ΜΙΑ ΤΑΙΝΊΑ ΆΝΙΜΕ ΤΟΥ NETFLIX
Πονάει.
Κάνα.
Μαμά.
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Θέλεις να σταματήσουμε;
Καλά είμαι!
Συγγνώμη.
Τότε… μπορείς να τρέξεις άλλο;
Ναι. Δεν τελείωσε ο αγώνας ακόμα.
Και δεν έβαλα όλα μου τα δυνατά.
Δεν σ' αρέσει καθόλου να χάνεις.
Αναρωτιέμαι σε ποιον έμοιαξες.
Εντάξει.
Πάμε!
Λάβετε θέσεις!
-Έτοιμες… -Πάμε!
Κάνα, έλα!
Πρόσεχε, θα μείνεις πίσω.
Από δω κυνήγα Τα παλαμάκια ακολούθα
Έλα!
Για δες, ποια γελάει τώρα;
Τι;
Μαμά!
Περίμενε!
Στάσου!
Μη μ' αφήνεις!
ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ
ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ
"Μήνας Κάνα".
Τι…
Παρούσα!
Τι;
Τι έγινε, Χάγιαμα;
-Νόμιζες ότι μιλούσαμε για σένα; -Συγγνώμη.
Ή είναι τόσο βαρετό το μάθημά μου;
Τόσο δα μόνο.
Σοβαρά τώρα; Εντάξει, συνεχίζουμε.
Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας Νάγκα.
Σελίδα 125.
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας Κάνα.
Ο μήνας Κάνα;
Η γιαγιά μου αλλιώς τα λέει.
Ναι. Μάλλον στο Ίζουμο του Σιμάνε είναι διαφορετικά.
Πρέπει…
να είναι ο μήνας Καμιάρι.
Ο μήνας Καμιάρι;
Οι θρύλοι του Ίζουμο
λένε ότι οι θεοί Γιαογιορόζου μαζεύονται στον ναό Ίζουμο Τάισα
και οργανώνουν ένα συνοικέσιο που λέγεται Καμιχάκαρι.
Σήμερα, θα το λέγαμε "ιερά σύνοδο".
-Σύνοδο; -Περίεργο.
-Πάλι φύγαμε απ' το θέμα. -Ναι.
Το Καμιχάκαρι γίνεται τον Οκτώβριο με βάση το παλιό σεληνιακό ημερολόγιο.
Τα περισσότερα μέρη της Ιαπωνίας χάνουν τους θεούς τους τότε.
Εξού και "μήνας Κάνα".
Τότε, οι θεοί συγκεντρώνονται στο Ίζουμο.
-Λάβετε θέσεις! -Με άλλα λόγια, υπάρχουν θεοί.
Γι' αυτό, στο Ίζουμο, τον Οκτώβριο τον λένε μήνα Καμιάρι.
Αυτός είναι ο λόγος.
Έτοιμοι!
Τα αγόρια πάνε αργά.
-Ναι. -Μη σέρνεστε!
Έτσι όπως πάτε, ούτε την άλλη βδομάδα δεν θα τερματίσετε!
Γιατί μας βάζει να τρέχουμε;
Σοβαρά. Η προπόνηση τώρα δεν θα βοηθήσει.
Άκουσα, όμως, ότι έρχεται τυφώνας.
-Ναι; Ας προσευχηθούμε να βρέξει. -Με φωνάζουν.
Πέσε, βροχή
Βροχή! Βρέξε!
Ειλικρινά, τα αγόρια είναι πολύ χαζά.
Έλεος.
Κάνα;
Τι τρέχει;
Δεν είμαι σε φόρμα. Ίσως πρέπει να προσευχηθώ κι εγώ.
-Αλήθεια; -Βρέξε
Κάνε να βρέξει
Εντάξει. Τα κορίτσια τώρα.
Πρώτο γκρουπ, σειρά σας.
Γιαμαμότο, Ογκάουα, Χάγιαμα, Μουράγιαμα.
Πού είναι η Ογκάουα; Ογκάουα!
Παρούσα!
Λάβετε θέσεις!
Έτοιμες!
-Κύριε. -Τι έγινε;
Με έπιασε κράμπα στο πόδι.
Κάνα, είσαι καλά;
Καλά είμαι. Μάλλον δεν γυμνάζομαι αρκετά.
-Πάω στο ιατρείο. -Αν είναι απαραίτητο…
Κάνα, έρχομαι μαζί σου.
Μπορώ και μόνη μου.
Εντάξει. Λάβετε θέσεις.
Η σχολική ημέρα τελείωσε.
Όσοι βρίσκεστε ακόμη στο σχολείο, γυρίστε σπίτι σας με προσοχή.
Κοίτα, Σίρο.
Σίρο.
Ωραία θα 'ναι. Δεν νομίζω να έχεις πολλές έγνοιες.
Σίρο, δεν έχω πει σε κανέναν πώς νιώθω πραγματικά.
Όποιος φτάσει πρώτος, θα επιλέξει ποιο παιχνίδι θα παίξουμε.
Έγινε!
Νομίζω πως το τρέξιμο δεν…
Κάνα!
Πάμε σπίτι!
Έρχομαι.
Τα λέμε.
Σε έψαχνα.
Συγγνώμη.
Σ' αρέσουν πολύ τα κουνέλια, ε;
Είναι χαριτωμένα.
Είναι καλύτερα το πόδι σου;
Το νιώθω κάπως ακόμα.
ΚΟΝΙΚΛΟΤΡΟΦΕΙΟ
Αντίο.
Γεια!
Αυτά τα περιστέρια με τρομάζουν.
Να σου πω, Κάνα.
Μην πιέζεσαι να τρέξεις στον μαραθώνιο την άλλη εβδομάδα.
Εντάξει είναι το πόδι μου, είπα.
Δεν εννοώ αυτό. Έχει περάσει μόλις ένας χρόνος.
-Σίγουρα οι καθηγητές θα… -Κοίτα.
Θα έρθει να με δει ο μπαμπάς μου. Είναι ενθουσιασμένος.
Οπότε, πρέπει να τρέξω.
Κάνα.
Άσε που τα αγόρια δεν προσπαθούν καν.
Ας το κάνουμε τουλάχιστον εμείς!
Έχεις δίκιο.
Τέλος πάντων, πάμε σπίτι.
Πάμε πρώτα να φάμε ζενζάι, το αγαπημένο σου;
Καλή ιδέα.
Η μαμά μου λέει να πάω γρήγορα σπίτι.
Εντάξει.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Εδώ που τα λέμε, έχω κι εγώ κάτι να κάνω.
Τα λέμε αύριο.
Τα λέμε.
Εντάξει, λοιπόν.
Συγ…
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ
Μετά, η Αν θύμωσε.
Κοίτα να δεις. Και μετά;
Μετά, η Τάε έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη.
Μαμά, τι θα φάμε για βραδινό;
Τι να φτιάξω; Θέλεις κάρι;
Τι; Πάλι κάρι;
Θέλω κάτι άλλο.
Γεια!
Γεια.
ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΚΑΝΑ
ΕΥΦΗΜΟΣ ΜΝΕΙΑ - ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΚΑΝΑ ΧΑΓΙΑΜΑ
Γύρισα.
Τι τρέχει; Είναι σβηστά τα φώτα.
Καλώς ήρθες, μπαμπά.
Κι εγώ μόλις μπήκα.
Μάλιστα.
-Κάνα. -Ναι;
Την άλλη βδομάδα είναι ο μαραθώνιος;
Ευχαριστώ. Δεν χρειαζόταν.
Τι;
Είναι μικρά. Φοράω 36 πλέον.
Σοβαρά;
Μαντάρα τα 'κανα.
Τριανταέξι… Τριανταέξι, είπαμε;
-Θα πάω να τα αλλάξω. -Δεν πειράζει.
-Θα βάλω αυτά που φοράω πάντα. -Κάνα.
Την άλλη βδομάδα, θα μπορέσεις να τρέξεις;
Καλά είμαι.
Πάω γρήγορα να ετοιμάσω βραδινό.
Γιαγιόι.
ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ
Δεν έβρεξε. Τζάμπα το τραγούδι.
-Τα παιδιά μου δεν μελετούν στο σπίτι. -Ούτε τα δικά μου.
Βρέξε, σε παρακαλώ
Τα αγόρια είναι μες στην καλή χαρά.
