก็โบกมือให้

487
00:34:33,071 --> 00:34:35,573
สำหรับเด็กอายุ 15 คนที่สวยขนาดนั้น

488
00:34:35,656 --> 00:34:37,366
มันทำให้ฉันรู้สึกดี

489
00:34:37,450 --> 00:34:42,455
ที่คนระดับเธอ ดูดีมีสไตล์ทักทายฉัน

490
00:34:45,083 --> 00:34:48,169
เชอริลสวยมาก

491
00:34:48,252 --> 00:34:49,962
เธอเป็นคนอิตาเลียน

492
00:34:50,046 --> 00:34:54,759
ผมดำยาวสลวย

493
00:34:54,842 --> 00:34:58,554
ท่าทางเธอดูเปรี้ยว แต่เธอไม่ได้เปรี้ยวเลย
เธอไร้เดียงสามาก

494
00:35:01,140 --> 00:35:03,601
เธอเป็นนางงามที่ชนะการประกวด

495
00:35:03,684 --> 00:35:06,854
และเธอมองว่ามอนส์วีนัสเป็นทางผ่าน

496
00:35:10,358 --> 00:35:13,111
เธอหวังว่าจะได้เป็นนางแบบ

497
00:35:13,194 --> 00:35:14,904
อยากได้ลงเพลย์บอย

498
00:35:16,656 --> 00:35:22,245
แล้วฉันก็รู้ว่าเชอริลไปไหนมาไหน
กับชารอนและพ่อของเธอ

499
00:35:22,328 --> 00:35:25,248
ฉันจึงเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ

500
00:35:29,919 --> 00:35:32,171
คืนหนึ่งเราดูมวยปล้ำกันอยู่

501
00:35:32,255 --> 00:35:35,550
วอร์เรนเอาวิดีโอไปใส่ในเครื่องเพื่ออัดไว้

502
00:35:35,633 --> 00:35:37,552
นั่นคือตอนที่ฉันเห็น

503
00:35:38,302 --> 00:35:41,264
ชารอนกับเชอริลบนชายหาด

504
00:35:41,347 --> 00:35:42,390
เปลือยอก

505
00:35:43,933 --> 00:35:44,976
และเต้นรำกัน

506
00:35:48,020 --> 00:35:51,816
ฉันจำได้ว่านั่งอยู่ตรงนั้น คิดว่า "นั่นชารอนนี่"

507
00:35:51,899 --> 00:35:54,735
"เขาอัดวิดีโอลูกสาวตัวเองเหรอ"

508
00:35:59,157 --> 00:36:01,868
แล้วเขาก็รู้ตัว "เวรละ!"

509
00:36:01,951 --> 00:36:04,412
"ห้ามพูดเรื่องนี้นะ นี่ไม่ใช่เรื่อง…"

510
00:36:04,495 --> 00:36:07,165
"นี่แค่สนุกๆ" อะไรไปเรื่อย
ฉันตอบว่า "โอเค"

511
00:36:10,042 --> 00:36:12,628
"อือ หนูต้องไปละ ได้เวลากลับบ้าน"

512
00:36:15,131 --> 00:36:17,592
สาวๆ คนหนึ่งบอกฉันเรื่องวิดีโอ

513
00:36:18,843 --> 00:36:21,971
พอเชอริลเข้ามา ฉันโมโหเธอมาก

514
00:36:25,725 --> 00:36:31,772
เธอเล่าว่าพ่อชารอนบอกว่า
"ขอถ่ายรูปเธอหน่อย"

515
00:36:31,856 --> 00:36:35,735
"ฉันจะถ่ายวิดีโอนี้ ส่งไปให้เพลย์บอย์

516
00:36:35,818 --> 00:36:37,695
แล้วเธอจะได้เป็นดาราดัง"

517
00:36:38,905 --> 00:36:42,533
(เล่น)

518
00:36:47,246 --> 00:36:51,626
เธอตอบว่า "เขาพยายามมีเซ็กซ์กับฉัน"

519
00:36:51,709 --> 00:36:54,587
"ฉันไม่อยากมีเซ็กซ์กับเขา"

520
00:36:55,963 --> 00:36:57,715
"ฉันต้องสู้ปัดเขาออกไป"

521
00:37:00,968 --> 00:37:03,429
"แล้วก็เหมือนกดเปิดสวิตช์

522
00:37:03,930 --> 00:37:06,015
เขากลับกลายเป็นคนที่รุนแรงมาก"

523
00:37:10,436 --> 00:37:13,814
ฉันบอกเธอว่า
"ฉันปกป้องเธอจากพวกเขาไม่ได้"

524
00:37:13,898 --> 00:37:15,775
"เธอต้องอยู่ห่างๆ จากพวกเขา"

525
00:37:22,949 --> 00:37:26,452
แต่อยู่ดีๆ ชารอนกับพ่อของเธอก็หายตัวไป

526
00:37:28,579 --> 00:37:31,958
เธอไม่มาทำงาน ไม่บอกอะไรเลย

527
00:37:33,626 --> 00:37:37,588
ฉันนึกว่าพวกเขาจากไปเพราะมีเสียงนินทา

528
00:37:38,923 --> 00:37:41,509
แล้วเราก็พยายามพาเธอหนีไปจากเขา

529
00:37:43,844 --> 00:37:46,472
แต่ลูกไม่เคยคลาดสายตาเขาเลย

530
00:37:47,390 --> 00:37:50,226
และเธอก็กลัวมาก

531
00:37:50,309 --> 00:37:53,271
ไม่มีทางที่เธอจะทิ้งไมเคิลไว้ได้

532
00:38:07,451 --> 00:38:09,453
(แทมปาเบย์ ฟลอริดา ปี 1989)

533
00:38:11,330 --> 00:38:16,294
(โอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา ปี 1994)

534
00:38:21,215 --> 00:38:25,970
เจนนิเฟอร์ ฟิชเชอร์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
กับชารอนตลอดหลายปีที่ผ่านมา

535
00:38:27,847 --> 00:38:31,434
ฉันบอกว่าตอนนั้นเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

536
00:38:31,517 --> 00:38:33,144
เราคิดว่าพ่อของเธอเป็นคนประหลาด

537
00:38:34,145 --> 00:38:38,274
ฉันจำได้ว่าวันหนึ่ง
ชารอนอยากให้ฉันไปนอนค้างที่บ้านของพวกเขา

538
00:38:38,357 --> 00:38:39,650
พ่อของฉันไปนอกเมือง

539
00:38:39,734 --> 00:38:44,196
แม่ฉันบอกว่า "แค่ครั้งนี้นะ
ที่แม่จะยอมให้ลูกไปค้างคืนที่นั่น"

540
00:38:44,280 --> 00:38:46,032
"อย่าบอกพ่อเด็ดขาด"

541
00:38:47,450 --> 00:38:48,826
แม่ไปส่งฉัน

542
00:38:50,244 --> 00:38:53,247
เรากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมตัวเข้านอน

543
00:38:53,331 --> 00:38:58,753
เธอเปิดลิ้นชัก
แล้วหยิบชุดชั้นในที่เซ็กซี่มากออกมา

544
00:38:59,795 --> 00:39:02,590
เธอบอกว่า "ป๋าซื้อชุดนี้ให้ฉันและยอมให้ฉันใส่"

545
00:39:02,673 --> 00:39:07,261
ฉันพูดว่า "พระเจ้า สวยจังเลย
แต่เดี๋ยว ทำไมเธอถึงมีชุดนี้"

546
00:39:08,346 --> 00:39:11,474
เธอตอบว่า "ฉันเก็บไว้ในนี้เพราะมันสวย"

547
00:39:14,518 --> 00:39:15,519
แล้ว…

548
00:39:20,941 --> 00:39:22,693
เขาก็ถือปืนเดินเข้ามา

549
00:39:26,072 --> 00:39:29,617
ที่บ้านพวกเขาไม่มีประตู มีผ้าม่านแต่ไม่มีประตู

550
00:39:30,451 --> 00:39:32,286
เขาเดินถือปืนเข้ามา

551
00:39:33,871 --> 00:39:36,457
เล็งปืนมาที่เรา พูดว่า "ทำอะไรกันอยู่"

552
00:39:36,540 --> 00:39:38,501
เขาตะคอกสุดเสียง

553
00:39:38,584 --> 00:39:39,585
ฉันก็กรีดร้อง

554
00:39:40,753 --> 00:39:44,173
เราใส่แต่ชุดชั้นใน กำลังเปลี่ยนชุดกัน

555
00:39:44,256 --> 00:39:47,718
ฉันไม่ได้ใส่เสื้อผ้า เลยหยิบทุกอย่างขึ้นมาปิด

556
00:39:49,136 --> 00:39:52,515
แล้วเขาก็เริ่มหัวเราะบ้าคลั่งชั่วร้ายมาก

557
00:39:52,598 --> 00:39:55,476
เขาพูดว่า "เดี๋ยวฉันมา" แล้วเดินออกไป

558
00:39:55,559 --> 00:39:58,145
ฉันมองชารอน เธอก็หัวเราะ

559
00:39:58,229 --> 00:40:00,231
"ป๋าแค่ทำตัวติ๊งต๊องน่ะ"

560
00:40:07,905 --> 00:40:09,782
เราเปลี่ยนชุด เขาก็กลับมา

561
00:40:11,450 --> 00:40:12,827
ยังถือปืนอยู่

562
00:40:13,452 --> 00:40:15,246
เขาสั่งให้ฉันนอนลง

563
00:40:15,329 --> 00:40:18,582
ที่พื้น บนถุงนอน เอาหมอนปิดหัวตัวเอง

564
00:40:19,166 --> 00:40:20,167
ฉันทำตาม

565
00:40:22,128 --> 00:40:24,130
เขาข่มขืนเธอขณะเอาปืนจ่อหัวเธอ

566
00:40:27,842 --> 00:40:29,176
ฉันอยู่ในห้องนั้นด้วย

567
00:40:37,435 --> 00:40:40,146
เราไม่ได้คุยกันหลังจากนั้น เขาลุกขึ้นแล้วออกไป

568
00:40:40,938 --> 00:40:42,898
ฉันก็… นอนอยู่ตรงนั้น

569
00:40:44,817 --> 00:40:48,487
เช้าวันรุ่งขึ้นเธอเข้ามาหา กอดฉัน

570
00:40:48,571 --> 00:40:49,697
แล้วพูดว่า

571
00:40:50,239 --> 00:40:51,740
"ป๋าก็เป็นแบบนี้แหละ"

572
00:40:52,825 --> 00:40:56,078
เธอบอกว่า "ฉันไม่เป็นไร เธอไม่เป็นไรนะ"

573
00:40:56,620 --> 00:40:58,330
เธอพูดว่า "ช่างมันเถอะ"

574
00:41:04,920 --> 00:41:08,048
ฉันไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลย เพราะฉันกลัวมาก

575
00:41:12,344 --> 00:41:14,847
มันยากมากเพราะหลายปีที่ผ่านมานี้

576
00:41:14,930 --> 00:41:19,101
นี่เป็นสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตฉัน

577
00:41:19,185 --> 00:41:21,937
มันเปลี่ยนแปลงตัวตนของฉันไปเลย

578
00:41:22,021 --> 00:41:24,106
เปลี่ยนมุมมองที่ฉันมีต่อโลก

579
00:41:24,190 --> 00:41:26,650
เปลี่ยนทุกอย่างเกี่ยวกับตัวฉัน

580
00:41:37,828 --> 00:41:40,706
ผมไม่รู้จักใครที่มีชีวิตอาภัพเท่าเธอ

581
00:41:40,789 --> 00:41:42,833
นานเท่าเธออีกแล้ว

582
00:41:43,667 --> 00:41:45,961
ผมเกลียดเรื่องที่

583
00:41:46,921 --> 00:41:51,592
เธอถูกล่วงละเมิดทางเพศตั้งแต่เด็ก

584
00:41:53,219 --> 00:41:57,598
แล้วเขาก็พาเธอตระเวณไปตามบาร์เปลือย

585
00:41:58,182 --> 00:42:00,601
เพื่อแสดงและหาเงินให้เขา

586
00:42:01,435 --> 00:42:03,103
ผมเจ็บปวดกับเธอมาก

587
00:42:03,187 --> 00:42:05,147
ผมเสียใจกับเธอเหลือเกิน

588
00:42:05,231 --> 00:42:09,443
นึกไม่ออกเลยว่า
ใครจะอยู่กับสถานการณ์อย่างนั้น

589
00:42:09,527 --> 00:42:11,487
ในเวลานานขนาดนั้นได้

590
00:42:28,170 --> 00:42:32,299
เรารู้ว่าฟลอยด์ก่ออาชญากรรมทางเพศต่อชารอน

591
00:42:33,425 --> 00:42:38,556
และเรารู้ว่าเขามีประวัติก่อเหตุลักพาตัว
ข่มขืนและใช้ความรุนแรง

592
00:42:39,723 --> 00:42:41,517
นี่เป็นรูปแบบพฤติกรรมตามเดิม

593
00:42:43,978 --> 00:42:46,397
เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในปี 1962

594
00:42:46,480 --> 00:42:49,567
โทษฐานลักพาตัวเด็กผู้หญิงวัยสี่ขวบ
และกระทำชำเราเธอ

595
00:42:51,235 --> 00:42:53,487
เขาเป็นพวกใคร่เด็กที่ถูกตัดสินว่ามีความผิด

596
00:42:54,822 --> 00:42:58,492
ในช่วงยุค 1990 เขาทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งอีกครั้ง

597
00:42:58,576 --> 00:43:02,621
เราจึงเริ่มเห็นรูปแบบ
การใช้ความรุนแรงและการทารุณ

598
00:43:02,705 --> 00:43:06,041
(ชายหนุ่มต้องโทษจำคุก 10-20 ปี
หลังลักพาตัวเด็กผู้หญิงวัยสี่ขวบ)

599
00:43:06,125 --> 00:43:08,168
แต่พอเริ่มขุดคุ้ยประวัติของฟลอยด์

600
00:43:08,877 --> 00:43:11,380
ก็เห็นชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติ

601
00:43:15,718 --> 00:43:18,095
มีเจ้าหน้าที่พาเพื่อนบ้านเขามาหาผม

602
00:43:18,679 --> 00:43:22,975
เพื่อนบ้านที่รู้จักแฟรงคลิน ฟลอยด์
ในยุค 70 ที่โอคลาโฮมาซิตี

603
00:43:24,977 --> 00:43:26,812
และเพื่อนบ้านคนนี้มีภาพถ่าย

604
00:43:28,480 --> 00:43:32,651
ของฟลอยด์กับชารอน
ตอนเธออายุประมาณห้าหรือหกขวบ

605
00:43:34,153 --> 00:43:38,198
เจ้าหน้าที่พฤติกรรมศาสตร์บอกว่า
นี่เป็นรูปเด็กที่ถูกทารุณกรรม

606
00:43:38,282 --> 00:43:41,076
เพราะเธอดูโศกเศร้า ไม่ยิ้มเลย

607
00:43:41,994 --> 00:43:44,246
พอเราดูลำดับเวลา

608
00:43:46,332 --> 00:43:51,337
เราก็รู้ว่าชารอนอายุ 20 ปี
ตอนเธอตายในปี 1990

609
00:43:51,420 --> 00:43:55,591
ซึ่งแปลว่าเธอน่าจะเกิด
ประมาณปี 1969 หรือ 1970

610
00:43:56,091 --> 00:43:59,928
ฟลอยด์ติดคุกตั้งแต่ปี 1963 ถึง 1972

611
00:44:02,848 --> 00:44:07,394
ไม่มีทางที่เขาจะเป็นพ่อทางสายเลือด
ของชารอนไปได้

