1
00:00:06,333 --> 00:00:08,583
‪เริ่มการติดเครื่องยนต์

2
00:00:08,666 --> 00:00:11,208
‪หก ห้า สี่

3
00:00:11,291 --> 00:00:15,125
‪สาม สอง หนึ่ง ศูนย์

4
00:00:15,208 --> 00:00:16,666
‪เครื่องยนต์ทั้งหมดทำงาน

5
00:00:17,166 --> 00:00:18,250
‪ออกตัว

6
00:00:42,875 --> 00:00:46,166
‪เหตุเกิดในฤดูใบไม้ผลิปี 1969

7
00:00:46,250 --> 00:00:50,166
‪สถานที่คือโรงเรียนประถมเอ็ด ไวท์
‪ในเอล ลาโก เท็กซัส

8
00:00:50,250 --> 00:00:53,208
‪ย่านชานเมืองเซาธ์ฮูสตัน
‪บนถนนเส้นที่ตรงมาจากนาซ่า

9
00:00:53,291 --> 00:00:57,000
‪ส่วนช่วงเวลาที่เริ่มต้นทุกอย่าง
‪ในวันสำคัญนี้น่ะเหรอ

10
00:00:57,500 --> 00:00:59,083
‪ช่วงพักเด็กเกรดสี่ไง

11
00:00:59,666 --> 00:01:04,416
‪ไม่ นั่นไม่ใช่ผม นั่นริกกี้ โรดริเกซ
‪หนึ่งในเพื่อนก๊วนเด็กป่วนที่ผมมีอยู่อื้อซ่า

12
00:01:04,500 --> 00:01:05,916
‪พวกเขาเพิ่งจะเปลี่ยนกฎ

13
00:01:06,000 --> 00:01:08,333
‪ห้ามไม่ให้เราปาลูกบอลใส่กัน

14
00:01:08,416 --> 00:01:11,083
‪ซึ่งนั่นคือจุดที่สนุกที่สุดของคิกบอล

15
00:01:11,166 --> 00:01:13,208
‪เราต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะชิน

16
00:01:13,791 --> 00:01:18,291
‪ส่วนนั่นคุณเซนต์จอร์จ ครูพละของเรา
‪เขาพาริกกี้เดินไปที่กำแพง

17
00:01:19,541 --> 00:01:22,041
‪เขาคือครูจอมเฮี้ยบที่มีวิธีลงโทษเฉพาะ

18
00:01:22,125 --> 00:01:24,750
‪เขาจะวาดวงกลมเล็กๆ บนกำแพงที่ใกล้ที่สุด

19
00:01:25,250 --> 00:01:27,541
‪ตรงนี้ เอาจมูกมาแตะ แล้วค้างเอาไว้

20
00:01:28,125 --> 00:01:30,833
‪และมันจะสูงกว่าจุดที่ยืนสบายเสมอ

21
00:01:30,916 --> 00:01:34,458
‪นั่นทำให้เราต้องยืนเขย่งปลายเท้า
‪ไปจนกระทั่งหมดชั่วโมง

22
00:01:37,250 --> 00:01:41,041
‪มีครั้งหนึ่งที่ผมต้องเอาจมูกไปชนกำแพง
‪ผมเตรียมพร้อมมาแล้ว

23
00:01:41,541 --> 00:01:44,958
‪วิธีที่ผมคิดมาก็คือเราต้องแยกขาออกเล็กน้อย

24
00:01:45,041 --> 00:01:49,375
‪ย่อตัวหน่อยๆ ในจังหวะสำคัญที่เขากำลังคำนวณ

25
00:01:50,666 --> 00:01:51,625
‪แตะจมูกไว้ตรงนี้

26
00:01:52,458 --> 00:01:54,333
‪นั่นแหละผม สแตนลีย์

27
00:01:54,833 --> 00:01:58,291
‪ใครๆ ก็เรียกผมว่าสแตน
‪ถ้าไม่นับตอนที่ผมกำลังจะซวย แน่ล่ะ

28
00:01:58,375 --> 00:02:00,958
‪หรือไม่ก็ตอนขานชื่อในวันเปิดเรียนวันแรก

29
00:02:01,958 --> 00:02:04,875
‪ในเกมคิกบอล ตำแหน่งผมคือ
‪ตัวหยุดลูกและตัวรับทั่วไป

30
00:02:04,958 --> 00:02:08,250
‪เพื่อนร่วมทีมบอกให้ผมพยายามรับทุกอย่างที่รับได้

31
00:02:08,333 --> 00:02:11,666
‪และรู้ไหม
‪จริงๆ ผมเป็นตัวเตะที่เก่งเอาเรื่องด้วย

32
00:02:11,750 --> 00:02:13,583
‪แต่กลับมาที่จุดเริ่มต้นของเรื่องเถอะ

33
00:02:13,666 --> 00:02:17,500
‪คนพวกนั้นแหละที่เปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาล

34
00:02:17,583 --> 00:02:18,833
‪เด็กคนนั้น

35
00:02:32,958 --> 00:02:33,916
‪(นาซ่า ลับสุดยอด)

36
00:02:34,000 --> 00:02:37,000
‪เราไปดูเธอมาแล้วที่สนามคิกบอล
‪เราได้คุยกับพวกครูๆ ของเธอ

37
00:02:37,083 --> 00:02:38,041
‪เราประทับใจกับ…

38
00:02:39,416 --> 00:02:41,541
‪รายงานวิทยาศาสตร์บางชิ้นของเธอ

39
00:02:41,625 --> 00:02:45,208
‪รวมถึงเรื่องที่เธอได้รับ
‪รางวัลเยาวชนพลานามัยดีเด่นสามปีซ้อน

40
00:02:45,875 --> 00:02:48,958
‪เธอจึงเป็นตัวเต็งที่เราเลือกมาทำภารกิจ

41
00:02:49,041 --> 00:02:50,250
‪ภารกิจเหรอ

42
00:02:50,333 --> 00:02:51,416
‪ภารกิจอะไร

43
00:02:51,500 --> 00:02:54,416
‪ฟังนะ ตอนนี้เวลาไม่คอยท่า
‪ฉะนั้นเราจะเข้าเรื่องกันเลย

44
00:02:55,208 --> 00:02:57,250
‪เราสร้างยานลงดวงจันทร์พลาด

45
00:02:58,166 --> 00:02:59,291
‪มันเล็กเกินไปหน่อย

46
00:02:59,875 --> 00:03:01,791
‪แต่เราจะล่าช้าเพราะเรื่องนั้นไม่ได้

47
00:03:01,875 --> 00:03:03,500
‪แล้วมันเป็นงั้นได้ไง

48
00:03:03,583 --> 00:03:04,583
‪เธอเก่งเลขใช่ไหม

49
00:03:05,166 --> 00:03:07,875
‪- แม่น
‪- แล้วสอบได้ร้อยเต็มทุกครั้งหรือเปล่า

50
00:03:08,541 --> 00:03:09,833
‪- เปล่า
‪- ก็นั่นไง

51
00:03:11,541 --> 00:03:14,583
‪เราใกล้สำเร็จเต็มทีแล้ว
‪แต่เราต้องใช้เจ้ายานที่…

52
00:03:16,083 --> 00:03:19,583
‪บังเอิญเล็กไปนี่ในการทดสอบ
‪ลงจอดบนดวงจันทร์โดยเร็วที่สุด

53
00:03:19,666 --> 00:03:21,958
‪เราต้องให้เด็กอย่างเธอมาช่วยเรา

54
00:03:22,041 --> 00:03:24,708
‪เราจะได้ไปถึงดวงจันทร์ก่อนพวกรัสเซียเวรนั่น

55
00:03:24,791 --> 00:03:26,708
‪ทำไมคุณไม่ส่งชิมแปนซีไปล่ะ

56
00:03:26,791 --> 00:03:30,750
‪เพราะเธอพูดคำภาษาอังกฤษจริงๆ
‪ได้มากกว่าลิงยังไงเล่า

57
00:03:31,500 --> 00:03:33,458
‪สแตน เธอคือความหวังเดียวของเรา

58
00:03:33,541 --> 00:03:36,291
‪เอาน่า เธอจะว่าไง ทำเพื่อชาติหน่อย

59
00:03:36,375 --> 00:03:38,541
‪ทำเพื่อโลกเสรี

60
00:03:41,583 --> 00:03:42,500
‪โอเค

61
00:03:43,708 --> 00:03:44,541
‪เยี่ยม

62
00:03:45,250 --> 00:03:47,375
‪การฝึกลับจะเริ่มหลังหมดปีการศึกษา

63
00:03:47,458 --> 00:03:48,625
‪ลับเหรอ

64
00:03:48,708 --> 00:03:51,083
‪ลับสุดยอด สแตน

65
00:03:51,166 --> 00:03:53,625
‪นี่คือปฏิบัติการลับ มันไม่เคยมีอยู่ เข้าใจไหม

66
00:03:54,458 --> 00:03:56,791
‪การประชุมนี้ ก็ไม่เคยเกิดขึ้น

67
00:03:57,291 --> 00:03:58,541
‪ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด

68
00:03:58,625 --> 00:04:01,458
‪ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ พี่ชาย พี่สาว

69
00:04:01,958 --> 00:04:03,000
‪ห้ามทั้งนั้น

70
00:04:03,083 --> 00:04:03,916
‪เดี๋ยว

71
00:04:04,000 --> 00:04:06,458
‪แล้วเราจะชิ่งไปจากที่นี่ได้ยังไง

72
00:04:06,541 --> 00:04:08,375
‪ทุกคนจะคิดว่าผมไปไหน

73
00:04:08,458 --> 00:04:11,166
‪ค่ายฤดูร้อน เธอถูกเสนอชื่อ ได้รับคำตอบรับ

74
00:04:11,250 --> 00:04:14,416
‪และเธอก็ได้ทุนไปเข้าค่ายกริซลี

75
00:04:14,500 --> 00:04:17,625
‪ค่ายพิเศษกลางแจ้ง
‪นอกทะเลสาบทราเวิร์ส มิชิแกน

76
00:04:18,291 --> 00:04:21,541
‪เธอไปช่วงปลายเดือนพฤษภา
‪และอยู่ที่นั่นจนเกือบหมดเดือนมิถุนา

77
00:04:22,875 --> 00:04:27,708
‪ฉันจะไม่โกหก อากาศและแมลงที่นั่น
‪โหดหินเอาเรื่อง แต่เธอก็มีช่วงเวลาที่ดี

78
00:04:30,083 --> 00:04:31,750
‪ดีสุดๆ เลยด้วย

79
00:04:33,500 --> 00:04:35,125
‪เธอจะไม่มีวันลืมมัน สแตน

80
00:04:41,083 --> 00:04:42,041
‪(นาซ่า)

81
00:04:42,125 --> 00:04:43,916
‪(อาคารฝึกและจำลองภารกิจ)

82
00:04:45,708 --> 00:04:47,416
‪(โครงการอะพอลโล)

83
00:04:50,750 --> 00:04:52,500
‪(โวลต์)

84
00:05:14,750 --> 00:05:16,125
‪โอเค หยุด

85
00:05:16,208 --> 00:05:19,916
‪ตอนนี้ลืมเรื่องนี้ไปก่อน
‪เอาไว้ค่อยกลับมาว่ากันทีหลัง

86
00:05:20,000 --> 00:05:22,708
‪ก่อนอื่น ผมจะเล่าถึงชีวิตสมัยนั้นให้ฟัง

87
00:05:22,791 --> 00:05:25,083
‪มันคือช่วงเวลาและสถานที่ที่ดีต่อการเป็นเด็ก

88
00:05:25,166 --> 00:05:29,583
‪การใช้ชีวิตอยู่ในฮูสตันช่วงปลายทศวรรษที่ 60
‪โดยเฉพาะใกล้ๆ นาซ่า

89
00:05:29,666 --> 00:05:32,333
‪เหมือนการได้อยู่ใน
‪ที่ที่นิยายวิทยาศาสตร์กลายมาเป็นเรื่องจริง

90
00:05:32,416 --> 00:05:35,875
‪อนาคตทางเทคโนโลยีที่สดใสได้มาถึง

91
00:05:35,958 --> 00:05:39,250
‪และเราก็อยู่ ณ ใจกลาง
‪ของทุกสิ่งที่ใหม่และดีกว่า

92
00:05:39,750 --> 00:05:42,583
‪แน่นอน มันนำมาด้วยโครงการอวกาศ

93
00:05:44,333 --> 00:05:46,291
‪แผนไปดวงจันทร์ถูกประกาศ

94
00:05:46,375 --> 00:05:50,375
‪ตอนที่ประธานาธิบดีเคนเนดี้
‪มากล่าวสุนทรพจน์ที่ม.ไรซ์ในฮูสตัน

95
00:05:50,458 --> 00:05:52,541
‪แต่ทำไมต้องดวงจันทร์ บางคนถาม

96
00:05:53,166 --> 00:05:55,291
‪ทำไมถึงเลือกที่นี่เป็นเป้าหมายของเรา

97
00:05:56,083 --> 00:05:57,583
‪และพวกเขาก็อาจจะถามด้วยว่า

98
00:05:58,083 --> 00:06:00,041
‪"ทำไมต้องปีนเขาลูกที่สูงที่สุด"

99
00:06:00,625 --> 00:06:04,458
‪"ทำไมเมื่อ 35 ปีที่แล้ว
‪ถึงต้องบินข้ามแอตแลนติก"

100
00:06:04,541 --> 00:06:06,625
‪"ทำไมไรซ์ต้องแข่งกับเท็กซัส"

101
00:06:06,708 --> 00:06:08,625
‪เราเลือกจะไปดวงจันทร์

102
00:06:10,916 --> 00:06:15,500
‪เราเลือกจะไปดวงจันทร์
‪ในทศวรรษนี้และทำสิ่งอื่นๆ

103
00:06:15,583 --> 00:06:19,041
‪ไม่ใช่เพราะมันง่าย แต่เป็นเพราะมันยาก

104
00:06:20,375 --> 00:06:24,083
‪ศูนย์วิจัยอวกาศย้ายมาตั้งอยู่
‪ที่แถบชานเมืองในปี 1962

105
00:06:25,458 --> 00:06:27,541
‪ในปีเดียวกันนั้น ฮูสตันเริ่มการก่อสร้าง

106
00:06:27,625 --> 00:06:31,958
‪สนามกีฬารูปโดมแห่งแรกของโลก
‪สิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก

107
00:06:32,041 --> 00:06:33,375
‪แอสโตรโดม

108
00:06:34,458 --> 00:06:36,000
‪ตอนที่พวกเขาทำพิธีเปิดหน้าดิน

109
00:06:36,083 --> 00:06:38,708
‪แทนที่จะเอาพลั่วขุดดิน

110
00:06:38,791 --> 00:06:42,500
‪เจ้าหน้าที่ทุกคนยิงปืนโคลท์ .45 ใส่พื้นแทน

111
00:06:43,583 --> 00:06:45,916
‪และที่โดมก็มีป้ายคะแนนแอนิเมชันป้ายแรก

112
00:06:46,000 --> 00:06:48,500
‪ซึ่งฉายภาพสว่างไสวชวนตื่นตา

113
00:06:48,583 --> 00:06:50,958
‪แต่ที่เจ๋งที่สุดคือตอนที่ทีมแอสโตรตีโฮมรัน

114
00:06:51,041 --> 00:06:54,666
‪หรือถ้าใช้คำที่พวกเขาชอบพูดกัน
‪คือตอนที่ส่งบอลสู่วงโคจรแอสโตร

115
00:06:54,750 --> 00:06:58,333
‪จอจะแสดงภาพพลุอิเล็กทรอนิกส์ใหญ่ๆ ให้ดู

116
00:07:01,625 --> 00:07:04,541
‪นี่คือที่แรกที่มีการใช้แอสโตรเทิร์ฟ

117
00:07:05,041 --> 00:07:08,416
‪พื้นสนามเทียมที่ไม่ต้องการการรดน้ำ
‪ไม่ต้องตัดหญ้า ไม่ต้องถอนหญ้า

118
00:07:08,500 --> 00:07:10,375
‪และมันก็เป็นภาพแทนที่ไร้ที่ติของยุคสมัย

119
00:07:10,458 --> 00:07:13,208
‪ซึ่งทุกอย่างใหม่เอี่ยม
‪สร้างโดยมนุษย์ ดังนั้นจึงดีกว่า

120
00:07:13,291 --> 00:07:16,000
‪ถึงโจ นาแมธจะบอกว่าเหมือนเล่นบนพื้นคอนกรีต

121
00:07:16,083 --> 00:07:18,500
‪แต่มันเหมือนกับว่าธรรมชาติ
‪และข้อจำกัดทางโลกทั้งหลาย

122
00:07:18,583 --> 00:07:19,625
‪ได้ถูกพิชิตแล้ว

123
00:07:19,708 --> 00:07:21,958
‪และทุกคนต่างก็แน่ใจว่าในช่วงชีวิตของเรา

124
00:07:22,041 --> 00:07:25,000
‪เราจะสามารถเลือกไปอยู่บนดวงจันทร์
‪หรือดาวเคราะห์ใกล้เคียงได้

125
00:07:25,083 --> 00:07:27,750
‪อาจจะในอาณานิคมอวกาศรูปโดม

126
00:07:27,833 --> 00:07:30,375
‪และจากอัตราพัฒนาการทางเทคโนโลยี

127
00:07:30,458 --> 00:07:31,958
‪มันง่ายที่เราจะจินตนาการ

128
00:07:32,041 --> 00:07:35,250
‪ว่าเราอาจจะมีอายุยืนยาวกว่าร้อยปี

129
00:07:35,333 --> 00:07:37,333
‪ดูตัวอย่างสิ อย่างที่ศูนย์การแพทย์

130
00:07:37,916 --> 00:07:41,041
‪ดีเบกี้กับคูลีย์สามารถปลูกถ่ายหัวใจ
‪ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

131
00:07:41,125 --> 00:07:42,583
‪และถ้าใกล้บ้านขึ้นมาหน่อย

132
00:07:42,666 --> 00:07:47,125
‪เราเป็นภูมิภาคแรกๆ ในประเทศ
‪ที่มีโทรศัพท์แบบปุ่มกดใช้

133
00:07:47,208 --> 00:07:48,458
‪ทุกคน ฟังนะ

134
00:07:48,541 --> 00:07:51,166
‪มันเจ๋งสุดๆ เราไม่ต้องหมุนอีกแล้ว

135
00:07:51,250 --> 00:07:53,375
‪แถมเรายังบรรเลงเพลงด้วยเสียงมันได้

136
00:07:53,458 --> 00:07:56,041
‪พี่สาวผม วิคกี้ เป็นนักดนตรีประจำบ้าน

137
00:07:56,125 --> 00:07:58,583
‪เธอเป็นพี่คนโตสุด รองมาคือสตีฟ

138
00:07:59,166 --> 00:08:02,583
‪แล้วก็จาน่า เกร็ก สเตฟานี่ แล้วก็ผม

139
00:08:03,625 --> 00:08:04,625
‪โอเค ตาเธอโชว์บ้าง

140
00:08:06,291 --> 00:08:07,125
‪โอเค ดี

141
00:08:12,000 --> 00:08:13,500
‪ฮัลโหลๆ

142
00:08:23,333 --> 00:08:24,916
‪จริงอยู่ ประเทศเราอยู่ในภาวะสงคราม

143
00:08:25,416 --> 00:08:26,750
‪หลายเมืองลุกเป็นไฟ

144
00:08:26,833 --> 00:08:28,833
‪ความโกลาหลเกิดขึ้นทั่วทุกหนแห่ง

145
00:08:31,291 --> 00:08:34,000
‪แต่จากมุมมองของเด็กที่อาศัยอยู่ชานเมือง

146
00:08:34,083 --> 00:08:36,083
‪เรื่องทั้งหมดอยู่แค่ในจอโทรทัศน์

147
00:08:36,583 --> 00:08:39,250
‪และด้วยความเป็นเด็ก เราจึงคิดว่ามันปกติ

148
00:08:39,833 --> 00:08:41,041
‪เหตุจลาจลอีกครั้ง

149
00:08:41,541 --> 00:08:43,708
‪การลอบสังหารผู้นำคนสำคัญอีกครั้ง

150
00:08:43,791 --> 00:08:45,708
‪ผมคิดว่าผู้ใหญ่เขาคงทำกันอย่างนั้น

151
00:08:46,208 --> 00:08:48,541
‪ในบ้านเรา เหมือนจะมีแค่วิคกี้ที่แสดงให้เห็น

152
00:08:48,625 --> 00:08:50,666
‪ถึงสิ่งที่เรียกว่าช่องว่างระหว่างวัย

153
00:08:50,750 --> 00:08:52,083
‪เธอเป็นคนเดียวในหมู่พวกเรา

154
00:08:52,166 --> 00:08:55,625
‪ที่เหมือนจะรู้และใส่ใจเรื่องราวซึ่งเกิดขึ้นในโลก

155
00:08:56,416 --> 00:08:59,875
‪ส่วนเราเคยเข้าใกล้มันมากที่สุด
‪ก็แค่ตอนที่ไปฮูสตันกับแม่

156
00:08:59,958 --> 00:09:03,875
‪ที่แถวๆ วิทยาลัยซึ่งในช่วงนั้น
‪แม่เหมือนจะเรียนปริญญาโทไม่จบสักที

157
00:09:07,750 --> 00:09:09,625
‪- ดูการแต่งตัวพวกเขาสิ
‪- พวกนั้นเหรอ

158
00:09:09,708 --> 00:09:12,333
‪ดูไว้นะ เด็กๆ
‪นี่แหละเหตุผลที่เราย้ายไปอยู่ชานเมือง

159
00:09:12,416 --> 00:09:14,791
‪เพื่อไปให้ไกลจากคนพวกนี้

160
00:09:14,875 --> 00:09:16,541
‪พวกโลกแคบเขากลัว

161
00:09:16,625 --> 00:09:18,916
‪ไม่จริง พี่ของลูกน่ะเพ้อเจ้อ

162
00:09:20,125 --> 00:09:24,583
‪เราย้ายเพราะงานของพ่อ
‪พ่อเบื่อกับการเดินทางเที่ยวละชั่วโมง

163
00:09:25,083 --> 00:09:25,958
‪เข้าใจไหม

164
00:09:26,041 --> 00:09:27,500
‪- โอเค แม่
‪- เข้าใจแล้ว

165
00:09:27,583 --> 00:09:28,416
‪เข้าใจแล้ว

166
00:09:28,916 --> 00:09:30,916
‪แม่ นั่นใช่ฮิปปี้หรือเปล่า

167
00:09:32,750 --> 00:09:34,750
‪ใช่ นั่นพวกฮิปปี้

168
00:09:34,833 --> 00:09:35,958
‪แล้วคนนั้นล่ะ

169
00:09:37,333 --> 00:09:39,000
‪ไม่ ผมเขายังยาวไม่พอ

170
00:09:39,750 --> 00:09:42,500
‪แต่เขาใส่กางเกงขากระดิ่ง

171
00:09:45,083 --> 00:09:47,375
‪โอเค ใช่ นั่นก็ฮิปปี้

172
00:09:48,625 --> 00:09:50,000
‪หนูว่าหนูชอบพวกฮิปปี้นะ

173
00:09:52,625 --> 00:09:55,541
‪และในย่านชานเมืองใหม่
‪ที่ขยายตัวออกไปทางใต้ของฮูสตัน

174
00:09:55,625 --> 00:09:58,333
‪ก็มีโซนที่อยู่อาศัยผุดขึ้นเต็มไปหมด

175
00:09:59,000 --> 00:10:01,916
‪ละแวกบ้านเราเต็มไปด้วยบ้านที่กำลังก่อสร้าง

176
00:10:02,000 --> 00:10:03,750
‪ผืนดินเรียบเตียน

177
00:10:03,833 --> 00:10:07,875
‪สิ่งเดียวที่พอจะดูเป็นเนินเขาได้
‪คือทางยกระดับบนทางหลวงระหว่างรัฐ

178
00:10:07,958 --> 00:10:12,708
‪เรากำลังพูดถึงที่ราบชายฝั่ง
‪ที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลแค่ราวเก้าเมตร

179
00:10:12,791 --> 00:10:14,833
‪การติดตั้งท่อระบายน้ำมีไม่เพียงพอ

180
00:10:14,916 --> 00:10:17,916
‪เพราะงั้นแค่ฝนตกแป๊บเดียว น้ำก็ท่วมหมดแล้ว

181
00:10:18,416 --> 00:10:19,833
‪นั่นงูวอเตอร์มอกคาซิน

182
00:10:21,583 --> 00:10:22,583
‪ทุกทีเลย

183
00:10:24,041 --> 00:10:25,708
‪ที่นี่ไร้ซึ่งประวัติศาสตร์

184
00:10:26,208 --> 00:10:28,541
‪ทุกอย่างเท่าที่เห็นถูกสร้างใหม่หมด

185
00:10:28,625 --> 00:10:30,375
‪ศูนย์การค้าแห่งใหม่เรียงราย

186
00:10:30,458 --> 00:10:33,083
‪มีทั้งร้านชำ ร้านเบอร์เกอร์

187
00:10:33,166 --> 00:10:34,708
‪และที่ดีที่สุด

188
00:10:34,791 --> 00:10:36,791
‪ลานโบว์ลิ่งกับเกมตู้

189
00:10:37,375 --> 00:10:40,416
‪เราจะเดินไม่ก็ปั่นจักรยาน
‪ไปลานโบวลิ่งสัปดาห์ละครั้งเป็นอย่างน้อย

190
00:10:41,875 --> 00:10:44,625
‪เราจะโยนโบวล์ถ้าพ่อแม่จ่าย แต่ถ้าไปกันเอง

191
00:10:44,708 --> 00:10:46,916
‪เราจะไปเล่นกันที่โซนเกมตู้

192
00:10:47,500 --> 00:10:51,500
‪เราได้พัฒนาระบบต่อยอดตัวเอง
‪ที่ช่วยต่ออายุค่าขนมอันน้อยนิดของเราขึ้นมา

193
00:10:52,000 --> 00:10:55,708
‪ด้วยการลงทุน 25 เซนต์
‪เราจะได้อาร์ซี โคล่าในราคา 15 เซนต์

194
00:10:55,791 --> 00:10:57,666
‪และเล่นพินบอลหนึ่งตาด้วยเงินสิบเซนต์

195
00:11:00,916 --> 00:11:04,333
‪เราเน้นไปที่ตู้ซึ่งเราเล่นจนเชี่ยวชาญ
‪อย่างเช่นอควาเรียส

196
00:11:04,875 --> 00:11:07,541
‪แน่นอนว่าความกดดันทั้งหมดอยู่ที่เกมแรก

197
00:11:07,625 --> 00:11:10,166
‪เราต้องชนะทันที ไม่ใช่แค่เพื่อเล่นต่อไป

198
00:11:10,250 --> 00:11:13,291
‪แต่เพื่อให้เครื่องแถมตาฟรีให้กับเราด้วย

199
00:11:13,791 --> 00:11:16,041
‪จากนั้นเมื่อถึงเวลากลับบ้าน

200
00:11:16,125 --> 00:11:19,125
‪เราจะขายตาฟรีทั้งหมดที่ได้
‪ในราคา 50 เซนต์ให้กับคนที่แก่กว่า