Ναι.
Κάνα!
Μίκι!
-Πώς είσαι; -Όχι κι άσχημα.
Γεια σου, Κάνα.
Γεια σας!
Η μαμά της Μίκι!
Είστε πολύ καλή με την κόρη μου. Ευχαριστώ.
Μην το λέτε. Κι εσείς το ίδιο.
-Της δώσατε κέικ τις προάλλες. -Έλα, κόφ' το.
-Δεν κάνει τίποτα. Αλήθεια. -Πάμε.
Ο μπαμπάς σου έχει πολλή πλάκα.
Είναι πολύ ενθουσιώδης.
Με κάνει να ντρέπομαι.
Λοιπόν, παιδιά. Δυστυχώς, η μέρα είναι συννεφιασμένη.
Μπορούμε να πάμε από δω, ε;
Το 'χουμε, πιστεύω.
-Πάμε να βάλουμε τα δυνατά μας! -Ναι.
Εντάξει! Λάβετε θέσεις!
Έτοιμοι!
Κάνα, καλή επιτυχία!
Η Κάνα θα είναι εντάξει.
Έχετε δίκιο.
Έφτασε ο πρώτος!
-Μπορείς! -Πάμε!
Είναι γρήγορη η Μίκι!
Και η Κάνα τα κατάφερε!
-Πάμε! -Μπορείς!
Φοβερή! Προσπέρασε άλλον έναν!
Κάνα!
-Είσαι καλά; -Καλά είμαι.
-Ήσουν γρήγορη! -Κάνα!
Μπορείς!
Μπορείς, Κάνα!
Κάνα!
Κάνα! Συνέχισε!
Κάνα!
Κάνα;
Τι έγινε; Είσαι καλά;
Μην πιέζεις τον εαυτό σου.
Δεν πιέζω τον εαυτό μου.
Κοίτα. Θυμάσαι τι έλεγε πάντα η μαμά;
Σημασία έχει να τερματίσεις, κι ας μην βγεις πρώτη.
-Μην τα λες αυτά. -Τι;
Αυτά που έλεγε η μαμά.
Μην τα λες, ενώ δεν καταλαβαίνεις!
Κάνα.
Περίμενε.
Κάνα, στάσου! Κάνα!
-Κάνα; -Κάνα!
Κάνα!
Μπείτε όλοι στις τάξεις σας!
Εσύ!
Κάνα!
Μαμά!
Γιατί;
Θέλω να σε δω.
Τι… Τι είναι αυτό;
Συγ…
Όχι!
Άσ' το πάνω μου.
Ευχαριστώ.
Αυτό το φυλαχτό. Της Γιαγιόι είναι;
Ξέρεις τη μαμά μου;
-Ποιος είσαι; -Δεν σε αφορά!
Βγάλε το φυλαχτό της Γιαγιόι, άνθρωπε.
Τι; Φυλαχτό;
Βγάλ' το απ' το χέρι σου!
Δαίμονας είσαι;
Σταμάτα!
Δώσ' το, πια!
Σίρο;
Φύγε, δαίμονα!
Μίλησες;
Δεν πρέπει να βγάλεις το βραχιόλι!
Να πάρει, ήρθε κιόλας.
Ακόμα και να μη σου πάρω το φυλαχτό,
μπορώ να αναλάβω την αποστολή των Ίντατεν!
Δεν θα σ' αφήσω.
Αυτό το παιδί είναι κόρη της Γιαγιόι.
Δεν χρειαζόμαστε αντικαταστάτρια!
Δεν έχει σημασία. Σύντομα θα εκτεθείς έτσι κι αλλιώς.
Ο Σίρο δεν είσαι;
Πώς ξέρεις τη μητέρα μου;
Είμαι αγγελιοφόρος των θεών
και η μητέρα σου ήταν η προηγούμενη Ίντατεν-σιν.
Τι θα πει "Ίντατεν-σιν";
Γρήγορος δρομέας.
Είναι κάτι σαν θεός του τρεξίματος.
Η μαμά μου είναι θεά;
Απόγονος θεών, για την ακρίβεια.
Αυτός εκεί είναι απόγονος δαιμόνων που μισούν τους Ίντατεν.
Δεν πειράζει.
Με έστειλαν για να σε προστατεύω από κακούς σαν αυτόν,
ώστε να ολοκληρώσεις την αποστολή σου.
Δεν είσαι ο Σίρο, δηλαδή;
Ήταν επείγουσα ανάγκη, οπότε χρησιμοποίησα τον Σίρο ως γιορίσιρο.
-Με άλλα λόγια, δανείστηκα το σώμα του. -Τι θα πει αυτό;
Μόλις εμφανίστηκε η απόγονος με το φυλαχτό των Ίντατεν…
εσύ, δηλαδή, ήρθα το συντομότερο δυνατό.
Μου λες, έτσι ξαφνικά, ότι η μαμά μου ήταν θεά του τρεξίματος.
Καινούριος είμαι κι εγώ. Με έστειλαν στη θέση άλλου,
οπότε δεν ξέρω πολλά για τη Γιαγιόι.
Όπως και να 'χει, χαίρομαι που σε βρήκα!
Τώρα, πάμε στο Ίζουμο να φέρουμε σε πέρας την αποστολή μας.
Τι; Μια στιγμή. Ποια αποστολή;
Αποστολή των Ίντατεν είναι να φέρουν το τσισό στο συμπόσιο των θεών.
Θα το παραδώσουμε στο φεστιβάλ που διεξάγεται στο Ίζουμο απόψε το βράδυ.
Γι' αυτό πρέπει να κάνουμε γρήγορα!
Να το παραδώσουμε; Απόψε;
Το Ίζουμο δεν είναι στο Σιμάνε; Πώς θα πάμε ως εκεί;
Μ' αυτό το φυλαχτό.
Κοίτα. Ρίξε μια καλή ματιά γύρω σου.
Κινείται, αλλά πάρα πολύ αργά.
Ναι. Όταν ένας απόγονος των Ίντατεν φοράει το φυλαχτό,
ο χρόνος γύρω του κυλάει πιο αργά.
Αυτό το φυλαχτό δίνει στους Ίντατεν την ειδική δύναμη
να τρέχουν γρήγορα αλλάζοντας τον χωροχρόνο.
Οι κανονικοί άνθρωποι δεν μας καταλαβαίνουν.
Φοβερό!
Είπα "απόψε", αλλά εννοούσα απόψε με βάση τον ανθρώπινο χρόνο.
Όπως βλέπεις, στον χωροχρόνο των Ίντατεν, ο χρόνος κυλάει αργά.
Δηλαδή…
Για παράδειγμα, πέντε μέρες εδώ είναι περίπου μία ώρα για τους ανθρώπους.
-Μόνο; -Ναι.
Άρα, σύμφωνα με αυτό, αν φύγουμε τώρα, θα προλάβουμε.
Κατάλαβα.
Θα πάρουμε λεωφορείο ή κάτι άλλο;
Ή την υπερταχεία;
Έλα τώρα. Θα τρέξουμε, μ' αυτά εδώ τα πόδια.
Θα τρέξουμε;
Ως το Ίζουμο;
Γιατί να πάρουμε την αργή υπερταχεία;
Βασικά…
Λυπάμαι, όμως. Δεν μπορώ να έρθω.
Πρέπει.
Αν δεν προλάβουμε την έναρξη του φεστιβάλ απόψε
και δεν γίνει αύριο το Καμιχάκαρι,
η επόμενη χρονιά θα 'ναι…
Καμιχάκαρι. Είναι…
Πρέπει να βιαστούμε! Δεν θα προλάβουμε!
Είναι αδύνατον!
-Δεν μπορείς να το λες αυτό έτσι απλά! -Γιατί;
Γιατί;
Να τρέξουμε; Μέχρι το Ίζουμο;
Αποκλείεται. Είναι πολύ μακριά.
Άσε που δεν μπορώ πια να τρέξω.
Δεν θέλεις να μάθεις πώς ένιωθε η μητέρα σου όταν έτρεχε;
Τι;
Αν πάμε στο Ίζουμο από τον δρόμο που ακολουθούσε η μητέρα σου,
αν δούμε ό,τι έβλεπε και συναντήσουμε όσους συναντούσε,
σίγουρα θα φτάσουμε και στη μητέρα σου!
