Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Official YIFY movies site: YTS.MX
RYSI NIEOGAR
Poznajcie George'a i Harolda.
George ma krawat i czapkę Mikołaja.
Harold rogi renifera i chałową fryzurę.
Załapcie, bo nakręcają się na Święta
jak świąteczny maraton filmowy.
Ho-Ho-Glino, Ho-Ho-Wodo, Ho-Ho-Ratuj... Go.
- Boże Narodzenie jest mega. - To mój ulubiony okres w roku.
Światełka, śnieżne kule i to coś.
- To spódniczka dla choinek. - Tak!
W Święta nawet drzewa ubieramy.
I nic nie robi takiego klimatu jak obchody 4 lipca.
Boże Narodzenie zaczyna się coraz wcześniej.
Komiksów twórcy Harold, George
„My dwaj” „Ja też”
Wredniuśkiego dyra mieli Wrzeszczał na nich jak zwierz
Gdy zdobyli hipnopierścień Dyro ruszył w tan
Przypadek może ciut celowy I Kapitan Majtas powstał nam
Raz, dwa, trzy, jest Kapitan Mało lotny kiep
Lecz, gdy majtasy zmoczy coś To znowu zacznie się
Czas przemyśleć wszystko to Co może zgubę nieść
Kapitan Majtas tymczasem żegna tę pieśń
- George'a B., Harolda H. - Tra-la-odcinek świąteczny!
Ekstremalna eksploatacja eksplodujących ekstra Świąt!
Rozdział 1 Wesoły Swąd
Pół roku później wreszcie przyszły Święta.
W powietrzu wisiała radość i dym z płonących Krojonych Kurczaków.
Nic nie pobije Świąt w okresie świątecznym.
To tak, jakbyśmy mieli Gwiazdkę na Gwiazdkę.
Wiadomka, wy poplątane światełka.
Boże Narodzenie kojarzy się z kubkiem ciepłej szynlury.
Zaryzykuję. Czym jest szynlura?
To niepowtarzalny napój i świąteczny skarb
z szynki, surowych jaj, wędzonych ostryg i cynamonu.
W te Święta napełnijcie kubki po brzegi szynlurą Smickleflapa.
Szynkiego najlepszego.
Smakuje jak odpływ.
Wszystko jest: wędzonka, nabiał, ciągutki, smrodek, grudki.
- Paskudztwo. - Dla drętwego podniebienia.
Wykupiłem cały zapas i wlałem do Zamrażatora 2000,
żeby przechować lurę przez 10 tysięcy lat.
Nie!
W każde Święta raczę się kilkoma kroplami bezcennego nektaru.
- Chciałbym go spróbować. - Nigdy!
Jest cały mój, a ty jesteś lurowaty.
Miodzio szpila.
Melvin lubiący Gwiazdkę kiepsko jej wróży.
- Ale nawet on nie zepsuje Świąt. - Nie, bo Święta są wypaśne.
Szeleści.
Pewnie rękawiczki.
Dzwoneczki wietrzne i... kij golfowy?
- Zgadujecie, co jest w środku? - To dla ciebie.
Dostaniesz potłuczone szkło.
Skoro nie możemy otworzyć prezentów, może poczytajmy
W dniu Bożego Narodzenia.
Czytamy to w Wigilię, czyli za dwa tygodnie, tato George'a.
Wiem. Będzie niesfornie i miło.
Ktoś majstrował przy fotelu?
Coś się...
Nie mogę... Dlaczego nie daje się...
Idealnie. Zaczynamy.
„W przededniu Bożego Narodzenia wioska promieniuje radością.
Kowal łomoce...
- Co robi? - Pojęcia nie mam.
-...szwaczka stebnuje... - Co robi?
- Kij wie. -...niebawem przybędzie Święty Mikołaj.
Z latającymi reniferami”...
- Ten poemat to jakaś skifa. - Fakt.
A swetry są obciachowe i drapią.
Nienawidzę czekać na Mikołaja, prezenty,
na powrót dziadka Rogera do Boki, żebym nie musiał spać na podłodze.
Może Święta nie są wypaśne.
- Może trzeba je podrasować. - Pora na świąteczną rewolucję.
Zjeżdżamy.
„Święty Mikołaj szepnął”...