612
00:44:07,895 --> 00:44:09,605
เขาไม่น่ามีลูกได้

613
00:44:10,230 --> 00:44:13,233
มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่เด็กผู้หญิงเป็นลูกของเขา

614
00:44:14,902 --> 00:44:16,904
ฟลอยด์เคยมีประวัติลักพาตัว

615
00:44:16,987 --> 00:44:21,450
พอผมเห็น ผมก็พูดว่า "พระเจ้า
เขาคงลักพาตัวเธอเหมือนกัน"

616
00:44:27,623 --> 00:44:31,669
เรากังวลว่าเธออาจจะเคยถูกลักพาตัวตั้งแต่เด็ก

617
00:44:31,752 --> 00:44:35,422
และอยู่ในความดูแลของแฟรงคลิน ฟลอยด์

618
00:44:35,506 --> 00:44:37,299
มาตลอดระยะเวลานี้

619
00:44:39,343 --> 00:44:41,595
เขาเก็บเธอไว้นานกว่า 15 ปี

620
00:44:44,348 --> 00:44:49,603
ถึงตอนนี้ ผมรู้ว่าชื่อจริงของเธอ
ไม่ใช่ชารอน มาร์แชลล์หรือทอนย่า ฮิวจ์ส

621
00:44:51,689 --> 00:44:54,108
แต่ผมไม่รู้เลยว่าตัวจริงเธอเป็นใครกันแน่

622
00:44:55,150 --> 00:44:56,402
พ่อแม่ของเธอคือใคร

623
00:44:57,528 --> 00:44:58,862
เธอมาจากไหน

624
00:44:58,946 --> 00:45:00,406
เธอมีชื่อจริงว่าอะไร

625
00:45:01,323 --> 00:45:02,658
เราไม่รู้อะไรเลย

626
00:45:06,537 --> 00:45:10,582
ผมถึงกับคลื่นไส้พะอืดพะอมเมื่อรู้ว่า

627
00:45:11,750 --> 00:45:14,211
คดีที่น่าขยะแขยงนี้ยิ่งเลวร้ายมากขึ้น

628
00:45:14,294 --> 00:45:16,630
(เหยื่อคดีลักพาตัว
ไมเคิล แอนโทนี่ ฮิวจ์ส)

629
00:45:16,714 --> 00:45:19,925
ดังนั้น เราคิดว่าไมเคิลกำลังตกอยู่ในอันตราย

630
00:45:22,553 --> 00:45:25,305
เรารู้ว่าเราต้องรีบลงมือกันแล้ว

631
00:45:33,230 --> 00:45:36,483
แฟรงคลิน ฟลอยด์
เป็นนักโทษหลบหนีของรัฐมา 17 ปี

632
00:45:36,567 --> 00:45:38,944
เรารู้ว่าเขาจะหาตัวยาก

633
00:45:39,027 --> 00:45:40,529
เขาอยู่ที่ไหนสักแห่ง

634
00:45:41,155 --> 00:45:44,324
และขอให้พระเจ้าคุ้มครองเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ

635
00:45:44,408 --> 00:45:50,122
ที่รับช่วงต่อคดีนั้น
และตัดสินใจว่า "เราต้องทำงานนี้"

636
00:45:50,706 --> 00:45:53,083
โจ ฟิทซ์แพทริคคิดแผนขึ้นมา

637
00:45:53,584 --> 00:45:55,586
คดีอาชญากรรมแบบนี้

638
00:45:55,669 --> 00:45:59,089
สิ่งบ่งชี้ที่ดีที่สุดว่าคนนั้นจะทำอะไรในอนาคต

639
00:45:59,173 --> 00:46:01,175
คือดูจากสิ่งที่เคยทำในอดีต

640
00:46:02,843 --> 00:46:04,970
ผู้ชายคนนี้มีนามแฝงมากมายหลายชื่อ

641
00:46:05,053 --> 00:46:09,600
และคนแบบนั้นมักจะทำอะไรซ้ำแล้วซ้ำเล่า

642
00:46:09,683 --> 00:46:11,185
พวกเขามักมีรูปแบบ

643
00:46:13,103 --> 00:46:15,731
ผมคิดได้ว่าเขาใช้นามแฝงเดิมๆ

644
00:46:15,814 --> 00:46:18,484
ผมคิดว่าเขาจะไปที่ที่เขาเคยไปมาแล้ว

645
00:46:18,567 --> 00:46:20,778
ฟีนิกซ์ ฟลอริดา จอร์เจีย เคนทักกี

646
00:46:21,945 --> 00:46:24,990
ผมเลยทำให้เขาต้องเลิกใช้นามแฝงเหล่านี้

647
00:46:25,824 --> 00:46:27,785
พวกเขาแจ้งเตือนไปยังรัฐต่างๆ

648
00:46:27,868 --> 00:46:32,623
ที่เขาได้ใบขับขี่ในชื่อพวกนี้

649
00:46:32,706 --> 00:46:35,417
คิดว่าเขาน่าจะพยายามต่ออายุใบขับขี่

650
00:46:35,501 --> 00:46:37,419
(มาร์แชลล์, วอร์เรน
991 ถนนแกรนต์)

651
00:46:37,503 --> 00:46:39,421
(เทรนตั้น เดวิส
6405 เชอร์ล็อกเวย์)

652
00:46:39,505 --> 00:46:41,298
แน่ละ

653
00:46:41,381 --> 00:46:44,468
เราต่ออายุใบขับขี่ในชื่อวอร์เรน มาร์แชลล์

654
00:46:44,551 --> 00:46:46,261
ที่เมืองหลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี

655
00:46:47,429 --> 00:46:48,889
(กรมการขนส่ง)

656
00:46:50,474 --> 00:46:52,100
ผมก็บินไปเคนทักกี

657
00:46:52,935 --> 00:46:57,397
เรามีเจ้าหน้าที่ที่เมืองหลุยส์วิลล์
ใส่ชุดเครื่องแบบพนักงานส่งไปรษณีย์

658
00:46:59,608 --> 00:47:03,695
ขั้นตอนการจับกุมคือ ต้องส่งใบขับขี่ให้เขา

659
00:47:03,779 --> 00:47:05,656
และจับกุมเขาตอนนั้นเลย

660
00:47:16,416 --> 00:47:18,544
เราส่งใบขับขี่ไป

661
00:47:23,924 --> 00:47:25,467
เจ้าหน้าที่เข้าปิดล้อมเขา

662
00:47:26,343 --> 00:47:27,970
และควบคุมตัวเขาไว้

663
00:47:35,853 --> 00:47:38,230
(เอฟบีไอ หน่วยสวาท)

664
00:47:41,859 --> 00:47:45,737
ทันทีที่จับกุมเขาได้ เจ้าหน้าที่ไปที่ที่พักของเขา

665
00:47:45,821 --> 00:47:47,281
คุยกับเพื่อนบ้านทุกคน

666
00:47:47,364 --> 00:47:49,783
ฟลอย์อาศัยอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ซอมซ่อ

667
00:47:49,867 --> 00:47:52,703
ทางตะวันออกของเมืองหลุยส์วิลล์
ประมาณหกสัปดาห์

668
00:47:52,786 --> 00:47:56,039
ไม่นานพอที่เพื่อนบ้านจะรู้จักเขามากนัก

669
00:47:56,123 --> 00:47:58,458
เท่าที่ผมรู้ เขาไม่คุยกับใครเลย

670
00:47:58,542 --> 00:48:00,043
แค่เข้ามาแล้วก็ออกไป

671
00:48:00,127 --> 00:48:04,131
ไม่คุยกับใครถึงครอบครัวหรืออะไรเลย…

672
00:48:04,214 --> 00:48:06,216
ไม่เคยมีใครเห็นไมเคิล

673
00:48:07,092 --> 00:48:11,388
ผมตรวจสอบกับผู้ว่าจ้างทั้งสองที่
ที่เขาเพิ่งทำงานด้วย

674
00:48:11,471 --> 00:48:13,223
และที่เขาเคยทำงานเป็นช่างทาสี

675
00:48:14,266 --> 00:48:15,809
ไม่เคยมีใครเห็นไมเคิลเลย

676
00:48:17,853 --> 00:48:19,563
เขามีตั๋วรถบัส

677
00:48:19,646 --> 00:48:23,442
จากแอตแลนตา จอร์เจีย
ไปหลุยส์วิลล์ เคนทักกี

678
00:48:23,525 --> 00:48:25,819
สำหรับคนเดียวและคนเดียวเท่านั้น

679
00:48:34,036 --> 00:48:36,246
เขาเป็นลูกชายผม และผมรักเขามาก

680
00:48:38,123 --> 00:48:39,666
ผมหวังว่าพวกเขาจะหาเขาเจอ

681
00:48:40,375 --> 00:48:45,172
วันรุ่งขึ้น ผมนั่งคุยกับเขา
ถามว่าไมเคิลยังมีชีวิตอยู่มั้ย

682
00:48:47,507 --> 00:48:49,509
เขาอ้างว่ายังอยู่

683
00:48:49,593 --> 00:48:52,095
เขาบอกว่าเขาฝากไมเคิลไว้กับคนรวย

684
00:48:52,179 --> 00:48:55,307
ไม่มีคนรวยที่ไหนอยากพัวพัน
กับแฟรงคลิน ฟลอยด์หรอก

685
00:48:56,725 --> 00:49:00,729
เป็นคำพูดที่ไร้สาระ
เป็นแค่เรื่องโกหกอีกเรื่องของเขา

686
00:49:01,563 --> 00:49:04,191
("ผมรักลูกชายผมหมดหัวใจ")

687
00:49:04,274 --> 00:49:08,070
(จับกุมแล้วแต่ยังไม่มีเบาะแสเด็ก)

688
00:49:08,153 --> 00:49:11,406
ถึงจุดนี้ ผมรู้สึกแน่ใจว่าไมเคิลตายแล้ว

689
00:49:11,490 --> 00:49:15,786
แต่พอเป็นเด็ก คุณก็ได้แต่หวังว่าจะคิดผิด

690
00:49:19,206 --> 00:49:20,207
เราคิดถึงไมเคิล

691
00:49:21,750 --> 00:49:23,293
เขาเป็นเหมือนลูกชายของเรา

692
00:49:27,047 --> 00:49:28,340
ไมเคิล เรารักลูกนะ

693
00:49:30,050 --> 00:49:33,720
ถ้าเรารู้ว่าจะไปรับตัวลูกได้ที่ไหน
เราจะไป แต่เราไม่รู้ว่าลูกอยู่ไหน

694
00:49:36,223 --> 00:49:40,978
หลายครั้งที่เราขับรถไปตามถนน
และผมเห็นเด็กอยู่ในรถ

695
00:49:41,061 --> 00:49:43,271
ผมเป็นสีเดียวกับผมไมเคิล

696
00:49:43,355 --> 00:49:45,774
ผมก็พยายามมอง แต่ไม่ใช่ไมเคิลเลย

697
00:49:45,857 --> 00:49:47,359
แต่มันมี

698
00:49:48,151 --> 00:49:50,320
จนกว่าจะรู้คำตอบแน่ชัด

699
00:49:50,404 --> 00:49:53,490
มีความคิดเสมอว่าเขายังอยู่ที่ไหนสักแห่ง

700
00:49:54,658 --> 00:49:56,201
มีบางอย่างในตัวเขา

701
00:49:56,284 --> 00:50:01,248
สายตาที่เขามอง ตาสีน้ำตาลกลมโตของเขา
ที่สื่อถึงความรักที่เขามีต่อเรา

702
00:50:01,331 --> 00:50:05,127
เราก็รักเขาเช่นกันและเราแค่อยากได้เขาคืนมา

703
00:50:12,009 --> 00:50:15,929
(เจซีที ทางหลวงโอคลาโฮมา)

704
00:50:16,013 --> 00:50:17,889
ขณะที่คดีนี้กำลังจะขึ้นชั้นศาล

705
00:50:17,973 --> 00:50:22,602
เราก็รู้ว่าเหตุผลในการตั้งข้อหาฟลอยด์
โทษฐานฆาตกรรมไมเคิลค่อนข้างอ่อน

706
00:50:22,686 --> 00:50:24,771
เพราะเราไม่มีศพ

707
00:50:24,855 --> 00:50:26,690
มันจะเป็นคดีที่เอาชนะได้ยาก

708
00:50:32,654 --> 00:50:35,615
ทำคดีฆาตกรรมโดยไม่มีศพน่ะได้

709
00:50:35,699 --> 00:50:37,534
แต่ถ้าเราต้องการคำตัดสินว่าผิด

710
00:50:37,617 --> 00:50:39,828
เราต้องพิสูจน์ให้ได้โดยปราศจากข้อสงสัย

711
00:50:39,911 --> 00:50:41,163
และถึงจุดนี้

712
00:50:42,414 --> 00:50:43,498
มันยังไม่แน่นอน

713
00:50:43,582 --> 00:50:48,253
ดังนั้นคดีที่ดูเหมือนตรงไปตรงมา
และพิสูจน์ง่าย

714
00:50:48,336 --> 00:50:52,424
กลับกลายเป็นไม่ง่ายเลย
เรามีอุปสรรคที่ต้องเอาชนะให้ได้

715
00:50:53,050 --> 00:50:56,428
เราจึงตั้งข้อหาลักพาตัวไมเคิล ฮิวจ์ส

716
00:50:56,511 --> 00:50:59,639
ลักรถ ใช้อาวุธปืนขณะลักรถ

717
00:50:59,723 --> 00:51:03,351
ซึ่งบวกโทษขั้นต่ำไปอีกห้าปี

718
00:51:03,435 --> 00:51:06,563
เรายังตั้งข้อหาใช้อาวุธปืนกระทงที่สอง

719
00:51:06,646 --> 00:51:10,275
โทษฐานใช้อาวุธปืนระหว่างการลักพาตัวด้วย

720
00:51:10,358 --> 00:51:13,236
บวกไปอีก 25 ปี

721
00:51:16,073 --> 00:51:19,868
ครั้งแรกที่ผมเห็นเขาคือ
ตอนที่เขาถูกพาตัวไปขึ้นศาลของรัฐ

722
00:51:19,951 --> 00:51:23,747
เขามีสายตาที่ว่างเปล่า เย็นชา

723
00:51:24,498 --> 00:51:27,834
สายตานั้นเหมือนสายตาจับจ้องของชาร์ลี แมนสัน

724
00:51:28,335 --> 00:51:29,836
มันน่ากลัวมากสำหรับผม

725
00:51:32,339 --> 00:51:34,382
วันนี้จะมีความยุติธรรมมั้ย คุณฟลอยด์

726
00:51:40,555 --> 00:51:45,310
ฟลอยด์เริ่มแก้ต่างให้ตัวเองและเขาก้าวร้าวมาก

727
00:51:45,393 --> 00:51:46,770
ถามคำถามโง่ๆ

728
00:51:49,106 --> 00:51:52,109
เขารู้ว่าผู้พิพากษาคนนี้อาจจะอนุญาตให้เขา

729
00:51:52,192 --> 00:51:56,404
โต้แย้งคดีตัวเองได้
และมีสิ่งที่เราเรียกว่าการมีตัวแทนผสม