Ίσως.
Κατάλαβα!
Στο φεστιβάλ μαζεύονται οι θεοί, έτσι;
Τότε, σίγουρα θα 'ναι εκεί και η μαμά!
-Τι να κάνω; -Βασικά, όχι.
-Στο Ίζουμο, τη χώρα των θεών… -Θα τη δω!
…υπάρχει ένα μέρος όπου οι δυο κόσμοι ενώνονται…
-Είναι αλήθεια αυτό που είπες; -Βασικά…
Θα μπορέσω να τη δω άλλη μία φορά;
Θα μπορέσω να ξαναδώ τη μαμά;
Αν είναι γραφτό.
Θα 'ρθω! Θα δω τη μαμά μου!
ΝΤΟΝΑΤΣ - ΝΟΥΝΤΛΣ
Οι Ίντατεν συλλέγουν τη φθινοπωρινή σοδειά κάθε τόπου,
με λίγα λόγια, το τσισό,
και το μεταφέρουν στους θεούς που συγκεντρώνονται στο Ίζουμο.
-Τι είναι το τσισό; -Ένα γεύμα.
Φαγητό, κατάλαβες.
Δηλαδή δεν τρέχουμε μόνο, αλλά μαζεύουμε και φαγητό;
Ναι. Αυτό θα πει "τσισό".
Ψάχνεις τη σοδειά και τρέχεις από μέρος σε μέρος.
Είναι η πιο σημαντική αποστολή των Ίντατεν.
Τον Οκτώβριο με το παλιό σεληνιακό ημερολόγιο, τον μήνα Καμιάρι,
όλοι οι θεοί της Ιαπωνίας συγκεντρώνονται στο Ίζουμο
και οργανώνουν ένα συνοικέσιο, καθώς και το Καμιχάκαρι.
Όσο λείπουν, όμως, υπάρχουν βοηθητικοί θεοί
που φροντίζουν να μη γίνει κάποια καταστροφή.
Αυτοί είναι οι θεοί Ρούσου.
Άρα, εμείς συλλέγουμε φαγητό από όλους αυτούς τους θεούς και αγγελιοφόρους
και το φέρνουμε στους θεούς Γιαογιορόζου που είναι μαζεμένοι στο Ίζουμο.
Γι' αυτό, πρέπει να φτάσουμε έγκαιρα στο αποψινό φεστιβάλ για την υποδοχή τους.
Και τι ώρα πρέπει να είμαστε στο φεστιβάλ σήμερα;
Πρέπει να είμαστε εκεί μέχρι τις 7:00 μ.μ. που ξεκινάει το φεστιβάλ.
Τόσο σύντομα;
Μα, είναι απόγευμα ακόμα.
Κατάλαβα.
Μέχρι να συνηθίσεις,
θα σε προειδοποιώ εγώ για το πέρασμα του χρόνου.
Θα με προειδοποιείς;
Θα κρατάω τον χρόνο, όπως στον μαραθώνιο.
Λοιπόν.
Επίτρεψέ μου να σε οδηγήσω στο Ίζουμο.
Κάν' το, σε παρακαλώ!
Μπαμπά.
Με έψαχνε.
Ανησυχούσε για μένα.
Τι τρέχει;
Άντε, πρέπει να βιαστούμε!
Εντάξει.
Θα κρυώσεις.
Φεύγω τώρα.
Πάω να δω τη μαμά.
-Άντε, πάμε. -Εντάξει.
Μια νεροκολοκύθα;
Όχι. Δεν είναι τίποτα.
Παρεμπιπτόντως, πώς μαζεύουμε το τσισό;
Έχεις δίκιο.
Πρέπει πρώτα να περάσουμε πάλι από εκείνον τον ναό.
Τι; Θα ξανασυναντήσουμε εκείνο το τέρας;
Δεν είναι τέρας. Είναι θεός.
Φοβερέ θεέ!
Ήρθαμε να πάρουμε τσισό για να το παραδώσουμε στο Ίζουμο.
Αυτό είναι το τσισό;
Το μότσι;
Σωστά. Είναι η σπεσιαλιτέ της περιοχής.
Παίρνουμε πράγματα που σχετίζονται με το μέρος και τον θεό.
Αυτός ο θεός διώχνει το κακό,
οπότε το παίρνουμε στην αρχή του ταξιδιού.
-Αυτός ο θεός διώχνει το κακό; -Ναι.
Υπάρχει θεός του καιρού, θεός της διασκέδασης…
Ακόμα και θεός της τουαλέτας.
Υπάρχουν θεοί που φέρνουν πολλά καλά στη χώρα.
Κατάλαβα.
Ερχόμουν εδώ κάθε μέρα, αλλά ποτέ δεν το είχα σκεφτεί.
Αλήθεια;
Τι;
Λέει ότι σε παρακολουθεί απ' όταν ήσουν μικρή.
Ξέρει επίσης ότι καθόσουν εδώ κι έκλαιγες.
Δεν θυμάμαι να έγινε κάτι τέτοιο.
Βασικά…
Συγγνώμη που δεν σε είχα προσέξει ως τώρα.
Λέει "Όταν κουραστείς να τρέχεις, περπάτα".
Φεύγουμε.
Σίρο. Κι αυτό;
Σωστά. Εδώ.
Τέλειο. Σαν μαγεία!
Είναι η δύναμη των θεών.
Μπορούμε να κουβαλήσουμε πολύ τσισό έτσι,
και οι νεροκολοκύθες σπάνια σπάνε.
Προστατεύει τα εδέσματα.
Πρόσεχε, όμως.
Κάποιοι θέλουν να κλέψουν τη νεροκολοκύθα.
Όπως εκείνος πριν;
Εκείνος ήταν ο Γιάσα.
Ανήκει σε μια φατρία δαιμόνων
που κρατούν κακία στους Ίντατεν εδώ και γενιές.
Κακία;
Τέλος πάντων, δεν πρέπει να την κλέψουν. Γι' αυτό, έχε την πάντα πάνω σου.
Εντάξει.
Θα έχω κι εγώ τον νου μου, οπότε θα είμαστε εντάξει.
Λοιπόν, πάμε;
Ναι. Αποδέχομαι ταπεινά!
ΝΑΟΣ ΟΥΣΙΤΖΙΜΑ
Όσο αργά κι αν πάει ο χρόνος,
αν χασομεράς, θα πέσει ο ήλιος και δεν θα βλέπουμε.
Είναι σαν όνειρο να βλέπεις τη ζωή της πόλης να κυλά τόσο αργά.
Πράγματι.
Αυτό το ταξίδι θα έχει πολλή πλάκα.
Μην το λες αυτό. Δεν θα είναι εύκολο.
Γιατί;
Σου είπα.
Υπάρχουν πολλών ειδών θεοί.
ΝΑΟΣ ΑΤΑΓΚΟ
Καίγομαι!
ΕΠΤΑ ΤΥΧΕΡΟΙ ΘΕΟΙ ΤΗΣ ΕΜΠΑΡΑ ΤΕΛΕΤΗ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΥ
ΤΡΙΨΕ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΦΙΔΙ
ΝΑΟΣ ΚΟ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ
Στάσου. Σταμάτα!
Σταμάτα!
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Λες ψέματα. Δεν είσαι καλά, έτσι;
Σωστά. Νυστάζω.
Τρέχουμε όλη μέρα.
Μπορούμε όντως να φτάσουμε στο Ίζουμο;
Δεν έχουν περάσει ούτε δέκα λεπτά.
Εννοείς σε πραγματικό χρόνο.
Νόμιζα ότι οι Ίντατεν ήταν πιο δυνατοί.
Έκτη τάξη πάω ακόμα.
Τότε, ας κάνουμε ένα διάλειμμα κάτω από εκείνη τη γέφυρα.
Ζήτω! Θα κοιμηθώ!
ΟΔΗΓΕΙΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ. ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ!
Εδώ γράφει "Ποταμός Κάνα".
Αυτό είναι το όνομά μου.
Σε λένε Κάνα γιατί γεννήθηκες τον μήνα Κάνα;
Ναι, ακριβώς.
Είναι βαρετό να σου δίνουν το όνομα του μήνα που γεννήθηκες.
Έτσι λες; Δεν νομίζω.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Έχει πολύ φως.
Δεν έχεις επιλογή.