Zamiast czerwonych kokard dajmy lasery.
Takie?
JESZ, ILE CHCESZ
Zamiast miętówek...
Pikantno-kwaśno-słona bomba bananowo-jabłkowo-jagodowa!
- Zamiast swetrów... - Kozackie peleryny.
- Zamiast wesołego staruszka... - Przypakowany Mikołaj!
- Zamiast smutnych kolęd... - Laba DJ-e.
- Zamiast nijakiej szynki... - Parówko-taco-pizza-chili-changa!
- Zamiast nudnych choinek... - Tytaniczne choinkoboty.
Zabraknie dnia, żeby to zrealizować.
- Więc Święta potrwają tydzień! - Tak!
Narysujmy komiks.
Rozdział 2 Kapitan Majtas i świąteczny chaos
George'a B., Harolda H.
Kilka miesięcy przed Gwiazdką Mikołaj testował nowe zabawki.
Był tam robot o imieniu Łobuziak, który robił sporo szumu.
Łobuziak zaczął łobuzować, jak sama nazwa wskazuje.
Uwięził Mikołaja dla okupu: „Płaćcie, to nie jest zabawa”.
Zażądał pierdyliona dolarów i motocykla strzelającego ogniem.
„Płaćcie, bo odwołam Święta. Powtarzam, to nie zabawa”.
Ludzie nie mieli tyle kapuchy, więc pozostało im jedno.
Wezwali bohatera w gaciach i przyleciał Kapitan Majtas.
Gdy usłyszał o Mikołaju, rzekł: „O nie! Ale przypał!
Nie pękajcie. Kocham Święta.
Mogę wtedy paradować w pledzie”.
Misja była prosta, ocalić Mikołaja i Gwiazdkę.
Inaczej nie będzie dżamprezy ani Świętej Nocy Wyjców w zoo!
Majtas poleciał na biegun północny.
Zaintrygowała go dziwna zaspa,
więc zaczął kopać i kopać,
aż znalazł w lodzie loch!
Prawda jest taka, że więzienie zmienia człowieka.
Kapitan nie znalazł wesołego Mikołaja, tylko pakera!
Otoczyły ich roboty, złapały herosów w pułapkę.
Łobuziak: „Koniec zabawy!”.
„Mówiłeś, że to nie zabawa”, odparł Kapitan.
Majtas wymiękł. Do akcji wkroczył przypakowany Miki.
Walczyli ramię w ramię jak zawodowcy i skosili wszystkie roboty.
Aby to uczcić, Miki ogłosił: „Święta będą miały nową nazwę.
Od dzisiaj obchodzimy Rozkoszęta. To będzie gra w piłkę
z laserami, eksplozjami, radochą, stekami, muzą, paradami,
jalapeño, wyścigiem małp, monster truckami, wspinaczką na konia,
tostami, tygodniową imprezą,
dinozaurem powstałym z ognia z jakiegoś powodu”.
No tak, powinno się rymować.
Dobra, koniec.
„...prezenty pod choinką i poczęstował się ciastka drobinką.
Walczyli ramię w ramię jak zawodowcy
i skosili wszystkie roboty”.
Coś tu nie gra.
- Gra i buczy. - I teraz jest wieprznie.
Dla was.
Święta nie są...
Mój fotel...
Nie mogę go...
Potrzebuję nowego!
Chwila, tu jest przycisk.
Święta nie są tylko dla was, lecz dla wszystkich.
Nie skupiamy się na sobie, tylko myślimy o innych.
Mamo, byłaś tu cały czas?
- Mamo, co tu robisz? - Ofiarowuję.
Zgodnie ze świąteczną tradycją.
Śpiewam ludziom, piekę ciasteczka,
rozdaję prezenty, nawet ten poemat.
Mikołaj stawia dobro innych ponad swoje.
Taki już jest.
Taki też jest odcinek. Dzięki, rodzice George'a i Harolda.
Skąd ta muzyka?
Oglądam film świąteczny Lee Dingmana,
Choinka świątecznego Lee.
Choinka świątecznego Lee
Radujmy się, zamiast bić
Chyba że zaatakują ninja
Ninja atakują!
Wesołych Świąt!
Nabraliście mnie, wy szurnięci, świąteczni ninja.