201
00:11:19,208 --> 00:11:20,750
‪ที่คิดว่ามันคุ้มค่า

202
00:11:28,166 --> 00:11:29,708
‪บางทีเสน่ห์อย่างหนึ่งของที่นี่

203
00:11:29,791 --> 00:11:32,416
‪คือมันเป็นที่สุมหัวของพวกอันธพาลท้องถิ่น

204
00:11:33,083 --> 00:11:34,666
‪เราทึ่งกับความเก๋าของพวกเขา

205
00:11:34,750 --> 00:11:37,000
‪และวิธีที่พวกเขาใช้เพื่อพิชิตระบบ

206
00:11:37,083 --> 00:11:40,125
‪ไม่ว่าจะเป็นการลดความโน้มถ่วง
‪ของเครื่องอย่างหยาบๆ

207
00:11:40,208 --> 00:11:43,041
‪หรือทักษะในการเล่นเกมฟรี
‪โดยไม่ต้องหยอดเหรียญ

208
00:11:43,541 --> 00:11:48,250
‪ถ้าทำได้ถูกวิธี เครื่องจะเริ่มเกมใหม่ให้

209
00:11:48,750 --> 00:11:50,250
‪นี่คือฝีมือขั้นเทพ

210
00:11:51,041 --> 00:11:53,375
‪ผมพยายามลองทำสูตรนั้นอยู่หลายปี

211
00:11:53,458 --> 00:11:54,750
‪แต่ก็ไม่เป็นผล

212
00:11:58,500 --> 00:12:01,375
‪เราเป็นบ้านหลังแรกๆ ที่สร้างเสร็จ
‪บนถนนเส้นที่เราอยู่

213
00:12:01,875 --> 00:12:05,541
‪มันให้ความรู้สึกเหมือนทั้งละแวก
‪เป็นพื้นที่ก่อสร้างที่เราจะไปหยิบฉวยอะไรก็ได้

214
00:12:06,500 --> 00:12:09,250
‪เราสามารถสร้างป้อมทั้งหลัง
‪จากแผ่นไม้ที่ถูกโยนทิ้ง

215
00:12:10,291 --> 00:12:11,458
‪แค่นั้นก็ใช้ได้แล้ว

216
00:12:11,541 --> 00:12:14,791
‪เพราะถ้าจะสร้างบ้านต้นไม้
‪เราคงต้องรออีกสักสองทศวรรษ

217
00:12:15,750 --> 00:12:17,833
‪พ่อ นี่ถือว่าเป็นการขโมยหรือเปล่า

218
00:12:17,916 --> 00:12:19,875
‪ในมุมมองของพ่อนะ

219
00:12:19,958 --> 00:12:22,125
‪พวกเขาตั้งราคาบ้านเราแพงเกินไป

220
00:12:22,208 --> 00:12:24,416
‪เพราะงั้นในทางเทคนิค พวกเขาเป็นหนี้เรา

221
00:12:25,125 --> 00:12:27,875
‪ก็แค่ไม้อัดแผ่นเดียว พวกเขาไม่คิดถึงมันหรอก

222
00:12:27,958 --> 00:12:30,041
‪ผมยังไม่แน่ใจว่าพ่อผมจัดอยู่ในประเภท

223
00:12:30,125 --> 00:12:33,125
‪คนมัธยัสถ์ที่ดิ้นรนหาเลี้ยงครอบครัว

224
00:12:33,208 --> 00:12:34,833
‪หรือใกล้เคียงกับพวกนักต้มตุ๋นมากกว่า

225
00:12:34,916 --> 00:12:37,125
‪ดึงเข้า ขึงให้ตึง นั่นแหละ

226
00:12:37,208 --> 00:12:41,333
‪แต่ที่แน่ชัด เป้าหมายเดียวของบ้านเรา
‪คือการประหยัดเงินให้ได้มากที่สุด

227
00:12:41,833 --> 00:12:42,875
‪สวย

228
00:12:45,166 --> 00:12:46,666
‪(เอสโซ่)

229
00:12:47,833 --> 00:12:49,708
‪เดี๋ยวๆ

230
00:12:49,791 --> 00:12:51,000
‪คุณยังเติมไม่เสร็จ

231
00:12:51,750 --> 00:12:53,666
‪เอาหัวจ่ายกลับเข้าไปในถังน้ำมัน

232
00:12:55,708 --> 00:12:58,000
‪ทีนี้บีบด้ามจับให้เปิดจนสุด

233
00:12:59,000 --> 00:13:00,833
‪แล้วก็ยกสายจากหลังมาหน้า

234
00:13:04,250 --> 00:13:05,750
‪ในสายนั่นคือน้ำมันของผม

235
00:13:05,833 --> 00:13:06,958
‪- ผมจ่ายไปแล้ว
‪- พ่อ…

236
00:13:07,041 --> 00:13:07,875
‪เขารู้น่า

237
00:13:08,791 --> 00:13:12,125
‪ถึงแม้ว่าพ่อผมจะมีหน้าที่คุม
‪การรับพัสดุเข้าออกของนาซ่า…

238
00:13:12,208 --> 00:13:14,291
‪ไปจัดการพวกรัสเซียซะ

239
00:13:14,375 --> 00:13:15,958
‪รับทราบ สหาย

240
00:13:16,041 --> 00:13:17,916
‪และสามารถเลี้ยงดูครอบครัว

241
00:13:18,000 --> 00:13:20,250
‪ที่มีลูกหกคนได้ดีไม่มากก็น้อย

242
00:13:20,750 --> 00:13:23,083
‪ผมก็ยังอายอยู่ดีที่งานของพ่อเป็นงานเสมียน

243
00:13:23,166 --> 00:13:25,583
‪ไม่ใช่คนที่มีบทบาทอะไรในภารกิจ

244
00:13:25,666 --> 00:13:28,291
‪เราทั้งมีและไม่มี
‪ความเป็นไปได้ที่จะเลื่อนตำแหน่ง…

245
00:13:28,375 --> 00:13:31,333
‪พ่ออยู่ห่างไกลจากคำว่านักบินอวกาศ
‪มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

246
00:13:31,416 --> 00:13:33,208
‪พ่อฉันเป็นคนล็อกพิกัด

247
00:13:33,291 --> 00:13:36,708
‪เพื่อที่เวลานักบินอวกาศลงจอดบนทะเล

248
00:13:37,208 --> 00:13:39,375
‪ทหารเรือจะได้ไปรับพวกเขาได้

249
00:13:39,458 --> 00:13:42,833
‪เวลาที่นับถอยหลังจนถึงตอนปล่อยยาน

250
00:13:42,916 --> 00:13:47,250
‪พ่อฉันเป็นคนที่กดปุ่มเพื่อปล่อยยาน

251
00:13:47,333 --> 00:13:49,000
‪ตอนที่ผมเดินกลับบ้านจากโรงเรียน…

252
00:13:49,083 --> 00:13:51,125
‪ผมเป็นเด็กประเภทที่คุณคงเรียกว่านักปั้นเรื่อง

253
00:13:51,208 --> 00:13:53,958
‪ซึ่งก็คือ "จอมโกหก" แต่แค่เรียกให้สวยกว่า

254
00:13:54,041 --> 00:13:55,666
‪ผมเลยเดินเข้าไปใกล้อีก

255
00:13:55,750 --> 00:13:57,166
‪ตอนนั้นแหละที่ผมพบว่า

256
00:13:57,250 --> 00:13:59,375
‪ตัวเขามีสายระโยงระยาง

257
00:13:59,458 --> 00:14:01,750
‪สายมันโยงขึ้นไปจนถึงนอกอวกาศ

258
00:14:01,833 --> 00:14:04,000
‪เขาเป็นหุ่นยนต์อะไรสักอย่าง

259
00:14:04,916 --> 00:14:07,375
‪จริงๆ วันนี้ผมอยากพาเขามาด้วย

260
00:14:07,458 --> 00:14:10,583
‪แต่จู่ๆ เขาก็ถูกสายนั้นดึงกลับขึ้นไป

261
00:14:13,416 --> 00:14:16,291
‪คุณอูลริชบอกว่าลูกไม่ได้เอาของ
‪ไปนำเสนอเพื่อเล่าเรื่อง

262
00:14:16,791 --> 00:14:20,166
‪ผม "เล่าเรื่อง" และหวังให้พวกเขา
‪จินตนาการสิ่งที่ผม "นำเสนอ"

263
00:14:20,250 --> 00:14:22,250
‪เธอบอกว่าลูกเล่าให้เพื่อนทั้งห้องฟัง

264
00:14:22,333 --> 00:14:26,000
‪ว่าพ่อของลูกจะได้ไปกับ
‪ยานอะพอลโล 14 ไม่ก็ 15 ในปี 1972

265
00:14:26,083 --> 00:14:28,041
‪ลูกรัก จริงหรือเปล่า

266
00:14:28,708 --> 00:14:31,708
‪ทำไมพ่อถึงไม่ทำหน้าที่สำคัญในนาซ่าล่ะครับ

267
00:14:31,791 --> 00:14:34,458
‪- มันน่าอายนิดๆ
‪- สแตน

268
00:14:35,291 --> 00:14:39,500
‪พ่อของลูกทำงานหนักมาก
‪กว่าจะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแผนก

269
00:14:39,583 --> 00:14:42,041
‪เขาเป็นคนดูแลทุกอย่างที่เข้าไปยังที่นั่น

270
00:14:42,125 --> 00:14:45,541
‪ตั้งแต่ปากกาไปจนถึงชุดอวกาศ
‪หน้าที่พ่อสำคัญ โอเคไหม

271
00:14:45,625 --> 00:14:46,458
‪โอเคฮะ

272
00:14:47,083 --> 00:14:51,291
‪ผมแค่สงสัยว่าทำไมพ่อถึงไม่ได้เป็น
‪นักบินอวกาศหรืออะไรเจ๋งๆ

273
00:14:51,375 --> 00:14:55,250
‪ลูกรัก ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้เป็นนักบินอวกาศ

274
00:14:55,333 --> 00:14:58,583
‪ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเอง
‪โครงการต้องพึ่งคนจำนวนมาก

275
00:14:58,666 --> 00:15:00,458
‪รวมถึงพ่อของลูกด้วย เข้าใจไหม

276
00:15:00,541 --> 00:15:02,083
‪- ครับ
‪- ดี

277
00:15:02,166 --> 00:15:03,083
‪มันเป็นความจริง

278
00:15:03,166 --> 00:15:05,708
‪เพื่อนบ้านที่อยู่หลังบ้านเราเป็นคนทำหมวก

279
00:15:05,791 --> 00:15:08,041
‪พ่อของเพื่อนผมหลายคนเป็นวิศวกรอยู่ที่นาซ่า

280
00:15:08,125 --> 00:15:10,666
‪แม่ของเด็กผู้หญิงในชั้นของผมช่วยทำชุดอวกาศ

281
00:15:10,750 --> 00:15:13,708
‪มันเหมือนทุกคนทำหน้าที่อะไรสักอย่างให้นาซ่า

282
00:15:13,791 --> 00:15:17,583
‪พ่อของผมก็ทำหน้าที่ของเขา
‪ถึงในสายตาผมมันจะเป็นงานจิ๊บจ๊อย

283
00:15:18,750 --> 00:15:19,708
‪อย่างที่ผมบอก

284
00:15:19,791 --> 00:15:23,916
‪ผมเป็นลูกคนสุดท้องจากจำนวนหกคน
‪ในครอบครัวใหญ่สไตล์เบรดี้ บันช์

285
00:15:24,000 --> 00:15:26,250
‪และเป็นคนเดียวที่เกิดในยุค 60

286
00:15:26,333 --> 00:15:28,083
‪ในช่วงเวลาที่ผมเกิดมา

287
00:15:28,166 --> 00:15:32,125
‪พ่อแม่ผมเหมือนจะพอใจแล้ว
‪กับการบันทึกทุกอย่างที่ลูกๆ ทำ

288
00:15:33,458 --> 00:15:35,916
‪ผมได้เป็นส่วนหนึ่งของระบบที่มีอยู่เดิม

289
00:15:36,000 --> 00:15:37,166
‪แต่ก็แค่นั้นจริงๆ

290
00:15:37,666 --> 00:15:40,666
‪ผมแทบไม่ได้อยู่ในรูปถ่ายครอบครัว
‪หรือในโฮมวิดีโอเลย

291
00:15:40,750 --> 00:15:43,041
‪พี่ๆ ผมมักจะแกล้งผมเรื่องที่ว่า

292
00:15:43,541 --> 00:15:46,250
‪เห็นไหม นายไม่ได้อยู่ในรูปพวกนี้เลย

293
00:15:46,916 --> 00:15:49,875
‪พ่อแม่ไม่กล้าบอกนายแต่นายน่ะโดนเก็บมาเลี้ยง

294
00:15:50,541 --> 00:15:54,000
‪พ่อกับแม่เจ็บปวดเกินกว่าจะบอกนาย
‪แต่เราเอานายมาจากบ้านเด็กกำพร้า

295
00:15:54,083 --> 00:15:56,666
‪เราเลือกนายจากฝูงเด็กที่ร้องไห้โยเย

296
00:15:56,750 --> 00:15:58,083
‪ฮ่าๆ ตลกจังเลย

297
00:15:58,166 --> 00:16:00,041
‪ผมมารู้ทีหลังว่าหลังจากผมเกิด

298
00:16:00,125 --> 00:16:02,666
‪แม่ผมก็เริ่มกินยาตัวใหม่ที่เรียกว่ายาคุม

299
00:16:02,750 --> 00:16:05,875
‪แต่แม่ไม่ได้บอกบาทหลวง
‪เพราะกลัวว่าจะโดนขับออกจากศาสนา

300
00:16:13,750 --> 00:16:16,708
‪เรามีเพื่อนบ้านหลังติดกัน ครอบครัวพาเท็ก

301
00:16:16,791 --> 00:16:18,666
‪เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้คุมกำเนิดอะไร

302
00:16:18,750 --> 00:16:21,458
‪เพราะบ้านนี้มีลูกคนใหม่ออกมาลืมตาดูโลกทุกปี

303
00:16:21,958 --> 00:16:23,625
‪แม่ของพวกเขาทำงานหนักมาก

304
00:16:23,708 --> 00:16:27,750
‪บางครั้งเธอก็จะเอาหนังยาง
‪ให้ลูกเคี้ยวเล่นระหว่างมื้ออาหาร

305
00:16:28,750 --> 00:16:30,958
‪และเธอก็หมกมุ่นกับความสะอาด

306
00:16:31,041 --> 00:16:33,541
‪เธอเก็บกวาดบ้านให้สะอาดเอี่ยมตลอด

307
00:16:33,625 --> 00:16:37,000
‪และเพื่อความสะดวก
‪เธอจึงให้ลูกๆ ทุกคนอยู่นอกบ้านตลอดวัน

308
00:16:37,083 --> 00:16:38,833
‪เว้นแต่เจ้าทารก แน่ล่ะ

309
00:16:40,083 --> 00:16:42,916
‪เธอจะเอาลูกคนรองสุดท้าย
‪มาอยู่กับพวกพี่ๆ นอกบ้าน

310
00:16:43,000 --> 00:16:46,125
‪ส่วนเธอจะอยู่ในบ้านกับน้องเล็ก
‪และทำความสะอาด

311
00:16:47,166 --> 00:16:49,791
‪บางครั้งบางคราวก็จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

312
00:16:52,291 --> 00:16:55,583
‪แต่เราทุกคนก็ล้วนรอดจากวัยเด็กของเรามาได้

313
00:16:55,666 --> 00:16:56,666
‪แป๊บหนึ่งๆ

314
00:16:59,166 --> 00:17:00,875
‪หลังจากพ่อของพวกพาเท็กเลิกงานแล้ว

315
00:17:00,958 --> 00:17:05,000
‪เขามักจะเปิดโรงรถนั่งสูบซิการ์เกือบทั้งเย็น

316
00:17:05,625 --> 00:17:08,833
‪ผมเดาว่านั่นคือการรักษา
‪ความสะอาดของบ้านในส่วนของเขา

317
00:17:11,958 --> 00:17:14,625
‪พวกเราหกคนจะร่วมมือกันทำงาน

318
00:17:15,291 --> 00:17:18,958
‪เราเก็บกวาดบ้านและสนาม
‪และปฏิบัติการตามระบบของเราอย่างแม่นยำ

319
00:17:20,708 --> 00:17:22,541
‪นอกจากงานกลางแจ้งที่มีไม่รู้จบ

320
00:17:22,625 --> 00:17:25,750
‪งานใหญ่ที่สุดของผมในบ้าน
‪ก็คือการเอาขยะในถังทั้งหมดไปทิ้ง

321
00:17:26,250 --> 00:17:28,625
‪ผมไม่แน่ใจว่าสมัยนั้นมีถุงดำพลาสติกหรือยัง

322
00:17:28,708 --> 00:17:32,375
‪แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก
‪เพราะเราใช้แค่ถุงร้านชำของเก่า

323
00:17:32,458 --> 00:17:33,750
‪ซึ่งมีแนวโน้มที่จะรั่ว

324
00:17:33,833 --> 00:17:36,625
‪เพราะขยะเปียกที่ทุกคนทิ้งลงไป

325
00:17:37,125 --> 00:17:40,208
‪และแน่นอน หน้าที่ถูพื้นหลังจากนั้นเป็นของผม

326
00:17:41,041 --> 00:17:42,541
‪บางทีอาจเพราะเราจ่ายไม่ไหว

327
00:17:42,625 --> 00:17:44,708
‪เราเลยไม่ค่อยได้ออกไปกินข้าวตามร้านอาหาร

328
00:17:44,791 --> 00:17:49,291
‪แม่ผมเป็นอัจฉริยะด้านการสร้างสรรค์เมนูอาหาร
‪แล้วดัดแปลงไปเรื่อยๆ ได้เป็นหลายวัน

329
00:17:49,375 --> 00:17:52,875
‪แฮมกระป๋องจะราดด้วยน้ำตาลทราย
‪และสับปะรดในวันอาทิตย์

330
00:17:52,958 --> 00:17:54,708
‪วันจันทร์ก็จะเป็นแฮมแคสเซอโรล

331
00:17:54,791 --> 00:17:56,250
‪วันอังคาร แซนด์วิชแฮม

332
00:17:56,333 --> 00:17:59,500
‪ส่วนวันพุธก็จะเป็นซุปถั่วขาวที่ใส่แฮมที่เหลือลงไป

333
00:18:00,000 --> 00:18:03,291
‪สำหรับอาหารหลักอื่นๆ
‪ก็จะมีทั้งซุปมะเขือเทศและแซนด์วิชกริลด์ชีส

334
00:18:03,375 --> 00:18:05,541
‪ทูน่าแคสเซอโรลโรยมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบ

335
00:18:06,166 --> 00:18:08,000
‪พายถ้วย มีตโลฟ

336
00:18:08,583 --> 00:18:12,875
‪เมนูไก่หลากหลายชนิดไม่รู้จบ
‪และแน่นอน ครีมข้าวโพดปริมาณมาก

337
00:18:12,958 --> 00:18:15,166
‪เมนูสนุกได้แก่ไข่ยัดไส้

338
00:18:15,250 --> 00:18:17,708
‪ไอติมทำเอง ไส้กรอกเวียนนา

339
00:18:17,791 --> 00:18:21,041
‪และข้าวโพดคั่วจิฟฟี่ในโอกาสพิเศษ

340
00:18:22,000 --> 00:18:24,875
‪มันยังเป็นช่วงที่เบ้าเจลโล
‪ได้รับความนิยมระลอกแรก

341
00:18:28,583 --> 00:18:30,833
‪มื้อเที่ยงที่โรงเรียนก็เป็นงานในครัวเรือน

342
00:18:30,916 --> 00:18:33,000
‪ทุกคืนวันอาทิตย์ เราทุกคนจะเป็นผู้ช่วยของแม่

343
00:18:33,083 --> 00:18:37,333
‪เราจะทำแซนด์วิชมื้อเที่ยงสำหรับไปโรงเรียน
‪ของทั้งสัปดาห์อย่างเป็นระบบ

344
00:18:37,416 --> 00:18:40,083
‪จากนั้นก็แช่แข็งไว้ แล้วค่อยเอามาละลายข้ามคืน

345
00:18:40,166 --> 00:18:42,083
‪ในวันก่อนหน้าที่จะไปโรงเรียน

346
00:18:42,791 --> 00:18:45,291
‪(จาน่า วิคกี้ เกร็ก สตีเวน สเตฟานี่ สแตน)

347
00:18:48,208 --> 00:18:50,333
‪บางทีแซนด์วิชที่ได้ก็ยังละลายไม่หมด

348
00:18:50,833 --> 00:18:55,041
‪และเราก็จะได้แซนด์วิชโบโลญญา
‪ที่ขนมปังแฉะและเป็นน้ำแข็งอยู่ครึ่งหนึ่ง

349
00:19:01,416 --> 00:19:03,958
‪พ่อแม่ของพ่อผมอาศัยอยู่ในย่านเก่าที่ฮูสตัน

350
00:19:04,041 --> 00:19:05,875
‪เราจะไปเยี่ยมพวกท่านช่วงสุดสัปดาห์

351
00:19:07,083 --> 00:19:09,333
‪เคาะมันเบาๆ ไปเรื่อยๆ

352
00:19:13,958 --> 00:19:15,333
‪จนกระทั่งมันตรง

353
00:19:15,833 --> 00:19:16,666
‪เห็นไหม

354
00:19:16,750 --> 00:19:19,791
‪ตะปูน่ะใช้ได้ตลอดไป
‪หลานไม่จำเป็นต้องทิ้งมันเลย

355
00:19:19,875 --> 00:19:22,000
‪หลานต้องหาที่เก็บดีๆ ให้กับมัน

356
00:19:22,750 --> 00:19:26,041
‪การผ่านยุคเศรษฐกิจตกต่ำมา ทำให้ปู่กับย่าผม

357
00:19:26,125 --> 00:19:28,583
‪รู้สึกว่ามันจะเกิดขึ้นอีกได้ทุกเมื่อ

358
00:19:28,666 --> 00:19:29,708
‪อย่าทุบโดนนิ้วล่ะ

359
00:19:32,166 --> 00:19:34,958
‪ปู่กับย่าเก็บทุกอย่างถึงมันจะมีราคาน้อยนิด

360
00:19:35,041 --> 00:19:36,666
‪และเอาทุกอย่างมาใช้ใหม่เท่าที่ทำได้

361
00:19:36,750 --> 00:19:37,875
‪หลานทำได้แล้ว

362
00:19:39,750 --> 00:19:43,416
‪พวกท่านใช้ซ้ำกระทั่งกระดาษชำระ
‪ซึ่งทำให้อดสงสัยไม่ได้

363
00:19:43,500 --> 00:19:47,333
‪ว่าทำไมไม่ใช้ผ้าขี้ริ้วแทนกระดาษชำระไปซะเลย

364
00:19:47,416 --> 00:19:50,041
‪แต่พวกเราทุกคนต่างก็ปิดปากเงียบ

365
00:19:50,541 --> 00:19:51,666
‪เราจะไม่แวะร้านขนม…

366
00:19:51,750 --> 00:19:54,708
‪สาบานได้ ย่าผมพาเราไปดูมนต์รักเพลงสวรรค์

367
00:19:54,791 --> 00:19:56,208
‪ทุกๆ หกเดือน

368
00:20:03,166 --> 00:20:06,000
‪ผมไม่แน่ใจว่าหนังเรื่องนั้นฉายอยู่หลายปี

369
00:20:06,083 --> 00:20:07,916
‪หรือมันถูกเอามาฉายใหม่เรื่อยๆ

370
00:20:08,416 --> 00:20:10,500
‪มันก็แค่การออกไปเที่ยวกับย่าอีกรอบ

371
00:20:11,500 --> 00:20:13,458
‪ซึ่งก็เหมือนกับหนังที่ย่าเลือก

372
00:20:14,166 --> 00:20:16,708
‪ย่าเป็นผู้หญิงใจดีที่แทบจะไม่มีจุดให้ติ

373
00:20:18,791 --> 00:20:22,500
‪ส่วนยายของผมเป็นคน
‪ที่แหวกแนวและหวาดระแวงกว่า

374
00:20:22,583 --> 00:20:24,041
‪แต่อยู่กับยายแล้วสนุกสุดๆ

375
00:20:24,750 --> 00:20:26,833
‪ยายจะมาพักกับเราเป็นเวลานานๆ

376
00:20:26,916 --> 00:20:29,541
‪และทำให้เราเพลิน
‪ไปกับทฤษฎีสมคบคิดทั้งหลายแหล่

377
00:20:29,625 --> 00:20:31,458
‪รวมถึงนานาลางหายนะสุดหดหู่

378
00:20:31,541 --> 00:20:36,250
‪เรารู้แล้วว่าเจเอฟเคไม่ได้ตายในวันนั้นที่ดัลลัส

379
00:20:38,208 --> 00:20:39,958
‪ชายที่น่าสงสารคนนั้นอยู่ในสภาพผัก

380
00:20:40,041 --> 00:20:42,666
‪เพราะกระสุนทำให้สมองเขาเสียหายรุนแรง

381
00:20:43,166 --> 00:20:49,125
‪แต่พวกนั้นพยุงชีพเขาไว้
‪และให้เขาอยู่อย่างสันโดษบนเกาะที่กรีซ

382
00:20:50,250 --> 00:20:53,375
‪พวกเขาคิดว่าประชาชนจะรับไม่ไหว
‪ถ้าเห็นประธานาธิบดีในสภาพผัก

383
00:20:53,458 --> 00:20:56,875
‪พวกเขาเลยกันเราไว้จากข้อเท็จจริง

384
00:20:57,583 --> 00:20:59,875
‪มันเป็นเกาะของอริสโตเติล โอนาซิส

385
00:21:00,416 --> 00:21:02,708
‪ซึ่งนั่นอธิบาย
‪เรื่องการแต่งงานของเขากับแจ็คกี้ได้

386
00:21:05,333 --> 00:21:07,958
‪สำหรับยาย โลกกำลังดิ่งลงเหว

387
00:21:08,041 --> 00:21:09,375
‪อย่างรวดเร็ว

388
00:21:11,041 --> 00:21:14,416
‪การมีประชากรล้นเกิน
‪กำลังทำให้ดาวดวงนี้หายใจไม่ออก

389
00:21:15,458 --> 00:21:16,708
‪และในอีกไม่กี่ปี

390
00:21:16,791 --> 00:21:19,916
‪เราจะผ่านจุดที่ไม่อาจหวนคืนได้

391
00:21:20,708 --> 00:21:24,291
‪นักวิทยาศาสตร์บอกว่าในทางเทคนิค
‪โลกไม่สามารถแบกรับ

392
00:21:24,375 --> 00:21:28,875
‪ประชากรจำนวนมากกว่า 3,500 ล้านคน
‪และ ณ จุดหนึ่งของทศวรรษที่ 70