730
00:51:56,488 --> 00:51:59,866
เขาอยากลุกขึ้นไปเล่าเรื่องราวของเขา
เขาอยากคุย

731
00:51:59,950 --> 00:52:02,577
ทางเดียวที่เขาจะทำได้โดยไม่ต้องขึ้นเป็นพยาน

732
00:52:02,661 --> 00:52:04,746
คือการได้โต้แย้งกับผู้พิพากษา

733
00:52:07,624 --> 00:52:09,835
เขาพล่ามไปเรื่อยและพูดนอกเรื่อง

734
00:52:09,918 --> 00:52:14,673
มีแต่อัตตา ความหยิ่งผยอง
นิสัยหลงตัวเอง

735
00:52:14,756 --> 00:52:16,716
ต่อต้านสังคมโดยแท้

736
00:52:20,554 --> 00:52:23,348
ฉันให้การในคดีการลักพาตัวไมเคิล

737
00:52:23,431 --> 00:52:27,352
สิ่งที่ยากและน่ากลัวที่สุด
คือต้องเผชิญหน้ากับเขาในศาล

738
00:52:28,770 --> 00:52:31,189
ให้การทั้งที่เขานั่งอยู่ตรงนั้น

739
00:52:32,482 --> 00:52:34,776
ฉันจำตอนที่อยู่ในคอกพยาน

740
00:52:34,860 --> 00:52:38,280
มองไป จ้องเข้าไปในตาของเขา

741
00:52:38,989 --> 00:52:43,577
และคิดว่า "ฉันจัดการแกได้แล้ว ไอ้ชั่ว"

742
00:52:46,872 --> 00:52:50,333
ฟลอยด์ลุกขึ้นไปถามคำถามเธอ

743
00:52:50,417 --> 00:52:54,546
คุณสรุปความคิดเห็นเอาเองเกี่ยวกับตัวผม

744
00:52:54,629 --> 00:52:57,799
จากข้อมูลที่เอฟบีไอบอกคุณใช่มั้ย

745
00:52:58,758 --> 00:53:04,806
เธอตอบว่า "ไม่ ฉันสรุปความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณ
ตอนที่ฉันเห็นชุดชั้นใน

746
00:53:04,890 --> 00:53:07,851
ที่คุณซื้อให้ลูกสาวและวิธีที่คุณสั่งให้เธอแต่งตัว"

747
00:53:07,934 --> 00:53:10,729
นั่นคือตอนที่
ฉันสรุปความคิดเห็นของฉันเกี่ยวกับคุณ

748
00:53:11,479 --> 00:53:15,650
ฉันมองหน้าเขา แล้วพูดว่า
"คุณคือป๋าของเธอ"

749
00:53:15,734 --> 00:53:18,737
"เธอเรียกคุณว่าป๋า คุณเป็นพ่อของเธอ"

750
00:53:19,404 --> 00:53:23,366
ทนายความของเขาก็โยนเอกสารขึ้นเลย

751
00:53:23,450 --> 00:53:25,118
พวกเขาทำอะไรไม่ได้แล้ว

752
00:53:26,453 --> 00:53:28,330
นั่นเป็นคดีที่ไม่ง่ายเลย

753
00:53:28,413 --> 00:53:30,624
มีแต่หลักฐานแวดล้อม

754
00:53:30,707 --> 00:53:33,001
คดีนั้นทำให้ผมเสียดท้องเลย

755
00:53:37,339 --> 00:53:39,925
ผมไม่เคยแพ้คดีที่ขึ้นศาล ไม่เคยเลย

756
00:53:40,967 --> 00:53:45,305
แต่ทุกครั้งเมื่อสิ้นสุดการพิจารณาคดี
ผมก็รู้สึกท้องไส้ปั่นป่วน

757
00:53:48,058 --> 00:53:51,728
ผู้พิพากษาออกคำสั่ง
และเราก็สำเร็จในทุกข้อหา

758
00:53:52,854 --> 00:53:55,774
(ชายโอคลาโฮมาผิดจริง
ในข้อหาลักพาตัวเด็กชายที่หายตัวไป)

759
00:53:55,857 --> 00:54:00,737
หลังจากหลบหนีเงื้อมมือกฎหมายไปได้ 20 ปี
เขาถูกตัดสินจำคุก 52 ปี

760
00:54:00,820 --> 00:54:03,365
ไม่มีสิทธิ์ทัณฑ์บน
ข้อหาลักพาตัวไมเคิล ฮิวจ์ส

761
00:54:08,703 --> 00:54:12,040
- คุณฟลอยด์ คิดว่าไงบ้าง
- ไปตายซะ ไอ้พวกโอคลาโฮมาด้วย ไอ้เวร

762
00:54:12,123 --> 00:54:14,417
- ไปตายซะ ไอ้เช็ดแม่!
- เด็กอยู่ไหน

763
00:54:14,501 --> 00:54:15,627
ไปตายซะ!

764
00:54:16,586 --> 00:54:21,758
(เจ้าหน้าที่ศาล)

765
00:54:21,841 --> 00:54:23,635
จากนั้นผมก็ได้รับโทรศัพท์จากเจ้าหน้าที่

766
00:54:23,718 --> 00:54:27,430
พวกเขาพบรถกระบะของครูใหญ่
ที่ฟลอยด์ขโมยไปในการลักพาตัว

767
00:54:29,099 --> 00:54:32,769
พวกเขาพบภาพถ่ายที่ติดเทปกาวไว้ข้างใต้รถ

768
00:54:35,313 --> 00:54:37,774
ทั้งหมดเป็น เกือบทั้งหมด…

769
00:54:39,484 --> 00:54:40,402
เป็นภาพอนาจาร

770
00:54:41,278 --> 00:54:42,529
ภาพโป๊

771
00:54:44,447 --> 00:54:48,410
มันแน่นอนว่าเป็นของฟลอยด์
เพราะในรูปเหล่านั้น

772
00:54:48,910 --> 00:54:51,913
บางรูปเป็นรูปชารอนตั้งแต่เธอยังเล็ก

773
00:54:56,543 --> 00:55:00,630
และในรูปเหล่านั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่ง
ที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน

774
00:55:02,340 --> 00:55:05,552
เธอกำลังถูกถอดเสื้อผ้าและถูกทุบตี

775
00:55:09,055 --> 00:55:15,061
ผมพูดว่า "เขาทุบตีเธอขนาดนี้
เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ฆ่าเธอ"

776
00:55:15,145 --> 00:55:16,146
เขาต้องฆ่าแน่นอน

777
00:55:18,106 --> 00:55:19,733
เรามีปริศนาอีกข้อ

778
00:55:19,816 --> 00:55:20,775
เธอเป็นใคร

779
00:55:22,193 --> 00:55:25,989
ดูแล้วเธอมีรอยผิวแทน

780
00:55:26,656 --> 00:55:30,618
ผมคิดว่า "พวกเขาน่าจะใช้เวลาอยู่ในฟลอริดา
จอร์เจียและเคนทักกี"

781
00:55:31,119 --> 00:55:33,997
ผมจึงส่งรูปถ่ายไปที่สำนักงานตามที่รัฐเหล่านั้น

782
00:55:34,080 --> 00:55:36,541
และขอให้พวกเขาตรวจดูคดีที่ยังไขไม่ได้

783
00:55:36,624 --> 00:55:39,127
นี่คือสิ่งที่เรียกว่าการเหวี่ยงแห

784
00:55:39,627 --> 00:55:41,629
(ฟลอริดา 25 มีนาคม 1990)

785
00:55:42,130 --> 00:55:44,716
เจ้าหน้าที่ทางหลวงค้นพบสิ่งที่น่าสยดสยอง

786
00:55:44,799 --> 00:55:47,344
หัวกะโหลกมนุษย์ที่เน่าเปื่อยไม่เหลือเค้าเดิม

787
00:55:47,427 --> 00:55:50,847
หลังจากขุดมาสี่วัน
จึงค้นพบซากโครงกระดูก 90 เปอร์เซ็นต์แล้ว

788
00:55:50,930 --> 00:55:54,142
พร้อมกับซิลิโคนเสริมหน้าอก
และเสื้อผ้ากับเครื่องประดับ

789
00:55:57,854 --> 00:56:01,733
เราตรวจสอบหัวกะโหลก
พบว่ามีรูกระสุนสองรูที่ด้านหลัง

790
00:56:01,816 --> 00:56:04,944
และกระดูกเบ้าตาใต้ตาข้างหนึ่งแตก

791
00:56:05,028 --> 00:56:07,655
ไม่ใช่การตายตามธรรมชาติแน่นอน

792
00:56:07,739 --> 00:56:10,367
มีส่วนของการฆาตกรรมโดยใช้ความรุนแรง

793
00:56:10,450 --> 00:56:12,869
ถูกจัดให้เป็นคดีฆาตกรรมแทบจะทันทีเลย

794
00:56:14,329 --> 00:56:17,624
เราตรวจกับหน่วยงานท้องถิ่นเกือบทุกหน่วย

795
00:56:17,707 --> 00:56:20,627
เราระบุตัวเจ้าของโครงกระดูกไม่ได้

796
00:56:21,753 --> 00:56:24,631
ประมาณหนึ่งปีต่อมา เราได้รับแจ้งจากเอฟบีไอ

797
00:56:25,173 --> 00:56:29,677
ว่าพวกเขามีรูปถ่ายจากอีกคดี
ที่หญิงสาวคนหนึ่งถูกซ้อม

798
00:56:30,929 --> 00:56:32,055
พอเราดูรูป

799
00:56:32,138 --> 00:56:34,641
เสื้อที่พันไว้รอบคอของหญิงสาว

800
00:56:34,724 --> 00:56:37,435
ตรงกับเสื้อที่เรามีที่ผูกเป็นเงื่อน

801
00:56:37,519 --> 00:56:41,856
เราจึงนำประวัติทันตกรรมจากเอฟบีไอมา
และหญิงนิรนาม ไอ-275

802
00:56:41,940 --> 00:56:43,775
เธอเป็นที่รู้จักในชื่อนั้น

803
00:56:44,943 --> 00:56:47,153
และเราก็สามารถระบุตัวตน

804
00:56:47,821 --> 00:56:50,073
ของโครงกระดูกที่อยู่ข้างทางหลวงได้

805
00:56:50,156 --> 00:56:51,408
คุณเชอริล คอมเมซโซ่

806
00:56:54,452 --> 00:56:57,831
และระหว่างการสืบสวนของเรา
เราพบว่าเชอริลเคยทำงาน

807
00:56:57,914 --> 00:57:00,750
เป็นนักเต้นระบำเปลื้องผ้าที่มอนส์วีนัส

808
00:57:03,878 --> 00:57:08,883
ตำรวจอยากคุยกับใครก็ตาม
ที่รู้จักเชอริล คอมเมซโซ่ในปี 1989

809
00:57:08,967 --> 00:57:12,512
(แทมปาเบย์ ฟลอริดา 1989)

810
00:57:22,188 --> 00:57:25,275
หลังจากมีวิดีโอเทปของเชอริลกับชารอน

811
00:57:30,864 --> 00:57:33,867
ก็มีเสียงซุบซิบนินทากันมากมาย

812
00:57:33,950 --> 00:57:36,369
ทุกคนในคลับคุยกันให้แซ่ด

813
00:57:39,164 --> 00:57:42,333
แล้วเชอริลก็โผล่มาที่คลับ

814
00:57:44,002 --> 00:57:48,339
เธอมีรอยช้ำที่แก้ม ตาช้ำ

815
00:57:48,423 --> 00:57:50,550
มีรอยที่คอ

816
00:57:50,633 --> 00:57:53,136
เห็นได้เลยว่าเธอถูกบีบคอ

817
00:57:55,722 --> 00:58:01,060
และตอนนั้นเองฉันก็รู้ว่า
วอร์เรนไม่ใช่แค่โรคจิตวิตถาร

818
00:58:01,144 --> 00:58:03,313
แต่เขาใช้กำลังด้วย

819
00:58:05,523 --> 00:58:07,734
เขาหมกมุ่นกับเธอ

820
00:58:07,817 --> 00:58:09,903
เขาโทรมาที่คลับหลายครั้ง

821
00:58:10,528 --> 00:58:13,907
และถามฉันมากมายเกี่ยวกับเชอริล

822
00:58:13,990 --> 00:58:15,950
เขาอยากรู้นามสกุลของเธอ

823
00:58:16,034 --> 00:58:18,328
อยากรู้ว่าพ่อเธออาศัยอยู่ที่ไหน

824
00:58:20,622 --> 00:58:23,416
ทุกครั้งที่เขาโทรมาถามหาเชอริล

825
00:58:23,500 --> 00:58:26,878
ฉันจะบอกว่าเธอไม่อยู่ที่นี่แล้ววางสาย

826
00:58:28,546 --> 00:58:32,926
เราทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อแยกพวกเขาสองคน

827
00:58:36,387 --> 00:58:40,183
แต่ไม่นานหลังจากนั้น ฉันกำลังเดินออกจากคลับ

828
00:58:41,684 --> 00:58:44,103
พ่อของชารอนอยู่ในลานจอดรถ

829
00:58:48,233 --> 00:58:52,278
เชอริลยืนอยู่ข้างรถของเขา
พวกเขากำลังโต้เถียงกันเผ็ดร้อน

830
00:58:54,239 --> 00:58:55,782
เขาตะโกนใส่เธอ

831
00:58:57,200 --> 00:58:59,536
พูดว่าเขาจะฆ่าเธอ

832
00:59:02,121 --> 00:59:05,375
ฉันวิ่งเข้าไปแทรกแซง

833
00:59:07,252 --> 00:59:10,755
เขาก็โมโหฉันแล้วเร่งเครื่องรถใส่ฉัน

834
00:59:10,838 --> 00:59:12,465
รถก็พุ่งตัวออกมา

835
00:59:12,549 --> 00:59:15,468
เขาทำเหมือนจะขับรถพุ่งชนฉัน

836
00:59:18,638 --> 00:59:20,390
ฉันโอบเธอ พาเธอเดินออกมา

837
00:59:21,015 --> 00:59:22,684
เดินไปส่งเธอที่รถ

838
00:59:22,767 --> 00:59:25,186
ฉันคิดว่าเธอจะกลับบ้านไปหาพ่อของเธอ

839
00:59:25,770 --> 00:59:28,273
และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเชอริล

840
00:59:35,238 --> 00:59:38,324
อยู่ดีๆ ชารอนกับวอร์เรนต้องออกไปนอกเมือง

841
00:59:38,408 --> 00:59:41,452
พวกเขาขอให้ฉันเก็บจดหมาย
และคอยเฝ้ารถเทรลเลอร์ไว้ให้

842
00:59:42,996 --> 00:59:45,957
แล้วคืนหนึ่ง เพื่อนบ้านที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

843
00:59:46,040 --> 00:59:48,543
ออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกชานบ้าน

844
00:59:48,626 --> 00:59:50,253
มีผู้ชายคนหนึ่งในรถกระบะ

845
00:59:52,171 --> 00:59:56,342
เขาลงมาจากรถ
เดินไปที่บ้านของชารอนกับวอร์เรน

846
00:59:57,760 --> 01:00:01,264
ห้านาทีผ่านไป
เขาก็ออกมาเดินไปขึ้นรถ ขับออกไป

847
01:00:01,764 --> 01:00:04,058
เพื่อนบ้านดีดบุหรี่ กลับเข้าบ้าน เขาบอกว่า…

848
01:00:04,142 --> 01:00:06,394
"อยู่ดีๆ ฉันก็ได้ยินเสียงดังตู้ม!"