Właśnie w tym rzecz. W Święta nawet Lee jest nudny.
Gdyby podrasować Święta, byłoby ciekawiej.
Dla was.
Właśnie! Ciekawiej dla nas, czyli ciekawiej dla wszystkich.
Święta mają się dobrze, więc niczego nie naprawiajcie.
Nie! Wieczna ciemność.
Zamknąć drzwi! Zabić okna dechami!
Mieliśmy tradycyjne świece, dopóki nie pojawiło się światło.
Były czarno-białe telewizory, a potem kolorowe.
Każda tradycja skądś się wzięła.
Skarpety, cyberponiedziałek, nawet Święty Mikołaj.
Chciałbym poznać historię Mikołaja.
- To niemożliwe. - W telewizji wszystko jest możliwe.
Witajcie w Zabawkach Londynu,
największym sklepie z zabawkami sprzed 300 lat.
Jesteście zabawkowym potentatem.
Macie wszelkie zabawki:
lalki, kulki, grzechotki...
I tyle.
Proponuję ich nie sprzedawać. Zacznijcie je rozdawać!
To nie wszystko.
Zapakujemy zabawki
i położymy ludziom pod choinką w ich domach!
Nazwiemy to... Idzie petarda.
Gwiazdką!
- Dlaczego? - Właśnie!
- Kto jest za? - Panie Mikołaju...
Mów mi Święty. Pan Mikołaj to mój ojciec.
W porządku, Święty.
Jeśli rozdamy nasze zabawki, jak zarobimy pieniądze?
Nie zarobicie!
Umowa stoi?
Skąd tyle filiżanek?
No tak, jesteśmy w Anglii.
Rozdział 3 Osełka na scenie
Znowu to samo.
Czysto. Pora na kopiowanko.
Gdy wszyscy w Piqui dostaną komiks, Rozkoszęta zostaną klepnięte.
Pomocy.
Pani Holdzik wzywa pomocy?
Nie, to kserokopiarka.
Mam nadzieję, że się nie popsuje.
- Ja też. Pomóc? - Skocz pan po papier.
- I toner. - Jasne.
Ale najpierw precz z mojego gabinetu!
- Pomocy. - Pani Holdzik wzywa jednak pomocy?
- Nie, to kserokopiarka. - Po...
Marnowanie szkolnych zasobów drukujących?
To poważne wykroczenie.
Cóż począć?
Proszę dać nam swoje klucze.
Wpuśćcie mnie! To mój dom!
Chce mi się dwójkę!
Proszę nas przyjąć do Klubu Jaka.
Wpuśćcie mnie! Jestem Jakiem!
Proszę nas zabrać w świąteczny rejs.
Wpuśćcie mnie! Zapłaciłem za rejs!
Chłopcy, Boże Narodzenie to mój ulubiony okres w roku.
Trzy tygodnie płatnego urlopu spędzonego przy kominku,
a w lodówce pełno steków od Szabrowego Wołowego.
Steki, pieczenie, burgery.
Wołowina w każdej postaci.
Tak tania, że mogłaby być kradziona.
Bo była.
Muszę lecieć.
Ale jednej rzeczy nie trawię.
Świątecznej krówki?
Świątecznego debetu?
Nie! Szkolnych jasełek.
- To brocha pani Głucheckiej. - Widocznie zmarła w zeszłym roku.
- Kto reżyserował je rok temu? - Jej duch, ale poszedł na emeryturę.
Dobra wiadomość jest taka, że mogę odpuścić śpiewanie.
Zła wiadomość jest taka, że nie zgłosił się żaden nauczyciel.
Wyreżyserujesz jasełka.
Jesteś wuefistą. Znasz się na teatrze!
- No, no, no, nie, nie, nie. - Tak czy nie?
Wysyłasz sprzeczny komunikat!
Bożonarodzeniowe jasełka!
Jeśli nie znajdę ochotnika, sam będę musiał to wyreżyserować.
Wolę wskoczyć do paszczy rekina, niż spędzić więcej czasu z bachorami.
- Jest pan dyrektorem. - Nie przypominaj mi.
- Dobra wiadomość... - Już pan mówił.
Jest więcej dobrych wiadomości! Okazuje się, że kogoś znalazłem.