393
00:21:28,958 --> 00:21:33,041
‪แหล่งอาหารของประชากรโลกส่วนมากจะพังเละ

394
00:21:33,125 --> 00:21:36,833
‪ซึ่งจะนำไปสู่ความอดอยากเป็นวงกว้าง
‪สงครามและทุพภิกขภัย

395
00:21:37,708 --> 00:21:39,916
‪ยายไม่รู้ว่าพวกเขาจะรับมือกับศพ…

396
00:21:40,000 --> 00:21:43,333
‪พอได้แล้วแม่ เลิกพูดเรื่องที่แม่หวาดระแวงสักที

397
00:21:43,416 --> 00:21:45,750
‪แม่กำลังทำให้เด็กๆ กลัว
‪และทำให้หนูเป็นประสาท

398
00:21:45,833 --> 00:21:47,625
‪แม่ไม่ยอมหุบปาก ช่วยหยุดทีเถอะ

399
00:21:47,708 --> 00:21:49,500
‪หยุดที

400
00:21:51,291 --> 00:21:55,291
‪งบประมาณในการบรรทุกขยะไปทิ้ง
‪สูงกว่า 4,500 ล้านดอลลาร์ต่อปี…

401
00:21:55,375 --> 00:21:59,583
‪ใช่ เมื่อภัยคุกคามแบบนั้นปรากฏรางๆ
‪หลายครั้งอนาคตก็น่าหวาดกลัว

402
00:21:59,666 --> 00:22:02,125
‪เราได้ฟังมาว่าถ้าทุกอย่างยังเป็นแบบที่เป็นต่อไป

403
00:22:02,208 --> 00:22:06,208
‪ขยะจะท่วมสูงถึงเข่า
‪และเราจะต้องใส่หน้ากากกันแก๊สเพื่อหายใจ

404
00:22:06,291 --> 00:22:09,375
‪พวกเขาทำให้ทุกคนกลัวได้เก่งจริงๆ

405
00:22:09,458 --> 00:22:10,916
‪มันคงได้ผล

406
00:22:11,000 --> 00:22:15,291
‪ประธานาธิบดีนิกสันได้ลงนาม
‪ในกฎหมายอากาศและน้ำสะอาด

407
00:22:15,375 --> 00:22:18,000
‪และในไม่ช้า การทิ้งขยะเกลื่อนกลาด
‪ก็กลายเป็นสิ่งที่รับไม่ได้

408
00:22:22,791 --> 00:22:27,291
‪สตีเวนหนุ่ม นั่นคือความแตกต่างระหว่าง
‪พวกผิวขาวบ้านนอกกับพวกสวะผิวขาว

409
00:22:27,916 --> 00:22:30,708
‪พวกบ้านนอกจะโยนกระป๋องลงบนพื้นรถ

410
00:22:30,791 --> 00:22:34,750
‪โยนไปท้ายกระบะ แต่ถ้าเป็นพวกสวะ
‪พวกนั้นจะโยนกระป๋องออกนอกหน้าต่าง

411
00:22:34,833 --> 00:22:35,833
‪ทิ้งขยะไว้บนถนน

412
00:22:36,333 --> 00:22:37,250
‪มันใช้ไม่ได้เลย

413
00:22:38,500 --> 00:22:40,166
‪งั้นเราเป็นพวกบ้านนอกเหรอ

414
00:22:40,250 --> 00:22:41,625
‪อ้อ เปล่า

415
00:22:42,125 --> 00:22:45,250
‪พวกบ้านนอกจะทิ้งกระป๋องเอาไว้ตรงนั้น

416
00:22:45,833 --> 00:22:48,583
‪แต่เดี๋ยวพอเรากลับถึงบ้าน
‪ลูกต้องเอามันไปทิ้งซะ

417
00:22:50,625 --> 00:22:51,541
‪จับพวงมาลัยหน่อย

418
00:22:52,208 --> 00:22:53,250
‪- อะไรนะ
‪- ขับที

419
00:22:55,166 --> 00:22:56,416
‪ใช่แล้ว

420
00:22:56,500 --> 00:22:58,958
‪ตอนนั้นการดื่มและขับไปด้วยยังไม่ผิดกฎหมาย

421
00:22:59,041 --> 00:23:01,083
‪ขอแค่ไม่เมาก็ไม่ผิด

422
00:23:01,166 --> 00:23:02,208
‪ขอพรเร็ว

423
00:23:02,291 --> 00:23:03,333
‪พ่อ ผมน่ะ…

424
00:23:03,416 --> 00:23:06,041
‪ผมจำได้ว่าพ่อจะทิ้งฝากระป๋องลงไปในเบียร์

425
00:23:06,708 --> 00:23:11,708
‪ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นพิธีกรรมการดื่ม
‪หรือเป็นความพยายามที่จะลดขยะของพ่อ

426
00:23:11,791 --> 00:23:13,583
‪แต่จะยังไงผมก็ประทับใจ

427
00:23:14,166 --> 00:23:18,041
‪เพราะฝากระป๋องพวกนั้นมันเกลื่อนไปทั่ว
‪และสามารถบาดเท้าเราได้

428
00:23:18,625 --> 00:23:22,166
‪แต่ผมก็ได้ยินมาเหมือนกัน
‪ว่ามีคนตายเพราะสำลักฝากระป๋อง

429
00:23:22,250 --> 00:23:24,958
‪ที่ไหลย้อนกลับมาเข้าปากปีละหกคน

430
00:23:25,458 --> 00:23:28,083
‪ผมคิดเสมอเลยว่าวันที่ว่าอาจจะเป็นวันนี้

431
00:23:28,583 --> 00:23:31,041
‪แต่ก็เหมือนคำทำนายเรื่องหายนะอื่นๆ

432
00:23:31,125 --> 00:23:32,833
‪โชคดีที่มันไม่เคยเกิดขึ้น

433
00:23:33,541 --> 00:23:36,958
‪เรื่องราวที่ขัดแย้งกันเองนี่
‪ยากเกินกว่าที่สมองเด็กจะประมวลได้

434
00:23:37,041 --> 00:23:40,333
‪ในทางหนึ่ง โอเค โลกกำลังมุ่งสู่หายนะ

435
00:23:43,541 --> 00:23:45,208
‪เรากำลังทำสงครามในเวียดนาม

436
00:23:45,291 --> 00:23:49,125
‪แต่ที่น่ากลัวกว่าคือสงครามเย็นกับสหภาพโซเวียต

437
00:23:49,208 --> 00:23:53,083
‪เราได้ฟังมาว่าฝ่ายนั้นอาจทิ้ง
‪ระเบิดไฮโดรเจนใส่เราได้ทุกเมื่อ

438
00:23:53,666 --> 00:23:56,875
‪เราเป็นเด็กรุ่นสุดท้าย
‪ที่ถูกสอนให้หมอบหลบระเบิด

439
00:24:01,000 --> 00:24:02,708
‪ระเบิดลง หมอบหลบระเบิด

440
00:24:02,791 --> 00:24:05,833
‪ผมจำได้ ผมคิดว่าการหลบใต้โต๊ะ
‪ไม่น่าจะช่วยอะไรได้มาก

441
00:24:05,916 --> 00:24:08,625
‪เมื่อเจอระเบิดกัมมันตรังสี
‪หรือระเบิดที่ทำให้กลายเป็นไอ

442
00:24:09,208 --> 00:24:10,291
‪แต่ก็แล้วไง

443
00:24:10,791 --> 00:24:11,875
‪ให้ทำเราก็ทำ

444
00:24:14,125 --> 00:24:17,791
‪ทว่าในขณะเดียวกัน อนาคตนั้นช่างเจ๋งและสดใส

445
00:24:17,875 --> 00:24:20,208
‪เรากำลังมุ่งหน้าไปดวงจันทร์และไกลกว่านั้น

446
00:24:21,333 --> 00:24:23,833
‪มันง่ายที่เราจะไหลไปตามคำสัญญาเรื่องอนาคต

447
00:24:23,916 --> 00:24:25,833
‪และความคิดที่ว่าวิทยาศาสตร์กับเทคโนโลยี

448
00:24:25,916 --> 00:24:27,958
‪จะแก้ไขสิ่งต่างๆ ได้เกือบทั้งหมด

449
00:24:28,625 --> 00:24:32,583
‪ที่จุดสูงสุด
‪ศูนย์รวมของความรู้สึกเชิงบวกก็คือนาซ่า

450
00:24:32,666 --> 00:24:34,833
‪และแน่นอน นักบินอวกาศ

451
00:24:37,250 --> 00:24:39,291
‪ชื่อของพวกเขายังติดปาก

452
00:24:39,375 --> 00:24:40,666
‪นักบินเมอร์คิวรีรุ่นบุกเบิก

453
00:24:40,750 --> 00:24:43,916
‪จอห์น เกล็นน์
‪สก็อตต์ คาเพนเทอร์ อลัน เชพาร์ด

454
00:24:44,000 --> 00:24:45,833
‪วอลเตอร์ ชีร์รา กอร์ดอน คูเปอร์

455
00:24:45,916 --> 00:24:48,208
‪กัส กริสซัม ดีค สเลย์ตัน

456
00:24:48,291 --> 00:24:50,375
‪จากนั้นชื่อนักบินอะพอลโลก็กลายเป็นที่คุ้นหู

457
00:24:50,458 --> 00:24:53,125
‪พีท คอนราด นีล อาร์มสตรอง บัซ อัลดริน

458
00:24:53,208 --> 00:24:55,125
‪ไมเคิล คอลลินส์ แฟรงก์ บอร์แมน

459
00:24:55,208 --> 00:24:56,875
‪เจมส์ โลเวลล์ จีน เซอร์แนน

460
00:24:56,958 --> 00:24:58,791
‪จอห์น ยัง อลัน บีน

461
00:24:58,875 --> 00:25:01,083
‪พวกเขาคือผู้กล้า คือที่สุดของที่สุด

462
00:25:01,166 --> 00:25:04,541
‪รายงานพิเศษช่องข่าวซีบีเอส

463
00:25:05,125 --> 00:25:09,916
‪นักบินอะพอลโลสามคนแรก
‪เสียชีวิตเมื่อยานสำหรับลงจอดบนดวงจันทร์

464
00:25:10,000 --> 00:25:13,250
‪เกิดไฟลุกไหม้อย่างฉับพลัน
‪ระหว่างการทดสอบปล่อยยานในค่ำวันนี้…

465
00:25:13,333 --> 00:25:14,208
‪ตอนที่กัส กริสซัม

466
00:25:14,291 --> 00:25:17,791
‪โรเจอร์ แชฟฟีและเอ็ด ไวท์ตาย
‪ระหว่างการทดสอบอะพอลโล 1

467
00:25:18,416 --> 00:25:19,916
‪ผมจำได้ว่าแม่ร้องไห้

468
00:25:20,875 --> 00:25:24,125
‪โรงเรียนเราถูกตั้งชื่อตามเอ็ด ไวท์
‪ตั้งแต่ก่อนเกิดโศกนาฏกรรม

469
00:25:25,125 --> 00:25:27,250
‪หลังเกิดเหตุ มันกลายเป็นอนุสรณ์สถาน

470
00:25:28,333 --> 00:25:31,500
‪แต่โลกกำลังเปลี่ยนแปลง
‪สายตาที่เรามองตัวเองในโลกก็ด้วย

471
00:25:32,583 --> 00:25:35,041
‪ตอนที่อะพอลโล 8 ถ่ายภาพเอิร์ธไรซ์อันโด่งดัง

472
00:25:35,125 --> 00:25:36,958
‪เหนือดวงจันทร์ในวันคริสต์มาสอีฟ

473
00:25:37,541 --> 00:25:40,500
‪มันทำให้ชาวโลกอย่างเรา
‪เกิดมุมมองที่เราไม่เคยมีมาก่อน

474
00:25:41,875 --> 00:25:46,125
‪เราทุกคนอยู่ในนั้น
‪ในบอลสีฟ้าที่ลอยอยู่กลางอวกาศ

475
00:25:46,208 --> 00:25:50,666
‪ว่ากันว่าสักวันหนึ่งในไม่ช้า
‪เมื่อมนุษย์เข้าใจความหมายของสิ่งนี้ดีแล้ว

476
00:25:50,750 --> 00:25:54,583
‪จิตสำนึกของพวกเขาจะเปลี่ยนไป
‪และจะไม่มีสงครามเกิดขึ้นอีก

477
00:26:14,750 --> 00:26:17,125
‪แต่กลับมาที่ส่วนเล็กๆ ในบอลสีฟ้าของเรา

478
00:26:17,208 --> 00:26:18,875
‪ไม่ว่าจะมองไปทางไหน

479
00:26:18,958 --> 00:26:22,333
‪ก็จะมีแต่สิ่งที่ทำให้นึกถึงนาซ่า
‪และโครงการยานที่ควบคุมโดยมนุษย์

480
00:26:23,375 --> 00:26:25,291
‪ที่สนามเด็กเล่นของเรา ก็มีจรวดม้าลื่น

481
00:26:25,375 --> 00:26:26,750
‪เราสามารถปีนขึ้นไปและขับมัน

482
00:26:27,250 --> 00:26:30,041
‪ผมคิดว่าทุกคนรู้ดี ยานอวกาศไม่มีพวงมาลัย

483
00:26:30,125 --> 00:26:31,250
‪แต่มันไม่สำคัญหรอก

484
00:26:31,833 --> 00:26:34,875
‪การแข่งขันด้านอวกาศ
‪กลายเป็นวัฒนธรรมที่แพร่หลายของเรา

485
00:26:34,958 --> 00:26:36,750
‪มันเข้าไปอยู่ในทุกๆ อย่าง

486
00:26:37,250 --> 00:26:41,208
‪รวมทั้งในโฆษณาและโปรโมชัน
‪ถึงมันจะดูบ้าบอก็เถอะ

487
00:26:41,291 --> 00:26:43,041
‪สวัสดีทุกคน ผมแซม เดอะ ร็อคเก็ตแมน

488
00:26:43,125 --> 00:26:45,750
‪เราจะพาคุณไปถึงดวงดาว
‪ด้วยส่วนลดที่ทุ่มให้แบบหลุดโลก

489
00:26:45,833 --> 00:26:48,916
‪ยิ่งใกล้ดวงจันทร์เท่าไร ราคาก็ยิ่งถูกลงเท่านั้น

490
00:26:49,000 --> 00:26:50,416
‪เราซื้อขายทุกอย่าง

491
00:26:50,500 --> 00:26:54,000
‪ยานอวกาศมือสอง
‪ยานลงจอดบนดวงจันทร์หรือแม้แต่รถมือสอง

492
00:27:00,000 --> 00:27:03,125
‪ในวันปล่อยยาน
‪ธรรมเนียมที่โรงเรียนจะเหมือนเดิมเสมอ

493
00:27:03,625 --> 00:27:05,583
‪ครูจะเข็นทีวีเข้ามา

494
00:27:06,916 --> 00:27:09,583
‪เราจะดูจรวดบนแท่นปล่อยยานเป็นเวลาห้านาที

495
00:27:10,583 --> 00:27:14,541
‪จากนั้นก็จะพร้อมใจกันนับถอยหลัง
‪สิบวินาทีสุดท้ายไปกับทีวี

496
00:27:14,625 --> 00:27:17,583
‪สิบ เก้า แปด

497
00:27:17,666 --> 00:27:21,875
‪เจ็ด หก ห้า สี่

498
00:27:21,958 --> 00:27:26,333
‪สาม สอง หนึ่ง ปล่อยยาน

499
00:27:27,750 --> 00:27:30,416
‪ยานเราออกตัวแล้ว

500
00:27:32,875 --> 00:27:36,791
‪จากนั้นก็จ้องจอมองจรวดที่ทะยานสู่ฟากฟ้า

501
00:27:37,333 --> 00:27:40,916
‪คาบวิทยาศาสตร์ก็สนุก
‪เพราะมันเหมือนเหตุการณ์ปัจจุบัน

502
00:27:41,416 --> 00:27:44,750
‪เนื้อหามีแต่เรื่องดาราศาสตร์
‪จักรวาลวิทยา แล้วก็เรื่องอะพอลโล

503
00:27:44,833 --> 00:27:48,291
‪ก่อนที่เอ็ดวิน ฮับเบิลจะพิสูจน์ได้ในปี 1922

504
00:27:48,375 --> 00:27:52,916
‪มนุษย์เชื่อว่าจักรวาลนั้น
‪อาจมีแค่กาแล็กซีของเราเพียงแห่งเดียว

505
00:27:53,000 --> 00:27:57,666
‪ตอนนี้เรารู้แล้วว่า
‪เราเป็นแค่หนึ่งในแสนล้านกาแล็กซี

506
00:27:58,916 --> 00:28:02,125
‪ในตอนนี้ เรายังไม่มีหลักฐานว่ามีระบบสุริยะอื่น

507
00:28:02,208 --> 00:28:06,083
‪โคจรรอบดวงดาวห่างไกล
‪หรือมีดาวเคราะห์นอกเหนือจากเก้าดวงของเรา

508
00:28:06,916 --> 00:28:10,125
‪แต่โอกาสที่เราจะเป็นแค่
‪ดาวเคราะห์เก้าดวงในอวกาศ

509
00:28:10,208 --> 00:28:12,333
‪และเป็นแค่ดวงเดียวที่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่

510
00:28:12,416 --> 00:28:17,125
‪เมื่อคำนวณแล้วมีแค่หมื่นล้านล้านล้านต่อหนึ่ง

511
00:28:17,208 --> 00:28:21,250
‪ใช่ สิ่งที่เกิดขึ้นกับรูปแบบการเรียงตัว
‪ของระบบสุริยะของเรา

512
00:28:21,333 --> 00:28:24,083
‪จะต้องเกิดกับระบบสุริยะอื่นๆ ด้วย จริงไหม

513
00:28:24,166 --> 00:28:28,250
‪ทุกที่มีวัตถุดิบ แรงโน้มถ่วงและเงื่อนไขเดียวกัน

514
00:28:28,333 --> 00:28:30,875
‪พูดอีกอย่าง ไม่มีทางที่เราจะอยู่ตามลำพัง

515
00:28:30,958 --> 00:28:34,083
‪ไม่ช้าก็เร็วจะต้องได้พบกับ

516
00:28:34,166 --> 00:28:38,708
‪สิ่งมีชีวิตจากที่อื่นๆ ในจักรวาล
‪ถ้าไม่ใช่ว่าเจอไปแล้วน่ะนะ

517
00:28:38,791 --> 00:28:41,250
‪(โรงภาพยนตร์
‪2001 จอมจักรวาล - พิภพวานร)

518
00:28:44,625 --> 00:28:48,000
‪ในหนังเรื่อง 2001
‪เราไปถึงดาวพฤหัสบดีและไกลกว่านั้นแล้ว

519
00:28:48,583 --> 00:28:51,416
‪และแน่นอน ในอีกไม่ช้าเราจะไปถึงที่นั่น

520
00:28:56,583 --> 00:28:58,375
‪จำได้ว่าหนังเรื่องนั้นสะกดผมจนอยู่หมัด

521
00:28:58,458 --> 00:29:00,666
‪จนผมพยายามพรรณนา
‪ความหมายที่ลึกลงไปของมัน

522
00:29:00,750 --> 00:29:02,333
‪ให้กับใครก็ตามที่ยอมรับฟัง

523
00:29:03,541 --> 00:29:05,541
‪จากนั้น เมื่อเขาผ่านดาวพฤหัสบดี

524
00:29:05,625 --> 00:29:08,166
‪เขาก็เข้าสู่ห้วงเวลาบิดผันที่แสนบ้าคลั่ง

525
00:29:08,250 --> 00:29:10,791
‪มีแสงเจิดจ้าแวบผ่านเขาไป

526
00:29:10,875 --> 00:29:13,500
‪แล้วทันใดนั้น เขาก็มาอยู่ในห้องเก่าๆ

527
00:29:13,583 --> 00:29:16,458
‪กลายเป็นชายแก่

528
00:29:16,541 --> 00:29:19,250
‪แล้วเขาก็เห็นแท่งสี่เหลี่ยมสีดำ

529
00:29:19,333 --> 00:29:21,500
‪แบบเดียวกันกับบนดาวพฤหัสบดี

530
00:29:21,583 --> 00:29:23,666
‪ตรงปลายเตียงที่เขานอนใกล้ตาย

531
00:29:24,500 --> 00:29:25,416
‪มันใช่หรือเปล่า

532
00:29:25,916 --> 00:29:28,291
‪เขาเอื้อมมือ พยายามจะแตะมัน

533
00:29:28,375 --> 00:29:31,833
‪แล้วเขาก็กลายไปเป็นเด็กทารก
‪ที่ยังไม่คลอดออกมาด้วยซ้ำ

534
00:29:36,250 --> 00:29:37,625
‪ถอยๆ

535
00:29:38,958 --> 00:29:41,333
‪ก็อย่างที่บอก มันอยู่รอบตัวเรา

536
00:29:42,083 --> 00:29:43,958
‪เราได้ยินมาว่าสักวันคนในวัยเรา

537
00:29:44,041 --> 00:29:46,583
‪จะสามารถไปฮันนีมูนบนดวงจันทร์ได้

538
00:29:47,166 --> 00:29:48,625
‪และเมื่อสิ้นสุดศตวรรษ

539
00:29:48,708 --> 00:29:52,000
‪เราจะสามารถจ่ายเงิน
‪เพื่อบินไปดาวอังคารเป็นเวลาหกเดือนได้

540
00:29:52,500 --> 00:29:54,291
‪ทุกอย่างอยู่ใกล้แค่เอื้อม

541
00:29:54,791 --> 00:29:58,208
‪กระทั่งนักบินอวกาศยังขับเครื่องบินเจ็ต
‪ผ่านเหนือหัวเราเสียงดังหึ่งๆ

542
00:29:58,291 --> 00:30:01,125
‪เพราะฐานทัพอากาศเอลลิงตันอยู่ที่สุดปลายถนน

543
00:30:01,208 --> 00:30:05,041
‪ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย
‪ถ้าจะได้ยินเสียงฟิ้วเหนือหลังคาบ้านไปหน่อย

544
00:30:05,125 --> 00:30:08,125
‪เห็นเครื่องเจ็ตพุ่งผ่านแล้วหายวับ

545
00:30:08,750 --> 00:30:12,500
‪จากนั้นก็ได้ยินเสียงซอนิกบูม
‪เมื่อมันฝ่ากำแพงเสียง

546
00:30:17,208 --> 00:30:19,583
‪หลังเลิกเรียนเรามักจะวิ่งกลับบ้านให้เร็วที่สุด

547
00:30:19,666 --> 00:30:21,625
‪เพื่อมาดูเงามืด

548
00:30:21,708 --> 00:30:23,625
‪ละครที่เราติดหนึบ

549
00:30:25,583 --> 00:30:27,458
‪มันเป็นเรื่องราวสุดประหลาดชวนสยอง

550
00:30:27,541 --> 00:30:30,958
‪ของครอบครัวชนชั้นสูงเก่าแก่
‪ที่อาศัยอยู่ในปราสาทริมทะเล

551
00:30:31,041 --> 00:30:34,833
‪และแวมไพร์ไม่แก่เฒ่าตนหนึ่ง
‪บาร์นาบัส คอลลินส์

552
00:30:42,500 --> 00:30:44,833
‪กับทีวี มันเหมือนการต่อสู้ที่ไม่เคยจบ

553
00:30:44,916 --> 00:30:46,750
‪แค่การหาคลื่นสัญญาณที่ใช้ได้

554
00:30:46,833 --> 00:30:50,166
‪ในยุคสมัยที่ยังใช้สายอากาศ
‪เพื่อให้ดูสามช่องใหญ่ได้ยังลำบาก

555
00:30:50,666 --> 00:30:54,166
‪จากนั้น อย่างน้อยก็ในครอบครัวเรา
‪เรายังต้องจองอาณาเขต

556
00:30:54,250 --> 00:30:57,000
‪และบ่อยครั้งก็ต้องใช้ร่างกาย
‪เพื่อปกป้องรายการที่จะฉายในจอ

557
00:30:57,083 --> 00:30:58,291
‪ต่อไปเป็นเวลา 30 นาที

558
00:30:58,875 --> 00:31:01,166
‪ตลอดค่ำ ทีวีเต็มไปด้วยรายการดีๆ

559
00:31:01,250 --> 00:31:03,791
‪หลายครั้งก็เลือกยาก
‪และแต่ละรายการก็ไม่เคยทำให้ผิดหวัง

560
00:31:04,833 --> 00:31:06,250
‪เดอะ เบเวอร์ลี ฮิลล์บิลลีส์

561
00:31:06,333 --> 00:31:07,333
‪กันสโมค

562
00:31:07,416 --> 00:31:08,541
‪มาย ธรี ซันส์

563
00:31:08,625 --> 00:31:10,333
‪เดอะ มันสเตอร์ส โบนันซ่า

564
00:31:10,416 --> 00:31:11,250
‪บีวิตช์

565
00:31:11,333 --> 00:31:12,333
‪สตาร์ เทรค

566
00:31:12,416 --> 00:31:14,250
‪อดัม ทเวลฟ์ เก็ต สมาร์ท

567
00:31:14,333 --> 00:31:15,750
‪โกเมอร์ ไพล์ แบทแมน

568
00:31:15,833 --> 00:31:17,333
‪กิลลิแกน ฟลิปเปอร์

569
00:31:17,416 --> 00:31:19,666
‪เพ็ตติโค้ท จังก์ชัน แอนดี้ กริฟฟิธ

570
00:31:19,750 --> 00:31:21,833
‪ไอ ดรีม ออฟ จีนนี่ ดิ แอดดัมส์ แฟมิลี่

571
00:31:21,916 --> 00:31:23,000
‪ดิค แวน ไดค์

572
00:31:23,083 --> 00:31:24,833
‪เดอะ กรีน ฮอร์เน็ต แม็คเฮลส์ เนวี

573
00:31:24,916 --> 00:31:26,083
‪มิชชั่น อิมพอสซิเบิล

574
00:31:26,166 --> 00:31:27,750
‪กรีน เอเคอร์ส โฮแกนส์ ฮีโรส์

575
00:31:27,833 --> 00:31:31,000
‪แดร็กเน็ต และฮาวาย ไฟฟ์ โอ นี่แค่ส่วนหนึ่ง

576
00:31:31,083 --> 00:31:34,000
‪แต่ก็จะมีรายการที่ถูกตัดจบแค่ซีซั่นเดียว

577
00:31:34,083 --> 00:31:36,833
‪และส่วนใหญ่ก็ถูกลืม แต่ผมไม่ลืม

578
00:31:36,916 --> 00:31:40,250
‪ในเดอะ ไทม์ ทันเนล
‪นักวิทยาศาสตร์สองคนหลงไปในห้วงเวลา

579
00:31:40,333 --> 00:31:42,708
‪และมักมาโผล่
‪ในเหตุการณ์สำคัญของประวัติศาสตร์