Ακόμα κι ο ήλιος κινείται αργά.
Κοιμήθηκε.
Σίρο;
Κοιμήθηκες πάρα πολύ.
Καλημέρα.
Πρέπει να βιαστούμε, αλλιώς δεν θα προλάβουμε.
Δεν είμαι και τόσο κουρασμένη.
Ίσως είναι το φυλαχτό.
Είναι εκπληκτικό.
Πού είναι η νεροκολοκύθα;
Κάτω απ' την κουβέρτα.
-Τι; -Αυτός είναι!
Τι κάνεις εκεί, κουρελιάρη δαίμονα;
Είναι πολύτιμο. Δώσ' το πίσω, σε παρακαλώ.
Με τίποτα.
Δεν σου είπα ότι θα εκτεθείς; Δεν έχεις τα προσόντα.
Ένας απλός άνθρωπος είσαι, και μάλιστα παιδί.
Ούτε εσύ είσαι ενήλικας.
Αν το θέλεις πίσω πραγματικά,
έλα να παραβγούμε στο τρέξιμο!
Να παραβγούμε;
Θυμάσαι τι σου είπα για τους δαίμονες;
Κρατούν κακία στους Ίντατεν εδώ και γενιές.
Σωστά. Πάντα σε προκαλούν σε αγώνα.
Αγγελιοφόρος είσαι μόνο. Μην πιάνεις στο στόμα σου την ιστορία μας!
Πρόγονός μου ήταν ο Σοκουσίκι,
θεός δαίμονας και δεινός δρομέας.
Όταν πήραν στα χέρια τους τα οστά του λατρευτού τους Βούδα,
ο πρόγονός σου, ο Ίντατεν, τους κυνήγησε.
Η φατρία μας αιχμαλωτίστηκε και καθαιρέθηκε. Δεν ήταν πια θεοί.
"Λατρευτός Βούδας";
Θες να πεις ότι τα κλέψατε!
Τι αναίδεια!
Από τότε, η φατρία του κρατά κακία στους Ίντατεν εδώ και γενιές
και τους προκαλεί συνεχώς για να ανακτήσει τη θεϊκή της υπόσταση.
Κατάλαβα.
Έλα να μ' αντιμετωπίσεις!
Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια!
Σωστά. Άσε που δεν είμαι και τόσο γρήγορη.
-Ούτε έχω όρεξη να τρέ… -Εδώ!
Τη θέλεις πίσω;
Έτοιμη;
Όποιος φτάσει πρώτος, κερδίζει.
Ετοιμάσου, Κάνα!
Λάβετε θέσεις,
έτοιμοι, πάμε!
Ναι! Επιτέλους!
Να για να μάθεις, αποπαίδι των Ίντατεν.
Τα κατάφερες. Νικητής ο Γιάσα.
Πήρες εκδίκηση για τη φατρία σου;
Σίγουρα θα νιώθεις καλύτερα. Δεν χρειάζεσαι άλλο τη νεροκολοκύθα, έτσι;
Όχι. Μια στιγμή!
Θα πας όντως στο Ίζουμο τρέχοντας έτσι;
Απλώς είσαι πολύ γρήγορος, Γιάσα.
Ναι, μάλλον… Δεν εννοούσα αυτό!
Αρκετά. Τρέξαμε. Θα κρατήσω τη νεροκολοκύθα.
Γιατί;
Παραβγήκαμε όπως είπαμε. Δεν σου 'φτασε;
Η Γιαγιόι ήταν γρηγορότερη.
Το 'ξερα! Γνωρίζεις τη μαμά μου, έτσι δεν είναι;
Κι αν τη γνωρίζω;
Πες μου για τη μητέρα μου, την Ίντατεν!
Δεν ήταν ενοχλητική σαν εσένα.
Ήταν…
Ήταν αναμφίβολα Ίντατεν.
Έτρεχε τόσο όμορφα, που μαγεύτηκα.
Σωστά.
Κουνέλι-αγγελιοφόρε, πάρε με μαζί σου.
Τι; Γιατί;
Δεν έχει νόημα να σε νικήσω αν δεν γίνει μπροστά στους θεούς.
Ορίστε;
Θα αγωνιστούμε όπως πρέπει, και θα αναλάβω τα καθήκοντά σου.
Τότε, θα ξανακαθίσω ανάμεσα στους θεούς και θα αποκαταστήσω τη φατρία μου.
Όχι. Αποκλείεται!
Σίρο, πες κάτι!
Βασικά, μπορεί να μην είναι κακή ιδέα.
Μα, Σίρο…
Για να είμαι ειλικρινής, έτρεχες πολύ πιο γρήγορα με τον Γιάσα
απ' ό,τι έτρεχες μόνη σου.
Αλήθεια;
Ίσως δεν είναι κακή ιδέα να έχεις κάποιον να ανταγωνιστείς.
Αποφασίστηκε, λοιπόν.
Ευχαριστώ, Ίντατεν… άνθρωπε!
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΡΕΙΝΗ ΟΔΟΣ
Κάνα! Ξύπνα, Κάνα.
Κοίτα, ξημέρωσε κιόλας, Κάνα.
Λίγο ακόμα.
Πάμε! Ένα, δύο, τρία!
Τυφλώθηκα!
Ευχαριστούμε γι' αυτό το γεύμα!
Σίρο. Ξύπνα.
Επιτέλους, νίκησα. Νίκησα τη χελώνα.
Ξύπνα, είπα!
Τι τρέχει; Ως τώρα, μόνο κοιμόσουν.
Πρέπει να βιαστούμε. Δεν έχουμε χρόνο.
Άντε, γρήγορα.
Μια στιγμή. Τι σ' έπιασε ξαφνικά;
Τι τρέχει;
Μόλις… Ένιωσα σαν κάποιος να μας παρακολουθούσε.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. Ούτε νιώθω την παρουσία θεών.
Αυτός είναι ο ναός Σούβα Τάισα;
Ακριβώς.
Υπάρχει ένας θεός που είναι παιδί του Οκουνίνουσι Νο Μικότο,
του σπουδαιότερου θεού του Ίζουμο.
Το τσισό εδώ είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γι' αυτό πρόσεχε όπως το παίρνεις.
Το 'χω!
ΝΑΟΣ ΣΟΥΒΑ
Συγγνώμη;
Όχι.
Το ιερό αντικείμενο είναι πιο πίσω.
Πίσω;
Κοίτα προς τα κει και συστήσου με δυνατή φωνή.
Θεέ της Σούβα, ήρθα. Είμαι η Κάνα.
Νομίζεις πως έτσι θα σ' ακούσει;
Φώναξε πιο δυνατά.
Ήρθα! Είμαι η Κάνα!
Πιο δυνατά!
Να αντηχήσει ως τη λίμνη Σούβα!
Θεέ της Σούβα!
Είμαι η Κάνα!
Σεισμός;
Αποκλείεται.
Εσύ με φώναξες,
μικροσκοπικό ανθρωπάκι;
Τι στο καλό θέλεις;
Πρώτη φορά συναντιόμαστε, παντοδύναμε Θεέ Δράκε.
Πηγαίνουμε στο Ίζουμο και ήρθαμε για το τσισό.
Μήπως αυτό το ακόμα πιο μικρό πλασματάκι είναι ο Λευκός Λαγός της Ίναμπα;
Αν είναι έτσι, τότε αυτή εδώ πρέπει να είναι Ίντατεν.
Ναι.
Άντε, χαιρέτησέ τον.
Εντάξει.
Είμαι η Κάνα Χάγιαμα.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Νόμιζα πως δεν θα ερχόσασταν φέτος.
Ναι, έγιναν διάφορα πράγματα.
Όμως, πιστεύουμε ότι μπορεί να τα καταφέρουμε παρ' όλα αυτά.
Αν και ήταν ξαφνικό, θα μας δώσεις λίγο τσισό;
Όχι.
Δεν θα σας δώσω τσισό.
Όμως, γιατί;
Επειδή αργήσαμε;
Άνθρωπε, πιστεύεις ότι έχεις τα προσόντα για να είσαι Ίντατεν;
Για ρίξε μια ματιά στο φυλαχτό που φορά στον καρπό της.
Ήταν απρέπεια και αγένεια.
Ανοησία είναι ένας ταπεινός αγγελιοφόρος σαν εσένα.