849
01:00:07,520 --> 01:00:10,481
เขามองออกไปนอกหน้าต่าง มันมี…

850
01:00:11,816 --> 01:00:16,696
พุ่งขึ้นไปตรงกลางเลย
เตาอบระเบิดออกมาจาก…

851
01:00:18,197 --> 01:00:23,286
ผู้คนพูดคุยกันริมสระว่ายน้ำ ข้างตู้ไปรษณีย์ว่า

852
01:00:24,829 --> 01:00:28,666
วอร์เรนจ้างคนมา ไม่ก็สั่งให้ใครสักคน

853
01:00:30,418 --> 01:00:31,794
มาเผารถเทรลเลอร์ของเขา

854
01:00:36,507 --> 01:00:39,719
ในที่สุดเราก็รู้ว่าทำไม
ฟลอยด์รีบร้อนออกจากฟลอริดา

855
01:00:41,471 --> 01:00:44,557
เขาต้องหนีเพราะเขาฆ่าเชอริล คอมเมซโซ่

856
01:00:48,895 --> 01:00:52,190
ฟลอยด์รู้ว่าทางการคงกำลังตามหา

857
01:00:52,273 --> 01:00:55,526
ผู้ชาย ลูกสาวของเขาและลูกของเธอ

858
01:00:55,610 --> 01:00:59,614
ทางการจะไม่ตามหาผู้ชาย
ภรรยาและลูกของพวกเขา

859
01:01:00,531 --> 01:01:03,368
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงหยุดแวะและแต่งงานกัน

860
01:01:08,623 --> 01:01:11,084
(แทมปาเบย์ ฟลอริดา 1989)

861
01:01:12,251 --> 01:01:15,296
(เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ฟลอริดา 2002)

862
01:01:15,380 --> 01:01:18,424
เรื่องราวชีวิตอาชญากรของฟลอยด์
ครอบคลุมพื้นที่กว่าครึ่งประเทศ

863
01:01:18,508 --> 01:01:21,135
จากโอคลาโฮมา ที่ที่ภรรยาของเขาเสียชีวิต

864
01:01:21,219 --> 01:01:24,305
เขาลักพาตัวลูกชายตัวเอง
และครูใหญ่ของโรงเรียน

865
01:01:24,389 --> 01:01:27,392
มาที่ป่าใกล้ทางหลวงหมายเลข 275

866
01:01:27,475 --> 01:01:30,228
ที่พบซากโครงกระดูกของเชอริล คอมเมซโซ่

867
01:01:30,311 --> 01:01:32,146
มาร์ค ดีซาโร่ อดีตนักสืบกล่าวว่า

868
01:01:32,230 --> 01:01:34,941
ฟลอยด์จะก่อเหตุฆาตกรรมอีกครั้ง
ถ้าเขาได้ออกจากคุก

869
01:01:35,024 --> 01:01:37,402
เขาเป็นคนต่อต้านสังคมและเป็นนักล่า

870
01:01:37,485 --> 01:01:39,946
ฟลอยด์ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมคอมเมซโซ่

871
01:01:40,029 --> 01:01:43,199
(รูปถ่ายทำให้ตำรวจในสองรัฐ
สาวถึงตัวผู้ชายคนหนึ่ง)

872
01:01:45,159 --> 01:01:48,871
ผมรู้สึกเสมอว่าคดีเราแน่นหนา
เมื่อดูหลักฐานทั้งหมด

873
01:01:48,955 --> 01:01:51,082
ส่วนใหญ่อาจจะเป็นหลักฐานแวดล้อม

874
01:01:51,165 --> 01:01:54,043
มันท่วมท้นมาก
การที่เรามีหลักฐานว่าเธออยู่ที่นั่น

875
01:01:54,127 --> 01:01:56,462
เขาอยู่ที่นั่น เรามีหลักฐานว่าทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน

876
01:01:56,546 --> 01:01:58,297
เรามีคนเห็นพวกเขามีปากเสียงกัน

877
01:01:59,006 --> 01:02:01,259
แฟรงคลิน ฟลอย์ถูกตัดสินประหารชีวิต
ด้วยการฉีดสารพิษ

878
01:02:01,342 --> 01:02:03,094
ในข้อหาฆาตกรรมนักเต้นเมืองแทมปา

879
01:02:03,177 --> 01:02:04,804
(ทางเข้าศาล)

880
01:02:06,889 --> 01:02:09,684
นักสืบขอให้ฉันระบุตัวคนในรูปบางรูป

881
01:02:10,935 --> 01:02:14,897
มีรูปของร่างเชอริลนอนอยู่บนฟูก

882
01:02:14,981 --> 01:02:17,984
ฟูกสกปรกโสโครกอันเดียวกัน

883
01:02:19,026 --> 01:02:21,654
กับเตียงพับได้ในห้องนั่งเล่นของเขา

884
01:02:24,574 --> 01:02:29,203
ฉันเคยอยู่ในบ้านของผู้ชายคนนั้น
อย่างน้อยสัปดาห์ละเจ็ดครั้ง

885
01:02:31,372 --> 01:02:33,374
และในเจ็ดครั้งนั้น

886
01:02:33,458 --> 01:02:36,127
เตียงนั้นกางออกอยู่ทุกวัน

887
01:02:36,711 --> 01:02:40,548
ไม่มีทางเข้าใจเป็นอย่างอื่นไปได้เลย

888
01:02:40,631 --> 01:02:43,259
นั่นเป็นฟูกหลังเดียวกันเป๊ะ

889
01:02:44,135 --> 01:02:46,179
ฉันรู้เลย ฉัน…

890
01:02:47,930 --> 01:02:48,765
นั่นแหละ

891
01:02:49,265 --> 01:02:51,350
ฟลอยด์ต้องโทษจำคุกไปแล้ว 52 ปี

892
01:02:51,934 --> 01:02:56,773
แต่ตอนนี้ผมมีโอกาสพิสูจน์ว่า
ฟลอยด์มีความผิดข้อหาฆาตกรรม

893
01:02:56,856 --> 01:03:00,151
เป็นอาชญากรรมร้ายแรง
ที่เขาอาจได้รับโทษประหาร

894
01:03:06,783 --> 01:03:09,076
แฟรงคลินถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฆาตกรรม

895
01:03:11,329 --> 01:03:12,914
เขาถูกตัดสินประหารชีวิต

896
01:03:15,583 --> 01:03:18,169
พอได้ฟังคำตัดสิน ผมรู้สึกดีมาก

897
01:03:18,252 --> 01:03:21,839
เป็นความรู้สึกพอใจมาก
ที่รู้ว่าฟลอยด์จะอยู่ในที่

898
01:03:21,923 --> 01:03:24,133
ที่เขาจะทำร้ายใครไม่ได้อีก

899
01:03:29,222 --> 01:03:33,476
ส่วนที่แย่ของคดีนี้
แม้ว่าคดีจะจบลงแล้วคือ

900
01:03:35,061 --> 01:03:36,771
ผมไม่รู้เลยว่าศพของ…

901
01:03:37,271 --> 01:03:38,356
ไมเคิลอยู่ไหน

902
01:03:44,946 --> 01:03:48,908
มันเป็นเหตุบังเอิญมากที่เราค้นพบรูปถ่ายพวกนั้น

903
01:03:48,991 --> 01:03:52,537
และในที่สุดเขาก็ถูกตัดสินว่า
มีความผิดข้อหาฆาตกรรม

904
01:03:53,329 --> 01:03:55,456
แม้จะไม่ใช่ในคดีที่เราต้องการ

905
01:03:56,040 --> 01:04:01,671
แต่ผมคิดว่าในอาชีพของตำรวจทุกคน
มีบางสิ่งที่ค้างคาเสมอ

906
01:04:05,132 --> 01:04:07,885
ผมมีรูปถ่ายของไมเคิล แอนโทนี่ ฮิวจ์ส

907
01:04:07,969 --> 01:04:12,849
และติดรูปนั้นไว้บนคอมพิวเตอร์
ที่ผมต้องมองทุกวัน

908
01:04:12,932 --> 01:04:15,726
มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีความหวัง

909
01:04:15,810 --> 01:04:18,896
มันทำให้ผมสู้ต่อไปได้ทุกวันในที่ทำงาน เหมือน…

910
01:04:20,147 --> 01:04:23,025
เราต้องไม่ปล่อยให้มาถึงจุดนี้
และมันจะเป็นอย่างนั้น

911
01:04:23,109 --> 01:04:24,235
สักวัน

912
01:04:25,528 --> 01:04:27,947
เมื่อผมออกจากงาน รูปนั้นก็ยังติดอยู่

913
01:04:28,030 --> 01:04:32,702
พอผมเก็บกวาดห้องทำงานเพื่อกลับบ้าน
ในที่สุดผมก็เก็บรูปนั้น

914
01:04:33,411 --> 01:04:35,997
แล้วเกษียณ

915
01:04:42,420 --> 01:04:45,131
ในช่วง 27 ปีที่ผมทำงานให้เอฟบีไอ

916
01:04:45,214 --> 01:04:47,592
ผมเกือบจะปิดได้ทุกคดีแล้ว

917
01:04:52,763 --> 01:04:56,601
สองคดีที่ผมปิดไม่ได้ก่อนเกษียณ

918
01:04:57,101 --> 01:05:00,563
คือการตามหาไมเคิล
และระบุตัวตนชารอน

919
01:05:18,539 --> 01:05:22,335
(ปี 2002)

920
01:05:30,217 --> 01:05:33,554
ในปี 2002 เพื่อนคนหนึ่งส่งรูปถ่ายมาให้ผม

921
01:05:33,638 --> 01:05:35,473
บอกว่าคุณต้องดูนี่

922
01:05:35,556 --> 01:05:38,476
เป็นรูปของสิ่งที่เรียกว่าเครือข่ายนิรนาม

923
01:05:38,559 --> 01:05:40,394
เป็นเว็บไซต์รวบรวมคนหาย

924
01:05:41,479 --> 01:05:43,481
มันเป็นรูปของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

925
01:05:44,231 --> 01:05:47,860
นั่งอยู่บนตักของผู้ชาย
ที่ควรจะเป็นพ่อของเธอ

926
01:05:47,944 --> 01:05:54,450
และคำบรรยายใต้ภาพเขียนว่า
เธอถูกลักพาตัว

927
01:05:55,534 --> 01:06:01,040
เลี้ยงให้เป็นลูกสาวเขา
แต่งงานกับเขาและถูกฆ่า

928
01:06:01,749 --> 01:06:03,167
ผมร้องว่า "แม่เจ้า"

929
01:06:03,250 --> 01:06:06,921
แต่พอยิ่งดูรูปนั้น ยิ่งมองเธอ

930
01:06:07,004 --> 01:06:09,298
ก็ยิ่งเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติมาก

931
01:06:10,967 --> 01:06:13,761
ผมดูรูปนั้นแล้วพูดว่า
"ผมต้องขุดคุ้ยเรื่องนี้"

932
01:06:13,844 --> 01:06:17,223
ผมคิดว่าคนแรกที่ผมคุยด้วยคือโจ ฟิทซ์แพทริค

933
01:06:21,018 --> 01:06:25,356
เขาบอกว่ามีปริศนาสองเรื่อง
ที่เขาหวังว่าจะหาคำตอบได้

934
01:06:26,524 --> 01:06:28,067
ชารอน มาร์แชลล์คือใคร

935
01:06:28,150 --> 01:06:30,277
และเกิดอะไรขึ้นกับไมเคิล ฮิวจ์ส

936
01:06:32,321 --> 01:06:34,782
แม้ว่าเขาระวังตัวเมื่อคุยกับผม

937
01:06:34,865 --> 01:06:37,743
ก็ดูออกว่าเขามีเรื่องค้างคาใจอยู่

938
01:06:39,704 --> 01:06:41,789
คดีนี้มีความหมายกับโจ

939
01:06:41,872 --> 01:06:46,502
และเขาสะเทือนใจกับเด็กหญิงในรูปจริงๆ

940
01:06:49,380 --> 01:06:50,381
นั่นแหละเธอ

941
01:06:51,340 --> 01:06:52,299
นั่นคือชารอน

942
01:06:52,842 --> 01:06:53,759
มันคือ

943
01:06:54,427 --> 01:06:55,428
ความดีงาม

944
01:06:55,511 --> 01:06:56,637
มันคือ

945
01:06:57,304 --> 01:06:59,223
วิธีที่คนพูดถึงเธอ

946
01:07:00,099 --> 01:07:02,810
ทั้งความสำเร็จของเธอ

947
01:07:02,893 --> 01:07:05,938
ของหญิงสาวที่งดงามคนนี้

948
01:07:06,731 --> 01:07:08,274
ที่ติดอยู่ในความชั่วร้าย

949
01:07:09,316 --> 01:07:11,235
และเธอถูกลืมไปแล้ว

950
01:07:13,154 --> 01:07:16,657
ผมพูดว่า
"นี่ไม่ใช่แค่เรื่องราวอาชญากรรม"

951
01:07:18,492 --> 01:07:22,538
ผมอยากทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อพยายามหาตัวตนที่แท้จริงของชารอน

952
01:07:22,621 --> 01:07:26,167
ผมคิดว่านั่นเป็นสิ่งสำคัญมาก
และรู้สึกว่า "เอางี้ละกัน"

953
01:07:27,251 --> 01:07:28,377
"มาเขียนหนังสือกัน"

954
01:07:34,550 --> 01:07:39,138
และคนเดียวที่รู้ตัวตนจริงของเธอคือ
แฟรงคลิน ฟลอยด์

955
01:07:40,973 --> 01:07:43,684
ผมพูดว่า "ขอผมลองหน่อย

956
01:07:44,226 --> 01:07:47,438
ว่าจะไปขอสัมภาษณ์แฟรงคลิน ฟลอยด์ได้มั้ย"

957
01:07:47,521 --> 01:07:51,275
(ฟลอยด์)

958
01:07:56,405 --> 01:07:59,575
ผมไปที่นั่น พวกเขาพาผมเข้าไปที่เรือนจำเขต

959
01:08:03,329 --> 01:08:06,540
พาฟลอยด์มาที่ห้องสัมภาษณ์เพื่อพบกับผม

960
01:08:06,624 --> 01:08:09,627
พวกเขาเอาแฟ้มคดีทั้งหมดของเขามาด้วย

961
01:08:16,133 --> 01:08:19,011
มีเจ้าหน้าที่สองคนยืนประกบเขา

962
01:08:20,346 --> 01:08:21,472
แล้วพวกเขาก็จากไป

963
01:08:25,101 --> 01:08:26,811
ตอนนี้ในห้องมีแค่ผมกับเขาแล้ว

964
01:08:29,230 --> 01:08:30,523
เราเริ่มคุยกัน

965
01:08:30,606 --> 01:08:34,485
เอาใหม่นะ เขาเริ่มพูดและไม่หยุดพูดเลย

966
01:08:34,985 --> 01:08:37,863
เขาคิดว่าผมอาจจะช่วยเขาได้สักทางหนึ่ง

967
01:08:37,947 --> 01:08:39,615
ทำสิ่งที่ทนายความของเขาทำไม่ได้

968
01:08:39,698 --> 01:08:41,951
เล่าเรื่องราวของเขา
และอาจทำให้เขาถูกปล่อยตัว

969
01:08:42,827 --> 01:08:45,371
พอคุยไป คุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับผมมากมาย

970
01:08:45,454 --> 01:08:47,164
ผมไม่สนว่าคุณเขียนอะไร

971
01:08:47,248 --> 01:08:50,292
ผมจะช่วยคุณเล่าความจริง

972
01:08:51,418 --> 01:08:53,587
นี่คือบ้านของผมจริงๆ

973
01:08:53,671 --> 01:08:55,172
ที่แม่ทิ้งผมไป

974
01:08:55,673 --> 01:08:59,009
แฟรงคลิน ฟลอยด์เกิดในปี 1943

975
01:08:59,885 --> 01:09:01,971
พ่อของเขาตาย เขามีพี่ชายและพี่สาว

976
01:09:02,054 --> 01:09:06,517
แม่ของเขาเลี้ยงดูเขาไม่ได้
จึงส่งตัวเขาไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า

977
01:09:07,017 --> 01:09:09,645
ชีวิตของเขาที่นั่นลำบาก

978
01:09:09,728 --> 01:09:11,355
เป็นที่ที่ทรมานที่สุด…

979
01:09:11,438 --> 01:09:13,649
ยัยแก่ที่นั่นเอาน้ำลวกมือผม

980
01:09:13,732 --> 01:09:15,985
แล้วก็ผลักหัวผมเข้าไปในตู้เสื้อผ้า

981
01:09:16,068 --> 01:09:19,280
พวกเขาทุบเท้าผม ผมเดินไม่ได้ เท้าบวมเป่ง

982
01:09:20,281 --> 01:09:23,617
ผมเห็นได้ว่าเขาถูกสร้างมายังไง

983
01:09:23,701 --> 01:09:25,369
ผมเห็นว่าอะไรหล่อหลอมเขา

984
01:09:26,370 --> 01:09:29,248
พวกเด็กผู้ชายข่มขืนผม ซ้อมผม

985
01:09:29,331 --> 01:09:31,625
บังคับให้ผมเป็นทาสพวกเขา

986
01:09:32,418 --> 01:09:33,711
พอพวกเขาอาบน้ำให้ผม

987
01:09:34,461 --> 01:09:35,462
กับเด็กผู้ชายบางคน

988
01:09:35,546 --> 01:09:37,798
พวกเขาจะยัดนิ้วเข้าไปสองนิ้ว

989
01:09:37,882 --> 01:09:39,967
พวกเขารอดตัวไปได้ เพราะผมตัวเล็ก

990
01:09:41,886 --> 01:09:45,472
พอเขาอายุ 18 ก็มีปัญหาทางจิตจริงๆ

991
01:09:46,348 --> 01:09:49,351
พอผมหนีไป ก็ไปเข้าร่วมกองทัพ
เร่ร่อนไปทั่วประเทศ

992
01:09:50,060 --> 01:09:53,564
และต้องขโมยของทุกที่ที่ไป

993
01:09:53,647 --> 01:09:56,483
ผมถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรม
แล้วเข้าคุก

994
01:09:56,567 --> 01:09:57,651
ถูกทารุณกรรม

995
01:09:58,194 --> 01:10:01,530
ผมถูกตัดสินว่ามีความผิด
ข้อหาลวนลามทางเพศ ข่มขืน ลักพาตัว

996
01:10:01,614 --> 01:10:04,450
แต่พวกเขาไม่มีหลักฐานเลย
คุณรู้ใช่มั้ย

997
01:10:04,533 --> 01:10:06,827
เมื่อไหร่ก็ตามที่พูดถึงคดีบางคดี
เขาจะปฏิเสธ

998
01:10:06,911 --> 01:10:10,706
พวกเขาไม่มีหลักฐาน พยาน
หรืออะไรก็ตามที่บอกว่า…

999
01:10:10,789 --> 01:10:13,334
พวกเขาเห็นผมถ่ายรูปคนแหกขา

1000
01:10:13,417 --> 01:10:15,085
ไม่เข้าใจที่ผมพูดเหรอ

1001
01:10:15,169 --> 01:10:18,672
ผมถามเขาเรื่องชารอน
แต่เขาไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น

1002
01:10:18,756 --> 01:10:20,799
พอถามถึงไมเคิล เขาก็ไม่อยากพูดถึง

1003
01:10:20,883 --> 01:10:22,968
เขาไม่อยากยอมรับอะไรทั้งนั้น

1004
01:10:24,553 --> 01:10:26,513
ผมถามว่า "คุณได้ตัวชารอนมาจากไหน"

1005
01:10:26,597 --> 01:10:29,308
เขาพูดว่า "ผมไม่ได้ได้เธอมาจากไหน
เธอมากับผมเอง"

1006
01:10:29,391 --> 01:10:30,309
ฟังนะ…

1007
01:10:30,392 --> 01:10:31,769
เธอเป็นคนน่ารัก

1008
01:10:32,811 --> 01:10:34,813
และฉลาดมาก

1009
01:10:36,065 --> 01:10:39,443
ฟังนะ เธอรักผมไม่ว่ายังไง

1010
01:10:42,863 --> 01:10:44,156
เขาปฏิเสธทุกอย่าง

1011
01:10:44,240 --> 01:10:46,700
ปฏิเสธว่าฆ่าชารอน

1012
01:10:47,618 --> 01:10:50,371
ลักพาตัวเธอ ปฏิเสธว่าฆ่าไมเคิล

1013
01:10:50,454 --> 01:10:52,873
และปฏิเสธว่าฆ่าเชอริล คอมเมซโซ่ด้วย

1014
01:10:57,294 --> 01:11:01,548
ผมไม่ได้อะไรจากฟลอยด์เลย
นอกจากว่าเขาเป็นโรคจิตแน่นอน

1015
01:11:04,468 --> 01:11:08,013
ในฐานะนักข่าวสืบสวน
ผมพยายามขุดคุ้ยความจริง

1016
01:11:09,515 --> 01:11:10,975
มันน่าหงุดหงิดมากทีเดียว

1017
01:11:11,475 --> 01:11:14,937
ที่แม้จะเขียนหนังสือจนจบเล่ม
ก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

1018
01:11:16,522 --> 01:11:18,148
ในตอนนั้น

1019
01:11:18,232 --> 01:11:20,317
หนังสือนั้นเขียนเสร็จแล้ว

1020
01:11:20,859 --> 01:11:22,361
ตีพิมพ์แล้ว

1021
01:11:22,987 --> 01:11:25,281
(ปี 2004)

1022
01:11:27,783 --> 01:11:31,578
แมทท์ เบิร์คเบคสัมภาษณ์ผู้ชาย
ที่ตอนนี้รู้จักกันในชื่อแฟรงคลิน ฟลอยด์ในเรือนจำ

1023
01:11:31,662 --> 01:11:35,165
ฟลอยด์ลักพาตัวเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
ตอนนี้เขาต้องโทษประหาร

1024
01:11:35,499 --> 01:11:38,377
แมทท์ เบิร์คเบคเขียนหนังสือ
อะบิวติฟูลไชลด์

1025
01:11:38,460 --> 01:11:40,587
ซึ่งเล่าเรื่องราวการฝ่าฟันอุปสรรค

1026
01:11:40,671 --> 01:11:43,757
จนประสบความสำเร็จในโรงเรียน
ของเด็กผู้หญิงที่รู้จักกันในชื่อชารอน

1027
01:11:52,850 --> 01:11:54,435
พอหนังสือออกมา

1028
01:11:54,518 --> 01:11:58,731
ก็เป็นที่สนใจของสองสามเว็บไซต์

1029
01:11:59,231 --> 01:12:01,150
เครือข่ายนิรนามและเว็บสลูธส์

1030
01:12:01,233 --> 01:12:03,277
พวกเขาเป็นนักสืบมือสมัครเล่น

1031
01:12:03,360 --> 01:12:05,904
แล้วก็เห็นว่ามันเป็นกระแสด้วยตัวเอง

1032
01:12:05,988 --> 01:12:08,032
เห็นกระทู้มากมาย

1033
01:12:08,115 --> 01:12:11,243
ใครคือชารอน มาร์แชลล์
ใช่เด็กสาวที่หายตัวไปในยูทาห์รึเปล่า

1034
01:12:11,327 --> 01:12:14,079
จะใช่เด็กสาวที่หายตัวไปในโตรอนโตมั้ย

1035
01:12:14,163 --> 01:12:16,165
แล้วก็กระจายออกไปเรื่อยๆ

1036
01:12:17,333 --> 01:12:19,543
พอหลายเดือนผ่านไป ผมได้รับอีเมลมากขึ้น

1037
01:12:19,626 --> 01:12:23,005
คนในสหรัฐฯ แคนาดา จากต่างประเทศ

1038
01:12:23,088 --> 01:12:25,132
ภายในช่วงหกเดือนถึงหนึ่งปี

1039
01:12:25,215 --> 01:12:29,011
มีผู้คนมากมายจากทั่วโลก
พยายามหาว่าเด็กสาวคนนี้เป็นใคร

1040
01:12:30,346 --> 01:12:33,432
คนผิดหวังกัน บอกว่า
"แมทท์ โธ่เอ๊ย"

1041
01:12:33,515 --> 01:12:36,393
"ฉันกำลังอ่านอยู่ นึกว่าคุณมีคำตอบแล้ว"

1042
01:12:36,477 --> 01:12:38,270
แต่ผมไม่มี

1043
01:12:38,354 --> 01:12:41,732
และผมก็ตอบอีเมลทั้งหมด

1044
01:12:41,815 --> 01:12:47,905
ตอบว่า "คืองี้ ผมทำเรื่องนี้เพราะหวังว่า
เราจะค้นพบตัวตนของเธอได้"

1045
01:12:51,075 --> 01:12:54,453
เรามีเบาะแสดีๆ หลายอย่างจากมัน

1046
01:12:54,953 --> 01:12:56,747
แต่ไม่มีทางตรวจสอบได้เลย

1047
01:12:56,830 --> 01:12:59,917
แต่แล้วในปี 2005
เกือบหนึ่งปีหลังจากหนังสือออกมา

1048
01:13:00,000 --> 01:13:01,126
เราก็ได้โอกาส

1049
01:13:01,210 --> 01:13:02,920
ผมได้รับอีเมลนิรนาม

1050
01:13:03,921 --> 01:13:04,880
เขียนว่า

1051
01:13:05,464 --> 01:13:08,967
ดีเอ็นเอของลูกสาวชารอนจะช่วยคุณได้มั้ย

1052
01:13:13,347 --> 01:13:14,848
ฉันเมแกน

1053
01:13:15,641 --> 01:13:18,102
และฉันเป็นลูกแท้ๆ ของชารอน

1054
01:13:19,395 --> 01:13:21,897
ฉันรู้มาตลอดว่าฉันถูกอุปการะ

1055
01:13:21,980 --> 01:13:26,527
แต่ไม่เคยรู้สึกเอะใจเลย
จนกระทั่งฉันค้นพบหนังสือของแมทท์

1056
01:13:26,610 --> 01:13:30,030
แล้วมันก็เป็นอะไรมากกว่า
การได้รับอุปการะ

1057
01:13:31,740 --> 01:13:33,575
ยิ่งฉันรู้มากขึ้น

1058
01:13:33,659 --> 01:13:37,996
ฉันก็ยิ่งโมโหและเศร้าใจกับทุกอย่าง

1059
01:13:38,080 --> 01:13:42,251
นั่นเป็นความรู้สึกที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ตอนนั้น

1060
01:13:42,334 --> 01:13:48,632
ตั้งแต่ได้รู้เรื่องนี้
ทุกอย่างก็ยิ่งน่าโมโหและน่าเศร้าขึ้นเรื่อยๆ

1061
01:13:49,550 --> 01:13:52,386
และสับสนว่าฉันควรจะรู้สึกยังไง

1062
01:13:52,469 --> 01:13:55,556
ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง ฉันรู้ว่าฉันโมโห

1063
01:13:55,639 --> 01:13:58,809
แต่ไม่รู้เฉพาะเจาะจงว่าทำไม เพราะเหตุใด

1064
01:13:58,892 --> 01:14:02,062
ฉันยังพยายามหาคำตอบและทบทวนอยู่

1065
01:14:04,523 --> 01:14:08,277
ฉันได้เรียนรู้ว่า
ฉันไม่อยากคิดถึงชีวิตเธอมากนัก

1066
01:14:11,238 --> 01:14:13,949
ไม่มีผู้หญิงคนไหนต้องเจอเรื่องแบบนั้น

1067
01:14:15,242 --> 01:14:18,203
จากคนแปลกหน้า
หรือคนที่ควรจะเป็นพ่อของคุณ

1068
01:14:18,287 --> 01:14:20,497
หรือคนที่เปรียบเสมือนพ่อ
หรืออะไรก็ตามที่เขาเป็น

1069
01:14:22,040 --> 01:14:24,543
นั่นคือสิ่งที่ฉันไม่ชอบคิดถึง

1070
01:14:29,756 --> 01:14:35,596
ฉันอยู่ม.ห้าตอนที่ป้าของฉันเจอหนังสือของแมทท์

1071
01:14:36,346 --> 01:14:38,348
และบอกแม่ฉัน

1072
01:14:38,432 --> 01:14:41,727
ฉันจำได้ว่าเรากำลังขับรถกลับบ้าน
จากร้านสโนว์บอลสแตนด์

1073
01:14:42,352 --> 01:14:45,314
แม่ฉันบอกว่ามีอะไรมากกว่าเรื่องที่

1074
01:14:45,397 --> 01:14:47,858
แม่ผู้ให้กำเนิดฉันตายในอุบัติเหตุรถชน

1075
01:14:48,358 --> 01:14:51,945
(นิวออร์ลีนส์ ปี 1989)

1076
01:14:52,029 --> 01:14:54,406
สามีภรรยาคู่หนึ่งเดินเข้าไป
ในสำนักงานทนายความ

1077
01:14:54,490 --> 01:14:56,575
บอกว่าพวกเขาไม่มีปัญญาเลี้ยงดูลูกอีกคน

1078
01:14:56,658 --> 01:14:58,619
"หาคนช่วยรับอุปการะเด็กได้มั้ย"

1079
01:14:58,702 --> 01:15:02,706
เราเดินเข้าไป ก็เห็นคลาเรนซ์และทอนย่า
นั่งอยู่ที่โต๊ะ

1080
01:15:05,250 --> 01:15:08,545
เขาแค่อยากจัดการให้จบๆ ไป เขาอยากได้เงิน

1081
01:15:09,129 --> 01:15:11,798
เขาคุมบทสนทนาทั้งหมดกับเธอ

1082
01:15:12,674 --> 01:15:14,384
ดังนั้นฉันจึงระแวงนิดหน่อย

1083
01:15:14,468 --> 01:15:17,304
แต่ฉันรู้สึกเหมือนพระเจ้ากำลังบอกฉันว่า
"คราวนี้แหละ"

1084
01:15:21,016 --> 01:15:22,935
หกสัปดาห์ต่อมา เมแกนก็เกิด

1085
01:15:26,230 --> 01:15:27,814
เราไปถึงโรงพยาบาล

1086
01:15:28,732 --> 01:15:30,442
เธอคลอดลูกแล้ว

1087
01:15:36,949 --> 01:15:40,494
เธอนอนอยู่บนเตียง ฉันเข้าไปในนั้น
มีแค่เราสองคน

1088
01:15:43,121 --> 01:15:47,084
ฉันถามว่า "คุณอยากดูเด็กมั้ย"
เธอตอบว่า "ไม่ ฉันดูไม่ได้"