580
00:31:42,791 --> 00:31:45,375
‪ไททานิค ศึกลิตเติลบิกฮอร์น โรงละครฟอร์ด

581
00:31:46,500 --> 00:31:49,000
‪แล้วก็มีรายการชื่ออิทส์ อะเบาท์ ไทม์

582
00:31:49,083 --> 00:31:52,208
‪รายการตลกเกี่ยวกับนักบินอวกาศสองคน
‪ที่ระหว่างการกลับเข้าสู่โลก

583
00:31:52,291 --> 00:31:54,041
‪พวกเขาเจอมิติเวลาบิดผัน

584
00:31:54,666 --> 00:31:57,833
‪และต้องมาอยู่ในยุคก่อนประวัติศาสตร์
‪กับมนุษย์ถ้ำและไดโนเสาร์

585
00:31:59,708 --> 00:32:01,500
‪- ฉันเชื่อแล้ว
‪- เชื่อแล้วจ้า

586
00:32:03,000 --> 00:32:05,541
‪และนี่ยังเป็นยุคแรกๆ ที่มีการออกอากาศร่วม

587
00:32:05,625 --> 00:32:09,208
‪ทำให้มีรายการจากยุคก่อนหน้านิดหน่อย
‪ฉายอยู่ตลอดเวลา

588
00:32:09,708 --> 00:32:13,541
‪ส่วนในช่วงดึก ทไวไลท์ โซนก็ยังฉาย

589
00:32:13,625 --> 00:32:16,000
‪ตอนผมยังเล็กมาก
‪ก่อนจะรู้ว่ามันคือรายการอะไร

590
00:32:16,083 --> 00:32:19,000
‪ผมเรียกมันว่ารายการลูกตายักษ์บินได้สุดสยอง

591
00:32:19,083 --> 00:32:20,291
‪มิติแห่งการมองเห็น

592
00:32:21,041 --> 00:32:22,583
‪มิติแห่งจิตใจ

593
00:32:23,125 --> 00:32:27,666
‪คุณกำลังเข้าสู่ดินแดนของเงาและสสาร
‪ของวัตถุและความคิด

594
00:32:27,750 --> 00:32:29,375
‪จากนั้นก็เช้าวันเสาร์

595
00:32:29,458 --> 00:32:32,375
‪เราตื่นแต่เช้ามานั่งจ้องจอภาพทดสอบ

596
00:32:32,458 --> 00:32:34,250
‪และรอให้ความสนุกเริ่มต้น

597
00:32:36,833 --> 00:32:40,333
‪ช่วงดึกคืนวันเสาร์
‪จะมีรายการท้องถิ่นชื่อว่าเวียร์ด

598
00:32:40,416 --> 00:32:42,833
‪ซึ่งเปิดรายการด้วยเสียงเธรามินชวนขนลุก

599
00:32:42,916 --> 00:32:46,166
‪ขอต้อนรับสู่เวียร์ด

600
00:32:47,000 --> 00:32:50,208
‪พวกเขาฉายหนังอย่าง
‪แอ็ทแท็ก ออฟ เดอะ ฟิฟตี้ ฟุต วูแมน

601
00:32:50,291 --> 00:32:52,541
‪ดิ อินเครดิเบิล ชริงกิ้ง แมน

602
00:32:52,625 --> 00:32:55,458
‪เดอะ ธิง บีกินนิ่ง ออฟ ดิ เอนด์

603
00:32:56,125 --> 00:32:57,000
‪เดอะ บล็อบ

604
00:32:57,708 --> 00:32:59,375
‪แอ็ทแท็ก ออฟ เดอะ มัชรูม พีเพิล

605
00:32:59,458 --> 00:33:02,666
‪พูดง่ายๆ ก็คือหนังที่เกี่ยวกับ
‪การกลายพันธุ์จากระเบิดปรมาณู

606
00:33:03,750 --> 00:33:06,250
‪- การแพร่ภาพวันนี้จบแต่เพียงเท่านี้
‪- ราตรีสวัสดิ์

607
00:33:06,333 --> 00:33:08,083
‪จากนี้ไปจะเป็นเพลงชาติ

608
00:33:09,041 --> 00:33:12,916
‪มันจะจบลงราวๆ เที่ยงคืน
‪แล้วสถานีก็จะยุติการออกอากาศ

609
00:33:13,000 --> 00:33:14,125
‪ปิดทุกอย่างด้วยล่ะ

610
00:33:15,375 --> 00:33:19,458
‪ในคืนวันอาทิตย์ช่วงระหว่างเปิดเทอม
‪ความรู้สึกแย่อย่างสิ้นเชิงจะเริ่มขึ้น

611
00:33:20,500 --> 00:33:21,916
‪เดอะ วันเดอร์ฟูล เวิลด์ ออฟ คัลเลอร์

612
00:33:22,000 --> 00:33:25,416
‪ซึ่งคือชื่อก่อนที่มันจะกลายเป็น
‪เดอะ วันเดอร์ฟูล เวิลด์ ออฟ ดิสนีย์

613
00:33:25,916 --> 00:33:28,458
‪อบอวลไปด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยวนี้

614
00:33:29,083 --> 00:33:33,125
‪เมื่อเช้าวันต่อมาเราจะต้องไปโรงเรียน
‪ต่อให้รายการจะสนุกก็เท่านั้น

615
00:33:33,708 --> 00:33:37,041
‪อิสรภาพและความสนุกสุดสัปดาห์กำลังจะจบลง

616
00:33:37,958 --> 00:33:39,125
‪ปีละครั้ง

617
00:33:39,208 --> 00:33:42,583
‪จะมีการฉายพ่อมดแห่งเมืองออซ
‪เป็นกรณีพิเศษในทีวี

618
00:33:43,375 --> 00:33:45,583
‪เราจะมารวมตัวกันดู

619
00:33:46,708 --> 00:33:48,875
‪อีกเดี๋ยวมันจะกลายเป็นภาพสี แล้วก็…

620
00:33:48,958 --> 00:33:50,916
‪มันเป็นมากกว่าหนัง

621
00:33:52,291 --> 00:33:55,375
‪ก่อนเราจะมีทีวีสี ทุกอย่างเป็นสีขาวดำ

622
00:33:55,458 --> 00:33:56,458
‪แม้แต่ออซ

623
00:33:58,833 --> 00:34:00,958
‪แต่ไม่ว่าจะเป็นภาพสีหรือขาวดำ

624
00:34:01,041 --> 00:34:03,500
‪เจ้าลิงบินได้จะทำให้สเตฟานี่ พี่สาวผม

625
00:34:03,583 --> 00:34:05,958
‪หาอะไรปิดตาหรือวิ่งออกจากห้องไปเสมอ

626
00:34:10,333 --> 00:34:13,625
‪ในข่าวภาคค่ำ
‪มีรายงานเรื่องสงครามเวียดนามไม่เคยขาด

627
00:34:13,708 --> 00:34:16,125
‪และมันก็มีบทบาทกับเกือบทุกเรื่องที่ดำเนินอยู่

628
00:34:16,208 --> 00:34:20,083
‪กองบัญชาการสหรัฐฯ รายงานว่า
‪สัปดาห์ก่อนมีทหารอเมริกันเสียชีวิต 148 นาย…

629
00:34:20,166 --> 00:34:21,958
‪สำหรับเด็ก มันแสนสับสน

630
00:34:22,500 --> 00:34:24,541
‪พวกผู้ใหญ่พูดให้เรารู้สึกผิดอยู่เสมอ

631
00:34:24,625 --> 00:34:28,416
‪ทุกคนต้องกินข้าวให้หมดจาน
‪ที่เวียดนามกำลังมีเด็กที่อดอยาก

632
00:34:31,000 --> 00:34:33,625
‪เราทำสงครามกับพวกเขา ทิ้งระเบิดใส่พวกเขา

633
00:34:33,708 --> 00:34:35,791
‪แต่เรากลับห่วงเรื่องเด็กอดอยากเนี่ยนะ

634
00:34:35,875 --> 00:34:38,000
‪(จาก: ฮูสตัน
‪ถึง: เวียดนาม)

635
00:34:40,208 --> 00:34:41,041
‪ทางนี้

636
00:34:42,083 --> 00:34:42,916
‪ทางนี้

637
00:34:44,791 --> 00:34:47,000
‪สิ่งที่ทำให้ที่นี่เป็นละแวกที่เหมาะต่อการเติบโต

638
00:34:47,083 --> 00:34:50,083
‪คือที่นี่เต็มไปด้วยครอบครัวคู่หนุ่มสาว
‪ที่มีลูกรุ่นราวคราวเดียวกับเรา

639
00:34:50,166 --> 00:34:52,166
‪เราเลยเล่นกันได้แบบไม่มีขาดตอน

640
00:34:52,875 --> 00:34:55,625
‪เราเล่นกันในสนามหน้าบ้านใครสักคน บนถนน

641
00:34:55,708 --> 00:34:56,958
‪หรือกับบางเกม

642
00:34:57,458 --> 00:34:59,833
‪เราจะไปจนสุดเขตก่อสร้างที่อยู่อาศัย

643
00:34:59,916 --> 00:35:03,041
‪จะมีสนามกว้างๆ กับโรงบำบัดน้ำเสียอยู่

644
00:35:03,125 --> 00:35:05,208
‪เราเรียกมันว่าซูเวอร์พาร์ค

645
00:35:06,000 --> 00:35:07,458
‪ในเวลาที่ฝนตกหรือตกกลางคืน

646
00:35:07,541 --> 00:35:09,708
‪ผมกับเกร็ก พี่ชาย ก็ได้คิดค้นเกมเบสบอล

647
00:35:09,791 --> 00:35:11,458
‪ที่สามารถเล่นในโรงรถได้

648
00:35:12,833 --> 00:35:15,958
‪ดาวดังทีมแอสโตร จิม วินน์ เตรียมที่จะหวดลูก

649
00:35:17,500 --> 00:35:19,041
‪โฮมรัน

650
00:35:19,625 --> 00:35:21,750
‪เดอะ ทอย แคนนอน

651
00:35:22,791 --> 00:35:27,166
‪ลูกตรงเลียดพื้นทำกระดานคะแนนปั่นป่วน

652
00:35:28,375 --> 00:35:31,333
‪เรามีการ์ดนักเบสบอลให้เลือกตัวเพื่อสร้างทีม

653
00:35:31,416 --> 00:35:34,166
‪และถนนทุกสายก็มุ่งสู่เวิลด์ซีรีส์ของเราเอง

654
00:35:35,833 --> 00:35:39,500
‪นี่คือก่อนที่เนิร์ฟบอลจะถูกคิดค้น
‪และเปลี่ยนทุกอย่างไป

655
00:35:41,666 --> 00:35:43,833
‪ในบางครั้งก็จะมีการยกพวกตีกัน

656
00:35:43,916 --> 00:35:49,500
‪คนต่อไป บู๊ก โพเวลล์

657
00:35:52,125 --> 00:35:53,666
‪พอกันที

658
00:35:55,958 --> 00:35:56,958
‪ตายซะ

659
00:35:57,625 --> 00:36:00,208
‪ผมจะไม่มีวันลืมเด็กคนไหนในละแวกนั้น

660
00:36:00,291 --> 00:36:03,541
‪นั่นแลร์รี่ คนที่เป็นกลากขั้นร้ายแรง

661
00:36:04,541 --> 00:36:08,833
‪และเหมือนกับว่าทุกคนแถวนั้น
‪จะผลัดกันเป็นเด็กที่ต้องใส่เฝือก

662
00:36:10,541 --> 00:36:13,333
‪นั่นไบรอน ลูกชายนักวิทยาศาสตร์นาซ่า

663
00:36:13,416 --> 00:36:16,166
‪เจ้าหนูชุดอุปกรณ์เคมี
‪ที่คลั่งการจุดไฟในละแวกบ้านเรา

664
00:36:16,875 --> 00:36:20,458
‪เขาชอบสร้างเครื่องยนต์ไอพ่น
‪รูปร่างคล้ายจรวดเล็กๆ

665
00:36:20,541 --> 00:36:23,375
‪บางครั้งเขาก็จะเอาตั๊กแตนใส่ไว้ในที่นั่งนักบิน

666
00:36:24,375 --> 00:36:27,083
‪สาม สอง หนึ่ง

667
00:36:29,375 --> 00:36:31,833
‪โอ้ ซูซานนาห์

668
00:36:31,916 --> 00:36:33,708
‪ทำไมไม่ร้องไห้ให้ฉัน<i>‪…</i>

669
00:36:33,791 --> 00:36:37,333
‪แล้วผมก็มีโทนี่ จอมอวดดีหัวไว
‪ที่มักจะหาเรื่องมาให้เรา

670
00:36:37,416 --> 00:36:39,500
‪แบนโจบนเข่าฉัน

671
00:36:39,583 --> 00:36:43,208
‪เขาเชี่ยวชาญ
‪เรื่องการเปลี่ยนเนื้อเพลงในคาบดนตรี

672
00:36:43,291 --> 00:36:46,250
‪จากเนื้อเพลงดั้งเดิมให้กลายเป็น ใช่ ลามก

673
00:36:46,333 --> 00:36:49,375
‪เฒ่าแดน ทัคเกอร์เป็นผู้ยิ่งใหญ่

674
00:36:49,458 --> 00:36:52,333
‪เขาใช้กระทะเอามาล้างหน้า

675
00:36:52,416 --> 00:36:55,083
‪เขาใช้ล้อเกวียนเอามาหวีผม

676
00:36:55,166 --> 00:36:57,541
‪เขาตายเพราะปวดฟันใน…

677
00:36:57,625 --> 00:36:58,458
‪ไข่

678
00:36:58,541 --> 00:36:59,875
‪สแตน โทนี่

679
00:36:59,958 --> 00:37:01,500
‪ออกไปยืนนอกห้อง

680
00:37:03,166 --> 00:37:05,458
‪ข้อเสียหนึ่งของการเป็นเด็กในยุคนี้

681
00:37:05,541 --> 00:37:09,250
‪คือการที่พวกเขาคิดว่า
‪การฝึกเด็กแบบฝึกสัตว์เป็นความคิดที่ดี

682
00:37:09,333 --> 00:37:13,208
‪และจำเป็นต้องใช้อะไรเพื่อย้ำเตือน
‪ถึงการปฏิบัติตัวที่ไม่ถูกต้อง

683
00:37:13,791 --> 00:37:16,333
‪แค่ออกนอกลู่นอกทางนิดหน่อย
‪เราก็มีโอกาสที่จะโดน

684
00:37:16,416 --> 00:37:18,333
‪ผู้ใหญ่คนไหนก็ได้ในชีวิตฟาดเอา

685
00:37:18,958 --> 00:37:20,875
‪ทั้งพ่อแม่ ครูใหญ่ โค้ช

686
00:37:20,958 --> 00:37:23,583
‪แม้กระทั่งพ่อแม่ของเพื่อน
‪ที่ทำสัญญาใจอันแสนสะดวก

687
00:37:23,666 --> 00:37:26,291
‪"เธอตีลูกฉันได้ ฉันตีลูกเธอได้" เอาไว้

688
00:37:27,250 --> 00:37:30,458
‪แต่ไม่มีใครน่ากลัวไปกว่าครูใหญ่ของเรา

689
00:37:30,541 --> 00:37:32,208
‪พญามัจจุราช

690
00:37:32,708 --> 00:37:33,625
‪คุณโคแวน

691
00:37:36,125 --> 00:37:38,958
‪พวกเธอออกมายืนตรงนี้เพราะเรื่องวินัยใช่ไหม

692
00:37:43,791 --> 00:37:44,875
‪อีกแล้วนะ

693
00:37:46,708 --> 00:37:47,583
‪ตามฉันมา

694
00:37:57,166 --> 00:37:59,875
‪- ไม่นะ
‪- เอาล่ะ กลับไปเข้าชั้นเรียน

695
00:38:10,708 --> 00:38:12,666
‪โทนี่ สแตน

696
00:38:13,375 --> 00:38:14,625
‪เข้ามาได้แล้ว

697
00:38:14,708 --> 00:38:16,333
‪มันคงเหมาะสมกับช่วงเวลา

698
00:38:16,416 --> 00:38:17,666
‪ชีวิตมีค่าน้อยกว่า

699
00:38:17,750 --> 00:38:19,416
‪พวกเราถูกทิ้งขว้างได้มากกว่า

700
00:38:19,500 --> 00:38:22,000
‪และไม่มีใครคิดมากเรื่องความปลอดภัย

701
00:38:26,333 --> 00:38:31,041
‪ยกตัวอย่างนะ นั่นเราล่ะ บนกัลฟ์ฟรีเวย์
‪ด้วยความเร็ว 112 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

702
00:38:31,541 --> 00:38:34,166
‪และบนกระบะก็เต็มไปด้วยเด็กๆ
‪ซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังชายหาด

703
00:38:34,666 --> 00:38:36,166
‪ไม่มีใครฉุกคิดเลยว่า

704
00:38:36,250 --> 00:38:40,375
‪แค่ชนเบาๆ ทีเดียวหรือคว่ำ
‪เราทุกคนก็จะกลายเป็นศพเกลื่อนถนน

705
00:38:43,541 --> 00:38:47,333
‪การกินไอติมที่สระว่ายน้ำ
‪ก็อาจกลายเป็นหายนะได้

706
00:38:49,375 --> 00:38:52,708
‪วิธีที่ไอติมถูกแช่แข็งมา
‪ทำให้มันกลายเป็นน้ำแข็งแห้ง

707
00:38:52,791 --> 00:38:54,791
‪และมันก็ติดกับลิ้นเรา

708
00:38:55,583 --> 00:38:58,833
‪นอกจากนี้ สระว่ายน้ำในละแวกบ้านเรา
‪ยังใส่คลอรีนเกินขนาดเป็นประจำ

709
00:38:58,916 --> 00:39:01,291
‪มันทำให้ตาของเราแสบร้อนไปหมด

710
00:39:02,583 --> 00:39:05,666
‪เรื่องสารเคมี พวกเขาก็ยังทำได้ไม่เป๊ะ

711
00:39:05,750 --> 00:39:09,291
‪และเราก็ไม่ได้ฉุกใจคิดเลยว่า
‪สิ่งที่พวกเขาทำอยู่อาจเป็นอันตราย

712
00:39:09,375 --> 00:39:12,250
‪และเราก็เป็นเด็กรุ่นสองรุ่นสุดท้าย

713
00:39:12,333 --> 00:39:13,625
‪ที่คิดว่ามันช่างแสนสนุก

714
00:39:13,708 --> 00:39:16,708
‪ที่ได้ไล่ตามรถกระบะพ่นดีดีทีฆ่ายุง

715
00:39:17,208 --> 00:39:19,416
‪แถมยังไม่ใช่เรื่องแปลกเลยถ้าจะกลับมาบ้าน

716
00:39:19,500 --> 00:39:22,416
‪และเจอว่าพวกเขากำลังพ่นแก๊สพิษรมบ้าน

717
00:39:22,500 --> 00:39:25,250
‪เพื่อฆ่าแมลงสาบที่โผล่มาให้เห็นนานๆ ครั้ง

718
00:39:26,708 --> 00:39:30,458
‪แล้วมาดูเทคนิคสร้างแรงผลักดันที่ไม่เหมือนใคร
‪ของโค้ชลิตเติลลีกเราสิ

719
00:39:30,541 --> 00:39:33,625
‪ถ้าเกิดเราทำพลาดในเกมนัดก่อนหน้า

720
00:39:33,708 --> 00:39:35,916
‪เราต้องมายืนต่อหน้าเพื่อนร่วมทีมสามคน

721
00:39:36,000 --> 00:39:39,291
‪ซึ่งเรียงแถวกันเหมือนพลยิงเป้า
‪และพยายามปาลูกบอลใส่เรา

722
00:39:41,750 --> 00:39:45,541
‪กลยุทธ์ของผมคือพยายามรับ
‪ลูกของมือขว้างที่ขว้างแม่นที่สุด

723
00:39:45,625 --> 00:39:48,750
‪หลบอีกลูก และหวังว่าอีกคนจะปาวืด

724
00:39:48,833 --> 00:39:50,875
‪แบบนั้นก็อาจรอดชีวิตมาได้

725
00:39:50,958 --> 00:39:52,708
‪ใช่ ถึงชีวิตจะเต็มไปด้วยความสนุก

726
00:39:52,791 --> 00:39:57,083
‪แต่มันเหมือนการลงโทษ ความเจ็บปวด
‪และการได้แผลอยู่ไม่ไกลจากตัวเราเลย

727
00:39:57,583 --> 00:39:59,750
‪อย่างเกมนี้ที่เราเคยเล่น
‪ชื่อเกมว่าเร้ด โรเวอร์

728
00:39:59,833 --> 00:40:04,458
‪เร้ด โรเวอร์ เร้ด โรเวอร์ ขอให้สแตนออกมา

729
00:40:07,916 --> 00:40:13,208
‪เร้ด โรเวอร์ เร้ด โรเวอร์ ขอให้รอนนี่ออกมา

730
00:40:13,708 --> 00:40:16,708
‪เราจะเล่นเกมเดิมซ้ำไปเรื่อยๆ
‪จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์พรรค์นี้ขึ้น

731
00:40:19,458 --> 00:40:22,291
‪นั่นความหมายว่าเราโตขึ้นมาอีกระดับหนึ่งแล้ว

732
00:40:22,375 --> 00:40:25,750
‪ได้เวลาเลิกเล่นเกมนั้นแล้วหาเกมใหม่

733
00:40:26,333 --> 00:40:28,750
‪ถ้าเราไม่เล่นเบสบอล ฟุตบอลหรือบาสเกตบอล

734
00:40:28,833 --> 00:40:30,875
‪เราก็จะออกไปผจญภัยด้วยจักรยาน

735
00:40:35,708 --> 00:40:37,958
‪เราเก่งนักเรื่องซ่อมจักรยาน

736
00:40:38,041 --> 00:40:40,125
‪โดยเฉพาะเรื่องปะยางที่รั่ว

737
00:40:41,458 --> 00:40:43,791
‪ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่มีการขับรถทางไกล

738
00:40:43,875 --> 00:40:46,416
‪การเปลี่ยนยางแบนคือสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้

739
00:40:47,375 --> 00:40:50,375
‪อาจเป็นเพราะเราอยู่ในยุค
‪ก่อนที่จะมีการใช้โครงยางเรเดียล

740
00:40:50,458 --> 00:40:52,458
‪และยางในท้องตลาดก็ยังคุณภาพไม่ดีนัก

741
00:40:53,041 --> 00:40:56,166
‪ไม่ก็เพราะพ่อของผมชอบซื้อยางมือสองมาใช้

742
00:40:56,958 --> 00:40:58,958
‪ได้คิดเรื่องเปลี่ยนยางใหม่บ้างไหมพ่อ

743
00:40:59,458 --> 00:41:03,333
‪มันก็จะไม่เข้ากับสามล้อที่เหลือน่ะสิ
‪มันจะดูตลก สตีเวน

744
00:41:04,500 --> 00:41:07,833
‪เรามีเกมที่เล่นในละแวกบ้านนานาชนิด
‪ขึ้นอยู่กับว่าคนที่เล่นเป็นใคร

745
00:41:08,333 --> 00:41:11,916
‪ถ้ามีเด็กผู้หญิงเล่นเยอะ
‪พวกพี่สาวน้องสาวของเด็กผู้ชายน่ะ

746
00:41:12,000 --> 00:41:14,500
‪เราก็จะเล่นเกมที่เรียกว่าเกมสร้างรูปปั้น…

747
00:41:14,583 --> 00:41:16,000
‪ระวัง

748
00:41:16,083 --> 00:41:18,916
‪เราต้องบอกว่าเราทำท่าเป็นรูปปั้นอะไร

749
00:41:20,125 --> 00:41:21,083
‪แพนเค้ก

750
00:41:21,166 --> 00:41:22,083
‪ฟีนิกซ์

751
00:41:22,166 --> 00:41:23,208
‪คลื่น

752
00:41:23,291 --> 00:41:24,500
‪นักบินอวกาศ

753
00:41:25,333 --> 00:41:27,791
‪ตอนกลางคืน เราจะย้ายเข้าไปเล่นเกมในบ้าน

754
00:41:28,375 --> 00:41:29,666
‪ไม่ก็ที่ชานบ้านด้านหลัง

755
00:41:30,291 --> 00:41:32,958
‪เราเล่นบอร์ดเกมคลาสสิกมากมาย

756
00:41:33,041 --> 00:41:34,333
‪ห้า หก เจ็ด…

757
00:41:34,416 --> 00:41:36,416
‪บางครั้งเวลาพ่อแม่ผมจัดปาร์ตี้

758
00:41:36,500 --> 00:41:38,458
‪และมีบ้านอื่นๆ มาเยี่ยม

759
00:41:38,541 --> 00:41:41,791
‪เราก็ต้องคิดเยอะกว่าเดิม
‪และเล่นเกมอื่น อย่างเกมงับผลแอปเปิล

760
00:41:41,875 --> 00:41:43,333
‪คอยดูให้ดีๆ ล่ะ

761
00:41:43,416 --> 00:41:46,000
‪ได้เวลาสร้างสถิติโลกใหม่

762
00:41:46,083 --> 00:41:47,458
‪สาม สอง หนึ่ง ไป

763
00:41:47,541 --> 00:41:51,166
‪เมื่อถึงจุดหนึ่ง เกร็กก็ได้วิธี
‪ที่ไม่ว่าเล่นยังไงก็จะชนะทุกตา

764
00:41:52,125 --> 00:41:56,333
‪เขาครองชัยชนะและแน่วแน่กับเกมมาก
‪เราเลยเลิกเล่นไปเลย

765
00:41:56,416 --> 00:41:57,666
‪มันต้องแบบนี้

766
00:42:01,416 --> 00:42:04,625
‪โดยปกติ พี่สาวทั้งสามคนของผม
‪ถือเป็นฝ่ายตรงข้าม

767
00:42:04,708 --> 00:42:06,833
‪แต่ใช่ว่าพวกเธอจะไม่มีข้อดี

768
00:42:07,333 --> 00:42:11,583
‪วิคกี้ได้งานที่บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์
‪ร้านไอศกรีมที่ปฏิวัติวงการ

769
00:42:11,666 --> 00:42:14,833
‪ซึ่งมีรสชาติสุดบรรเจิดที่แตกต่างถึง 31 รส

770
00:42:14,916 --> 00:42:17,000
‪และเธอก็ได้ไอศกรีมฟรีสองลูกต่อกะ

771
00:42:17,083 --> 00:42:19,583
‪ฉันเอารสบานาน่านัตฟัดจ์

772
00:42:20,416 --> 00:42:21,250
‪เข้าใจเลือก

773
00:42:21,333 --> 00:42:25,083
‪ช่วงสองสามเดือนแรกที่เธอทำงาน
‪เธอจะกินมันเอง

774
00:42:25,583 --> 00:42:28,791
‪แต่ในที่สุด เธอก็เอียนไอศกรีม
‪และเริ่มแจกมันฟรีๆ

775
00:42:28,875 --> 00:42:31,666
‪ทำให้เราอยากไปที่นั่น
‪เวลาที่เธอกำลังจะเลิกงาน