Pada śnieg, pada śnieg
Dzwonią dzwonki sań
Nie wierzę, że Krupp kazał nam wyreżyserować jasełka.
- Najgorsza kara na świecie. - Te jasełka wieją nudą.
Nie zmieniły się od czasów dinozaurów.
Pada śnieg, pada śnieg
Racja. I dlatego musimy je podrasować.
Ludziska, kochamy Święta, ale można je podkręcić.
I właśnie to zrobimy.
Zamienimy Święta w Rozkoszęta, zaczynając od jasełek.
Uderzyliśmy w świąteczną kimę, ale rozkręcimy Rozkoszęta!
Tak!
Sorki, klopsikowy poniedziałek.
Luzik, w Rozkoszęta nie przepraszamy.
Tak!
- Mogę wywalić dzwonki? - Twoja decyzja.
Tak!
Zaraz, lubię dzwonki.
Podoba mi się.
Coś nowego, śmiałego, bezkompromisowego, ale rodzice nie pójdą na to.
- Wszystko się zmienia. Święta też. - Trzeba zbić jajo, by zrobić kogel-mogel.
Właśnie, a ja znam się na paćkach.
Jasełka George'a i Harolda będą legendarne.
- Serio? - Tak.
Legendarnym blamażem!
Usiądę z przodu, żeby się chełpić,
i będę sączył cieplutką szynlurę.
Pojedziemy po jasełkowej bandzie.
- Dlaczego cuchnie pomostem? - Szynlura!
Tymczasem, 300 lat temu, koleś opylał pomysł z Gwiazdką.
Jeśli Wieża Elfa rozda zabawki,
ludzie będą myśleć o innych zamiast o sobie.
Croissanty.
Jeśli ludzie będą myśleć o innych zamiast o sobie
dzięki Zabawkom Ponad Wszystko, każdy będzie szczęśliwy.
Bratwurst!
Jeśli wszyscy będą szczęśliwi, świat stanie się lepszy
dzięki Zabawkom Neutralkom.
W mordę sera!
„Rozkoszne świąteczne jasełka.
My bez butów, bez koszul, bez Mikołaja.
Połamania nóg, pędraki”.
„Dziś Rozkosząt moc i Miki leci w miasto”.
Sztos. Chodźmy łobuzować.
Rozdział 4 Świąteczne bujanie
Witam rodziców jakichś uczniów
oraz kolejnych rodziców kolejnych uczniów.
Udało się.
George i Harold wyreżyserowali jasełka i nawet ich nie przypilnowałem.
- Jestem świątecznym geniuszem! - Nie boisz się, że coś pozmieniali?
Nie!
Że co?
- O nie. - Mamy wigilię Bożego Narodzenia.
Świąteczna wojna trwa od wieków.
Lecz w 2127 roku bohater powstaje ze świecidełek
i Święta zamieniają się w Rozkoszęta.
Bo zjawia się Miki, żeby skopać robotom tyłki.
Dziękuję, Fircyku. Wam też, Tancerzu i Pyszałku.
Propsy za wygląd, Miki.
Niezły z ciebie paker.
Uwaga, świąteczni komandosi. Eksplozja obudziła puchy.
- Szykuje się konkretna jatka. - I dobrze. Pora je przyozdobić!
Puchy mają pole siłowe!
- Lasery się nie przebiją. - Co innego pocisk jemiołowy.
Ho, ho, hop po ubezpieczenie!
- Miki powinien już tu być. - Ale go nie ma.
To oznacza koniec Świąt.
Ho, ho, horrendalnie!
Tak jest, bo rozpoczynamy Rozkoszęta!
Noce nie będą już ciche,
więc zróbcie hałas i miejcie mega Rozkoszęta!
Parówko-taco-pizza-chili-changa dla wszystkich!
Jest dinozaur powstały z ognia z jakiegoś powodu.
Chrupiące.
I ostre!
Mega Rozkosząt, ludziska!
Wesołych Świąt?
Widzowie byli tak zachwyceni, że nie mogli klaskać.
Ani wiwatować, rozmawiać czy nawet się ruszać.
Udało się! Rozkoszęta rządzą!
Było zarąbiście.
Dla nas. Dla widzów już nie.
Moi starzy się wkurzyli.
Moja mama płakała.