Ο δρόμος προς το Ίζουμο θα είναι ακόμα πιο επικίνδυνος και τραχύς.
Είσαι έτοιμη να συνεχίσεις και να φέρεις σε πέρας την αποστολή σου;
Φυσικά!
Βρομάς. Μυρίζεις απάτη!
Κάτι κρύβεις.
Θεέ Δράκε!
Σε παρακαλώ! Δώσε μου το τσισό σου.
Θα φτάσω στο Ίζουμο.
Πρέπει να συνεχίσω!
Μικροσκοπικό ανθρωπάκι.
Αφού μιλάς έτσι, θέλω να δω πόσο αποφασισμένη είσαι.
Πιο κάτω σ' αυτόν τον δρόμο, υπάρχει ένας ουράνιος ναός που λέγεται Χόκουτο.
Το τσισό είναι εκεί, έτοιμο.
Πέρνα απ' αυτό το μανιασμένο μονοπάτι και φτάσε ως το Χόκουτο.
Με όλο τον σεβασμό, αυτή δεν είναι δοκιμασία για θεούς;
Για έναν απόγονο είναι ρίσκο, πόσο μάλλον για έναν άνθρωπο.
Κι ακόμα περισσότερο για ένα παιδί!
Σίρο.
Αν είναι έτσι, μάλλον είναι σειρά μου.
Κι άλλη επιπλοκή.
Εγώ δεν είμαι ελαφρόμυαλος όπως αυτό το παιδί.
Ελαφρόμυαλη;
Θεέ Δράκε!
Όποιος ολοκληρώσει τη δοκιμασία, ας θεωρηθεί έτοιμος για την αποστολή
κι ας πάρει το τσισό. Τι λες;
Απόγονε του θεού δαίμονα,
αυτήν την αποστολή ψάχνεις;
Περίμενε μια στιγμή!
Άνθρωπε, αν δεν θέλεις να συμβεί αυτό,
κάν' το ακόμα κι αν σου κοστίσει τη ζωή.
Αν είσαι πράγματι αποφασισμένη, δηλαδή.
Εντάξει.
Ξεκινάω.
Κάνα!
Πρόσεχε!
Δεν μπορώ να βλέπω!
Θα δω τη μαμά πάση θυσία.
Να το.
Με συγχωρείς!
Εγώ είμαι μαθημένος αλλιώς.
Γιάσα!
Το μονοπάτι!
Αν δεν βιαστείς, δεν θα μπορέσουμε να πάρουμε το τσίσο!
Μα…
Κάνα!
Σκαρφάλωσε! Γρήγορα!
Γιατί με…
Πρέπει να συνεχίσω.
Πρόσεξε!
Κάνα!
Μαμά.
Απίστευτο. Είναι υπέροχο.
Απέτυχες στη δοκιμασία.
Ναι.
Όμως, σου έχω μια ερώτηση, μικροσκοπικό ανθρωπάκι.
Γιατί θέλεις τόσο πολύ να πας στο Ίζουμο;
Για το συμπόσιο των θεών.
Τον αληθινό λόγο πες μου!
Γιατί θέλω να δω τη μαμά μου στο Ίζουμο.
Θα μπορέσεις να δεις τη μητέρα σου στο Ίζουμο;
Ναι.
Τότε, γιατί πέταξες την ευκαιρία για να σώσεις τη ζωή ενός δαίμονα;
Γιατί δεν θέλω να βλέπω τέτοια πράγματα.
Δεν θέλω να βλέπω κανέναν να χάνεται.
Κατάλαβα.
Θα σου εμπιστευτώ το τσισό.
Γιατί;
Γιατί είμαι κι εγώ παιδί του Οκουνίνουσι Νο Μικότο.
Όμως, εξαιτίας ενός αρχαίου όρκου,
συμφώνησα να πληρώσω γι' αυτήν τη γη.
Από τότε, δεν έχω καταφέρει να δω τους γονείς μου.
Να μην μπορείς να ξαναδείς τους γονείς σου…
Ξέρω πολύ καλά αυτό το συναίσθημα. Πονάει.
Ακόμα κι αν δεν συναντηθούμε ξανά, θα μας δένει πάντα κάτι.
Πρέπει να φτάσεις έγκαιρα στο Ίζουμο για το συνοικέσιο.
Θα τα καταφέρω.
Κάνα!
Είσαι καλά;
Σίρο!
Ίντατεν.
Ορίστε.
-Τι είναι αυτό; -Είναι το τσισό αυτής της περιοχής.
Σ' ευχαριστώ, Θεέ Δράκε!
Θα υπάρξει πρόβλημα αν δεν φτάσεις εγκαίρως για το αποψινό φεστιβάλ.
Τι θα γίνει αν δεν προλάβουμε;
Οι θεοί Γιαογιορόζου δεν θα μπορέσουν να βρεθούν στο Ίζουμο αυτόν τον μήνα.
Που σημαίνει…
Ότι ο μήνας Καμιάρι θα γίνει μήνας Κάνα.
Το συνοικέσιο δεν θα πραγματοποιηθεί τα επόμενα χρόνια
και αυτή η νησιωτική χώρα θα ταραχθεί συθέμελα.
Εμπρός, Ίντατεν!
Βιάσου!
Ανησύχησα πολύ.
Ήθελε κότσια αυτό που έκανες.
Συγγνώμη.
Πήγε καλά, όμως.
Άνθρωπε!
Γιάσα.
Γιατί με έσωσες;
Τι εννοείς "γιατί";
Η φατρία μου μισεί τους Ίντατεν.
Κι εγώ προσπαθώ να σου κλέψω τα καθήκοντα.
Δεν ξέρω. Αλλά…
Ξέρω πως αν δεν ήσουν εδώ, θα μου ήταν ακόμη πιο δύσκολο να τρέξω.
Είχε και λίγη πλάκα που τρέξαμε ως εδώ.
Λοιπόν, φεύγουμε.
Είσαι μπουμπουνοκέφαλη!
Μ' αυτόν τον ρυθμό, δεν θα φτάσεις ποτέ στο φεστιβάλ.
Γι' αυτό, θα σου δείξω εγώ τον σωστό τρόπο να τρέχεις.
Τι;
Λοιπόν…
Θέλω να πω ότι θα σου δείξω πώς να τρέχεις όσο θα πηγαίνουμε στο Ίζουμο.
Γιάσα!
Προκειμένου να πάει, θα βρει δικαιολογία.
Άντε, γρήγορα.
Ο ήλιος δύει σύντομα.
Έλα, βιάσου!
Στάσου! Μη με τραβάς!
Πιο πολύ έτσι.
ΝΑΟΣ ΣΟΥΓΚΑ
ΘΕΡΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΣΙΕ ΝΟ ΓΙΟΥ
Δεν χρειάζεται να με ξεπροβοδίσετε! Άντε, πάμε.
ΝΟΜΟΣ ΣΙΜΑΝΕ ΓΙΑΣΟΥΓΚΙ - ΜΑΤΣΟΥΕ
Κάνατε πολύ δρόμο.
Ήταν πολύ δύσκολο ταξίδι.
Όμως, δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτό το παιδάκι είναι Ίντατεν.
Δεν έχετε πολύ χρόνο ακόμα. Θα προλάβετε;
Μην ανησυχείς γι' αυτήν εδώ.
Ακριβώς! Η Κάνα θα τα καταφέρει!
Αλήθεια; Λοιπόν, βασίζομαι πάνω σου.
Αυτό το τελευταίο τσισό είναι εξαιρετικά τυχερό!
Ευχαριστώ!
Εγώ σ' ευχαριστώ.
Μαζέψαμε όλο το τσισό!
-Επιτέλους. -Ναι.
Δεν είσαι μόνη. Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μόνη σου.
Να προσέχεις τον εαυτό σου.
Εντάξει.
Πάμε, λοιπόν!
Ναι! Δεν θα έχει νόημα αν δεν φτάσουμε στην ώρα μας!
Θέλουμε λίγο ακόμα για το Ίζουμο.
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα πριν το τελικό σπριντ.
Έχουμε λίγο χρόνο μέχρι την έναρξη του φεστιβάλ.
Όμορφα είναι. Πρώτη φορά κοιτάζω έτσι τ' αστέρια στον ουρανό.
Είναι τέλεια.
Χαίρομαι που ήρθα.