776
00:42:32,333 --> 00:42:33,166
‪ขอบใจ

777
00:42:34,791 --> 00:42:38,041
‪จะให้ฉันเดารสที่ต้องตักให้
‪เพื่อให้ได้ติดรถกลับบ้านไหม

778
00:42:39,333 --> 00:42:40,166
‪เอา…

779
00:42:40,958 --> 00:42:42,291
‪พูดมาเถอะ

780
00:42:42,375 --> 00:42:43,208
‪เอาวานิลลา

781
00:42:43,291 --> 00:42:44,541
‪- วานิลลา
‪- ใช่ วานิลลา

782
00:42:44,625 --> 00:42:45,958
‪- จะเอาวานิลลา
‪- ใช่

783
00:42:46,041 --> 00:42:48,083
‪- ทั้งที่มีตั้งหลายรส แต่นายจะเอา…
‪- ใช่

784
00:42:48,166 --> 00:42:49,000
‪ตักๆ มาเถอะ

785
00:42:49,083 --> 00:42:50,291
‪โอเค

786
00:42:50,375 --> 00:42:51,208
‪ได้

787
00:42:51,708 --> 00:42:55,583
‪ผมจำไม่ได้ว่าสตีฟ พี่ชายผม
‪เคยเลือกรสอื่นนอกจากวานิลลา

788
00:42:55,666 --> 00:42:58,875
‪ถึงเขาจะทำให้รสแปลกอื่นๆ สูญเปล่า

789
00:42:58,958 --> 00:43:02,208
‪แต่ผมก็ชื่นชมในความมักน้อย
‪และคงเส้นคงวาของเขา

790
00:43:04,083 --> 00:43:07,125
‪พวกพี่สาวผมยังเป็น
‪คนเลือกเสียงดนตรีภายในบ้านด้วย

791
00:43:07,208 --> 00:43:10,041
‪และรสนิยมของทั้งสามคน
‪ก็ครอบคลุมเพลงหลากหลายแนว

792
00:43:10,125 --> 00:43:13,166
‪น้องสาวคนเล็กของบ้าน สเตฟานี่
‪ชอบเพลงอะไรก็ได้ที่กำลังดัง

793
00:43:13,250 --> 00:43:16,791
‪ผมจำได้ว่าเธอฟังแผ่นไวนิล
‪เพลง "ชูการ์ ชูการ์" ของดิ อาร์ชีส์

794
00:43:16,875 --> 00:43:19,333
‪ซ้ำแล้วซ้ำอีก

795
00:43:19,416 --> 00:43:21,666
‪ดิ อาร์ชีส์เป็นตัวละครจากหนังสือการ์ตูน

796
00:43:21,750 --> 00:43:24,708
‪แต่พวกเขาก็ยังเป็นเจ้าของ
‪ผลงานเพลงฮิตแห่งปี 1969 ได้อยู่ดี

797
00:43:24,791 --> 00:43:29,791
‪(ดิ อาร์ชีส์)

798
00:43:32,750 --> 00:43:33,583
‪เอาล่ะ

799
00:43:34,083 --> 00:43:35,333
‪รอบสุดท้าย ตกลงนะ

800
00:43:36,375 --> 00:43:38,208
‪- ก็ได้
‪- ฉันฟังจนเอียนแล้ว

801
00:43:39,708 --> 00:43:43,958
‪พี่สาวคนกลางของผม จาน่า
‪ชอบวงเดอะ มังกีส์ และพอมานึกๆ ดูแล้ว

802
00:43:44,041 --> 00:43:46,416
‪เธอก็ชอบทุกวงที่มีหนุ่มน่ารักในนั้น

803
00:43:48,958 --> 00:43:51,291
‪ส่วนแนวที่ผมชอบ
‪เรียกได้ว่ากำลังพัฒนาตามอายุแล้วกัน

804
00:43:51,375 --> 00:43:53,333
‪ยกตัวอย่างก็เช่นเฮิร์บ อัลเพิร์ต

805
00:43:53,416 --> 00:43:56,625
‪หรืออย่างน้อยก็ปกอัลบั้มหนึ่งของเขา

806
00:43:59,125 --> 00:44:01,666
‪รสนิยมทางดนตรีของวิคกี้เจ๋งที่สุด

807
00:44:01,750 --> 00:44:05,291
‪และเธอก็มักจะบรรยาย
‪ความหมายที่ลึกลงไปของเพลงให้เราฟัง

808
00:44:08,958 --> 00:44:11,041
‪ความหมายที่แท้จริงถูกซ่อนอยู่ในนั้น

809
00:44:11,125 --> 00:44:15,833
‪และเราต้องถอดรหัสมัน
‪เช่นเพลง "ลูซี่ อิน เดอะ สกาย วิธ ไดมอนส์"

810
00:44:17,458 --> 00:44:18,500
‪แอลเอสดี

811
00:44:20,458 --> 00:44:24,333
‪คนที่เข้าใจก็จะเห็นชัดๆ เลย
‪และถ้าคนที่คิดอะไรตรงๆ ก็จะไม่เข้าใจ

812
00:44:24,416 --> 00:44:26,750
‪(เซอร์เรียลลิสติก พิลโลว์)

813
00:44:27,375 --> 00:44:29,416
‪พระเจ้า ปิดเร็วๆ

814
00:44:31,666 --> 00:44:33,125
‪- ไม่นะ
‪- โอเค

815
00:44:33,833 --> 00:44:35,250
‪โธ่ จาน่า

816
00:44:35,333 --> 00:44:37,458
‪จาน่าเจออุบัติเหตุอยู่เสมอ

817
00:44:37,541 --> 00:44:41,333
‪เธอเป็นคนแรกที่ต้องเย็บแผล
‪เป็นคนแรกที่กระดูกหัก

818
00:44:41,416 --> 00:44:42,875
‪อุบัติเหตุมักชอบเกิดกับเธอ

819
00:44:42,958 --> 00:44:45,791
‪และดูเหมือนการเป็นผู้หญิง
‪จะมีอะไรให้ต้องทำมากกว่าเยอะ

820
00:44:46,291 --> 00:44:49,291
‪ในเวลานั้น ผมตรงคือลุคที่ทุกคนต้องการ

821
00:44:49,375 --> 00:44:52,125
‪แต่เพราะความชื้นของฮูสตัน มันจึงเป็นเรื่องยาก

822
00:44:52,625 --> 00:44:55,375
‪และนี่คือยุคก่อนที่จะมี
‪ผลิตภัณฑ์สำหรับผมและไดร์เป่าผม

823
00:44:56,458 --> 00:45:00,250
‪สมัยนั้นที่ม้วนผมยังอันเล็กๆ
‪พวกเธอเลยใช้กระป๋องน้ำส้ม

824
00:45:00,333 --> 00:45:04,083
‪พวกพี่สาวผมไม่เพียงแต่เจ้าความคิด
‪แต่พวกเธอยังชอบเล่นใหญ่

825
00:45:04,750 --> 00:45:06,166
‪วีจา อยู่กับเราหรือเปล่า

826
00:45:07,625 --> 00:45:10,458
‪(ใช่ วีจา ไม่ใช่)

827
00:45:13,250 --> 00:45:14,625
‪- ใช่
‪- พระเจ้า

828
00:45:17,000 --> 00:45:18,125
‪ดีแล้ว

829
00:45:18,208 --> 00:45:20,458
‪โรเบิร์ตแอบมีใจให้ฉันบ้างไหม

830
00:45:25,875 --> 00:45:27,750
‪เย่

831
00:45:27,833 --> 00:45:30,583
‪ในห้องนอนของเรา
‪สตีฟ เกร็ก และผมเห็นพ้องกัน

832
00:45:30,666 --> 00:45:32,916
‪สุดยอดผู้หญิงคือราเคล เวลค์

833
00:45:33,000 --> 00:45:36,166
‪เธอแสดงในหนังอย่างโลกล้านปี

834
00:45:36,250 --> 00:45:38,916
‪ท่องทะเลเลือดและบันโดเลโร่

835
00:45:39,000 --> 00:45:42,041
‪ผมจำได้ด้วยว่าสตีฟ
‪มีนิตยสารเพลย์บอยซ่อนไว้ใต้ลิ้นชัก

836
00:45:47,166 --> 00:45:49,541
‪(เพลย์บอย)

837
00:46:02,583 --> 00:46:05,333
‪และเราไม่เคยรู้ว่าพี่สาวผมคนไหนเป็นคนแฉเรา

838
00:46:06,708 --> 00:46:09,208
‪วิทยุถูกเปิดไว้ตลอด มันเล่นแต่เพลงฮิต

839
00:46:10,166 --> 00:46:15,750
‪เพลงโปรดผมคือ "อิน เดอะ เยียร์ 2525"
‪ที่พูดถึงอนาคตแบบดิสโทเปียอันแสนน่ากลัว

840
00:46:19,083 --> 00:46:22,208
‪เพลงหลายเพลงก็มีชื่อของ
‪เด็กผู้หญิงหลายคนที่ผมรู้จักในนั้น

841
00:46:23,875 --> 00:46:25,500
‪("วอล์ค อะเวย์ เรเน่" เดอะ เลฟต์ แบงก์)

842
00:46:26,000 --> 00:46:31,041
‪("วัลเลรี" เดอะ มังกีส์)

843
00:46:31,625 --> 00:46:34,208
‪("อะลอง คัมส์ แมรี" ดิ แอสโซซิเอชัน)

844
00:46:35,000 --> 00:46:37,333
‪("วินดี้" ดิ แอสโซซิเอชัน)

845
00:46:38,250 --> 00:46:42,625
‪("จีน" โอลิเวอร์)

846
00:46:43,250 --> 00:46:45,458
‪มีเพลงดังเพลงหนึ่งที่มีชื่อผู้ชายอยู่ในนั้น

847
00:46:45,958 --> 00:46:47,083
‪แต่เขาชื่อว่าซู

848
00:46:47,166 --> 00:46:49,000
‪ฉันเหงื่อหลั่งโซมกายและพูดออกไป

849
00:46:49,083 --> 00:46:50,833
‪"ฉันชื่อซู

850
00:46:50,916 --> 00:46:52,375
‪สบายดีใช่ไหม

851
00:46:53,041 --> 00:46:54,875
‪ทีนี้เตรียมตัวตาย…"

852
00:46:55,666 --> 00:46:58,958
‪เราชอบตอนจบที่พวกเขาเซนเซอร์คำสบถดังตี๊ด

853
00:46:59,041 --> 00:47:01,541
‪กรวดในลำไส้ น้ำลายในดวงตา

854
00:47:01,625 --> 00:47:04,875
‪เพราะฉันคือตี๊ดที่ตั้งชื่อแกว่าซู

855
00:47:06,333 --> 00:47:10,083
‪คงต้องบอกว่านี่คือจุดสูงสุด
‪ของยุคแห่งการโทรแกล้ง

856
00:47:10,166 --> 00:47:12,083
‪อีกเป็นสิบปีกว่าโทรศัพท์จะโชว์เบอร์ได้

857
00:47:12,166 --> 00:47:14,166
‪เราใช้ตั้งแต่วิธีพื้นฐาน อย่างเช่น…

858
00:47:14,250 --> 00:47:16,416
‪คุณมีปรินซ์ อัลเบิร์ตในกระป๋องไหม

859
00:47:16,958 --> 00:47:18,833
‪งั้นก็ปล่อยเขาออกมาซะนะ

860
00:47:21,125 --> 00:47:22,500
‪ไปจนถึงมุกที่ซับซ้อนกว่า…

861
00:47:22,583 --> 00:47:26,791
‪สวัสดี นี่ทอมมี่ โอจากเคอาร์บี
‪และรายการทายชื่อเพลง

862
00:47:26,875 --> 00:47:28,583
‪ผมกำลังคุยกับใครอยู่

863
00:47:28,666 --> 00:47:30,208
‪ฉันชื่อมาร์ตา

864
00:47:30,291 --> 00:47:32,708
‪มาร์ธา วันนี้คุณโชคดีแล้ว มาร์ธา

865
00:47:32,791 --> 00:47:35,666
‪รางวัลใหญ่ของเราอยู่ที่ 285 ดอลลาร์

866
00:47:35,750 --> 00:47:37,708
‪มันจะเป็นของคุณถ้าคุณทายชื่อเพลงถูก

867
00:47:37,791 --> 00:47:40,375
‪หลังจากฟังเพลงเป็นเวลาห้าวินาที

868
00:47:40,458 --> 00:47:41,541
‪พร้อมไหมครับ

869
00:47:41,625 --> 00:47:43,000
‪คิดว่าพร้อมค่ะ

870
00:47:43,500 --> 00:47:45,125
‪ทายชื่อเพลงนี้

871
00:47:56,333 --> 00:47:58,875
‪มาร์ธา คุณทายชื่อเพลงนี้ออกไหม

872
00:47:58,958 --> 00:48:00,625
‪ใช่ "วิชิต้า ไลน์แมน" ไหมคะ

873
00:48:00,708 --> 00:48:03,125
‪ถูกต้อง "วิชิต้า ไลน์แมน" คุณชนะรางวัลใหญ่

874
00:48:05,958 --> 00:48:08,208
‪จาน่า ไปรับซิ บอกไปว่าเรากินอยู่

875
00:48:09,583 --> 00:48:11,458
‪- ใครกันนะ
‪- ไร้มารยาท

876
00:48:11,541 --> 00:48:13,458
‪ในทางกลับกัน พ่อก็มีวิธีรับมือ

877
00:48:13,541 --> 00:48:17,333
‪ตอนที่บ้านเราตกเป็นเป้า
‪ของนักโทรแกล้งรายหนึ่งอย่างต่อเนื่อง

878
00:48:17,416 --> 00:48:18,333
‪เขาอีกแล้ว

879
00:48:18,916 --> 00:48:21,208
‪พ่อมีอะไรมาให้ไอ้เวรนี่

880
00:48:25,916 --> 00:48:26,750
‪สวัสดี

881
00:48:27,916 --> 00:48:30,583
‪อ้อ น่าสนใจจังเลย

882
00:48:31,250 --> 00:48:33,916
‪ทีนี้ฟังให้ดีๆ นะ

883
00:48:38,375 --> 00:48:39,541
‪พ่อ

884
00:48:40,291 --> 00:48:42,500
‪แก้วหูมันน่าจะแตกแล้วล่ะ

885
00:48:42,583 --> 00:48:45,750
‪ผมจำได้ว่าผมสงสารจอมแกล้งรายนั้น

886
00:48:45,833 --> 00:48:47,791
‪การลงโทษเหมือนจะรุนแรงเกินความผิด

887
00:48:49,583 --> 00:48:52,041
‪ถ้าเกิดเราไม่ได้มีเล่นในลิตเติลลีก

888
00:48:52,125 --> 00:48:54,625
‪เราก็จะไปเตร่อยู่ที่สนามเพื่อดูเพื่อนๆ เล่น

889
00:48:54,708 --> 00:48:57,458
‪ทำอะไรบ้าๆ บอๆ และไล่เก็บลูกฟาวล์

890
00:48:58,958 --> 00:49:01,791
‪เอาลูกฟาวล์กลับมาคืนเพื่อแลกกับน้ำแข็งไส

891
00:49:04,750 --> 00:49:08,333
‪- ขอสตรอว์เบอร์รีแล้วกัน
‪- ลูกฟาวล์หนึ่งลูก

892
00:49:08,416 --> 00:49:10,875
‪แล้วก็เอาชิกโอสติ๊ก

893
00:49:13,166 --> 00:49:14,208
‪ของเธอ

894
00:49:15,875 --> 00:49:16,708
‪ของเธอ

895
00:49:16,791 --> 00:49:18,333
‪ขอบคุณครับ

896
00:49:19,333 --> 00:49:22,916
‪เราจะได้น้ำแข็งไสฟรีเหมือนกัน
‪ถ้าเก็บขยะใส่เต็มถุง

897
00:49:33,708 --> 00:49:38,458
‪ฉันศรัทธาในพระเจ้า รักในชาติ
‪และจะเคารพกฎหมายของชาติ

898
00:49:38,541 --> 00:49:41,000
‪ฉันจะเล่นอย่างขาวสะอาดและคว้าชัยมาให้ได้

899
00:49:41,083 --> 00:49:44,250
‪ไม่ว่าแพ้หรือชนะ ฉันจะทำให้เต็มที่

900
00:49:44,333 --> 00:49:50,083
‪ทีนี้มองไปที่ธงตรงเซ็นเตอร์ฟีลด์
‪เราจะบรรเลงเพลงชาติ

901
00:49:53,916 --> 00:49:56,541
‪ผมจำได้ว่ารู้สึกซาบซึ้งกับคำปฏิญาณตนลิตเติลลีก

902
00:49:56,625 --> 00:49:59,291
‪และเพลงชาติ
‪จนทำให้รู้สึกว่าต่อให้เราชนะหรือแพ้

903
00:49:59,375 --> 00:50:00,333
‪มันก็ไม่สำคัญ

904
00:50:01,500 --> 00:50:05,208
‪ความรู้สึกนั้นมักจะอยู่
‪ไปจนถึงแค่ตอนขว้างลูกแรกนั่นแหละ

905
00:50:18,125 --> 00:50:22,291
‪แต่ไม่มีอะไรทำหน้าที่พี่เลี้ยงเด็ก
‪ได้ดีไปกว่าหนังสามเรื่องซ้อนที่มาเจสติก

906
00:50:23,166 --> 00:50:25,625
‪ทั้งที่ชื่ออลังการ แต่โรงหนังมันกลับโทรม

907
00:50:26,333 --> 00:50:30,000
‪ผมจำได้ว่ามีโปรแกรมหนึ่ง
‪ที่ฉายหนังไซไฟเรื่องเคาท์ดาวน์

908
00:50:30,083 --> 00:50:32,166
‪การแข่งไปดวงจันทร์ปิดฉาก เมื่อเราไปที่นั่น

909
00:50:32,250 --> 00:50:34,750
‪และพบว่าพวกรัสเซียก็ไปถึงที่นั่นเหมือนกัน

910
00:50:35,250 --> 00:50:38,125
‪แต่พวกนั้นตายเพราะยานตกในตอนที่ลงจอด

911
00:50:39,083 --> 00:50:41,916
‪เพื่อแสดงน้ำใจ นักบินอวกาศอเมริกันจึงกางธง

912
00:50:42,000 --> 00:50:44,750
‪ของทั้งสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต

913
00:50:45,625 --> 00:50:46,916
‪โลกอันบ้าคลั่ง

914
00:50:47,500 --> 00:50:49,666
‪จากนั้นก็เป็นหนังสยองขวัญสองเรื่อง

915
00:50:49,750 --> 00:50:51,333
‪เดอะ โฟรเซน เดด

916
00:50:51,416 --> 00:50:55,791
‪หนังว่าด้วยนักวิทยาศาสตร์นาซีเพี้ยน
‪ที่วางแผนชุบชีวิตผู้นำนาซีซึ่งถูกแช่แข็ง

917
00:50:58,875 --> 00:51:00,083
‪และอิท

918
00:51:00,583 --> 00:51:04,166
‪เรื่องของผู้ช่วยพิพิธภัณฑ์สติแตก
‪รับบทโดยร็อดดี้ แมคโดวอลล์

919
00:51:04,250 --> 00:51:08,666
‪ที่ได้ปลุกชีพโกเลมศตวรรษที่ 16 ขึ้นมา
‪ด้วยการเอาม้วนคัมภีร์เล็กๆ ใส่ปากมัน

920
00:51:09,375 --> 00:51:11,708
‪ตามคำทำนาย มันคงกระพัน

921
00:51:11,791 --> 00:51:14,708
‪และมันก็กลายเป็นผู้ช่วยของเขา
‪ในการฆาตกรรมและก่อความวุ่นวาย

922
00:51:14,791 --> 00:51:15,625
‪ฆ่าเขา

923
00:51:25,125 --> 00:51:28,083
‪หนังจบด้วยฉากที่โกเลมเดินลงทะเล

924
00:51:28,583 --> 00:51:30,500
‪สมัยนั้นยังไม่มีหนังภาคต่อ

925
00:51:30,583 --> 00:51:33,458
‪ฉะนั้นเท่าที่ผมรู้ โกเลมไม่เคยเดินกลับขึ้นมา

926
00:51:38,000 --> 00:51:40,708
‪ผมไม่มีวันลืมปาร์ตี้ส่งท้ายปีที่พ่อแม่ผมจัด

927
00:51:40,791 --> 00:51:44,333
‪เพราะมันกำลังจะเข้าสู่ปีสำคัญ ปี 1969

928
00:51:44,833 --> 00:51:46,666
‪พวกผู้ใหญ่ปาร์ตี้กันข้างใน

929
00:51:47,250 --> 00:51:51,375
‪พวกเราส่วนใหญ่อยู่ที่สนามด้านหลัง
‪ที่ซึ่งสงครามไฟพะเนียงกำลังปะทุ

930
00:51:56,708 --> 00:51:58,291
‪และความคลั่งการจุดไฟของไบรอน

931
00:51:58,375 --> 00:52:02,250
‪ก็พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นด้วยท่อระบายน้ำขนาดใหญ่

932
00:52:02,333 --> 00:52:03,833
‪ระเบิดเล็ก

933
00:52:03,916 --> 00:52:06,291
‪และลูกซอฟต์บอลไฟท่วมที่ทะยานผ่านฟากฟ้า

934
00:52:09,833 --> 00:52:11,916
‪ทุกคนพร้อมนับถอยหลังแล้วหรือยัง

935
00:52:12,000 --> 00:52:13,666
‪โอเค เอาล่ะนะ

936
00:52:14,333 --> 00:52:16,416
‪สิบ เก้า

937
00:52:16,500 --> 00:52:18,458
‪แปด เจ็ด

938
00:52:18,541 --> 00:52:19,833
‪หก

939
00:52:19,916 --> 00:52:21,750
‪ห้า สี่

940
00:52:21,833 --> 00:52:24,458
‪สาม สอง หนึ่ง

941
00:52:24,541 --> 00:52:26,333
‪สวัสดีปีใหม่

942
00:52:41,500 --> 00:52:45,166
‪ผมคิดว่านี่น่าจะเป็นจุดที่ดีเหมือนกัน
‪ที่จะกลับไปยังเรื่องที่เล่าค้างเอาไว้

943
00:52:47,625 --> 00:52:49,833
‪นั่นแหละๆ เชิญหัวเราะตามสบายเถอะ

944
00:52:51,666 --> 00:52:53,125
‪แต่พวกเขาบอกผมแบบนี้…

945
00:52:54,041 --> 00:52:56,625
‪เก่งมาก สแตน เธอไม่หมดสติ

946
00:52:58,541 --> 00:52:59,875
‪เรื่องอ้วกไม่ต้องห่วง

947
00:52:59,958 --> 00:53:03,416
‪นักบินอวกาศทุกคน ตั้งแต่จอห์น เกล็นน์
‪จนถึงนีล อาร์มสตรอง พวกเขาอ้วกทั้งนั้น

948
00:53:03,500 --> 00:53:04,625
‪อย่างน้อยก็ในครั้งแรก

949
00:53:06,041 --> 00:53:08,708
‪ขณะที่ช่วงเวลาวัยเด็กของผมธรรมดาพอสมควร

950
00:53:08,791 --> 00:53:11,083
‪ช่วงเวลาที่นาซ่าของผมไม่ใช่เลย

951
00:53:11,166 --> 00:53:14,083
‪ผมได้รับการฝึกที่สุดแสนโหดหิน

952
00:53:14,166 --> 00:53:16,791
‪นี่เรียกว่าการฝึกวอมิต โคเม็ต

953
00:53:24,166 --> 00:53:26,291
‪ผมชอบเมื่อแรงโน้มถ่วงเหลือแค่หนึ่งในหก

954
00:53:26,375 --> 00:53:29,416
‪แต่มันเหมือนการฝึกเคลื่อนไหวด้วยร่างกายใหม่

955
00:53:29,500 --> 00:53:33,875
‪ผมต้องเข้าชั้นเรียนหลายคาบ
‪ไม่น่าสนใจเท่าไร แต่มันคงจำเป็นมั้งนะ

956
00:53:34,916 --> 00:53:37,375
‪การฝึกใต้น้ำถูกคิดค้นโดยบัซ อัลดริน

957
00:53:37,458 --> 00:53:39,500
‪หลังพวกเขาล้มเหลวตอนออกนอกยานเจมิไน

958
00:53:40,000 --> 00:53:41,208
‪มันน่ากลัวมาก

959
00:53:49,583 --> 00:53:52,666
‪พวกเขายังจำลอง
‪สถานการณ์เอาตัวรอดทุกรูปแบบให้เราคิด

960
00:53:52,750 --> 00:53:55,333
‪ให้ฝึก และวางแผนเผื่อไว้

961
00:53:55,916 --> 00:53:58,916
‪ไล่ตั้งแต่สถานการณ์ติดอยู่ในป่า
‪ไปจนถึงการเดินฝ่าทะเลทราย

962
00:54:00,166 --> 00:54:04,125
‪ก่อนอื่นเราต้องใช้ร่มชูชีพทำชุด
‪และผ้าคลุมเพื่อปกป้องตัวเองเป็น

963
00:54:06,125 --> 00:54:08,458
‪ผมจำได้ ผมคิดว่าถ้าเกิดผมต้องลงเอยแบบนี้

964
00:54:08,958 --> 00:54:13,500
‪ผมคงไม่กังวลกับมันเท่าเรื่องอื่น
‪ก็เหมือนกับตอนหนึ่งของทไวไลท์ โซนน่ะ

965
00:54:16,625 --> 00:54:19,458
‪หลังจบการฝึกซ้อม
‪พวกเขาจับผมเข้าหลักสูตรตัดตอน…

966
00:54:20,041 --> 00:54:22,333
‪ผมคิดว่านั่นน่าจะไม่ใช่ชื่อที่ดีนัก

967
00:54:22,833 --> 00:54:25,750
‪เป็นหลักสูตรสอนวิธีบินแบบรอบด้าน
‪ของยานซึ่งตอนนี้ถูกเรียกอย่างลับๆ ว่า

968
00:54:25,833 --> 00:54:27,708
‪อะพอลโลสิบครึ่ง

969
00:54:28,208 --> 00:54:31,708
‪ขั้นแรก ผมต้องรู้จักตัวควบคุมทั้งหมด
‪แม้กระทั่งในตอนที่ถูกปิดตา

970
00:54:32,250 --> 00:54:33,333
‪ระดับความสูง

971
00:54:35,958 --> 00:54:36,958
‪เช็ก

972
00:54:37,041 --> 00:54:38,125
‪ตัวจับเวลา

973
00:54:38,208 --> 00:54:39,958
‪- เช็ก
‪- อุณหภูมิภายใน

974
00:54:41,291 --> 00:54:42,125
‪เช็ก

975
00:54:43,166 --> 00:54:44,708
‪โปรแกรมจำลองก็เรื่องหนึ่ง

976
00:54:44,791 --> 00:54:49,000
‪แต่เพื่อให้รู้ว่าการเอายานลงจอด
‪ในที่ที่มีแรงโน้มถ่วงแค่หนึ่งในหกเป็นยังไง