Łzy smutku
Moja rodzina przestała się pocić.
To niespotykane.
- Matka zadzwoniła do prawnika. - Ojciec chce się wyprowadzić.
O czym wy mówicie? Wymietliśmy.
Żebyś wiedział.
Wymietliśmy Święta.
Dla... Czemu?
- Czemu co? - Może pan jaśniej?
Czemu zmieniliście jasełka?
Wszyscy uwielbiają stare durnoty. Wszystko zepsuliście.
Rodzice są wściekli i wyżywają się na mnie!
Więc ja wyżyję się na was.
Przygotujcie się na ho, ho, chorobliwie ciężką pracę.
Skarbie, nie jesteśmy źli, tylko zawiedzeni.
Ja jestem zły i skołowany.
Co tam robił dinozaur? Dlaczego siedzę w środku?
- Co wam nie pasuje w Rozkoszętach? - One są dla was.
Święta są dla wszystkich.
I wszyscy kochali jasełka aż do dzisiaj.
Szkoda, że nie kochali szynlury.
Życzyłbym szynkiego najlepszego.
Pozbycie się jej to świąteczna zbrodnia.
Prawdziwą zbrodnią jest to, że skreślacie Rozkoszęta.
Chłopcy, przeczytajcie to.
„W przededniu Bożego Narodzenia”.
- Przeczytaliśmy. - Bez zrozumienia.
W Święta stawiamy dobro innych ponad swoje.
I to się nigdy nie zmieni.
Dzwonię do Smickleflapa. Niech wznowi produkcję szynlury.
Szynlura!
Dostaliśmy dotkliwą karę za jasełka.
Raczej odrażającą.
Może rodzice mają rację, że Święta nigdy się nie zmienią.
Chyba że cofniemy się w czasie Płazem Przejścia
i zmienimy Święta, nim się zaczną.
Też o tym pomyślałem!
- O to im chodziło. - Nie o to im chodziło.
Nie tykać ostatniej muszli!
- Dlaczego? - Rozmrażam w niej mięcho.
- Dlaczego? - Szabrowy Wołowy tak kazał,
a w moim mięsku jest pełno kości.
W przeszłości może być niebezpiecznie.
Zabierzmy świątecznego siłacza, żeby nas pilnował.
Tra-la-latryna!
Już było, ale ten tekst się nie starzeje.
Ktoś zaklepał klozetowe steki?
- Kiedy odbyła się pierwsza Gwiazdka? - Zapytajmy Mikołaja.
Poznamy Mikołaja?
Mikołaj!
Stawiając kropkę nad i, chcę dostać psa lekarza.
To taki pies, który może leczyć.
- Nie wiesz, kiedy zaczęły się Święta? - Nie miałeś tego na szkoleniu?
Jestem tylko aktorem i próbuję sobie dorobić.
Skończyłem Juilliard.
Grałem główną rolę w Zooficerze.
Małpy nie mogły otworzyć tych niezamkniętych drzwi i wyjść.
Chwila.
Mogły.
Zooficer!
Niedoceniony serial.
Maglujecie Mikołaja? Za mną.
...podstarzałą lamę, akwarium pełne węgorzy.
Rozdział 5 Elfa pomoc
Dlaczego to igloo jest takie małe?
Bo nie jest prawdziwe. Zamknąć jadaczki i słuchać.
Nazywam się Jul Ek.
Jestem pomocnikiem Mikołaja, ale tego prawdziwego.
- Jesteś prawdziwym elfem? - Tak, szefie. Nie gorączkuj się.
Dlaczego wypytujecie o Mikołaja?
Chcemy wprowadzić Gwiazdkę w XXI wiek.
Niby jak?
Przeniesiemy się w czasie do pierwszych Świąt i pogadamy z Mikim.
W czasie? Dobra, odpowiem.
Rok 1720, biegun północny, Mikołaj stał się Mikołajem.
Lećcie tam i dajcie Świętom kopniaka w tyłek.
Dzięki, krótki pomocniku.
- Pocisnąłeś elfowi? - Nie, miał na myśli...
Zgrywam się.
Gramy w jednej drużynie.
Styknie 300 lat szpiczastych uszu i butów.
Nie jestem klaunem. Nie mogę ładnie się ubrać?