Λίγο ακόμα.
Γιάσα, είσαι ξύπνιος;
Δεν κοιμάμαι.
Ευχαριστώ για πριν.
"Πριν";
Γι' αυτό που είπες στον Εμπισού.
Είπα κάτι;
Είπες ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί για μένα.
Μου έδωσε λίγη χαρά αυτό.
Σκέφτηκα ότι ίσως άρχισες να νιώθεις έτσι λόγω αυτού του ταξιδιού.
Ναι. Μου θυμίζεις λίγο τη Γιαγιόι.
Τι εννοείς;
Έχετε ομοιότητες.
Θέληση για τη νίκη, επιμονή παρά τις δυσκολίες.
Δεν μοιάζουμε καθόλου.
Νόμιζα ότι ήθελα να γίνω σαν τη μαμά μου, να τρέχω σαν αυτή.
Αλλά…
Είσαι παιδί ακόμα.
Κάνεις λάθος.
Αν μπορούσα να τρέξω πιο γρήγορα, δεν θα είχε συμβεί ποτέ αυτό.
"Αυτό";
Η μαμά μου πέθανε εξαιτίας μου.
Οπότε, αρχικά, ήθελα να την δω.
Αλλά δεν ήθελα κιόλας.
Όμως, όσο μαθαίνω περισσότερα για τον ρόλο που έπαιξε,
ελπίζω να φανώ χρήσιμη παίρνοντας τη θέση της.
Αναρωτιέμαι αν θα με δει αν καταφέρω να τρέξω ως το Ίζουμο.
Μου άρεσε πολύ να τρέχω με τη μαμά.
Έλα! Θα μείνεις πίσω!
Περίμενε, μαμά!
Ήμουν περήφανη για τη μαμά μου.
Πάντα ήθελα να καταφέρω κάποτε να τρέχω όπως η μαμά.
Όμως…
Μαμά!
Τι τρέχει; Είσαι καλά;
Πάω να φέρω τον μπαμπά!
Δεν χρειάζεται.
Απλώς ζαλίστηκα λίγο.
Μαμά, δεν χρειάζεται να έρθεις στον μαραθώνιο αύριο.
Μην ανησυχείς.
Πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς αύριο. Πήγαινε για ύπνο.
Άντε. Δεν θα μπορέσεις να τρέξεις αν δεν κοιμηθείς αρκετά.
Έτσι κι αλλιώς, πρώτη θα βγεις.
Ναι.
ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ
Το 'ξερα. Το ήξερα ότι δεν ήταν καλά.
Αλλά είπε ότι αν έβαζα τα δυνατά μου, θα έβαζε κι εκείνη τα δυνατά της.
Κάνα!
Μπορείς!
Πίεσε τον εαυτό της για να έρθει να με δει.
Αλλά εγώ…
ΕΥΦΗΜΟΣ ΜΝΕΙΑ - ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ
Μαμά.
Μα…
Η Κάνα είναι πολύ γενναία. Δάκρυ δεν έριξε.
Και για τον σύζυγο είναι δύσκολο.
Άκουσα ότι ενώ έπρεπε να μείνει στο κρεβάτι,
πήγε στον μαραθώνιο.
Τι; Με τέτοιο καιρό;
Γιατί την άφησαν να κάνει τέτοια απερισκεψία;
Τι ξέρετε για μένα και τη μαμά μου;
ΝΑΟΣ ΟΥΣΙΤΖΙΜΑ
Εγώ φταίω.
Εγώ φταίω που πέθανε η μαμά.
Τι θα κάνεις όταν δεις τη Γιαγιόι;
Θα το πω. Θα της το πω.
Ότι λυπάσαι που δεν μπόρεσες να τη βοηθήσεις;
Και αυτό.
Επίσης, θα τη ρωτήσω αν μπορώ να σταματήσω το τρέξιμο.
Τι;
Δεν έχω το ταλέντο της μαμάς μου.
Το ήξερα από πάντα, νομίζω, αλλά έχασα την ευκαιρία να το πω.
Δεν θα νικήσω ποτέ, και όποτε τρέχω, είναι οδυνηρό.
Ήθελα να της το πω,
ότι δεν είναι αυτό για μένα.
Όπως θα έλεγαν κι οι θεοί, δεν είναι της μοίρας μου.
-Μιλάς σοβαρά; -Τι;
Θέλεις όντως να σταματήσεις το τρέξιμο;
Μπορείς να πεις ότι αυτό θες ειλικρινά;
Τώρα μόλις δεν έκανες τόσο κόπο για να τρέξεις ως εδώ;
Θα σταματήσεις το τρέξιμο;
Θες να πεις ότι έτρεξες ως εδώ μόνο και μόνο γι' αυτό;
Κι επιπλέον, το ίδιο ένιωθες όταν έτρεχες με τη Γιαγιόι;
Ήταν ψεύτικα τα συναισθήματά σου και τότε;
Γιάσα, τρέχεις από μικρό παιδί;
Τι; Ναι.
Οι γονείς μου ήταν αρχηγοί της φατρίας.
Έκανα προπόνηση καθημερινά. Δεν έκανα ποτέ κάτι άλλο.
Αποκλείεται.
Δεν ξέρεις για τους προγόνους μου;
Όταν η φατρία έχασε τη θεϊκή της υπόσταση, δεν είχαμε πού να πάμε.
Η κόντρα με τους Ίντατεν κρατάει γενιές.
Αλλά δεν καταφέραμε ποτέ να τους νικήσουμε.
Έτσι, η φατρία μου θέλει να νικήσω εγώ. Συνεχώς με πιέζουν.
Αν νικήσω έναν Ίντατεν, τότε…
Τότε;
Τίποτα.
Όταν τελειώσουμε το ταξίδι, θα παραβγούμε άλλη μία φορά.
Εντάξει, έγινε!
Δεν θα σου χαριστώ, γι' αυτό ετοιμάσου.
Κι εσύ το ίδιο!
Μεγάλα λόγια λες, μπουμπουνοκέφαλη!
Παρεμπιπτόντως, πώς θα βρεις τη Γιαγιόι;
Βασικά, τι σχέση έχει με την αποστολή σου ως Ίντατεν;
Δεν ξέρεις; Στο Ίζουμο, υπάρχει ένα μέρος που οδηγεί σ' εκείνο τον άλλο κόσμο.
Ποιος σου το 'πε αυτό;
Ο Σίρο.
Τι έγινε;
Κατάλαβα.
Καλά θα περάσουμε.
Ναι.
Πέσε για ύπνο τώρα.
Αν συνεχίσεις να χασομεράς, δεν θα φτάσεις ποτέ εγκαίρως.
Έχεις δίκιο.
-Καληνύχτα. -Επίσης.
Κάνα.
Μαμά;
Κάνα.
Μαμά;
Κάνα.
Μαμά.
Μαμά!
Μαμά…
Μου έλειψες πολύ, Κάνα.
Ξύπνα!
-Τι έγινε; -Η Κάνα δεν είναι εδώ!
Λείπει κι αυτή και η νεροκολοκύθα!
Τι τρέχει;
Ο Σίρο και ο Γιάσα θα ανησυχούν.
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς.
Μη σε απασχολεί αυτό.
Και η αποστολή μου;
Έπρεπε πάντα να πηγαίνεις μέχρι τέλους.
-Πίεζες μονίμως τον εαυτό σου. -Τι θες να πεις;
Ήθελες μόνο να με δεις.
Η αποστολή των Ίντατεν ήταν η πρόφαση.
Έτσι δεν είναι;
Κατά βάθος, δεν σε ένοιαζε η αποστολή, σωστά;
Δεν πειράζει.
Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι τους άλλους.
Δεν χρειάζεται να ανέχεσαι πλέον. Ούτε να πιέζεις πια τον εαυτό σου.
Μπορείς να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου.
Γιατί είναι πολύ πιο εύκολα έτσι.
-Μπορώ να σταματήσω το τρέξιμο; -Φυσικά και μπορείς.
Αν δεν θέλεις να τρέχεις, δεν χρειάζεται να τρέχεις.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις με το ζόρι.
Στο εξής, μπορείς να ζεις μαζί μου εδώ.
Μπορώ; Αλήθεια;
Ναι.
Μπορείς να κάνεις αυτό που ήθελες περισσότερο.