977
00:54:49,083 --> 00:54:50,500
‪พวกเขาจึงสร้างอสุรกายตัวนี้

978
00:54:50,583 --> 00:54:53,375
‪เครื่องฝึกซ้อมลงจอดบนดวงจันทร์

979
00:54:53,458 --> 00:54:55,041
‪หรือแอลแอลทีวี

980
00:55:06,000 --> 00:55:08,958
‪นีล อาร์มสตรองเคยเกือบตาย
‪ตอนพยายามเอาเจ้านี่ลงจอด

981
00:55:09,041 --> 00:55:12,250
‪เขาดีดตัวออกมา
‪ก่อนหน้ายานจะตกและระเบิดแค่ไม่กี่วินาที

982
00:55:12,333 --> 00:55:15,000
‪จากนั้นก็ไปกินมื้อเที่ยงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

983
00:55:16,000 --> 00:55:18,750
‪นั่นแหละนีล ผู้ใจเย็นเป็นน้ำเสมอ

984
00:55:19,583 --> 00:55:23,833
‪หลังจากเรียนรู้เรื่องยานครบทุกอย่าง
‪ก็ถึงเวลาของแบบจำลองประสานงาน

985
00:55:26,083 --> 00:55:29,166
‪ครานซ์ โบสติ๊กและทุกๆ คน
‪อยู่ในศูนย์ควบคุมภารกิจ

986
00:55:29,250 --> 00:55:30,833
‪ส่วนผมอยู่ในโปรแกรมจำลอง

987
00:55:31,375 --> 00:55:34,791
‪พวกเราจะถูกทดสอบ
‪โดยผู้ควบคุมโปรแกรมจำลอง

988
00:55:35,291 --> 00:55:37,416
‪เสียงอัปมงคลที่อยู่หลังกระจกสองทาง

989
00:55:37,500 --> 00:55:39,333
‪มีรอยรั่วในไอพ่นซีเอสเอ็ม

990
00:55:39,416 --> 00:55:43,083
‪เครื่องยนต์เอสไอวีบีหยุดทำงาน
‪ระหว่างโหมดยุติ คาบเกี่ยวกัน

991
00:55:43,166 --> 00:55:45,250
‪เราเรียกพวกเขาย่อๆ ว่า "ผู้คุม"

992
00:55:45,333 --> 00:55:47,958
‪พวกเขานั่งอยู่หลังกระจกสีดำ
‪ในศูนย์ควบคุมภารกิจ

993
00:55:48,041 --> 00:55:50,250
‪และคอยกำหนดสถานการณ์ที่เลวร้ายสุดกู่

994
00:55:50,333 --> 00:55:51,291
‪เท่าที่จะจินตนาการได้

995
00:55:52,416 --> 00:55:55,541
‪เพื่อที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอวกาศ
‪เราก็จะพร้อม

996
00:55:56,125 --> 00:55:59,708
‪ได้ยินว่าในโครงการเจมิไน
‪พวกเขาให้หนึ่งในผู้ควบคุมระบบแกล้งหัวใจวาย

997
00:55:59,791 --> 00:56:01,791
‪เพื่อดูว่าทุกคนจะตอบสนองยังไง

998
00:56:02,541 --> 00:56:04,375
‪ทุกคนเกลียดพวกเขามาก

999
00:56:04,458 --> 00:56:05,791
‪โอเค การจำลองสุดท้าย

1000
00:56:05,875 --> 00:56:09,166
‪ทำให้ดี ลงจอดให้ปลอดภัย แล้ววันนี้พอแค่นี้

1001
00:56:09,250 --> 00:56:11,875
‪หวังว่าจะทันได้ไปซดเบียร์ที่ซิงกิ้ง วีล

1002
00:56:11,958 --> 00:56:13,375
‪ส่วนเธอจะได้โค้ก สแตน

1003
00:56:13,458 --> 00:56:15,416
‪แค่แท็งก็ได้ ผู้คุมการบิน

1004
00:56:15,500 --> 00:56:18,541
‪เอาล่ะ อนุมัติให้ลดระดับเพื่อลงจอดได้

1005
00:56:18,625 --> 00:56:21,083
‪โอเค เริ่มเดินเครื่องยนต์ แรงดันสิบเปอร์เซ็นต์

1006
00:56:21,791 --> 00:56:22,666
‪ไปได้สวย

1007
00:56:23,250 --> 00:56:24,875
‪ลงจอดเต็มกำลังได้

1008
00:56:24,958 --> 00:56:26,333
‪เต็มกำลัง

1009
00:56:26,416 --> 00:56:27,708
‪อยู่ที่ 1,000 ฟุต

1010
00:56:31,583 --> 00:56:34,958
‪แจ้งเตือน 1201 ดัง

1011
00:56:36,041 --> 00:56:38,833
‪- รหัส 1201 เบลส์ มันคืออะไร
‪- เดี๋ยวนะ

1012
00:56:39,583 --> 00:56:40,791
‪ตอนนี้ 750 ฟุต

1013
00:56:40,875 --> 00:56:43,125
‪"คอมพิวเตอร์ทำงานหนักเกินพิกัด
‪ทำหน้าที่ได้ไม่สมบูรณ์"

1014
00:56:43,208 --> 00:56:44,958
‪ระบบทั้งหมดก็ดูปกติดีนี่นา

1015
00:56:45,541 --> 00:56:46,833
‪แจ็ค มันเกิดอะไรขึ้น

1016
00:56:47,583 --> 00:56:50,750
‪แจ้งเตือนดีดตัว
‪คอมฯ ทำงานหนักเกินเพราะอะไรบางอย่าง

1017
00:56:51,708 --> 00:56:54,000
‪ตอนนี้ 500 ฟุต ฝั่งผมดูปกติดี

1018
00:56:54,583 --> 00:56:55,666
‪ตอนนี้ 400 ฟุต

1019
00:56:55,750 --> 00:56:56,583
‪เดี๋ยว

1020
00:56:56,666 --> 00:56:58,541
‪แจ้งเตือนรหัส 1202

1021
00:56:58,625 --> 00:57:00,000
‪รหัส 1202 เหรอ

1022
00:57:00,083 --> 00:57:02,708
‪ผมไม่เห็นความผิดปกติ แต่นี่ดูท่าไม่ดีแล้ว

1023
00:57:02,791 --> 00:57:04,166
‪ผมว่าเราต้องยุติภารกิจ

1024
00:57:05,416 --> 00:57:07,875
‪คอมพิวเตอร์มีปัญหาบางอย่าง ยุติเถอะ

1025
00:57:08,791 --> 00:57:10,166
‪จะยุติการบินเหรอ

1026
00:57:11,625 --> 00:57:13,708
‪- ยุติการบิน
‪- เวรเอ๊ย ยุติ

1027
00:57:17,416 --> 00:57:18,916
‪นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่ต้องยุติ

1028
00:57:19,500 --> 00:57:21,291
‪ถ้าอ่านคู่มือให้ละเอียดกว่านี้

1029
00:57:21,375 --> 00:57:23,541
‪ก็จะรู้ว่าให้ดำเนินการลงจอดต่อไป

1030
00:57:23,625 --> 00:57:25,416
‪แต่ตอนนี้นักบินอวกาศของเรา

1031
00:57:25,500 --> 00:57:28,041
‪ต้องบินกลับสู่โลกอย่างอับอายขายขี้หน้า

1032
00:57:28,125 --> 00:57:30,208
‪เราต้องสูญภาษีมูลค่าพันล้าน

1033
00:57:30,291 --> 00:57:32,500
‪และต้องไปนั่งเก้าอี้แถวหน้าดูพวกรัสเซีย

1034
00:57:32,583 --> 00:57:34,958
‪ปักธงของพวกมันในเดือนสิงหา

1035
00:57:37,666 --> 00:57:38,500
‪พอใจไหม

1036
00:57:43,291 --> 00:57:45,875
‪เมื่อถึงเวลาที่ผมพร้อมสำหรับการปล่อยยาน

1037
00:57:45,958 --> 00:57:49,208
‪ผมใจเย็นสุดๆ
‪เพราะผมรู้สึกว่าผมได้ทำมันมาแล้ว

1038
00:57:49,708 --> 00:57:51,583
‪พวกเขาทำให้ผมอยู่ในสภาพพร้อมลุย

1039
00:57:52,083 --> 00:57:54,250
‪จำได้ว่าผมตื่นเต้นมากกว่ากังวล

1040
00:57:54,750 --> 00:57:56,166
‪อาจจะใจเย็นมากไปด้วยซ้ำ

1041
00:57:56,250 --> 00:57:57,333
‪สแตน พร้อมไหม

1042
00:57:57,833 --> 00:57:58,833
‪พร้อม

1043
00:58:03,583 --> 00:58:05,583
‪ถึงเวลาออกเดินทางไปดวงจันทร์แล้วกลับมา

1044
00:58:05,666 --> 00:58:09,458
‪ภารกิจลับอะพอลโลสิบครึ่งดำเนินไปอย่างราบรื่น

1045
00:58:09,958 --> 00:58:12,250
‪แต่ก็นั่นแหละ มันเหมือนว่าภารกิจนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

1046
00:58:12,333 --> 00:58:14,666
‪ไม่มีพาดหัวข่าว ไม่มีการจัดขบวนพาเหรดให้ผม

1047
00:58:15,250 --> 00:58:17,541
‪ผมบอกใครไม่ได้ ไม่เว้นแม้แต่ครอบครัว

1048
00:58:18,583 --> 00:58:23,208
‪ตอนอะพอลโล 11 ออกตัวในวันที่ 16 กรกฎาคม
‪และลงจอดบนดวงจันทร์สี่วันให้หลัง

1049
00:58:23,291 --> 00:58:26,083
‪ผมก็ได้ดูทางทีวีเหมือนกับทุกๆ คนทั่วโลก

1050
00:58:27,083 --> 00:58:29,500
‪แต่สำหรับผม มันเหมือนกับเป็นฝัน

1051
00:58:30,000 --> 00:58:33,833
‪ผมเป็นคนเดียวในโลกที่รู้ว่า
‪พวกเขากำลังเจอประสบการณ์แบบไหน

1052
00:58:33,916 --> 00:58:35,625
‪เหมือนผมขึ้นไปบนนั้นกับพวกเขาด้วย

1053
00:58:36,875 --> 00:58:37,791
‪แต่ผมไม่ได้ไป

1054
00:58:39,041 --> 00:58:40,041
‪ผมอยู่ที่นี่

1055
00:58:42,916 --> 00:58:44,708
‪เห็นยานแซเทิร์น 5 นั่นไหม

1056
00:58:44,791 --> 00:58:47,833
‪พวกเขาเอามันขึ้นเรือที่ฮันท์สวิลล์
‪แอละแบมา ซึ่งเป็นที่ที่มันถูกสร้าง

1057
00:58:47,916 --> 00:58:51,250
‪จากนั้นมันก็ไปยังเทนเนสซีและโอไฮโอ
‪ก่อนจะล่องมาตามมิสซิสซิปปี

1058
00:58:51,333 --> 00:58:54,458
‪ข้ามอ่าวเม็กซิโก อ้อมแหลมฟลอริดา

1059
00:58:54,541 --> 00:58:56,416
‪แล้วก็เอามันขึ้นฝั่งที่แหลมเคนเนดี้

1060
00:58:56,500 --> 00:59:00,500
‪แน่นอน ถ้าจะขนมันมาที่นี่ ก็ต้องเลี้ยวขวาที่อ่าว

1061
00:59:00,583 --> 00:59:03,708
‪จากนั้นก็ถึงอ่าวกัลเวสตัน
‪แล้วก็เป็นทะเลสาบเคลียร์

1062
00:59:03,791 --> 00:59:07,708
‪จากนั้นเราก็แค่ข้ามถนนนาซ่า 1
‪แล้วไปรับมันจากที่นั่นได้

1063
00:59:09,708 --> 00:59:11,333
‪แล้วพ่อรับผิดชอบเรื่องนั้นเหรอ

1064
00:59:12,041 --> 00:59:14,666
‪ถ้านั่นไม่ใช่การส่งรับพัสดุ แล้วจะเรียกว่าอะไร

1065
00:59:14,750 --> 00:59:18,708
‪เวลาตะวันออก
‪นั่นคือจรวดขนส่งที่ใหญ่มาก สูงเท่าตึก 36 ชั้น…

1066
00:59:18,791 --> 00:59:21,541
‪แต่เปล่า ไคล์ที่ฟลอริดา
‪เป็นคนจัดการรายละเอียดส่วนใหญ่

1067
00:59:21,625 --> 00:59:26,208
‪นับถอยหลัง 34 นาที ทุกอย่างไปได้สวย

1068
00:59:26,291 --> 00:59:28,916
‪ตามรายงาน นักบินสภาพร่างกายฟิตพร้อม

1069
00:59:29,000 --> 00:59:33,166
‪พวกเขาอยู่บนนั้น
‪กำลังรอให้อะพอลโล 11 ออกตัว

1070
00:59:33,250 --> 00:59:34,583
‪ระบบของยาน

1071
00:59:34,666 --> 00:59:37,375
‪ในการทดสอบขั้นสุดท้าย ผลออกมาสมบูรณ์ดี

1072
00:59:37,458 --> 00:59:39,625
‪สภาพอากาศปลอดโปร่ง

1073
00:59:39,708 --> 00:59:42,416
‪ดูเหมือนเช้านี้ มนุษย์จะได้

1074
00:59:42,500 --> 00:59:46,208
‪ออกเดินทางครั้งยิ่งใหญ่
‪และลงจอดบนดวงจันทร์ในที่สุด…

1075
00:59:46,291 --> 00:59:47,500
‪กังวลบ้างไหม

1076
00:59:47,583 --> 00:59:50,208
‪- ไม่เลย
‪- ทำไมพ่อต้องกังวลด้วย

1077
00:59:50,291 --> 00:59:51,125
‪พ่อเปล่า

1078
00:59:51,208 --> 00:59:54,916
‪ลูกรัก พ่อของลูกก็มีส่วนในงานนี้นะ

1079
00:59:55,000 --> 00:59:56,750
‪คนมากมายมีส่วน

1080
00:59:57,250 --> 01:00:01,916
‪เรายังไม่มีคำสำหรับพรรณนาสิ่งนี้

1081
01:00:02,000 --> 01:00:06,375
‪เราจะพูดว่า "สูงเทียมฟ้า" อีกได้ยังไง

1082
01:00:06,458 --> 01:00:08,416
‪"ท้องฟ้าเป็นขีดจำกัด" มันหมายความว่าอะไร

1083
01:00:08,500 --> 01:00:11,875
‪ดวงจันทร์ดูแปลกประหลาด
‪และไกลแสนไกลสำหรับคุณไหม

1084
01:00:11,958 --> 01:00:14,750
‪ไม่ค่ะ มีสิ่งที่ไกลกว่าดวงจันทร์อีก

1085
01:00:17,416 --> 01:00:22,000
‪ตอนนี้ แน่นอนครับว่าผมกำลังคิดถึง
‪เป้าหมายต่อไป ดาวอังคารและไกลกว่านั้น

1086
01:00:22,083 --> 01:00:25,708
‪คิดถึงดาวอังคารและไกลกว่านั้นเหรอ
‪เรายังไม่ทันได้ไปดวงจันทร์เลยนะ อาเธอร์

1087
01:00:26,208 --> 01:00:29,833
‪แต่นั่นคงเป็นธรรมชาติ
‪ของนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์อย่างคุณ

1088
01:00:29,916 --> 01:00:31,666
‪เราจะได้เจอเซอร์ไพรส์บนดวงจันทร์

1089
01:00:31,750 --> 01:00:34,750
‪อาจจะไม่ใช่ในการเดินทางรอบแรก
‪แต่ในที่สุดเราจะเจอแน่

1090
01:00:35,250 --> 01:00:38,416
‪ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเจอเสาหินสีดำขนาดใหญ่
‪รอเราอยู่หรือเปล่า

1091
01:00:39,625 --> 01:00:41,333
‪อ้างอิงจากหนัง 2001…

1092
01:00:41,416 --> 01:00:43,958
‪สแตน เข้ามาเร็ว เขาจะปล่อยยานแล้ว

1093
01:00:50,875 --> 01:00:54,416
‪เครื่องยนต์ที่สร้างแรงดัน

1094
01:00:54,500 --> 01:00:59,750
‪มีกำลังแรงม้ารวม
‪เทียบเท่าเครื่องบินเจ็ตขับไล่ 543 ลำ

1095
01:00:59,833 --> 01:01:04,625
‪มันใช้เชื้อเพลิง 2,568,240 กิโลกรัม

1096
01:01:04,708 --> 01:01:07,500
‪ซึ่งเทียบเท่ากับรถรางบรรทุกถัง 98 คัน

1097
01:01:07,583 --> 01:01:11,166
‪ซึ่งมีความจุเท่าถังน้ำของเมืองเล็กๆ หนึ่งเมือง

1098
01:01:11,875 --> 01:01:17,625
‪จรวดขนส่งมีน้ำหนักเท่าเรือดำน้ำนอติลุส

1099
01:01:18,291 --> 01:01:21,125
‪เมื่อออกตัว เสียงรบกวนจะดังถึง 120 เดซิเบล

1100
01:01:21,208 --> 01:01:25,041
‪เทียบได้กับชุดเครื่องเสียง
‪แปดล้านเครื่องเปิดพร้อมกัน

1101
01:01:42,416 --> 01:01:44,708
‪ศูนย์ควบคุม เช็กระบบเพื่อปล่อยยาน

1102
01:01:44,791 --> 01:01:46,125
‪- ผู้ควบคุมการบิน
‪- พร้อม

1103
01:01:46,208 --> 01:01:47,333
‪- โอเค เรโทร
‪- พร้อม

1104
01:01:47,416 --> 01:01:48,458
‪- ไฟโด
‪- พร้อม

1105
01:01:48,541 --> 01:01:49,458
‪- คอนโทรล
‪- พร้อม

1106
01:01:49,541 --> 01:01:50,625
‪- เทลคอม
‪- พร้อม

1107
01:01:50,708 --> 01:01:51,958
‪- จีเอ็นซี
‪- พร้อม

1108
01:01:52,041 --> 01:01:53,125
‪- เซอร์เจียน
‪- พร้อม

1109
01:01:53,208 --> 01:01:55,166
‪แคปคอม พร้อมจะเดินหน้าต่อแล้ว

1110
01:01:55,250 --> 01:01:57,041
‪นับถอยหลัง 60 วินาที

1111
01:02:00,833 --> 01:02:04,833
‪ตามรายงานคืนนี้ ทุกอย่างไปได้ดี
‪นับถอยหลัง 25 วินาที

1112
01:02:06,583 --> 01:02:09,291
‪- หลบไป หัวนายบัง
‪- อีก 20 วินาที

1113
01:02:09,375 --> 01:02:10,583
‪ใช่ เร็วเข้า

1114
01:02:11,083 --> 01:02:12,666
‪นับถอยหลัง 15 วินาที

1115
01:02:12,750 --> 01:02:14,708
‪- ใช้ระบบนำทางภายใน
‪- ต่ำลงอีก

1116
01:02:14,791 --> 01:02:16,375
‪สิบสอง สิบเอ็ด

1117
01:02:16,458 --> 01:02:20,583
‪สิบ เก้า เริ่มการติดเครื่องยนต์

1118
01:02:20,666 --> 01:02:22,791
‪หก ห้า

1119
01:02:22,875 --> 01:02:24,583
‪สี่ สาม

1120
01:02:24,666 --> 01:02:26,583
‪สอง หนึ่ง

1121
01:02:26,666 --> 01:02:28,916
‪ศูนย์ เครื่องยนต์ทั้งหมดทำงาน

1122
01:02:29,416 --> 01:02:30,375
‪ออกตัว

1123
01:02:30,458 --> 01:02:31,916
‪ยานออกตัวแล้ว

1124
01:02:55,708 --> 01:02:56,833
‪อาคารสั่นสะเทือน

1125
01:02:57,791 --> 01:03:00,541
‪เรารู้สึกถึงแรงปะทะที่เราคุ้นชินแล้ว

1126
01:03:01,875 --> 01:03:05,375
‪ช่างเป็นช่วงเวลาสำคัญ มนุษย์กำลังไปดวงจันทร์

1127
01:03:09,750 --> 01:03:11,666
‪ไปได้ดีเลย มันตรงดิ่งขึ้นไป

1128
01:03:21,375 --> 01:03:24,375
‪ตอนนี้วิถีของมันดูไปได้ดี ว่าไหม วอลลี่

1129
01:03:24,458 --> 01:03:25,916
‪ดีมาก

1130
01:03:29,208 --> 01:03:31,250
‪ขึ้นไปแล้วหนึ่งไมล์

1131
01:03:32,166 --> 01:03:34,166
‪สาม สี่ไมล์

1132
01:03:35,208 --> 01:03:37,500
‪อยู่ที่ 2,195 ฟุตต่อวินาที

1133
01:03:38,166 --> 01:03:39,791
‪ทุกอย่างไปได้ดี

1134
01:03:39,875 --> 01:03:41,958
‪- ยังเห็นมันไหม
‪- ยังเห็น

1135
01:03:44,625 --> 01:03:45,458
‪โอเค

1136
01:03:45,958 --> 01:03:47,250
‪แยกตัวขั้นแรก เตรียมพร้อม

1137
01:03:47,333 --> 01:03:48,958
‪ตอนนี้ไปได้ดี

1138
01:03:58,375 --> 01:04:02,000
‪รู้อะไรไหม บิกินี่สุดสวยตัวนี้
‪ผลิตโดยบริษัทกระดาษ

1139
01:04:02,875 --> 01:04:04,500
‪ผ้าคอนฟิลวิเศษมาก

1140
01:04:05,000 --> 01:04:09,291
‪ในแง่หนึ่งมันก็เหมือนกระดาษ
‪ราคาถูกจนโยนทิ้งได้สบายๆ

1141
01:04:10,666 --> 01:04:13,000
‪อือ ว่าแล้วก็นึกได้

1142
01:04:14,041 --> 01:04:15,625
‪แม่มีงานต้องทำ

1143
01:04:16,375 --> 01:04:18,666
‪นี่คือกาแฟ

1144
01:04:20,583 --> 01:04:22,541
‪มันไม่สนที่หน้าตามันดูไม่เหมือนกาแฟ

1145
01:04:23,833 --> 01:04:25,333
‪วิธีที่กาแฟนั้น…

1146
01:04:26,750 --> 01:04:29,958
‪นี่เจ็ตโธร โบดีนใช้พลังจิตเรียกมนุษย์อวกาศ

1147
01:04:30,458 --> 01:04:32,458
‪คุณอาจกำลังมองหาสุดยอดมันสมองของดาวโลก

1148
01:04:32,541 --> 01:04:34,708
‪เพื่อพากลับดาวศุกร์ ดาวอังคาร
‪ดาวไหนก็เถอะ…

1149
01:04:37,625 --> 01:04:39,166
‪ต้องเป็นมนุษย์ดาวอังคารแน่

1150
01:04:41,375 --> 01:04:43,416
‪- พวกมันพูดอะไร
‪- โอเค แป๊บนะ

1151
01:04:43,500 --> 01:04:45,833
‪นี่มันบ้าอะไร เจ็ตโธร

1152
01:04:46,958 --> 01:04:48,416
‪รายงานข่าวอยู่ไหน

1153
01:04:49,875 --> 01:04:51,208
‪ขั้นที่สาม…

1154
01:04:51,291 --> 01:04:53,375
‪ไม่เอาน่า วันนี้วันประวัติศาสตร์

1155
01:04:53,458 --> 01:04:56,458
‪และ 47 วินาทีเพื่อเร่งความเร็ว…

1156
01:04:56,541 --> 01:04:58,291
‪วันน่าเบื่อแห่งประวัติศาสตร์

1157
01:04:58,375 --> 01:05:01,041
‪- ว่าไงนะ
‪- พามันเดินทางไปสู่ดวงจันทร์

1158
01:05:01,125 --> 01:05:01,958
‪เปล่า

1159
01:05:02,041 --> 01:05:03,916
‪อยู่ที่ 26,000 ฟุตต่อวินาที

1160
01:05:05,791 --> 01:05:07,333
‪การเผาไหม้เป็นไปด้วยดี

1161
01:05:08,208 --> 01:05:11,583
‪เครื่องยนต์ติดขึ้นตรงเวลากับที่คาดการณ์ไว้

1162
01:05:13,166 --> 01:05:16,125
‪เห็นได้ชัด ไอพ่นแรงดัน
‪ได้รับการเฝ้าสังเกตอย่างใกล้ชิด

1163
01:05:16,208 --> 01:05:19,041
‪โทรมาตรและเรดาร์ติดตามทำงานสมบูรณ์

1164
01:05:19,666 --> 01:05:22,958
‪ความเร็วตอนนี้เกิน 35,000 ฟุตต่อวินาทีแล้ว

1165
01:05:23,041 --> 01:05:25,083
‪ระดับความสูง หนึ่ง เจ็ด เจ็ดไมล์ทะเล

1166
01:05:26,041 --> 01:05:27,958
‪เธออยู่นอกวงโคจรแล้ว สแตน

1167
01:05:34,791 --> 01:05:37,791
‪เหมือนอะพอลโลจะเกิดปัญหาในการเชิดหัวขึ้น

1168
01:05:39,958 --> 01:05:43,875
‪เครื่องยนต์หยุดทำงาน พวกเขายืนยัน
‪เรายังไม่ได้รับสัญญาณจากตัวยาน

1169
01:05:50,250 --> 01:05:53,291
‪เรารู้สึกกังวลกับช่วงนาทีนี้อย่างมาก

1170
01:05:54,708 --> 01:05:57,375
‪อะพอลโลสิบครึ่ง นี่ฮูสตัน ได้ยินไหม

1171
01:06:02,708 --> 01:06:05,916
‪รับทราบ ฮูสตัน นี่อะพอลโลสิบครึ่ง

1172
01:06:06,000 --> 01:06:08,208
‪เป็นการเดินทางที่วิเศษมาก

1173
01:06:08,291 --> 01:06:10,750
‪รับทราบ อะพอลโลสิบครึ่ง เราจะส่งข่าวต่อ

1174
01:06:10,833 --> 01:06:13,916
‪ดูเหมือนการเดินทางของเธอจะไปได้ดี

1175
01:06:21,875 --> 01:06:24,708
‪และนั่นคือจุดเริ่มต้นการไปดวงจันทร์ของผม

1176
01:06:25,208 --> 01:06:28,041
‪ถึงแม้ผมจะเคลื่อนที่
‪ด้วยความเร็ว 12,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

1177
01:06:28,833 --> 01:06:32,666
‪แต่ผมก็รู้สึกว่ามันเป็น
‪การเดินทางสามวันครึ่งที่ยาวนาน