Przekazać Mikołajowi, że elfy chcą ciuchów?
Tego nie powiedziałem!
Koniec rozmowy. Spadówka.
Zabierzcie swojego ciućmoka. Rozwala nam robotę.
I człowieka żyrafę. To tyle na literę C.
Potrzebujesz przerwy czy lecimy do Z?
Fotel. Dodaj do prezentów na F.
„Drogi Mikołaju,
daruję sobie uprzejmości i wypiszę żądania,
począwszy od najważniejszego.
Jeden: wskrzesić szynlurę Smickleflapa.
Dwa: zarost, preferowane wąsy, wystarczy też kozia bródka.
Trzy: władza absolutna.
- Cztery... - Najlepszego, Melvin!
Mogłem wymienić matkę na psa stróżującego.
Święta są za tydzień, pęknięte ozdoby.
Mamy dla ciebie prezent.
Niech zgadnę. Naciągniętą rękawicę?
Wirujące krawaty?
Borsukokrólika?
- Otwórz i sprawdź. - Niech będzie.
Strzeżcie się Przeciwbywatora 2000
zbudowanego właśnie na taką okazję.
Co to było?
- Poroże łosia. - Wewnątrznado.
Nie było pytania.
- Kto tam? - Sprężynado.
- Łoś sprężynowy. - Mniejsza o to.
TAJEMNY POKÓJ PŁAZA PRZEJŚCIA WSTĘP WZBRONIONY!
Dokąd pobiegł?
Do łazienki?
- Łoś klozetowy. - Klozetnado.
Szlocham zawczasu.
To...
To jest piękne!
Robota Bo.
Możesz pić szynlurę z własnej głowy.
Zaraz wracam.
Naprawdę się wzruszył.
Mam go. Mnie tu nie było.
Przepraszam.
Mam tu cieplusieńką szynlurę.
Nigdy nie podzieliłem się nią z żadną żywą istotą,
nawet z matką.
Nie! Ale teraz...
napijemy się z jednego kubka,
cementując po wieki naszą nierozerwalną przyjaźń.
Strasznie miło z twojej strony, ale jedliśmy obfity lunch.
Odpuścimy.
Pić!
Rozdział 6 Nadchodzi święty miszmasz
W którym cofną się w czasie, żeby spotkać Mikołaja.
Nigdy nie pozbędę się posmaku szynlury.
- Nic nie powinno być takie żylaste. - Zjedliście opony? Przerabiałem to.
Oponki są smaczne, prawda?
Tak wyglądał biegun północny w 1720 roku.
- Nic tu nie ma. - Oprócz tego.
Piernikowy gigadomek!
Może mieszkają w nim te słodkie elfiki.
Ich młotki nie są słodkie.
Intruzi! Do ataku!
Nie! To bojowe elfy!
Zasłońcie kolana!
Te elfy są wredniejsze niż elfy w mojej wyimaginowanej grze fantasy
Czarodzieje i portfele.
Rzuciłem 87!
Oto mój portfel.
Do zobaczenia za tydzień. Przyniosę czipsy i portfel.
Ale mrowie. Istny elfis.
- Tak się mówi na tabun elfów. - Nieprawda.
Dobra, ale skoro one atakują nisko, my mierzymy wysoko.
Prawda, Kapitanie Majtasie?
Nieźle kminisz. Poszukam schodów.
Umiesz latać.
No tak! Ciągle o tym zapominam.
Latanie z kumplami jest git.
Róbmy to częściej.
- Ale nie tutaj. - Nadlatują poroża!
Co?
Nie lubię tych reniferowych gierek.
Ho, ho, hola, koledzy!
Zejdźcie z nich, zanim nas pozwą.
Mikołaj!
Wybaczcie, rzadko mamy gości.
A raczej wcale.
Zapraszam. Właśnie upiekłem ciasteczka.
Dlaczego nie nosisz ubrań?
- Jest 20 stopni na minusie. - Mam gorące serce.
Zawsze chciałeś rozdawać zabawki?
Moją pierwszą zabawką był patyk.
Tak się cieszyłem.
Gdy podarowałem go sąsiadce Maurice, zrozumiałem, że prawdziwe szczęście
to stawianie dobra innych ponad swoje.