1089
01:15:48,752 --> 01:15:50,337
ฉันนึกย้อนไปถึงวันนั้น

1090
01:15:50,420 --> 01:15:52,756
ทำไมวันนั้นเธอไม่บอกฉันมากกว่านั้น

1091
01:15:52,839 --> 01:15:55,133
ทำไมเธอไม่พูดว่า
"ฉันต้องการความช่วยเหลือ"

1092
01:15:55,217 --> 01:15:58,470
ทำไม ในเมื่อเราอยู่ตามลำพัง
เรามีโอกาสแล้ว

1093
01:15:58,554 --> 01:15:59,805
คุณถึงไม่พูดว่า

1094
01:16:01,473 --> 01:16:02,432
"ช่วยฉันด้วย"

1095
01:16:02,975 --> 01:16:06,770
ไม่มีใครรู้เรื่องนั้น
เพราะมีแค่เธอกับฉันในห้องนั้น

1096
01:16:06,853 --> 01:16:10,148
เพราะทันทีที่ฟลอยด์เข้ามา
ทุกอย่างก็หยุดชะงัก

1097
01:16:10,232 --> 01:16:11,942
บทสนทนาทั้งหมดหยุดลง

1098
01:16:18,323 --> 01:16:19,575
ฉันเคย…

1099
01:16:19,658 --> 01:16:21,326
บางครั้งก็ยังทำอยู่

1100
01:16:21,410 --> 01:16:25,247
ฉันจะหารูปของฉันตอนเป็นเด็กทารก
ในอินเทอร์เน็ต

1101
01:16:25,330 --> 01:16:28,917
รูปไมเคิลและรูปชารอน
แล้วเปรียบเทียบทุกรูป

1102
01:16:29,001 --> 01:16:33,839
เห็นแก้มและจมูกที่ได้จากเธอแน่นอน

1103
01:16:33,922 --> 01:16:36,008
สีผมธรรมชาติของฉันที่เหมือนกับผมเธอ

1104
01:16:36,091 --> 01:16:38,802
ค่ะ ฉันเห็นตัวเองในตัวเธอแน่นอน

1105
01:16:44,433 --> 01:16:46,810
เมื่อโตขึ้น คุณย่อมอยากรู้ว่า
คุณหน้าตาเหมือนใคร

1106
01:16:46,893 --> 01:16:49,229
คุณควรจะหน้าตาเป็นยังไง

1107
01:16:50,647 --> 01:16:51,690
ประวัติครอบครัว

1108
01:16:51,773 --> 01:16:55,319
แล้วจากเด็กผู้หญิงก็เข้าสู่ช่วงวัยรุ่น

1109
01:16:57,070 --> 01:16:59,031
ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันมาจากไหน

1110
01:17:02,284 --> 01:17:07,414
ในปี 2010 หรือ 2011
ฉันตัดสินใจตรวจดีเอ็นเอ

1111
01:17:07,914 --> 01:17:08,915
เพื่อที่

1112
01:17:09,625 --> 01:17:13,086
หวังว่าเราจะเจอครอบครัวคนอื่นๆ ในตอนนั้น

1113
01:17:13,629 --> 01:17:14,963
มันน่าตื่นเต้น

1114
01:17:15,964 --> 01:17:18,467
มีโอกาสที่จะเจอใครสักคน

1115
01:17:19,885 --> 01:17:22,262
ชารอนเคยตั้งครรภ์สามครั้ง

1116
01:17:22,346 --> 01:17:24,681
ตอนมัธยมปลาย
เชื่อว่าเด็กถูกยกให้คนอุปการะ

1117
01:17:24,765 --> 01:17:25,766
แล้วก็มีไมเคิล

1118
01:17:25,849 --> 01:17:29,019
คนที่สามที่ยกให้คนอุปการะในนิวออร์ลีนส์

1119
01:17:29,102 --> 01:17:30,354
และนั่นคือเมแกน

1120
01:17:31,021 --> 01:17:34,358
การมีดีเอ็นเอและรู้ว่ามันตรงกัน

1121
01:17:34,441 --> 01:17:38,445
หมายความว่าเป็นการเปิดโอกาสอีกมากมายเลย

1122
01:17:38,528 --> 01:17:42,741
และนั่นคือตอนที่ศูนย์ช่วยเหลือเด็กหาย
และถูกล่วงละเมิด

1123
01:17:42,824 --> 01:17:44,034
เข้ามามีส่วนร่วม

1124
01:17:53,627 --> 01:17:57,130
ในปี 2011 ฉันได้รับแฟ้มคดีเล็กๆ

1125
01:17:57,214 --> 01:17:59,466
เกี่ยวกับเด็กผู้หญิงชื่อชารอน มาร์แชลล์

1126
01:18:00,467 --> 01:18:03,053
ฉันไม่ข้อมูลให้สืบต่อมากนัก

1127
01:18:04,304 --> 01:18:05,931
หลังจากอ่านหนังสือ

1128
01:18:06,014 --> 01:18:08,558
กับแฟ้มคดีเล็ก ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหน

1129
01:18:08,642 --> 01:18:10,268
ฉันไม่มีหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย

1130
01:18:10,352 --> 01:18:13,855
แต่เห็นชัดว่าโจ ฟิทซ์แพทริค
เป็นคนสำคัญในคดีทั้งหมดนี้

1131
01:18:13,939 --> 01:18:17,442
เขาบอกฉันว่าเอฟบีไอไม่ได้ตามคดีนี้ต่อแล้ว

1132
01:18:17,526 --> 01:18:20,570
และไม่มีการเปิดคดีสืบเรื่องชารอน มาร์แชลล์

1133
01:18:20,654 --> 01:18:23,156
เขาแค่สามารถสืบสวนเรื่องนั้น

1134
01:18:23,240 --> 01:18:25,742
เพราะมีส่วนพัวพันกับการลักพาตัวไมเคิล ฮิวจ์ส

1135
01:18:25,826 --> 01:18:29,871
พอโจเข้ามามีส่วนร่วม
และบอกว่าเขาจะช่วยฉัน

1136
01:18:29,955 --> 01:18:32,082
ฉันดีใจมาก

1137
01:18:34,459 --> 01:18:38,463
ตอนที่ผมได้รับโทรศัพท์
จากศูนย์ช่วยเหลือเด็กหายฯ

1138
01:18:38,547 --> 01:18:42,384
ผมตื่นเต้นมากที่ผมจะได้กลับไปทำคดีนี้

1139
01:18:44,970 --> 01:18:46,555
มันเป็นเรื่องที่ค้างคา

1140
01:18:46,638 --> 01:18:50,100
เป็นเรื่องที่ผมทำคืบหน้าไปได้มาก

1141
01:18:50,183 --> 01:18:54,020
แต่ไม่เคยมีโอกาสจัดการให้เสร็จสิ้น
เพราะผมเกษียณก่อน

1142
01:18:56,398 --> 01:18:58,608
มันทำให้ผมมีความหวังขึ้นมา

1143
01:19:07,492 --> 01:19:10,620
แต่เราต้องการโอกาสอีกครั้ง
กับแฟรงคลิน ฟลอยด์

1144
01:19:10,704 --> 01:19:13,290
เขาอยู่ในแดนประหาร
เขามีคำตอบทุกอย่างแน่นอน

1145
01:19:13,373 --> 01:19:16,042
เราจึงต้องสัมภาษณ์เขาอีกครั้ง

1146
01:19:19,921 --> 01:19:22,716
ได้รับโทรศัพท์จากศูนย์ช่วยเหลือเด็กหายฯ

1147
01:19:22,799 --> 01:19:24,760
จากแอชลีย์ โรดริเกซ

1148
01:19:24,843 --> 01:19:29,723
ผมเริ่มขุดคุ้ยจากแฟ้มคดี
และพยายามศึกษาว่าฟลอยด์เป็นใคร

1149
01:19:29,806 --> 01:19:34,144
เขาเป็นเป้าหมายของผม
และผมอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา

1150
01:19:37,355 --> 01:19:40,400
ผมบอกเขาว่า "เขาจะโกหกคุณ
ปั้นน้ำเป็นตัวเลย"

1151
01:19:41,026 --> 01:19:43,487
"ถ้าคุณเค้นความจริงจากเขาได้
ก็ถือว่าเป็นบุญ"

1152
01:19:44,070 --> 01:19:45,614
ฉันไม่ได้มองโลกในแง่ดีเลย

1153
01:19:46,531 --> 01:19:48,909
บอกตามตรง มันเป็นทางเลือกสุดท้ายของเรา

1154
01:19:50,952 --> 01:19:54,664
เอฟบีไอจึงเดินทางไปฟลอริดา
เพื่อสัมภาษณ์แฟรงคลิน ฟลอยด์

1155
01:19:57,876 --> 01:20:00,003
ผมมีสามคำถามที่ต้องการคำตอบ

1156
01:20:00,086 --> 01:20:02,172
ข้อแรกคือ "ใครคือชารอน มาร์แชลล์"

1157
01:20:03,048 --> 01:20:04,758
"เกิดอะไรขึ้นกับไมเคิล"

1158
01:20:04,841 --> 01:20:08,053
และ "คุณมีส่วนรับผิดชอบ
ในการตายของชารอนมั้ย"

1159
01:20:09,137 --> 01:20:11,932
แล้วผมก็เน้นที่คำถามแรกว่าเธอเป็นใคร

1160
01:20:12,015 --> 01:20:13,725
เพราะข้อนี้ตอบง่าย

1161
01:20:13,809 --> 01:20:17,145
เขาอาจจะไม่อยากตอบ
แต่เขาไม่ได้ยอมรับว่าฆาตกรรม

1162
01:20:18,647 --> 01:20:22,025
เขาจึงไม่พูดถึงเรื่องนี้เลย

1163
01:20:27,739 --> 01:20:31,284
เขาปิดปากเงียบ อาละวาดบ้าคลั่ง

1164
01:20:31,368 --> 01:20:34,329
เราไม่ทันได้แนะนำตัวว่าเป็นเอฟบีไอเลย
ฟลอยด์ก็เริ่มโวยวายแล้ว

1165
01:20:34,412 --> 01:20:35,914
เขานึกว่าเราเป็นทนายความของเขา

1166
01:20:35,997 --> 01:20:40,877
เราให้เขานั่ง เรายืนอยู่
ระหว่างที่เขาโวยวายไปเรื่อยตั้ง 45 นาที

1167
01:20:40,961 --> 01:20:43,630
ในที่สุดผมพูดว่า "เราไม่ใช่ทนายความของคุณ"

1168
01:20:44,130 --> 01:20:46,091
เขาถามว่า "งั้นเป็นใครกันวะ"

1169
01:20:46,842 --> 01:20:48,552
ผมตอบว่า "เราเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ"

1170
01:20:49,219 --> 01:20:52,806
เขาเงยหน้าไปข้างหลัง
ถามว่า "ต้องการอะไร"

1171
01:20:52,889 --> 01:20:56,142
"ผมกำลังจะเริ่มสืบสวน
คดีไมเคิล ฮิวจ์สใหม่อีกครั้ง"

1172
01:20:56,226 --> 01:20:58,478
เขาตอบว่า
"ผมจะขอบคุณมากถ้าคุณปิดคดีซะ"

1173
01:21:00,230 --> 01:21:01,731
ผมบอกว่า "ไม่มีทาง"

1174
01:21:01,815 --> 01:21:04,609
ผมบอกว่า "คุณอยากให้เขา
เป็นชารอนคนใหม่ของคุณสินะ"

1175
01:21:05,193 --> 01:21:09,906
"ชารอนไม่อยู่แล้ว นี่ไงชารอนคนใหม่ของคุณ
ไมเคิลคือคนที่จะมาแทนที่เธอ"

1176
01:21:09,990 --> 01:21:12,951
ผมพูดไปเรื่อยๆ แล้วเขาก็เริ่มร้องไห้

1177
01:21:13,034 --> 01:21:16,788
เขากำลังอารมณ์อ่อนไหว
และนั่นเป็นโอกาสของผม

1178
01:21:16,872 --> 01:21:20,876
แล้วสก็อตต์ก็ตบโต๊ะเพื่อดึงความสนใจของเขา

1179
01:21:20,959 --> 01:21:24,588
"คุณฆ่าเขายังไง ฟลอยด์"
เขาก็แกล้งร้องไห้ฟูมฟาย

1180
01:21:24,671 --> 01:21:27,299
ผมขึ้นเสียงใส่เขา
"คุณฆ่าเขายังไง"

1181
01:21:27,841 --> 01:21:29,843
เขามองหน้าผม พูดว่า
"อย่าทำอย่างนั้นเชียวนะ"

1182
01:21:29,926 --> 01:21:32,846
สุดท้ายผมก็ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ

1183
01:21:33,597 --> 01:21:35,432
"คุณฆ่าเขายังไงฟลอยด์ๆ"

1184
01:21:35,515 --> 01:21:37,183
เขาเลิกบีบน้ำตาทันที

1185
01:21:37,267 --> 01:21:40,687
"ผมยิงเขาสองนัดที่หลังหัว
ให้เขาตายเร็วๆ"

1186
01:21:45,275 --> 01:21:47,986
ไม่ใช่เรื่องของคุณว่าเขาอยู่ที่ไหน

1187
01:21:48,069 --> 01:21:52,240
กว่า 20 ปี ไม่มีใครรู้ว่า
เกิดอะไรขึ้นกับเด็กผู้ชายคนนี้

1188
01:21:52,324 --> 01:21:55,160
แต่ตอนนี้เอฟบีไอเชื่อว่า
พวกเขามีคำตอบแล้ว

1189
01:21:57,329 --> 01:22:01,207
มีแต่น้ำตาและความโศกเศร้า
จากครอบครัวที่สูญเสียลูกไปกะทันหัน

1190
01:22:01,291 --> 01:22:05,253
พระบิดา กรุณาทักทายเขา
กอดเขาและจูบเขาด้วยครับ

1191
01:22:05,754 --> 01:22:07,672
สักวันเราจะได้เจอเขา

1192
01:22:10,425 --> 01:22:11,343
มันเจ็บนะ

1193
01:22:11,927 --> 01:22:14,012
การสูญเสียลูกไป

1194
01:22:14,930 --> 01:22:17,098
เขาเกือบจะเป็นลูกของเราแล้ว

1195
01:22:18,350 --> 01:22:20,852
เอกสารการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม
ใกล้เสร็จสิ้นแล้ว

1196
01:22:22,270 --> 01:22:24,856
เขาถูกลักพาตัวไปก่อนที่เราจะทำสำเร็จ

1197
01:22:24,940 --> 01:22:27,984
ลูกๆ ทุกคนถือว่าเขาเป็นน้องชาย

1198
01:22:28,735 --> 01:22:31,988
ทุกคนเลยถือว่าเขาเป็นลูกเราคนหนึ่ง

1199
01:22:42,749 --> 01:22:46,252
เอฟบีไอกล่าวว่า
ผู้ต้องสงสัยในคดีที่ค้างมากว่า 20 ปี

1200
01:22:46,336 --> 01:22:47,879
สารภาพว่าฆาตกรรม

1201
01:22:47,963 --> 01:22:51,591
ฟลอยด์บอกว่าเขาฝังศพเด็กไว้
ใกล้ๆ กับชายแดนโอคลาโฮมากับเท็กซัส