1178
01:06:40,958 --> 01:06:42,291
‪สาม สอง…

1179
01:06:42,375 --> 01:06:44,916
‪แน่นอน ข่าวยังรายงานต่อไปในทีวี

1180
01:06:45,000 --> 01:06:46,458
‪และความคาดหวังที่เพิ่มพูน

1181
01:06:46,541 --> 01:06:49,500
‪ต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอีกสองสามวัน
‪ก็ไม่ได้หายไปไหน

1182
01:06:50,208 --> 01:06:53,041
‪แต่สองสามวัน
‪ในการเดินทางไปดวงจันทร์ถือว่านาน

1183
01:06:53,625 --> 01:06:57,416
‪- และตอนนั้นเป็นหน้าร้อน
‪- ละครเงามืดฉายไม่รอเราแล้วนะ

1184
01:06:58,625 --> 01:07:00,416
‪บาย เจอกันพรุ่งนี้

1185
01:07:01,000 --> 01:07:03,375
‪ผมจำได้ คืนนั้นเราไปโรงหนังไดรฟ์อิน

1186
01:07:03,458 --> 01:07:05,875
‪และเราก็ใช้อุบายประหยัดเงินของพ่อ

1187
01:07:05,958 --> 01:07:08,833
‪ผู้ใหญ่สี่คน ส่วนสองคนนั้น

1188
01:07:09,791 --> 01:07:11,875
‪เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 12

1189
01:07:11,958 --> 01:07:14,625
‪ฉะนั้นถ้าไม่ถึง 12 ก็ไม่ต้องจ่าย

1190
01:07:15,208 --> 01:07:17,791
‪โอเค หกดอลลาร์

1191
01:07:18,583 --> 01:07:19,916
‪ก็บอกแล้ว

1192
01:07:26,958 --> 01:07:27,791
‪มาเร็ว

1193
01:07:33,000 --> 01:07:34,000
‪ให้ตาย

1194
01:07:38,833 --> 01:07:42,125
‪- เราอยากดูเฮลไฟเตอร์ส
‪- ไม่ แม่ไม่ให้ดูหนังที่ชื่อแบบนั้นหรอก

1195
01:07:42,208 --> 01:07:45,916
‪- แต่เขาถ่ายทำที่ฮูสตันนะ จอห์น เวย์นเล่นด้วย
‪- ฉันอยากดูผจญภัยทะเลใต้

1196
01:07:46,000 --> 01:07:49,083
‪งั้นเธอก็อยู่ดูผจญภัยทะเลใต้ที่นี่สิ

1197
01:07:49,583 --> 01:07:51,083
‪ใช่ เราจะไปดูเฮลไฟเตอร์ส

1198
01:07:51,166 --> 01:07:53,166
‪- โอเค ก็ได้
‪- โอเค ได้

1199
01:07:53,250 --> 01:07:56,750
‪รถจะจอดอยู่ที่ฝั่งคาวบอยปืนสั่น
‪และผจญภัยทะเลใต้

1200
01:07:56,833 --> 01:07:58,416
‪พอหนังจบแล้วรีบกลับมา

1201
01:07:58,500 --> 01:07:59,500
‪- ได้พ่อ
‪- โอเค

1202
01:07:59,583 --> 01:08:02,791
‪- เมื่อกี้พ่อบอกว่าไง
‪- หนังจบแล้วกลับมา

1203
01:08:03,625 --> 01:08:04,625
‪ขอบคุณ

1204
01:08:06,875 --> 01:08:08,625
‪รอแป๊บนะ พร้อมแล้ว

1205
01:08:09,666 --> 01:08:11,291
‪เยี่ยม วิเศษจริงๆ

1206
01:08:15,666 --> 01:08:18,166
‪มันสนุกเสมอที่ได้ออกไปเดินเตร่

1207
01:08:18,250 --> 01:08:20,666
‪เราจะมองหาคู่รักที่นัวเนียกันอยู่ในรถ

1208
01:08:21,333 --> 01:08:24,833
‪และเบาะแสที่ดีที่สุดคือให้มองหา
‪รถที่ไฟเบรกติดๆ ดับๆ เข้าไว้

1209
01:08:33,625 --> 01:08:36,125
‪นี่คือช่วงสุดท้ายของวัยเด็กที่ผมได้สัมผัส

1210
01:08:36,208 --> 01:08:39,125
‪ความสบายแสนพิเศษของการหลับไปในรถ

1211
01:08:41,750 --> 01:08:44,708
‪เราสามารถผล็อยหลับ
‪โดยที่รู้ว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย

1212
01:08:45,208 --> 01:08:47,666
‪และเราจะตื่นมาบนเตียงของตัวเองในตอนเช้า

1213
01:08:49,250 --> 01:08:51,500
‪ในอวกาศ มันโดดเดี่ยวมากกว่านิดหน่อย

1214
01:08:57,250 --> 01:09:00,250
‪วันต่อมา เรานั่งรถกระบะ
‪ของครอบครัวเพื่อนไปชายหาด

1215
01:09:00,333 --> 01:09:02,125
‪เราต้องนั่งรถไปหนึ่งชั่วโมง

1216
01:09:07,083 --> 01:09:10,833
‪กัลเวสตัน โอ้ กัลเวสตัน
‪มันเป็นชายหาดเดียวที่เรารู้จัก

1217
01:09:14,958 --> 01:09:18,958
‪แต่มันสนุกเสมอ
‪จะรถหรือไส้กรอกร่วนๆ ก็ช่างมันสิ

1218
01:09:22,708 --> 01:09:26,583
‪และแค่การลงไปในน้ำ
‪เราก็เสี่ยงชีวิตแล้วในระดับหนึ่ง

1219
01:09:27,250 --> 01:09:30,541
‪เพราะที่นั่นมีกระแสใต้น้ำที่จะฉุดคุณลงไป

1220
01:09:30,625 --> 01:09:33,000
‪และพัดคุณไปโผล่ที่ไหนสักแห่งในลุยเซียนา

1221
01:09:33,666 --> 01:09:34,750
‪ถ้าแค่นั้นทำอะไรคุณไม่ได้

1222
01:09:34,833 --> 01:09:38,041
‪ที่นั่นยังเต็มไปด้วยแมงกะพรุนลอยคอพร้อมต่อยคุณ

1223
01:09:38,125 --> 01:09:41,583
‪และเพรียงบนเสาไหนสักเสาที่ยื่นขึ้นมาจากน้ำ

1224
01:09:41,666 --> 01:09:43,291
‪ก็พร้อมที่เฉือนผิวคุณ

1225
01:09:44,166 --> 01:09:46,291
‪และดูเหมือนว่าที่ไหนสักแห่งในอ่าวเม็กซิโก

1226
01:09:46,375 --> 01:09:50,625
‪จะมีน้ำมันรั่วอยู่เสมอ และผลที่ตามมา
‪ก็คือก้อนน้ำมันขี้โล้ที่มีอยู่ทั่ว

1227
01:09:51,125 --> 01:09:52,208
‪ตอนที่เราจะกลับบ้าน

1228
01:09:52,291 --> 01:09:55,333
‪เราเลยต้องใช้น้ำมันเบนซิน
‪ถูเท้าที่ดำเพราะน้ำมันดินให้สะอาด

1229
01:09:55,416 --> 01:09:58,250
‪ในช่วงหลายวันนี้ เพราะภารกิจไปดวงจันทร์

1230
01:09:58,333 --> 01:10:01,125
‪ทีวีเลยฉายแต่หนังไซไฟคลาสสิก

1231
01:10:01,625 --> 01:10:02,541
‪ที่น่าจดจำที่สุด

1232
01:10:02,625 --> 01:10:07,083
‪อาจจะเป็นเดสติเนชัน มูน
‪ของโรเบิร์ต ไฮน์ไลน์ฉบับปี 1950

1233
01:10:07,166 --> 01:10:09,208
‪ซึ่งคาดการณ์อนาคตล่วงหน้าเกือบ 20 ปี

1234
01:10:09,291 --> 01:10:12,208
‪ได้เหมือนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในปี 1969 อย่างมาก

1235
01:10:13,291 --> 01:10:15,666
‪มันสุดยอดมากที่ทุกอย่างถูกเผงไปหมด

1236
01:10:15,750 --> 01:10:17,416
‪ทั้งการปล่อยยานครั้งแรกที่ล้มเหลว

1237
01:10:18,208 --> 01:10:20,333
‪ชาวเท็กซัสคนหนึ่งเรียกร้องให้สร้างทุกอย่างที่นี่

1238
01:10:20,416 --> 01:10:23,333
‪ที่ผมจะพูดคือเราสร้างมันที่เท็กซัสจะดีกว่า

1239
01:10:23,416 --> 01:10:24,625
‪แรงจี

1240
01:10:24,708 --> 01:10:25,833
‪ภาวะไร้น้ำหนัก

1241
01:10:26,750 --> 01:10:27,875
‪การมองกลับมายังโลก

1242
01:10:29,958 --> 01:10:32,541
‪- นี่ๆ
‪- นี่ เธอทำอะไรน่ะ

1243
01:10:32,625 --> 01:10:34,125
‪แจนิส จอปลินมาออกดิก คาเว็ตต์

1244
01:10:35,208 --> 01:10:37,333
‪แต่หนังมันยังไม่จบเลยนะ

1245
01:10:37,416 --> 01:10:39,916
‪พวกเด็กผู้ชายครองทีวีมาทั้งคืนแล้ว ตาเราบ้าง

1246
01:10:40,000 --> 01:10:41,916
‪ให้ผมจุดไฟให้ไหม ลูกเอ๋ย

1247
01:10:44,208 --> 01:10:46,958
‪นั่นนักร้องคนโปรดฉันเลย คุณรู้ได้ไง

1248
01:10:48,208 --> 01:10:49,791
‪- คุณคงไม่รู้
‪- จริงๆ ไม่ ผมไม่

1249
01:10:50,875 --> 01:10:53,000
‪ถ้าไม่บอก ผมคงคิดว่าไม่ใช่…

1250
01:10:53,083 --> 01:10:54,541
‪สแตน

1251
01:10:54,625 --> 01:10:55,625
‪ไม่

1252
01:10:56,208 --> 01:10:59,833
‪เพื่อออกไปและเข้าไปสู่ดนตรี
‪ไปให้ถึงชั้นที่ลึกที่สุดของดนตรี

1253
01:10:59,916 --> 01:11:02,583
‪แทนที่จะเสียเวลาอยู่ที่ชั้นบนสุด
‪เหมือนที่นักร้องหญิงส่วนใหญ่ทำ

1254
01:11:02,666 --> 01:11:05,833
‪ฉันคิดว่าพวกเธอ อยู่บนท่วงทำนอง

1255
01:11:05,916 --> 01:11:08,333
‪แทนที่จะเข้าไปถึงความรู้สึกของดนตรี ไม่รู้สิคะ

1256
01:11:09,833 --> 01:11:11,458
‪สำหรับผม คำตอบนั้นดีพอแล้ว

1257
01:11:11,541 --> 01:11:15,500
‪เราใช้เวลาส่วนใหญ่ของวันต่อมา
‪เหมือนกับในวันฤดูร้อนแสนร้อนวันอื่นๆ

1258
01:11:15,583 --> 01:11:16,791
‪ไปเล่นอยู่ที่สระว่ายน้ำ

1259
01:11:17,416 --> 01:11:19,416
‪พวกเราต่างมีท่ากระโดดน้ำที่ชำนาญเป็นพิเศษ

1260
01:11:19,500 --> 01:11:21,625
‪ผมทำท่าแจ็คไนฟ์ได้เป๊ะ

1261
01:11:21,708 --> 01:11:24,875
‪ท่าลูกปืนใหญ่
‪แล้วก็ท่าที่นั่งนักเทศน์ซึ่งคนไม่ค่อยรู้จัก

1262
01:11:26,666 --> 01:11:29,291
‪เกร็กเก่งเรื่องคิดค้นท่ากระโดดน้ำของตัวเอง

1263
01:11:31,625 --> 01:11:35,125
‪แต่ไฮไลท์น่าจะอยู่ที่
‪การได้กินฟริโตพายเป็นมื้อเที่ยง

1264
01:11:35,708 --> 01:11:38,458
‪มันก็แค่การเอาห่อฟริโตมาตัดเปิดด้านข้าง

1265
01:11:38,541 --> 01:11:40,083
‪แล้วตักชิลลี่ใส่ลงไปเยอะๆ

1266
01:12:04,083 --> 01:12:06,208
‪ตอนที่ผมเข้าสู่วงโคจรของดวงจันทร์

1267
01:12:06,291 --> 01:12:09,625
‪ผมเดินทางด้วย
‪ความเร็ว 3,680 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

1268
01:12:10,291 --> 01:12:13,250
‪รอบเทห์ฟากฟ้าที่ไม่เคยมีมนุษย์มาถึงมาก่อน

1269
01:12:14,875 --> 01:12:18,291
‪ผมมองลงไป
‪ขณะผ่านทะเลแห่งความเงียบสงบ

1270
01:12:18,875 --> 01:12:21,166
‪มันดูไม่สงบนักสำหรับผม

1271
01:12:21,250 --> 01:12:23,666
‪ผมจะต้องลงจอดตรงไหนเนี่ย

1272
01:12:24,708 --> 01:12:26,083
‪สวัสดี ผมจอห์นนี แคช

1273
01:12:27,250 --> 01:12:31,458
‪ตอนกลับมาจากสระในคืนนั้น
‪เราทุกคนดูรายการจอห์นนี แคช โชว์

1274
01:12:31,541 --> 01:12:33,541
‪สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ วงเดอะ มังกีส์

1275
01:12:34,708 --> 01:12:36,208
‪- พวกเขาจริงด้วย
‪- พระเจ้า

1276
01:12:36,291 --> 01:12:37,625
‪เดวี่น่ารักมาก

1277
01:12:37,708 --> 01:12:38,541
‪เรารีบกลับบ้าน

1278
01:12:38,625 --> 01:12:41,458
‪เพราะสเตฟานี่กับจาน่าบอกว่า
‪เดอะ มังกีส์จะมาออกรายการ

1279
01:12:44,166 --> 01:12:47,250
‪มิคกี้ เดวี่และไมค์มาออกรายการ
‪แต่ปีเตอร์ไปไหนล่ะ

1280
01:12:51,333 --> 01:12:55,416
‪หลังจากนั้นก็เป็นคิวโจนี มิตเชลล์
‪เธอร้องเพลงคู่กับจอห์นนี

1281
01:13:02,291 --> 01:13:04,500
‪เสียงเธอชวนฟังสุดๆ

1282
01:13:05,791 --> 01:13:08,791
‪เธอเป็นศิลปินที่ครบเครื่องมาก
‪เธอเป็นจิตรกรด้วยนะ

1283
01:13:20,541 --> 01:13:24,625
‪จากนั้นวันสำคัญก็มาถึง 20 กรกฎาคม ปี 1969

1284
01:13:25,708 --> 01:13:28,458
‪พวกเขาจะลงจอดบนดวงจันทร์ในตอนบ่าย

1285
01:13:28,541 --> 01:13:30,625
‪และลงไปเดินสำรวจในช่วงค่ำ

1286
01:13:30,708 --> 01:13:33,083
‪แต่พ่อมีตัวเลือกสุดเซอร์ไพรส์มาให้เรา

1287
01:13:33,166 --> 01:13:36,666
‪โอเค เราได้บัตรส่วนลดแอสโตรเวิลด์มา

1288
01:13:36,750 --> 01:13:38,291
‪แต่ใช้ได้แค่วันนี้เท่านั้น

1289
01:13:38,375 --> 01:13:40,291
‪ฉะนั้น พวกลูกจะไปก็ได้

1290
01:13:40,375 --> 01:13:44,750
‪หรือไม่ก็อยู่ดูรายงานข่าว
‪การลงจอดบนดวงจันทร์กับพ่อแม่ที่นี่

1291
01:13:44,833 --> 01:13:46,208
‪- แอสโตรเวิลด์
‪- แอสโตรเวิลด์

1292
01:13:46,958 --> 01:13:49,000
‪แต่เราจะพลาดการลงจอดหรือเปล่า

1293
01:13:49,083 --> 01:13:52,375
‪พวกเขามีกำหนดจะลงไปเดินในช่วงค่ำ
‪ตอนนั้นลูกก็กลับบ้านแล้ว

1294
01:13:52,958 --> 01:13:56,500
‪เอางี้แล้วกัน มาโหวตเถอะ
‪วิคกี้ วันนี้ลูกต้องทำอะไรบ้าง

1295
01:13:56,583 --> 01:13:57,875
‪หนูทำงานถึงห้าโมง

1296
01:13:58,875 --> 01:14:00,916
‪- สตีฟล่ะ
‪- ผมเหลือสนามที่ต้องจัดการ

1297
01:14:01,000 --> 01:14:02,000
‪ก็จริง

1298
01:14:02,916 --> 01:14:04,208
‪แล้วพวกลูกสี่คนล่ะ

1299
01:14:04,708 --> 01:14:07,750
‪- ใครจะไปแอสโตรเวิลด์บ้าง
‪- ไป

1300
01:14:08,583 --> 01:14:12,708
‪ไม่มีใครปฏิเสธแอสโตรเวิลด์ได้หรอก
‪มันเป็นที่ที่สุดยอดที่สุด

1301
01:14:13,541 --> 01:14:17,500
‪มันเป็นสวนสนุกขนาดยักษ์
‪ริมทางด่วนฝั่งตรงข้ามของแอสโตรโดม

1302
01:14:18,000 --> 01:14:19,916
‪มันคือดิสนีย์แลนด์ฉบับฮูสตัน

1303
01:14:20,416 --> 01:14:23,166
‪มันคือที่แห่งความตื่นเต้นและการผจญภัยไม่รู้จบ

1304
01:14:23,833 --> 01:14:26,750
‪ทุกอย่างมีคำว่า "แอสโตร" ในชื่อ
‪ทั้งแอสโตรวีล

1305
01:14:28,708 --> 01:14:29,875
‪แอสโตรนีดเดิล

1306
01:14:30,708 --> 01:14:31,750
‪แอสโตรเวย์

1307
01:14:32,666 --> 01:14:34,208
‪แล้วก็มีแบล็กดราก้อน

1308
01:14:35,500 --> 01:14:36,666
‪แบมบูชูต

1309
01:14:37,333 --> 01:14:39,041
‪และรางรถสปินเอาท์

1310
01:14:40,000 --> 01:14:43,083
‪ในการล่องเรือตะลุยป่าลอสต์เวิลด์
‪เราจะเจอจระเข้ตีนเป็ด

1311
01:14:43,166 --> 01:14:45,333
‪และชนพื้นเมืองผู้ไม่พอใจที่ยิงธนูใส่เรา

1312
01:14:46,458 --> 01:14:50,416
‪กลยุทธ์ที่เราใช้ประจำ
‪คือเราจะไปที่นั่นแต่เช้า ตั้งแต่ประตูเปิด

1313
01:14:50,916 --> 01:14:54,416
‪จากนั้นก็วิ่งไปที่รถเลื่อนอัลไพน์
‪ซึ่งอยู่เกือบท้ายสวนสนุก

1314
01:14:55,333 --> 01:14:57,458
‪มันเป็นเครื่องเล่นที่ฮิตที่สุดในตอนนั้น

1315
01:14:59,500 --> 01:15:01,500
‪เราอาจจะได้เล่นมันสักสองสามรอบ

1316
01:15:01,583 --> 01:15:05,583
‪ก่อนที่แถวจะยาวเกินไป
‪และเราต้องรอนาน 45 นาที

1317
01:15:07,291 --> 01:15:09,166
‪รถเลื่อนนั่นมันสนุกมากเลย

1318
01:15:11,375 --> 01:15:12,875
‪เราจะเจอน้ำตกขนาดใหญ่

1319
01:15:16,666 --> 01:15:17,833
‪ห้องหิมะถล่ม

1320
01:15:20,958 --> 01:15:22,083
‪อุโมงค์เสียงสะท้อน

1321
01:15:22,166 --> 01:15:25,583
‪ที่ซึ่งเมื่อเราตะโกนในถ้ำแรก
‪เราจะได้ยินเสียงซ้ำในถ้ำถัดไป

1322
01:15:25,666 --> 01:15:28,375
‪- สวัสดีอนาคต
‪- เดวี่ โจนส์ตลอดไป

1323
01:15:28,458 --> 01:15:29,791
‪คิดถึงนะ

1324
01:15:33,250 --> 01:15:34,541
‪สวัสดีอนาคต

1325
01:15:34,625 --> 01:15:36,041
‪เดวี่ โจนส์ตลอดไป

1326
01:15:36,125 --> 01:15:37,625
‪คิดถึงนะ

1327
01:15:40,666 --> 01:15:43,208
‪เครื่องเล่นจะพาเราไปสู่ตอนจบที่สุดเหวี่ยง

1328
01:15:43,291 --> 01:15:45,541
‪เราจะแล่นไปแบบสบายๆ

1329
01:15:46,041 --> 01:15:49,250
‪จากนั้นเมื่อเลี้ยว รถจะช้าลง

1330
01:15:49,333 --> 01:15:50,875
‪ก่อนเราจะพบว่าเรากำลังมุ่งหน้าสู่

1331
01:15:50,958 --> 01:15:55,166
‪ถ้ำมืดๆ ที่ดูเหมือนอุโมงค์เหมืองน่ากลัว
‪ตรงด้านข้างของภูเขา

1332
01:16:06,958 --> 01:16:09,666
‪แล้วพอเราคิดว่าทุกอย่างกลับสู่ปกติแล้ว…

1333
01:16:17,791 --> 01:16:21,083
‪ตัวเยติน่าจะเป็นนักเรียนการละครสักคน

1334
01:16:21,583 --> 01:16:24,333
‪ครั้งหนึ่งเราเคยเจอเขาพักสูบบุหรี่ด้วย

1335
01:16:26,416 --> 01:16:27,250
‪ตัวปลอม

1336
01:16:41,041 --> 01:16:44,750
‪เราจะหยุดการถ่ายทอดครู่หนึ่ง
‪แต่เราจะกลับมาแน่นอนครับ

1337
01:16:48,000 --> 01:16:52,166
‪กำลังจะลงจอดบนดวงจันทร์ใน 40 นาที

1338
01:16:52,250 --> 01:16:56,083
‪และอีกเก้านาที เราจะเริ่มได้ยินเสียง

1339
01:16:56,166 --> 01:16:59,625
‪จากยานบังคับการที่โคจรผ่านทาง

1340
01:16:59,708 --> 01:17:02,666
‪ในการโคจรรอบดวงจันทร์รอบที่ 14

1341
01:17:02,750 --> 01:17:06,833
‪การลงจอดอาจฟังดูเหมือนง่าย แต่มันไม่ใช่เลย

1342
01:17:06,916 --> 01:17:09,333
‪พวกเขาจะบินผ่านภูมิประเทศที่ค่อนข้างสูง

1343
01:17:09,416 --> 01:17:14,000
‪ก่อนที่จะลงจอดบนจุดที่เรียบของดวงจันทร์

1344
01:17:14,083 --> 01:17:18,000
‪ส่วนที่ยากคงเป็นการกลับออกมา
‪หลังจากเข้าไปใกล้ขนาดนั้น

1345
01:17:18,083 --> 01:17:19,083
‪หลังจากที่ทำไปทั้งหมด

1346
01:17:19,166 --> 01:17:20,583
‪ผมคิดว่านั่นน่าจะเป็น

1347
01:17:20,666 --> 01:17:23,375
‪เรื่องที่ทำให้ลูกเรือรู้สึกกดดันที่สุด

1348
01:17:23,875 --> 01:17:26,208
‪พวกเขากำลังหมุนตัว
‪ให้ตำแหน่งหน้าต่างอยู่ด้านบน

1349
01:17:26,958 --> 01:17:28,041
‪(ลงจอด 46,000 ฟุต)

1350
01:17:36,708 --> 01:17:38,583
‪ทุกอย่างต้องพร้อมก่อนเริ่ม

1351
01:17:38,666 --> 01:17:40,916
‪- พร้อมทำการลดระดับไหม เรโทร
‪- พร้อม

1352
01:17:41,000 --> 01:17:42,041
‪- ไฟโด
‪- พร้อม

1353
01:17:42,125 --> 01:17:42,958
‪- คอนโทรล
‪- พร้อม

1354
01:17:43,041 --> 01:17:44,041
‪- เทลคอม
‪- พร้อม

1355
01:17:44,125 --> 01:17:44,958
‪- จีเอ็นซี
‪- พร้อม

1356
01:17:45,041 --> 01:17:46,083
‪- อีคอม
‪- พร้อม

1357
01:17:46,833 --> 01:17:50,208
‪- พร้อมให้ลดระดับลงจอดต่อไปแล้ว
‪- ไปได้สวย

1358
01:17:55,500 --> 01:17:57,583
‪นี่คืออีกหนึ่งหลักไมล์สำคัญ

1359
01:17:57,666 --> 01:17:59,375
‪ระดับความสูง 40,000

1360
01:18:00,041 --> 01:18:03,625
‪สัญญาณแจ้งเตือนดัง แจ้งเตือน 1202

1361
01:18:08,041 --> 01:18:11,583
‪รับทราบ 1202 รับทราบแล้ว
‪เดินหน้าต่อตามสัญญาณนั้น

1362
01:18:11,666 --> 01:18:14,416
‪- บรรจบกันที่เดลต้าเอช
‪- ศูนย์ควบคุมการบิน ได้ความเร็วแล้ว

1363
01:18:14,500 --> 01:18:15,958
‪นี่สัญญาณอะไร วอลลี่

1364
01:18:16,041 --> 01:18:19,250
‪มันคือสัญญาณบอกความพร้อมของระบบ…

1365
01:18:20,708 --> 01:18:21,541
‪บางอย่าง

1366
01:18:21,625 --> 01:18:24,583
‪- มันดังจากคอมพิวเตอร์
‪- เดลต้า ตอนนี้ไปได้ดี

1367
01:18:24,666 --> 01:18:27,625
‪อย่างน้อยนี่ก็สนุกกว่าโปรแกรมจำลอง

1368
01:18:29,166 --> 01:18:30,708
‪โอเค รับทราบ

1369
01:18:31,791 --> 01:18:34,291
‪พวกเขาอาจยุติการลงจอดตอนนั้นก็ได้

1370
01:18:35,166 --> 01:18:37,166
‪เหลืออีกแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น