Τι ήθελες να κάνεις πραγματικά;
Σοβαρά τώρα. Πού πήγε η Κάνα;
Φοβάμαι μήπως την έχει βάλει κάποιος στόχο.
Δεν ένιωσα την παρουσία άλλων θεών εδώ γύρω.
Κάτι θα σου ξέφυγε.
Όχι! Έχω μάθει για όλους τους θεούς,
εκτός ίσως από κάτι καινούριους που δεν υπήρχαν παλιά.
Από το Τόκιο και μετά, η Κάνα ήταν σε επιφυλακή.
Είπε πως ένιωθε σαν να την παρακολουθούσαν.
Κι αν δεν ήταν μόνο ιδέα της;
Η Κάνα κινδυνεύει! Γρήγορα!
ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ
Κάνα!
Μπορείς!
Μαμά, τα κατάφερα!
Συγχαρητήρια, Κάνα.
Τώρα θα γίνεις οπωσδήποτε καλύτερα.
Ναι.
Μπορώ να πάρω δύναμη κι από σένα.
Χάρη στη σκληρή σου δουλειά, η νεροκολοκύθα βάρυνε ακόμα περισσότερο.
Εδώ;
Κάνα!
Κάνα! Ξύπνα!
Ποιοι είστε εσείς;
Ωχ, όχι. Έχασε τη μνήμη της.
Κάνα, μη σε μπερδεύουν τα λόγια τους.
Μαμά!
Θυμήσου! Έχεις μια σημαντική αποστολή!
Εδώ έπρεπε να είσαι;
Ναι! Θυμήσου τους θεούς που σου εμπιστεύτηκαν το πολύτιμο τσισό τους.
Τον Εμπισού, τον Θεό Δράκο
και τη Θεά Αγελάδα!
Σιωπή!
Αυτός είναι ο κόσμος της Κάνα.
Αυτόν τον κόσμο επιθυμούσε πραγματικά η Κάνα.
Δεν μπορείτε να πατάτε το πόδι σας εδώ!
Μην ανακατεύεστε. Επιτέλους, είμαι και πάλι με τη μαμά μου.
Θα μείνω με τη μαμά μου για πάντα.
Όχι.
Η Γιαγιόι δεν θα έβαζε ποτέ εμπόδια στην κόρη της!
Ούτε θα σε πλήγωνε ποτέ με κανέναν τρόπο!
Κάνα, πρέπει να καταλάβεις ότι είναι απάτη!
Ναι.
Κάνα, είσαι καλά;
Ξέρω!
Είναι απατεώνας που παριστάνει τον θεό.
-Απατεώνας; -Ναι.
Ένα πλάσμα που γεννήθηκε τώρα και θέλει να γίνει θεός.
Οι θεοί γεννιούνται από τη σχέση των ανθρώπων με τη φύση
κι από τις πράξεις που κάνουν οι άνθρωποι μεταξύ τους.
Αυτά, όμως, πλέον έχουν ξεφτίσει,
και τώρα υπάρχει αποκλεισμός και ζήλια.
Έλκεται από την απάθεια, την άγνοια, την αδιαφορία και την ασπλαχνία.
Προσπαθεί να γίνει ένας νέος, σύγχρονος θεός της καταστροφής.
Κάτι τόσο αναξιόπιστο δεν είναι θεός.
Δεν υπάρχει καν.
Μπορείς να πεις ότι είναι ένα τίποτα.
Τι στο καλό προσπαθεί να κάνει;
Πρέπει να ακολουθούσε την Κάνα σε όλο το ταξίδι
και να σκόπευε να κλέψει τη νεροκολοκύθα με το τσισό.
Κατάλαβα. Νόμιζε πως θα μπορούσε να γίνει στ' αλήθεια θεός αν το έτρωγε;
Ναι. Δεν θα ήταν παράλογο
το τσισό των θεών να εμπεριέχει τέτοια δύναμη.
Κλέψ' το και μετά φά' το.
Σχέδιο για κλάματα.
Όπως και να 'χει, χαίρομαι που το νικήσαμε.
Όχι, δεν εξαφανίζεται. Κοίτα.
Νομίζω πως όσο οι άνθρωποι έχουν τα ίδια συναισθήματα,
αυτό το πράγμα θα γεννιέται ξανά και ξανά.
Εισχωρεί στα κενά που έχουν οι άνθρωποι στην καρδιά τους,
κι όταν έρθει η ώρα, τους παρασέρνει.
Τελικά, από τους ανθρώπους εξαρτάται.
Τέλος πάντων, δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.
Η νεροκολοκύθα είναι ασφαλής. Πάμε να φύγουμε, Κάνα.
Τι τρέχει, Κάνα;
Πού είναι η μαμά;
Πού είναι η μαμά μου, τότε;
Σίρο.
Γιάσα.
Πείτε μου την αλήθεια.
Το 'ξερα.
Δεν μπορώ να τη δω.
Τα παρατάω!
Δεν με νοιάζει το Ίζουμο!
Κάνα.
Πώς λες να νιώσουν οι θεοί που σου εμπιστεύτηκαν το τσισό τους;
Δεν με νοιάζει. Δεν με αφορά καθόλου.
Σωστά!
Γιάσα, εσύ πρέπει να εκπληρώσεις την αποστολή! Αυτό δεν ήθελες;
Ο μήνας Καμιάρι κι ο μήνας Κάνα;
Το συνοικέσιο και όλα αυτά;
Τι σημασία έχουν;
Τι είναι η μοίρα, άλλωστε; Δεν βγάζει νόημα!
Η μοίρα δεν έχει καμία σχέση. Είναι εντελώς ασήμαντη.
Χωρίς αυτήν, ζούσα μια κανονική ζωή δίχως προβλήματα.
Όλοι ζουν κανονικά τη ζωή τους. Πηγαίνουν στο σχολείο, μελετούν,
παίζουν με φίλους, γυρνάνε σπίτι, βλέπουν τηλεόραση και τρώνε.
Μια χαρά.
Γιατί πρέπει εγώ να ζορίζομαι τόσο;
Γιατί να τρέχω για θεούς που δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν
και που δεν με βοήθησαν ποτέ;
-Γιατί πρέπει να… -Βούλωσέ το!
Τι έχεις πάθει; Σταμάτα τη μουρμούρα!
Δεν σου αρέσει να τρέχεις;
Γι' αυτό τρέχεις όλη την ώρα!
Ίδια με τη Γιαγιόι είσαι. Δεν σ' αρέσει να τρέχεις στη φύση;
Μη μου λες ποια είμαι!
Σταμάτα να μου μιλάς λες και καταλαβαίνεις!
Σας παρακαλώ, αφήστε με μόνη.
Η γνωριμία μας, Σίρο,
και το ταξίδι μας, Γιάσα…
δεν είχαν κανένα νόημα.
Ευχαριστώ που με σώσατε.
Ακόμα κι αν ήταν απάτη, όμως, εκεί ήθελα να 'μαι.
Αν είναι να μη δω τη μαμά μου, καλύτερα να έμενα εκεί για πάντα.
Το τρέξιμο δεν σημαίνει τίποτα πια για μένα.
-Κάνα! -Στάσου!
Τι κάνεις;
ΝΑΟΣ ΟΥΣΙΤΖΙΜΑ
Και τώρα, στα νεότερα για τον τυφώνα.
Ο τυφώνας 22 που ταξιδεύει εκτός εποχής πάνω από τη θάλασσα…
Μάλιστα. Δεν είναι εκεί;
-…ενδέχεται να χτυπήσει την ξηρά… -Ναι, ευχαριστώ πολύ.
Βρισκόμαστε στο σημείο. Η βροχή δυναμώνει.
Κάνα, πού πήγες;
Συγγνώμη. Δεν κάνω για πατέρας.
Κάνα!
Έλα, Κάνα! Άντε!
-Κάνα! -Άδικος κόπος. Πάμε.
Μα…
Δεν έχει νόημα. Είναι άνθρωπος.
Πίεσε τον εαυτό της…
Μάλλον, την πιέσαμε υπερβολικά…
εμείς.
Πάμε. Η δύναμη των Ίντατεν εξασθένισε.
Βιάσου.
Είσαι τραυματισμένος. Δεν μπορείς να τρέξεις σ' αυτήν την κατάσταση.
Μη μιλάς! Σταμάτα την γκρίνια.