1202
01:22:52,550 --> 01:22:54,260
เราอยู่ที่นั่นกันสองวันเต็มๆ

1203
01:22:55,095 --> 01:22:57,806
ทั้งขุดดิน ตรวจหาหลักฐานกันสองวัน

1204
01:22:57,889 --> 01:22:59,766
ไม่เจออะไรเลย

1205
01:23:01,643 --> 01:23:04,813
เราทุ่มเท 110 เปอร์เซ็นต์

1206
01:23:05,563 --> 01:23:07,148
แต่ไม่พบอะไรเลย

1207
01:23:11,653 --> 01:23:14,781
แต่ผมยังอยากรู้ว่าชารอน มาร์แชลล์เป็นใคร

1208
01:23:15,365 --> 01:23:16,908
แล้วเขาก็ยอมทำตาม

1209
01:23:17,409 --> 01:23:20,412
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฟลอยด์ชอบพูดถึงตัวเอง

1210
01:23:20,495 --> 01:23:23,289
มันตลกดี เขากระโดดโลดเต้น
เล่าเรื่องมากมาย

1211
01:23:23,373 --> 01:23:26,501
แล้วอยู่ดีๆ เขาก็เริ่มคุยว่า…

1212
01:23:28,294 --> 01:23:31,923
เขาหน้าตาดีมาก เขาใส่เครื่องแบบคนขับรถบัส

1213
01:23:32,007 --> 01:23:34,884
ที่เมืองเชอร์รีวิลล์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา

1214
01:23:35,927 --> 01:23:38,680
ว่าเขาเป็นคนขับรถบัสที่เก่งที่สุดในโลก

1215
01:23:39,305 --> 01:23:44,019
ว่าเขาเจอผู้หญิงคนหนึ่งชื่อแซนดี้

1216
01:23:44,102 --> 01:23:46,855
เธอเพิ่งเสียสิทธิ์การเลี้ยงดูลูกสามคนให้รัฐ

1217
01:23:46,938 --> 01:23:51,693
สก็อตต์ถามคำถามที่น่าจะเด็ดที่สุด

1218
01:23:51,776 --> 01:23:54,112
เขาถามว่า "ตอนนั้นคุณใช้ชื่อว่าอะไร"

1219
01:23:55,655 --> 01:23:58,366
แบรนด้อน คลีโอ วิลเลี่ยมส์
คือชื่อที่เขาบอกเรา

1220
01:24:03,580 --> 01:24:06,416
และนั่นเป็นชื่อที่เราไม่เคยได้ยินมาก่อน

1221
01:24:06,499 --> 01:24:10,670
พอเขาบอกชื่อนั้นมา เราก็ได้ข้อมูลบางอย่าง

1222
01:24:10,754 --> 01:24:13,840
เขาไม่ได้บอกแค่ชื่อ แต่เล่าต่อด้วย

1223
01:24:13,923 --> 01:24:16,843
ให้ชื่อคนที่เขาเจอ

1224
01:24:16,926 --> 01:24:18,386
ว่าพวกเขาแต่งงานกัน

1225
01:24:19,179 --> 01:24:20,847
เขาให้วันที่มา

1226
01:24:20,930 --> 01:24:23,516
เขาให้ชื่อลูกสาว

1227
01:24:23,600 --> 01:24:25,435
แม้แต่สถานที่เกิดของลูกสาวด้วย

1228
01:24:25,518 --> 01:24:26,936
ผมถามว่า "ใครโตที่สุด"

1229
01:24:27,020 --> 01:24:29,439
เขาตอบว่า "คนที่คุณมาถามถึงไง"

1230
01:24:32,192 --> 01:24:34,652
"เธอเกิดที่ไหน"
"ลิโวเนีย มิชิแกน"

1231
01:24:34,736 --> 01:24:37,947
"คุณรู้ได้ยังไง"
"ผมเห็นสูติบัตร"

1232
01:24:38,031 --> 01:24:40,825
เขาพูดว่า "นั่นแหละเด็กผู้หญิงที่คุณมาถามถึง"

1233
01:24:42,744 --> 01:24:44,162
ผมถามเขาว่า

1234
01:24:44,245 --> 01:24:46,247
"ลูกสาวคนโตชื่ออะไร"

1235
01:24:47,082 --> 01:24:49,334
เขาตอบว่า "ซูแซน เซวาคิส"

1236
01:25:15,235 --> 01:25:21,366
พอพวกเขาบอกตัวตนจริงของเธอกับผม
ผมนั่งอยู่กับที่แล้วก็…

1237
01:25:23,701 --> 01:25:25,787
ไม่ถึงกับตกอยู่ในภวังค์นะ ผมแค่…

1238
01:25:26,538 --> 01:25:29,833
ดีใจเหลือเกิน

1239
01:25:30,416 --> 01:25:31,918
ผมเกือบร้องไห้เลย

1240
01:25:32,418 --> 01:25:34,420
พอผมบอกเขา

1241
01:25:36,464 --> 01:25:37,715
ให้ตายสิ

1242
01:25:39,300 --> 01:25:41,010
เขาพูดว่า "เรารู้ตัวตนของเธอแล้ว"

1243
01:25:41,094 --> 01:25:44,305
บอกว่า เธอชื่อ ซูแซน เซวาคิส

1244
01:25:46,516 --> 01:25:47,517
ผมอึ้งเลย

1245
01:25:48,852 --> 01:25:50,019
"ให้ตายสิ"

1246
01:25:52,272 --> 01:25:55,233
พูดว่าโล่งอกก็ไม่ถูกนัก
แต่นั่นเป็นความรู้สึกฉัน

1247
01:25:55,316 --> 01:25:58,736
รู้สึกว่า มันจบลงแล้ว
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเธอเป็นใคร

1248
01:25:58,820 --> 01:26:02,282
(หนังสือรับรองการเกิด
ซูแซน มารี เซวาคิส)

1249
01:26:02,365 --> 01:26:05,326
วันรุ่งขึ้น พอเราได้สูติบัตรมา

1250
01:26:05,827 --> 01:26:08,413
สูติบัตรนั้นมีชื่อพ่อแม่ของเธออยู่

1251
01:26:08,496 --> 01:26:10,957
แซนดร้า แบรนเดนเบิร์ก
และคลิฟฟอร์ด เซวาคิส

1252
01:26:11,875 --> 01:26:14,252
จริงสิ ทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่นะ

1253
01:26:25,680 --> 01:26:27,807
เอฟบีไอมาที่ประตู

1254
01:26:28,808 --> 01:26:32,103
พวกเขาเอารูปซูซี่ให้ฉันดู
ฉันก็บอกว่า "นั่นลูกสาวฉัน"

1255
01:26:32,187 --> 01:26:33,897
"คุณรู้เหรอว่าเธออยู่ไหน"

1256
01:26:39,235 --> 01:26:40,737
เธอฉลาดมาก

1257
01:26:41,696 --> 01:26:42,947
ขี้เล่นมาก

1258
01:26:44,908 --> 01:26:46,534
และหัวไวด้วย

1259
01:26:49,329 --> 01:26:52,832
ฉันอายุ 18 ตอนตั้งท้อง
และอายุ 19 ตอนที่เธอเกิด

1260
01:26:55,043 --> 01:26:56,920
ฉันอายุ 17 ตอนเริ่มเดต

1261
01:26:58,087 --> 01:27:00,381
คลิฟฟ์กับฉันเรียนมัธยมปลายด้วยกัน

1262
01:27:01,424 --> 01:27:03,885
เธอเด็กกว่าผมสองปี

1263
01:27:04,552 --> 01:27:07,555
แต่เธอฉลาดและตลก

1264
01:27:08,223 --> 01:27:09,849
ผมก็หลงรักเธอเต็มเปา

1265
01:27:10,767 --> 01:27:13,228
เราเป็นคู่รักกันตลอดช่วงมัธยมปลาย

1266
01:27:14,729 --> 01:27:17,899
เราแต่งงานกันตอนจบมัธยมปลาย

1267
01:27:19,317 --> 01:27:22,153
ฉันตั้งท้องไม่กี่เดือนหลังจากเราแต่งงานกัน

1268
01:27:22,779 --> 01:27:24,197
ฉันตื่นเต้น

1269
01:27:25,240 --> 01:27:27,992
มีความสุข

1270
01:27:28,785 --> 01:27:31,496
และรอให้ลูกคลอดไม่ไหวแล้ว

1271
01:27:33,331 --> 01:27:36,584
เขาอยู่ที่เวียดนามตอนลูกเกิด

1272
01:27:37,168 --> 01:27:38,086
มันยากมาก

1273
01:27:38,586 --> 01:27:41,339
ผมมีเวลาพักหนึ่งสัปดาห์

1274
01:27:41,422 --> 01:27:43,675
และนั่นคือตอนที่ผมเห็นซูแซนเป็นครั้งแรก

1275
01:27:43,758 --> 01:27:45,260
เธออายุหกเดือน

1276
01:27:45,927 --> 01:27:48,179
เธอเป็นเด็กน้อยที่แสนน่ารัก

1277
01:27:49,555 --> 01:27:50,640
ผมภูมิใจ

1278
01:27:51,307 --> 01:27:53,768
หัวใจเราพองโตขึ้นเมื่อมีลูก

1279
01:27:55,395 --> 01:27:57,522
แต่เมื่อผมไปเวียดนาม

1280
01:27:58,147 --> 01:28:01,567
ผมทิ้งโลกที่เหลือไว้ข้างหลัง
ที่นั่นคือทั้งโลกของคุณ

1281
01:28:02,902 --> 01:28:08,366
เมื่อกลับมา ผมก็เปลี่ยนไป
และเธอก็คบกับผู้ชายคนอื่น

1282
01:28:08,950 --> 01:28:11,911
นั่นคือตอนที่แซนดี้บอกผมว่าเธอต้องการหย่า

1283
01:28:13,329 --> 01:28:15,832
ฉันเริ่มคบหากับผู้ชายคนอื่น

1284
01:28:15,915 --> 01:28:18,418
และตั้งท้องมีแอลลิสันกับเอมี่

1285
01:28:19,627 --> 01:28:21,212
แต่เราหย่ากัน

1286
01:28:22,338 --> 01:28:26,676
ฉันพาลูกๆ ไปอยู่ในรถเทรลเลอร์
ที่ลานจอดบ้านเคลื่อนที่

1287
01:28:28,094 --> 01:28:31,180
ลานจอดบ้านเคลื่อนที่อยู่บนเนินเขา

1288
01:28:31,264 --> 01:28:36,269
อยู่ดีๆ พายุทอร์นาโดก็พัดมา
ทำบ้านฉันล้มกะเท่เร่เลย

1289
01:28:41,607 --> 01:28:42,984
หลังจากเกิดพายุทอร์นาโด

1290
01:28:43,067 --> 01:28:47,030
ฉันมีอาการที่ตอนนี้เรียกกันว่า
โรคเครียดหลังผ่านเหตุการณ์ร้ายแรง

1291
01:28:47,113 --> 01:28:48,614
ฉันจำได้ว่า

1292
01:28:50,450 --> 01:28:54,829
ครั้งนึง ฉันนั่งอยู่กับพื้น
ตรงมุมในห้องนั่งเล่น

1293
01:28:56,331 --> 01:29:00,209
ลูกๆ ร้องเรียก "แม่จ๋าๆ!"
แต่ฉันขยับตัวไม่ได้

1294
01:29:02,670 --> 01:29:04,005
ฉันไปหากรมสังคมสงเคราะห์

1295
01:29:04,088 --> 01:29:06,799
เพราะคิดว่านั่นคือสิ่งที่ควรทำ
เพื่อขอความช่วยเหลือ

1296
01:29:07,759 --> 01:29:09,677
พวกเขาเอาตัวลูกๆ ไป

1297
01:29:09,761 --> 01:29:11,929
ฉันจำได้ว่าพูดกับเธอ ร้องไห้ไป

1298
01:29:12,013 --> 01:29:14,849
"มันไม่ปลอดภัย ฉันดูแลลูกๆ ไม่ได้"

1299
01:29:14,932 --> 01:29:17,560
ผู้หญิงที่อยู่ด้านหน้าสำนักงานบอกว่า

1300
01:29:17,643 --> 01:29:19,771
"ที่รัก ไปโบสถ์เถอะ คุณจะรู้สึกดีขึ้น"

1301
01:29:21,773 --> 01:29:25,735
กรมสังคมสงเคราะห์โทรหาผมและบอกว่า

1302
01:29:26,486 --> 01:29:29,781
"เราอยากให้เด็กผู้หญิงทั้งสามคน
ไปอยู่กับครอบครัวเดียวกัน"

1303
01:29:29,864 --> 01:29:33,034
"พวกเขาผูกพันกันมาก
และเราไม่อยากจับเด็กๆ แยกกัน"

1304
01:29:34,452 --> 01:29:35,703
พวกเขาให้ทางเลือกกับผม

1305
01:29:35,787 --> 01:29:39,123
ต้องอุปการะทั้งสามคน ไม่ก็สละสิทธิ์ทั้งสามคน

1306
01:29:42,126 --> 01:29:44,170
มันค่อนข้างยากสำหรับผม

1307
01:29:44,253 --> 01:29:46,172
ผมใช้เวลาทั้งสุดสัปดาห์

1308
01:29:48,132 --> 01:29:51,511
ดื่มเหล้าหนัก และคิดหนักเรื่องนี้

1309
01:29:52,053 --> 01:29:55,056
ตอนนั้น ผมอาศัยอยู่กับพ่อแม่

1310
01:29:55,139 --> 01:29:56,933
ผมไม่มีงานทำ

1311
01:29:57,016 --> 01:30:00,520
ตอนนั้นผมอายุ 23 ปี

1312
01:30:01,187 --> 01:30:05,441
และผมคิดว่าในตอนนั้น
ผมไม่อาจเป็นผู้ปกครองที่ดีได้

1313
01:30:05,525 --> 01:30:08,945
ผมยังบอบช้ำจากเวียดนามอยู่

1314
01:30:14,367 --> 01:30:16,536
ตอนฉันไปที่โบสถ์ ฉันรู้ว่าร้องไห้อยู่

1315
01:30:16,619 --> 01:30:19,497
เพราะฉันร้องไห้ตลอดเวลา หยุดร้องไม่ได้เลย

1316
01:30:19,997 --> 01:30:21,332
แล้วฉันก็เจอเขาที่นั่น

1317
01:30:23,209 --> 01:30:25,294
เขามานั่งข้างๆ ฉัน

1318
01:30:25,378 --> 01:30:29,632
เริ่มคุยกับฉันด้วยน้ำเสียงสงบเสงี่ยม

1319
01:30:30,133 --> 01:30:31,551
ถามว่า "เป็นอะไรเหรอ"

1320
01:30:32,135 --> 01:30:34,095
"พระเจ้าส่งผมมาให้ช่วยคุณ"

1321
01:30:35,012 --> 01:30:37,265
เขาบอกว่า "เราจะไปรับลูกคุณกัน"

1322
01:30:38,599 --> 01:30:41,727
"เราจะแต่งงานกัน
แล้วผมจะดูแลคุณและลูกๆ เอง

1323
01:30:41,811 --> 01:30:43,604
และทุกอย่างจะเรียบร้อย"

1324
01:30:45,606 --> 01:30:49,569
หลังจากเราเริ่มกัน
เขาก็ทำหลายอย่างที่น่ากลัว

1325
01:30:52,155 --> 01:30:56,075
พอฉันรู้ตัวว่าตกอยู่ในอันตรายกับเขา
ฉันไม่รู้จะทำยังไง