1371
01:18:37,250 --> 01:18:39,708
‪ค่าตอนนี้ 760 ฟุตต่อวินาที

1372
01:18:40,750 --> 01:18:43,458
‪ตัวนำทางเรดาร์การลงจอดยังทำงาน โอเค

1373
01:18:44,583 --> 01:18:45,750
‪ลดระดับอย่างรวดเร็ว

1374
01:18:48,416 --> 01:18:51,208
‪อยู่ที่ 760 ฟุตต่อวินาที พวกเขากำลังลงไป

1375
01:18:51,708 --> 01:18:53,375
‪ความสูง 4,200

1376
01:18:53,458 --> 01:18:55,291
‪พร้อมให้ลงจอดแล้ว อีเกิล

1377
01:18:56,000 --> 01:18:57,083
‪รับทราบ

1378
01:18:57,666 --> 01:18:58,541
‪สามพันฟุต

1379
01:18:58,625 --> 01:19:01,666
‪พร้อมแล้ว 2,000 ฟุต 47 องศา

1380
01:19:01,750 --> 01:19:04,250
‪รับทราบ อีเกิล ไปได้สวย เธอพร้อมแล้ว

1381
01:19:08,458 --> 01:19:10,000
‪ความสูง 1,600

1382
01:19:12,458 --> 01:19:13,333
‪ความสูง 1,400

1383
01:19:13,916 --> 01:19:15,000
‪เธอกำลังไปได้สวย

1384
01:19:15,083 --> 01:19:17,041
‪ตอนนี้ทางฝั่งพวกเขาเห็นภาพชัดแล้ว

1385
01:19:17,125 --> 01:19:19,291
‪นี่คือช่วงเวลาสำคัญ พวกเขาจะร่อนเหนือพื้น

1386
01:19:19,375 --> 01:19:20,875
‪พวกเขาจะต้องตัดสินใจ

1387
01:19:20,958 --> 01:19:22,666
‪ตอนนี้ 750 ฟุต

1388
01:19:24,458 --> 01:19:25,416
‪ตรงนี้กำลังไปได้สวย

1389
01:19:26,250 --> 01:19:27,500
‪ตอนนี้ 540 ฟุต

1390
01:19:27,583 --> 01:19:31,083
‪- ข้อมูลกำลังเข้ามาอย่างงดงาม
‪- ร้อยฟุต ลงไปที่ 19

1391
01:19:31,666 --> 01:19:33,416
‪เห็นแอ่งใหญ่ เต็มไปด้วยหิน

1392
01:19:35,583 --> 01:19:36,416
‪เอาล่ะ…

1393
01:19:37,916 --> 01:19:41,541
‪ดูเหมือนว่าเธอจะต้องคุมยาน
‪แล้วลงจอดด้วยตัวเอง

1394
01:19:52,250 --> 01:19:54,625
‪- หกสิบวินาที
‪- หกสิบวินาที

1395
01:19:54,708 --> 01:19:55,708
‪เปิดไฟ

1396
01:19:55,791 --> 01:19:59,333
‪ลดระดับสองครึ่ง เดินหน้า

1397
01:20:00,416 --> 01:20:01,250
‪สี่สิบฟุต

1398
01:20:01,875 --> 01:20:03,166
‪ฝุ่นตลบขึ้นมา

1399
01:20:04,166 --> 01:20:05,000
‪สามสิบฟุต

1400
01:20:06,000 --> 01:20:07,208
‪เห็นเงาขนาดใหญ่

1401
01:20:10,083 --> 01:20:11,916
‪ไปได้สวย ลงมาครึ่งหนึ่ง

1402
01:20:12,666 --> 01:20:13,500
‪เทมาข้างหน้า

1403
01:20:15,083 --> 01:20:16,625
‪- ไม่เอียงใช่ไหม
‪- ไม่เอียง

1404
01:20:16,708 --> 01:20:18,333
‪เหลือเชื้อเพลิงไม่ถึง 20 วินาที

1405
01:20:20,791 --> 01:20:23,000
‪เดินหน้า ร่อนไปทางขวา

1406
01:20:24,541 --> 01:20:25,541
‪ไฟลงจอด

1407
01:20:27,750 --> 01:20:28,875
‪เครื่องยนต์หยุดทำงาน

1408
01:20:29,458 --> 01:20:31,000
‪ปลดแขนเครื่องยนต์

1409
01:20:36,791 --> 01:20:38,208
‪- ปลดแขน
‪- เราถึงบ้านแล้ว

1410
01:20:38,708 --> 01:20:39,958
‪4-13 ทำงาน

1411
01:20:40,833 --> 01:20:41,833
‪มนุษย์ไปถึงดวงจันทร์

1412
01:20:44,166 --> 01:20:45,666
‪อีเกิล ทราบแล้ว เธอลงจอดแล้วนะ

1413
01:20:46,833 --> 01:20:48,916
‪ฮูสตัน นี่ฐานความเงียบสงบ

1414
01:20:49,708 --> 01:20:51,250
‪อีเกิลลงจอดเรียบร้อย

1415
01:20:54,125 --> 01:20:57,000
‪รับทราบ ฐานความเงียบสงบ
‪ทีมภาคพื้นดินรับทราบแล้ว

1416
01:20:57,083 --> 01:20:59,000
‪หนุ่มๆ ที่นี่กำลังหน้าซีดกันใหญ่

1417
01:20:59,083 --> 01:21:01,083
‪ตอนนี้เราหายใจโล่งแล้ว ขอบใจมาก

1418
01:21:04,166 --> 01:21:05,291
‪ให้ตาย

1419
01:21:07,750 --> 01:21:09,875
‪- ให้ตาย
‪- ทางนี้คงจะยุ่งสักแป๊บ

1420
01:21:10,583 --> 01:21:11,916
‪ดีจริงๆ เลย

1421
01:21:14,750 --> 01:21:16,375
‪ให้ตายเถอะ

1422
01:21:25,916 --> 01:21:29,625
‪เราลอยอยู่บนอากาศ
‪ในเครื่องเล่นแอสโตรเวย์ตอนที่รู้ข่าว

1423
01:21:29,708 --> 01:21:32,208
‪- ลงจอดแล้ว
‪- พวกเขาอยู่บนดวงจันทร์แล้ว

1424
01:21:32,708 --> 01:21:34,666
‪เจ๋งเลย พวกเขาทำได้

1425
01:21:35,916 --> 01:21:37,375
‪ใช่ พวกเขาทำได้

1426
01:21:39,291 --> 01:21:40,208
‪พวกเขาทำได้

1427
01:21:40,291 --> 01:21:42,666
‪- พวกเขาลงจอดบนดวงจันทร์แล้ว
‪- ใช่ พวกเขาทำได้

1428
01:21:45,375 --> 01:21:48,833
‪พวกเขาอยู่บนดวงจันทร์แล้ว แต่ไม่มีใครรู้แน่ชัด
‪ว่าพวกเขาจะลงไปเดินตอนไหน

1429
01:21:48,916 --> 01:21:50,625
‪เราเลยเฝ้าอยู่ใกล้ๆ

1430
01:21:50,708 --> 01:21:51,666
‪เกาะติดหน้าจอไว้

1431
01:21:51,750 --> 01:21:55,875
‪เมื่อวานเดอะไทมส์ลงบทบรรณาธิการ
‪บอกว่าคุณนิกสันจะใช้เรื่องนี้…

1432
01:21:55,958 --> 01:21:59,416
‪ประวัติศาสตร์ไม่ได้บันทึกเรื่องนี้
‪แต่ในตอนนั้น คนจำนวนมากมีปัญหา

1433
01:21:59,500 --> 01:22:01,583
‪กับเรื่องค่าใช้จ่ายในการไปดวงจันทร์

1434
01:22:01,666 --> 01:22:05,375
‪เราสามารถทำอะไรด้วยเงินจำนวนนั้นได้บ้าง
‪และมันแสดงให้เห็นถึงอะไร

1435
01:22:05,458 --> 01:22:09,166
‪เหมือนกับสเปนในศตวรรษที่ 15
‪เรากำลังค้นพบโลกใหม่

1436
01:22:09,250 --> 01:22:14,833
‪แต่ฉันสงสัยว่า
‪ถ้าเราไม่ไปตั้งศาลศาสนาที่เวียดนาม

1437
01:22:14,916 --> 01:22:17,458
‪ในนามของศาสนาอันยิ่งใหญ่
‪นั่นคือการต่อต้านคอมมิวนิสต์…

1438
01:22:17,541 --> 01:22:21,375
‪เธอมาออกทีวีทำบ้าอะไร
‪วันอื่นก็มี ทำไมต้องวันนี้

1439
01:22:21,458 --> 01:22:22,791
‪ใครให้เธอมาออก

1440
01:22:23,958 --> 01:22:26,458
‪เชื่อสิ ที่ซีบีเอสตอนนี้
‪เสียงโทรศัพท์คงดังระงมไปหมด

1441
01:22:26,541 --> 01:22:27,958
‪หนูว่าเธอดูเจ๋งดี

1442
01:22:28,041 --> 01:22:29,000
‪หนูชอบผมเธอ

1443
01:22:29,083 --> 01:22:33,333
‪ถ้าลองดูที่แหลมเคนเนดี้
‪เราจะพบว่ารอบๆ นั้นเต็มไปด้วยคนยากจน

1444
01:22:33,416 --> 01:22:35,125
‪และถ้าเราดูที่ศูนย์ฮูสตัน

1445
01:22:35,208 --> 01:22:38,500
‪ที่นั่นมีพนักงานผิวดำ
‪น้อยกว่าสี่เปอร์เซ็นต์เสียอีก…

1446
01:22:38,583 --> 01:22:40,250
‪จริงหรือเปล่าพ่อ

1447
01:22:40,333 --> 01:22:43,916
‪ในชั้นนายมีเด็กผิวดำกี่คน เกร็ก
‪หนึ่งหรือเปล่า มันก็ต้องจริงน่ะสิ

1448
01:22:44,000 --> 01:22:45,166
‪มันไม่น่าสบายใจเลย

1449
01:22:46,083 --> 01:22:50,500
‪- เมื่อไหร่พวกเขาจะลงไปเดินบนดวงจันทร์
‪- นั่นสิ พวกเขารออะไรอยู่

1450
01:22:50,583 --> 01:22:52,416
‪นอกเหนือจากประเด็นวิทยาศาสตร์

1451
01:22:52,500 --> 01:22:55,666
‪แต่ในความเห็นผม
‪เงินที่พวกเขาผลาญไปในการไปดวงจันทร์

1452
01:22:55,750 --> 01:22:58,041
‪สามารถนำมาใช้เลี้ยงดูคนผิวดำที่ยากจน

1453
01:22:58,125 --> 01:23:01,416
‪ในฮาร์เลมและที่อื่นๆ ทั่วทั้งประเทศได้

1454
01:23:01,500 --> 01:23:04,750
‪ช่างหัวดวงจันทร์ไปสิ
‪เอาเงินนั่นมาลงที่ฮาร์เลมเถอะ

1455
01:23:05,541 --> 01:23:06,375
‪ถูกเผง

1456
01:23:06,458 --> 01:23:09,416
‪ดังที่ดร.เพนได้พูดไว้
‪ตอนที่มีการนำอะพอลโลขึ้นบินครั้งแรกๆ

1457
01:23:09,500 --> 01:23:11,541
‪นี่เป็นชัยชนะของพวกหัวโบราณ

1458
01:23:11,625 --> 01:23:15,166
‪ผมคิดว่านี่คือหนึ่งในเหตุผล
‪ที่คนคิดว่ามันไม่น่าพิสมัย…

1459
01:23:15,250 --> 01:23:16,833
‪หลังไปเที่ยวแอสโตรเวิลด์มาทั้งวัน

1460
01:23:16,916 --> 01:23:20,916
‪มันยากที่จะฝืนลืมตาตื่น
‪เมื่อนักข่าวเอาแต่พล่ามด้วยเสียงต่ำๆ

1461
01:23:21,416 --> 01:23:22,583
‪เราต้องรอนานมาก

1462
01:23:22,666 --> 01:23:24,916
‪ขณะที่นักบินอวกาศลำบากกับการสวมชุด

1463
01:23:25,416 --> 01:23:27,208
‪และระหว่างที่ห้องนักบินลดแรงดัน

1464
01:23:27,708 --> 01:23:29,041
‪ผมเห็นใจพวกเขานะ

1465
01:23:29,708 --> 01:23:33,500
‪แต่ผมก็อดคิดไม่ได้ว่า
‪ความฝันและความทุ่มเทตลอดเวลาหลายปี

1466
01:23:33,583 --> 01:23:36,083
‪กำลังจะกลายเป็นจริงแล้วในอีกไม่กี่นาทีนี้

1467
01:23:36,875 --> 01:23:38,833
‪เฮ่ พวกเขาจะออกมาแล้ว

1468
01:23:38,916 --> 01:23:39,750
‪ไปได้สวย

1469
01:23:40,500 --> 01:23:43,333
‪เขามองไม่เห็นที่เหยียบ
‪เขากำลังกลับไปที่ประตูยาน

1470
01:23:44,125 --> 01:23:45,958
‪- เขาไม่อยาก…
‪- ทุกอย่างราบรื่น

1471
01:23:46,041 --> 01:23:48,083
‪จับด้านข้างของช่องทางเข้า

1472
01:23:49,125 --> 01:23:51,041
‪ต้องระวังชุดและสัมภาระด้านหลัง

1473
01:23:51,833 --> 01:23:53,750
‪โอเค ฮูสตัน ผมอยู่บนบันไดแล้ว

1474
01:23:55,333 --> 01:23:56,333
‪รับทราบ นีล

1475
01:23:57,083 --> 01:24:01,250
‪เราเห็นภาพแล้วในทีวี อีกสามก้าวแล้วก้าวยาวๆ

1476
01:24:01,750 --> 01:24:02,583
‪โอเค

1477
01:24:03,375 --> 01:24:06,291
‪เขามาแล้ว เท้าของเขาลงมาตามขั้นบันได

1478
01:24:07,125 --> 01:24:09,291
‪ดี นีล เราเห็นคุณลงมาตามบันได

1479
01:24:12,875 --> 01:24:15,333
‪ผมลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้ายแล้ว

1480
01:24:15,416 --> 01:24:18,583
‪ขาของยานจมลงไป

1481
01:24:19,458 --> 01:24:21,166
‪แค่สามหรือห้าเซนติเมตร

1482
01:24:21,250 --> 01:24:25,791
‪ถึงแม้ว่าพื้นผิวจะดูเหมือนทรายละเอียด

1483
01:24:25,875 --> 01:24:28,583
‪เมื่อเราเข้าไปใกล้ มันเกือบจะดูเหมือนแป้งเลย

1484
01:24:28,666 --> 01:24:30,375
‪ดูภาพพวกนั้นสิ

1485
01:24:31,083 --> 01:24:33,041
‪ผมจะลงจากยานลงจอดแล้ว

1486
01:24:41,666 --> 01:24:44,208
‪อาร์มสตรองอยู่บนดวงจันทร์แล้ว
‪นีล อาร์มสตรอง

1487
01:24:44,291 --> 01:24:45,125
‪เขาลงไปแล้ว

1488
01:24:45,750 --> 01:24:49,291
‪ชาวอเมริกันวัย 38 ปี
‪ยืนอยู่บนผิวของดวงจันทร์แล้ว

1489
01:24:49,375 --> 01:24:51,541
‪เยี่ยมยอด

1490
01:24:51,625 --> 01:24:53,875
‪ก้าวเล็กๆ หนึ่งก้าวของมนุษย์คนหนึ่ง

1491
01:24:54,791 --> 01:24:57,708
‪คือก้าวกระโดดที่ยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ

1492
01:25:17,250 --> 01:25:19,833
‪ผิวของมันเหมือนแป้งและละเอียด

1493
01:25:19,916 --> 01:25:24,041
‪ผมสามารถใช้นิ้วเท้าคีบมันขึ้นมาได้

1494
01:25:25,083 --> 01:25:28,708
‪มันเกาะติดกันเป็นชั้นละเอียด

1495
01:25:29,416 --> 01:25:32,333
‪คล้ายผงถ่านอยู่ตรง…

1496
01:25:33,083 --> 01:25:36,166
‪พื้นและด้านข้างของรองเท้าผม

1497
01:25:36,666 --> 01:25:41,458
‪รอยของรองเท้าและรอยดอกรองเท้า

1498
01:25:42,083 --> 01:25:46,041
‪ฝังอยู่ในอนุภาคที่เหมือนทรายละเอียด

1499
01:25:47,125 --> 01:25:48,958
‪เฮ่ ดูท่ากระโดดนั่นซะก่อน

1500
01:25:51,000 --> 01:25:52,625
‪พร้อมให้ผมออกไปหรือยัง

1501
01:25:52,708 --> 01:25:55,208
‪เขาดูสบายใจเฉิบสุดๆ

1502
01:25:55,291 --> 01:25:56,250
‪ใช่

1503
01:25:57,375 --> 01:26:00,708
‪- แหม ดูน่าสนุกนะ
‪- โอเค ได้แล้ว

1504
01:26:01,875 --> 01:26:02,708
‪คุณพร้อมไหม

1505
01:26:15,500 --> 01:26:17,708
‪- วิวสวยมาก
‪- วิเศษมากเลยใช่ไหมล่ะ

1506
01:26:18,791 --> 01:26:20,625
‪วิวข้างนอกนี่สวยมากเลย

1507
01:26:22,625 --> 01:26:24,166
‪เป็นความเปลี่ยวร้างที่งดงาม

1508
01:26:28,916 --> 01:26:33,416
‪เรามองเห็นรอยเท้าของมนุษย์
‪ที่กำลังทิ้งรอยเท้าไว้บนดวงจันทร์

1509
01:26:33,500 --> 01:26:37,250
‪เพราะที่นั่นไม่มีชั้นบรรยากาศ
‪ไม่มีลม ไม่มีฝนที่จะมาชะล้าง

1510
01:26:37,333 --> 01:26:40,166
‪รอยเท้าที่ประทับ
‪อาจคงอยู่แบบนั้นเป็นเวลานานทีเดียว

1511
01:26:43,541 --> 01:26:45,791
‪ฮูสตัน โคลัมเบียอยู่ในสายอากาศเกนสูง เปลี่ยน

1512
01:26:45,875 --> 01:26:50,291
‪รับทราบ อีวีเอดำเนินไปได้อย่างงดงาม
‪พวกเขากำลังปักธง

1513
01:26:51,458 --> 01:26:54,833
‪พวกเขาปักธงแล้ว เราจะเห็นธงดาวและริ้ว

1514
01:26:54,916 --> 01:26:57,750
‪เราจะเห็นธงดาวและริ้วบนพื้นผิวดวงจันทร์

1515
01:26:57,833 --> 01:26:59,666
‪มันงดงาม งดงามจริงๆ

1516
01:27:00,166 --> 01:27:02,250
‪นั่นเรียกกันว่าท่ากระโดดจิงโจ้

1517
01:27:03,750 --> 01:27:06,041
‪บนนั้น พวกเขาเริ่มสนุกกันใหญ่แล้วสิ

1518
01:27:06,833 --> 01:27:08,541
‪ฐานความเงียบสงบ นี่ฮูสตัน

1519
01:27:08,625 --> 01:27:11,250
‪พวกคุณทั้งคู่มาอยู่หน้ากล้องหน่อยได้ไหม

1520
01:27:11,958 --> 01:27:13,750
‪ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา

1521
01:27:13,833 --> 01:27:16,291
‪อยากจะกล่าวอะไรกับพวกคุณสักหน่อย เปลี่ยน

1522
01:27:17,291 --> 01:27:18,583
‪เป็นเกียรติอย่างยิ่ง

1523
01:27:19,083 --> 01:27:23,375
‪ผมคุยกับคุณผ่านทางโทรศัพท์
‪ในห้องทำงานรูปไข่ของทำเนียบขาว

1524
01:27:23,458 --> 01:27:24,833
‪และนี่ก็เป็น

1525
01:27:24,916 --> 01:27:27,875
‪สายโทรศัพท์ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์

1526
01:27:27,958 --> 01:27:31,833
‪ผมบอกไม่ถูกเลยว่าเรา
‪ภูมิใจแค่ไหนในผลงานของพวกคุณ

1527
01:27:31,916 --> 01:27:34,625
‪นี่เป็นวันที่เราภูมิใจที่สุดในชีวิต

1528
01:27:34,708 --> 01:27:37,375
‪เพราะสิ่งที่คุณทำ

1529
01:27:37,458 --> 01:27:41,291
‪สวรรค์จึงกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของโลกมนุษย์

1530
01:27:42,208 --> 01:27:46,041
‪และขณะที่คุณคุยกับเรา
‪จากทะเลแห่งความเงียบสงบ

1531
01:27:47,041 --> 01:27:53,041
‪สิ่งนี้สร้างแรงบันดาลใจให้เราทวีความพยายาม
‪เพื่อนำความสงบและสันติมาสู่โลก

1532
01:27:53,125 --> 01:27:54,916
‪นี่คือหนึ่งในช่วงเวลาที่ประเมินค่าไม่ได้

1533
01:27:56,000 --> 01:27:57,750
‪ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

1534
01:27:58,250 --> 01:28:01,458
‪ผู้คนทั้งหมดบนโลกใบนี้รวมเป็นหนึ่งเดียว

1535
01:28:02,291 --> 01:28:04,708
‪ร่วมกันภาคภูมิใจในสิ่งที่คุณทำ

1536
01:28:05,208 --> 01:28:10,041
‪และร่วมกันภาวนาขอให้คุณ
‪กลับมาสู่โลกอย่างปลอดภัย

1537
01:28:10,125 --> 01:28:11,916
‪โอเค ราตรีสวัสดิ์

1538
01:28:12,000 --> 01:28:13,000
‪ราตรีสวัสดิ์ลูกรัก

1539
01:28:13,083 --> 01:28:14,625
‪ขอบคุณ ท่านประธานาธิบดี…

1540
01:28:14,708 --> 01:28:16,500
‪- ราตรีสวัสดิ์ สาวๆ
‪- ราตรีสวัสดิ์

1541
01:28:16,583 --> 01:28:18,166
‪ราตรีสวัสดิ์ ลูกรัก

1542
01:28:20,083 --> 01:28:23,375
‪- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ เจอกันตอนเช้า
‪- ที่ยืนอยู่บนนั้นไม่ใช่ชิมแปนซี…

1543
01:28:23,458 --> 01:28:25,791
‪- ผมจะไปนอนแล้วเหมือนกัน
‪- โอเค

1544
01:28:27,041 --> 01:28:27,916
‪- สตีเวน
‪- เฮ่

1545
01:28:28,000 --> 01:28:29,291
‪ที่เราเห็นคือวันที่ไม่ธรรมดา…

1546
01:28:29,375 --> 01:28:31,416
‪- ให้เขาไปนอนเถอะ
‪- ผมเหนื่อย

1547
01:28:31,500 --> 01:28:33,958
‪วันที่มนุษย์ไม่เคยประจักษ์มาก่อน

1548
01:28:34,041 --> 01:28:37,000
‪วันที่ถูกฉายให้เห็นต่อหน้าเรา

1549
01:28:37,083 --> 01:28:39,833
‪ด้วยปาฏิหาริย์ที่มาถึงอย่างน่ายินดี

1550
01:28:39,916 --> 01:28:43,750
‪พร้อมกันกับการสำรวจ
‪ด้านการโทรทัศน์อวกาศของมนุษย์

1551
01:28:43,833 --> 01:28:49,666
‪เราได้เห็นมนุษย์สำรวจดวงจันทร์
‪ในภาพที่แสนงดงาม

1552
01:28:49,750 --> 01:28:53,416
‪และเมื่อคิดว่ามันถูกส่งมา
‪เป็นระยะทางเกือบสี่แสนกิโลเมตร

1553
01:28:53,500 --> 01:28:54,958
‪จากพื้นผิวของดวงจันทร์

1554
01:28:55,041 --> 01:28:59,000
‪มนุษย์ได้ลงจอดที่นั่น และได้เหยียบก้าวแรกที่นั่น

1555
01:28:59,083 --> 01:29:01,666
‪ผมสงสัย เอริค เซวาร์เรด

1556
01:29:01,750 --> 01:29:03,750
‪เราจะพูดอะไรมากกว่านี้ได้อีก

1557
01:29:05,000 --> 01:29:07,125
‪พวกเขาค้นพบความงามที่แปลกประหลาดที่นั่น

1558
01:29:07,208 --> 01:29:10,958
‪ซึ่งผมคาดว่าพวกเขา
‪คงไม่อาจพรรณนาให้เราเห็นภาพได้

1559
01:29:13,375 --> 01:29:17,541
‪มันอาจไม่ใช่ความงามที่สามารถส่งต่อ
‪ให้กับผู้ได้ยลในอนาคตข้างหน้าด้วย

1560
01:29:21,458 --> 01:29:26,208
‪เป็นเวลาหลายพันปีแล้ว
‪ที่มนุษย์ฝันว่าจะได้ไปเดินบนดวงจันทร์

1561
01:29:26,791 --> 01:29:30,666
‪ตอนนี้หลังจากได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันเกิดขึ้น

1562
01:29:30,750 --> 01:29:32,625
‪มันก็ยังดูเหมือนฝัน

1563
01:29:32,708 --> 01:29:35,250
‪และมันคือฝันที่เป็นจริง

1564
01:29:50,666 --> 01:29:52,000
‪- เกร็ก
‪- หือ

1565
01:29:52,083 --> 01:29:52,916
‪ไปนอน

1566
01:29:56,833 --> 01:29:57,666
‪ราตรีสวัสดิ์

1567
01:29:58,166 --> 01:29:59,166
‪ราตรีสวัสดิ์

1568
01:30:05,041 --> 01:30:06,000
‪ว้าว

1569
01:30:06,666 --> 01:30:08,500
‪ยินดีด้วย คุณทำได้

1570
01:30:08,583 --> 01:30:09,791
‪ฝีมือเราทุกคนนั่นแหละ

1571
01:30:09,875 --> 01:30:12,125
‪อุ๊ย ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะคะ

1572
01:30:18,750 --> 01:30:21,041
‪ตอนที่เขาก้าวเท้าแรก สแตนตื่นอยู่หรือเปล่า

1573
01:30:21,125 --> 01:30:24,500
‪ไม่รู้สิ พวกเขาเพลีย
‪แอสโตรเวิลด์ทำพวกเขาหมดแรง

1574
01:30:24,583 --> 01:30:26,791
‪ผมแค่อยากให้เขาได้เล่าให้หลานๆ ฟัง

1575
01:30:26,875 --> 01:30:28,875
‪ว่าเขาได้เห็นก้าวแรกบนดวงจันทร์

1576
01:30:32,416 --> 01:30:34,458
‪คุณก็รู้ว่าความทรงจำทำงานยังไง

1577
01:30:35,041 --> 01:30:37,625
‪ถึงเขาจะหลับไป
‪สักวันเขาจะคิดว่าเขาได้เห็นมัน

1578
01:31:37,750 --> 01:31:41,750
‪(มีคนทำงานในโครงการอวกาศอะพอลโล
‪กว่า 400,000 คน)

1579
01:31:43,416 --> 01:31:45,833
‪(ทั่วโลก มีคนกว่า 600 ล้านคน)

1580
01:31:45,916 --> 01:31:48,041
‪(ที่รับชมการเดินบนดวงจันทร์ครั้งแรกผ่านทีวี)

1581
01:31:49,500 --> 01:31:55,291
‪(ตั้งแต่ปี 1969 ถึงปี 1972 มีชาย 12 คน
‪(และเด็กอีกหนึ่ง) ได้เดินบนดวงจันทร์)

1582
01:31:56,375 --> 01:31:58,125
‪(ปัจจุบัน "ยัง" ไม่มีใคร…)

1583
01:31:58,208 --> 01:32:00,541
‪(กลับมาที่นี่)

1584
01:37:19,958 --> 01:37:21,958
‪คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์