Προτιμάς να σώσεις ένα παιδί από τη μοίρα της φατρίας σου,
παρόλο που είσαι δαίμονας.
Οι πρόγονοί μου
ήταν θεοί πριν από πολύ καιρό.
Αναρωτιέμαι αν πήγε εφτά.
Θα ξεκινήσει το φεστιβάλ.
Όχι ότι με νοιάζει.
Πονάει.
Κάνα.
Μαμά.
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Θέλεις να σταματήσουμε;
Καλά είμαι!
Συγγνώμη.
Τότε… μπορείς να τρέξεις άλλο;
Ναι. Δεν τελείωσε ο αγώνας ακόμα.
Και δεν έβαλα όλα μου τα δυνατά.
Δεν σ' αρέσει καθόλου να χάνεις.
Αναρωτιέμαι σε ποιον έμοιαξες.
Εντάξει.
Πάμε!
Λάβετε θέσεις!
Έτοιμες…
Κάνα, έλα!
Πρόσεχε, θα μείνεις πίσω.
Από δω κυνήγα Τα παλαμάκια ακολούθα
Έλα!
Για δες, ποια γελάει τώρα;
Γελάω γιατί…
Μου αρέσει να τρέχω.
Απόλαυσε αυτήν την αίσθηση.
Εντάξει!
Τι; Ήλιος με βροχή;
Είναι σαν εσένα, όταν γελάς ενώ κλαις.
Σωστά.
Αυτή είμαι.
Δεν τέλειωσε ακόμα ο αγώνας.
Ούτε έβαλα όλα μου τα δυνατά.
Πρέπει να τρέξω.
Αν συνεχίσω έτσι, δεν θα μ' αρέσει πια.
Θέλω να πιστεύω σ' αυτό που αγαπώ!
Σίρο. Αυτή δεν είναι η παραλία Ίνασα;
Ναι. Αλλά απ' ό,τι φαίνεται, το τελετουργικό τέλειωσε.
Να πάρει. Κάναμε τόσο δρόμο.
Αν το παραδώσουμε απευθείας στον ναό Ίζουμο Τάισα, ίσως…
Γιάσα!
Το αίμα είναι πάρα πολύ.
Μια γρατζουνιά είναι μόνο.
Στάσου!
Θα τα καταφέρω!
-Κάνα! -Κάνα!
Σίρο. Γιάσα.
Μ' ακούτε;
-Ναι! Κάνα, μπορείς… -Όχι, δεν μας βλέπει.
Γιατί, όμως;
Δεν ξέρω, αλλά άκουσα το κουδουνάκι σου.
Το έφτιαξες!
Δεν βλέπω εσάς τους δυο, όμως.
Δεν έχει μείνει δύναμη για να αλλάξει τη ροή του χρόνου.
Κάνα;
Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω καλά την αποστολή των Ίντατεν ή το φεστιβάλ.
Δεν κατανοώ τους θεούς και τα συνοικέσια.
Όμως, θέλω να τρέχω!
Θέλω να τρέξω ως το τέρμα.
Οπότε, αφήστε το πάνω μου άλλη μία φορά!
Να πάρει! Πάλι έχασα!
Δεν θα 'πρεπε να απογοητεύεσαι. Κάθε χρόνο το ίδιο γίνεται.
Σκάσε.
Λοιπόν, ναι, Γιάσα. Είχα μια κόρη.
Μια Ίντατεν σαν εσένα έχει κόρη;
Ναι. Έχω μια κόρη.
Της έδωσα και όνομα.
Αν και είμαι απόγονος των Ίντατεν, είμαι και άνθρωπος.
ΕΓΓΡΑΦΗ
-Δεν μπορώ άλλο! Σκάσε! -Αυτό το κορίτσι είναι αίμα μου.
Χαίρω πολύ. Είμαι ο μπαμπάς σου.
Μου έπιασε το δάχτυλο! Κάνα.
Μεγαλώνοντας, ήθελα να ορίσει τη μοίρα της με τις δικές της δυνάμεις,
και όχι επειδή έχει ή δεν έχει τη δύναμη των θεών.
Κάνα!
Τέλεια!
Μπαμπά!
Φοβερό!
Η Κάνα τα κατάφερε!
Το παρακάνεις.
Και μετά;
Μετά, της έδωσα όνομα. "Κάνα".
Κατάλαβα.
Τώρα κατάλαβα, Γιαγιόι.
Ίσως δεν είναι τόσο κακή ιδέα να εμπιστευτείς ένα παιδί.
Δεν έχουμε άλλο χρόνο, Κάνα!
Εντάξει, πάω τώρα!
-Εμπρός, Κάνα! -Τρέξε!
Βασιζόμαστε πάνω σου τώρα!
Περίμενε. Μη στέκεσαι εκεί.
-Δεν περνάει από δω. -Δεν μπορεί.
Περίμενε! Στάσου!
ΝΑΟΣ ΙΖΟΥΜΟ ΤΑΪΣΑ
Είναι κανείς εδώ; Το έφερα!
Είναι για το συμπόσιο των θεών.
Μ' ακούει κανείς;
Συγγνώμη.
Άργησα!
Κάνα! Τα κατάφερες!
Πάντως, ακόμα μπουμπουνοκέφαλη είσαι.
Σίρο. Κι εσύ, Γιάσα. Επιτρέπεται αυτό;
Ο Οκουνίνουσι μάς έδωσε ειδική άδεια.
Αυτό είναι τέλειο!
Πραγματικά τέλειο!
Δεν είμαι σε καλή θέση. Δεν βολεύομαι.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι σου αρέσει.
Τώρα, Κάνα, δώσε μου το τσισό.
Ας ξεκινήσει το συμπόσιο του Καμιάρι!
ΝΑΟΣ ΙΖΟΥΜΟ ΤΑΪΣΑ
Ίντατεν. Όχι. Κάνα.
Σ' ευχαριστώ που έτρεξες τόσο δρόμο.
Ξεκουράσου εδώ για όσο τραβάει η όρεξή σου.
Ευχαριστώ.
Αλλά θα πάω σπίτι.
Ο μπαμπάς μου θ' ανησυχεί.
Οκουνίνουσι! Καταλαβαίνω ότι αυτό που θα ζητήσω δεν είναι πρέπον.
-Σίρο; -Τι κάνει;
Σε παρακαλώ. Αφού φέρνεις κοντά τους ανθρώπους,
θα μπορούσες να αφήσεις την Κάνα να συναντήσει τη μητέρα της, τη Γιαγιόι;
Πραγματικά, καταλαβαίνω ότι αυτό που ζητώ είναι εγωιστικό.
Ξέρω, επίσης, ότι ο κόσμος μας διαφέρει από εκείνο τον άλλο κόσμο.
Αλλά η Κάνα ολοκλήρωσε την αποστολή παρά το νεαρό της ηλικίας της!
Δεν με νοιάζει όποια τιμωρία και να μου επιβληθεί.
Σε παρακαλώ, κάνε κάτι.
Μια εξαίρεση της εξαίρεσης.
Η μοίρα είναι σαν τον κόμπο που ενώνει την πηγή με την απόρροια.
Δεν ορίζουμε τις μοίρες. Τις ενώνουμε.
Οι άνθρωποι ορίζουν τις αιτίες και τα αποτελέσματα.
Κάθε άνθρωπος κάνει πράξεις, δημιουργώντας τις αιτίες.
Και μετά αναγγέλλει το αποτέλεσμα.
Σίρο, δεν πειράζει.
Νιώθω σαν να την είδα.
Το ταξίδι ήταν ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα τη μαμά μου.
Κι επίσης…
και τον εαυτό μου.
Κι επίσης;
Κι επίσης, εσάς τους δύο, φυσικά!
Πονάω!
-Γιάσα, κλαις; -Κλαίει.
Όχι, δεν κλαίω!
Φεύγω.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ! ΠΑΩ ΓΙΑ ΤΡΕΞΙΜΟ. ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ! - ΚΑΝΑ
Εντάξει, πάμε.
Έλεος. Ντεφορμέ, όπως πάντα.
Ακόμα κι έτσι, σε νίκησε.
Τι ήταν αυτό; Δεν με νίκησε!
Ο αγώνας δεν ξεκίνησε ακόμα.
Ναι.
Υποτιτλισμός: Μαρία Αβραμέλη