1326
01:30:57,577 --> 01:31:01,080
เขามีมีดที่เขาพกติดตัวตลอดเวลา

1327
01:31:01,664 --> 01:31:04,959
เขามักเอื้อมลงไปตรงที่เก็บมีดไว้

1328
01:31:05,042 --> 01:31:07,712
พูดว่า "คิดว่าจะทิ้งฉันไปได้เหรอ"

1329
01:31:09,088 --> 01:31:10,339
ไม่มีทางซะล่ะ

1330
01:31:15,052 --> 01:31:18,639
ครั้งหนึ่งฉันต้องซื้อผ้าอ้อมให้ลูกๆ

1331
01:31:18,723 --> 01:31:21,184
ฉันจ่ายเช็คเด้งที่เซเว่นอีเลฟเว่น

1332
01:31:21,934 --> 01:31:23,895
เลยต้องติดคุก 30 วัน

1333
01:31:27,732 --> 01:31:29,859
แล้วตอนนั้นเอง เขาก็เอาลูกๆ ฉันไป

1334
01:31:31,777 --> 01:31:34,155
ฉันไปที่สถานีตำรวจทันที

1335
01:31:34,822 --> 01:31:37,450
บอกตำรวจว่าเขาเอาลูกๆ ฉันไป

1336
01:31:38,326 --> 01:31:40,870
ตำรวจถามว่า
"คุณแต่งงานตามกฎหมายกับเขารึเปล่า"

1337
01:31:40,953 --> 01:31:41,829
ฉันตอบว่าใช่

1338
01:31:41,913 --> 01:31:45,917
ตำรวจบอกว่า "นั่นเป็นเรื่องทางแพ่ง
คุณต้องจัดการเอาเอง"

1339
01:31:47,585 --> 01:31:50,338
ฉันเริ่มพูดเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ

1340
01:31:50,421 --> 01:31:52,757
พวกเขาก็พาตัวฉันออกจากสถานีตำรวจ

1341
01:31:55,676 --> 01:31:57,678
จนครั้งหนึ่ง ฉันไม่รู้วันที่แน่ชัด

1342
01:31:57,762 --> 01:32:01,766
เขาพาแอลลิสันกับเอมี่ไปส่งไว้
ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

1343
01:32:01,849 --> 01:32:03,392
แล้วเอาตัวซูซี่ไป

1344
01:32:09,065 --> 01:32:10,858
คุณกลับไปพูดไม่ได้ว่า

1345
01:32:11,442 --> 01:32:12,485
"ถ้าฉันไม่…"

1346
01:32:15,279 --> 01:32:19,534
"ถ้าฉันหาทางขอความช่วยเหลือได้"

1347
01:32:20,451 --> 01:32:23,829
"เพื่อหนีจากสถานการณ์นั้น
มันก็คงจะไม่เกิดขึ้น

1348
01:32:25,331 --> 01:32:28,918
ฉันควรจะเป็นแม่ของเธอ
และปกป้องเธอจากปีศาจนั่น

1349
01:32:29,752 --> 01:32:30,711
แต่ฉันไม่ได้ทำ

1350
01:32:33,256 --> 01:32:35,967
ที่จริงฉันโกรธแม่ของชารอนมาก

1351
01:32:36,842 --> 01:32:39,387
ฉันไม่เชื่อแม้แต่วินาทีเดียวว่า

1352
01:32:39,470 --> 01:32:43,432
ว่าเธอหาลูกไม่พบตั้งแต่ตอนนั้น

1353
01:32:43,516 --> 01:32:46,102
ฉันถูกลักพาตัวในปี 1976

1354
01:32:46,644 --> 01:32:51,649
แม่ฉันติดต่อหาทุกคนเกือบห้าปี

1355
01:32:52,149 --> 01:32:53,234
ทั้งวุฒิสมาชิก

1356
01:32:53,859 --> 01:32:55,903
นายกเทศมนตรี แม่ออกทีวี

1357
01:32:56,445 --> 01:32:58,990
แม่ทำทุกอย่างที่ทำได้

1358
01:33:00,116 --> 01:33:02,702
และแม่ไม่ใช่คนร่ำรวย

1359
01:33:02,785 --> 01:33:06,539
แต่แม่ใช้เงินทั้งหมดที่มีเพื่อตามหาฉัน

1360
01:33:06,622 --> 01:33:08,874
แม่ฉันทำทุกอย่าง

1361
01:33:08,958 --> 01:33:11,127
ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไม

1362
01:33:12,420 --> 01:33:14,880
ทำไมเธอไม่พยายามมากกว่านี้

1363
01:33:16,632 --> 01:33:19,802
บอกตามตรงนะ ฉันติดต่อไปหายายของเมแกน

1364
01:33:22,221 --> 01:33:23,264
มันไปได้ไม่ดีเลย

1365
01:33:23,848 --> 01:33:26,017
เธอมีทัศนคติว่า "ฉันไม่สน"

1366
01:33:26,517 --> 01:33:30,271
เมื่อเราติดต่อไปหาใครสักคน
และคนนั้นไม่สนใจเลย

1367
01:33:31,272 --> 01:33:32,356
สำหรับฉัน…

1368
01:33:34,066 --> 01:33:34,984
ไม่สนเลยเหรอ

1369
01:33:35,693 --> 01:33:38,362
ไม่อยากรู้เลยเหรอ คุณเป็นคนยังไงกัน

1370
01:33:38,446 --> 01:33:40,615
ฉันไม่พอใจเลย

1371
01:33:46,537 --> 01:33:50,291
เมื่อปี 2003 ตอนผมไปทัลซาแล้วไปเยี่ยมที่สุสาน

1372
01:33:50,374 --> 01:33:53,544
ผมคิดว่า "คงดีมากนะ

1373
01:33:53,628 --> 01:33:56,339
ถ้าได้กลับมาที่นี่สักวัน
แล้วเปลี่ยนป้ายหลุมศพนี้"

1374
01:33:56,422 --> 01:33:59,216
ป้ายสลักไว้แค่ชื่อเดียว ทอนย่า
มันรบกวนจิตใจผมมาก

1375
01:33:59,884 --> 01:34:02,845
ดังนั้นหลังจากรู้ตัวตนของเธอ

1376
01:34:02,928 --> 01:34:04,764
เราตัดสินใจกัน และผมคุยกับเมแกนแล้ว

1377
01:34:04,847 --> 01:34:08,100
ผมบอกว่า "เอางี้ละกัน"

1378
01:34:09,185 --> 01:34:14,607
แมทท์อยากได้ความคิดเห็นของฉันว่า
ควรเขียนอะไรบนป้ายหลุมศพ

1379
01:34:15,358 --> 01:34:17,860
ฉันคิดว่า "แย่ละ ความรับผิดชอบอันใหญ่หลวง"

1380
01:34:18,653 --> 01:34:22,782
เธอสร้างความประทับใจให้ผู้คนมากมาย
และฉันอยากทำให้เห็นชัดเจน

1381
01:34:22,865 --> 01:34:26,077
ว่าเธอเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน

1382
01:34:27,912 --> 01:34:31,916
(วันที่ 3 มิถุนายน 2017)

1383
01:34:31,999 --> 01:34:34,001
พระบิดา ลูกขอบคุณสำหรับโอกาสนี้

1384
01:34:34,085 --> 01:34:37,380
ลูกภาวนาขอให้พระองค์นำความสบายใจ
ความเข้มแข็ง ความรัก

1385
01:34:37,463 --> 01:34:38,964
มาสู่ชีวิตของทุกคนที่อยู่ที่นี่

1386
01:34:39,048 --> 01:34:41,759
ไม่เพียงแค่ในวันนี้
แต่ทุกที่ไม่ว่าจะอยู่ไหน

1387
01:34:49,475 --> 01:34:50,601
เธออยู่นั่น

1388
01:34:55,147 --> 01:34:58,567
เธออายุแค่ 20 ปีตอนที่เธอเสียชีวิตในปี 1990

1389
01:34:59,652 --> 01:35:04,365
และกว่าเราจะเปลี่ยนป้ายหลุมศพได้
ก็เป็นเดือนมิถุนายน 2017

1390
01:35:04,448 --> 01:35:07,076
และในที่สุดก็ได้ใส่ชื่อจริงของเธอลงไป

1391
01:35:09,537 --> 01:35:13,165
เธอเป็นนิยามของคำว่าเพื่อนสำหรับทุกคน

1392
01:35:13,749 --> 01:35:16,711
เป็นปากเสียงและเป็นกำลังใจให้ทุกคน

1393
01:35:16,794 --> 01:35:21,340
ซึ่งไร้สาระสิ้นดี
เพราะเธอไม่มีอะไรอย่างนั้นที่บ้านเลย

1394
01:35:21,424 --> 01:35:24,009
และเธอทำทุกอย่างด้วยความมั่นใจ

1395
01:35:24,093 --> 01:35:27,638
(แม่และมิตรที่ซื่อสัตย์)

1396
01:35:31,517 --> 01:35:35,187
ในที่สุดเธอก็มีพิธีรำลึกที่เธอสมควรได้รับ

1397
01:35:36,313 --> 01:35:41,694
นั่นทำให้ผมดำเนินชีวิตต่อไปได้

1398
01:35:41,777 --> 01:35:43,654
และในที่สุดเธอก็ได้พักผ่อน

1399
01:35:45,114 --> 01:35:47,116
แต่เธอยังมีชีวิตอยู่ในใจผม

1400
01:35:49,326 --> 01:35:52,329
และเมื่อผมจากไป นั่นก็คงจะเป็นจุดจบ

1401
01:35:55,833 --> 01:35:58,461
มันงดงามมาก

1402
01:35:58,544 --> 01:36:01,297
มันวิเศษมากที่ได้รู้ว่าเธอเป็นใคร

1403
01:36:03,549 --> 01:36:04,550
ฉันจำได้ว่า

1404
01:36:06,051 --> 01:36:08,053
"เพื่อนรัก ฉันดูแลเธอเอง"

1405
01:36:10,222 --> 01:36:14,059
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมสะเทือนใจที่สุดคือ
เธอไม่เคยรู้ว่าตัวเองเป็นใคร

1406
01:36:16,604 --> 01:36:20,775
การได้รู้จักคนที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ
ช่วยผมได้มาก

1407
01:36:22,193 --> 01:36:25,112
เพราะทุกคนมีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับเธอ

1408
01:36:25,613 --> 01:36:30,075
รู้สึกได้ว่าบางครั้ง เธอกำลัง

1409
01:36:30,659 --> 01:36:33,078
ใช้ชีวิตที่มีให้คุ้มค่ามากที่สุด

1410
01:36:36,457 --> 01:36:39,502
ฉันตื่นเต้นที่

1411
01:36:41,378 --> 01:36:44,632
เราใส่ชื่อจริงของเธอไว้บนป้ายหลุมศพ
ที่เป็นเธอจริงๆ

1412
01:36:48,052 --> 01:36:50,054
มันสำคัญกับเราทุกคน

1413
01:36:50,137 --> 01:36:51,180
มันเป็น…

1414
01:36:51,263 --> 01:36:53,766
นี่คือตัวตนที่แท้จริงของเธอ
นี่คือพ่อแท้ๆ ของเธอ

1415
01:36:53,849 --> 01:36:55,684
นี่ก็ลูกสาวแท้ๆ ของเธอ

1416
01:36:56,310 --> 01:36:58,103
เธออยู่ตรงนี้ นอนพักอยู่ที่นี่

1417
01:36:58,187 --> 01:36:59,980
และนี่คือชื่อจริงของเธอ

1418
01:37:00,481 --> 01:37:03,609
(เซวาคิส, ซูแซน มารี
6 กันยายน 1969-30 เมษายน 1990)

1419
01:37:03,692 --> 01:37:05,694
(แม่และมิตรที่ซื่อสัตย์)

1420
01:37:06,529 --> 01:37:07,947
นายอำเภอคะ ขอบคุณนะคะ

1421
01:37:09,031 --> 01:37:12,660
ฉันมีความสัมพันธ์ใหม่ๆ
และมีครอบครัวมากกว่าที่ฉันต้องการ

1422
01:37:14,245 --> 01:37:18,249
และหวังว่าฉันจะเป็นแม่ได้ครึ่งนึง
ของแม่ที่เธอเคยเป็นหรืออยากเป็น

1423
01:37:19,834 --> 01:37:24,296
การเป็นแม่คนทำให้
ฉันเคารพแม่ผู้ให้กำเนิดมากขึ้น

1424
01:37:24,380 --> 01:37:27,633
เพราะแม่ต้องสละลูกสองคน

1425
01:37:27,716 --> 01:37:28,926
อาจจะมากกว่านั้น

1426
01:37:29,009 --> 01:37:32,304
เพราะรู้ว่าเป็นการดีกว่าสำหรับลูกๆ

1427
01:37:34,974 --> 01:37:38,185
ลูกชายฉันชื่อไมเคิล
ตั้งชื่อตามน้องชายของฉัน

1428
01:37:38,811 --> 01:37:42,940
ไมเคิลไม่ได้อยู่ใช้ชื่อเขา
และฉันอยากสานต่อชื่อนี้

1429
01:37:45,025 --> 01:37:49,613
สิ่งที่ผมทำได้คือ ผมคุยกับซูแซนไม่ได้
แต่ผมคุยกับเมแกนได้

1430
01:37:53,826 --> 01:37:56,996
และนั่นก็เพียงพอแล้ว

1431
01:38:01,750 --> 01:38:03,419
ฉันพยายามค้นหาตัวเองอยู่

1432
01:38:03,502 --> 01:38:07,089
แต่ฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะช่วยใครสักคน

1433
01:38:07,590 --> 01:38:12,344
ฉันแค่ต้องหาชิ้นส่วนต่างๆ ให้ครบ
ว่ามันหล่อหลอมฉันอย่างไร

1434
01:38:12,428 --> 01:38:14,597
และเมื่อนั้นฉันรู้ว่าฉันจะแบ่งปันสิ่งนี้ได้

1435
01:38:19,894 --> 01:38:22,563
ฉันรู้ว่าถ้าเธอมีโอกาส

1436
01:38:23,939 --> 01:38:26,108
เธอจะเป็นคนหนึ่งที่

1437
01:38:26,191 --> 01:38:29,904
สามารถเอาชนะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอได้

1438
01:38:31,071 --> 01:38:33,574
ถ้าเธอหนีไปจากเขาได้

1439
01:38:34,283 --> 01:38:37,077
เธอต้องเป็นผู้รอดชีวิตที่น่าทึ่ง

1440
01:38:39,622 --> 01:38:41,540
เธอมีศักยภาพมากมาย

1441
01:38:43,584 --> 01:38:46,045
เธอมีสิ่งที่จะมอบให้โลกได้

1442
01:38:46,837 --> 01:38:49,423
เธอมีพรสวรรค์มากและ…

1443
01:38:52,426 --> 01:38:54,553
ฉันจะจดจำเธอไว้อย่างนั้นตลอดไป

1444
01:39:05,856 --> 01:39:08,609
(ด้วยรักและอาลัย
ซูแซน มารี เซวาคิส)

1445
01:39:08,692 --> 01:39:10,861
(และไมเคิล แอนโทนี่ ฮิวจ์ส)

1446
01:39:11,737 --> 01:39:14,823
(หากคุณหรือคนรู้จักเคยประสบ
การใช้ความรุนแรงทางเพศ)

1447
01:39:14,907 --> 01:39:17,910
(ดูข้อมูลและแหล่งข้อมูลได้ที่
www.wannatalkaboutit.com)

1448
01:41:13,525 --> 01:41:18,155
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