Wyruszyłem w świat w poszukiwaniu osób,
które też stawiały bliźniego na pierwszym miejscu, ale mnie zbywano.
I wtedy dotarło do mnie, że muszę sam o to zadbać.
Wypłaciłem forsę i przeniosłem się na biegun północny, żeby zacząć od nowa.
Od nowa!
Nie spodziewałem się takiej zimnicy.
Na szczęście spotkałem elfy.
Były zachwycone moją prezentacją.
Pomogły mi zbudować domek i warsztat do produkcji zabawek.
Jesteśmy producentem zabawek o szczupłych zasobach.
Nie wszędzie jesteśmy szczupli, bo z braku laku wcinamy ciacha.
Wiecie, to Arktyka.
Tak!
Warsztat Mikołaja!
To moje sanie. Renifery już znacie.
Gdy załadujemy prezenty, polecę dookoła świata,
żeby obdarować wszystkich ludzi.
Jutro, 25 grudnia, świat będzie szczęśliwszy,
pełen światełek, pokłonów, muzyki i kolorowych swetrów,
a co najważniejsze, będziemy stawiać dobro innych ponad swoje.
Wszystko dzięki Gwiazdce.
Tak to nazwałem.
Oby w przyszłym roku ludzie sami ogarnęli choinki,
bo żywica strasznie się klei.
Taki jest plan. Co wy na to?
- Świetny pomysł, serio. - A gdybyś poszedł na całość?
Zamiast czerwonych kokard daj lasery.
Zamiast kijowych swetrów kozackie peleryny.
Zamiast dekorować choinki, zbuduj choinkoboty!
Może to cię zainspiruje.
Obrazki.
- Masz więcej ciasteczek? - Masę.
To problem.
Od nowego roku będę chodził na siłkę.
Jak tylko ją wymyślą, bo mamy XVIII wiek.
„Kilka miesięcy przed Gwiazdką
Mikołaj testował nowe zabawki... Dobra, koniec”.
To nie wszystko. Chcesz rozdawać prezenty.
- A co z tobą? - Też mógłbyś coś dostać.
Może łódź.
Zawsze chciałem mieć łódź.
To zmienia postać rzeczy!
Elfy, zwołuję naradę!
Chłopcy, właśnie trafiliście na listę grzecznych dzieci.
To mój kolejny pomysł.
Brzuch mnie boli.
Może dlatego, że zjadłeś wszystkie ciastka.
Żywica!
Kupiony. Wracajmy, żeby obczaić sytuację.
Wylądujmy w dniu Bożego Narodzenia.
Dobry pomysł. W Rozkoszęta się nie czeka.
Rozdział 7 Poskutkowało?
Miało być inaczej, a wszystko wygląda tak samo.
Chyba nie poskutkowało.
Odpalenie uroczystej choinki za trzy, dwa, jeden.
Na ziemię!
Atakuję ją z całych sił.
Ale to nie działa. Wyłączcie to!
Sam wyłącz. Masz moc.
Racja. Dlaczego o tym nie pamiętam?
No dobra, drzewko. Zrzucaj igły gdzie indziej.
Albo przestań się palić.
Dlaczego jestem mokry? Gdzie moje spodnie?
Dlaczego jestem ozdobą?
Automatyczne ładowanie choinki. Choinkowanie!
Megaśne.
Wynoście się ze strefy rażenia.
I mega Rozkosząt!
Mega Rozkosząt? Czy to znaczy...
Udało się. Mamy Rozkoszęta.
Płonie choinka, rakietą jest
DJ zapodaje bity Krzyczymy na fest
Mamy błyszczącą rampę Świąteczny oddech będzie
I lasery, lasery, lasery Lasery są wszędzie
- Nosimy peleryny - Na małpach jeździmy
Tylko tego pragnęliśmy w Święta
- Kolęd nie śpiewamy - Dzwoneczków nie używamy
- Tańczymy na poduszkowcu - Bo Rozkoszęta mamy
- Na linie się bujaj - Jak król jedz i hulaj
Zgarnęliśmy pulę Bo Rozkoszęta są tutaj!
MEGA ROZKOSZĄT
I to jest świąteczna piosenka.
Bo to była rozkosząteczna piosenka.
Nie wierzę, że Mikołaj wszystko załatwił.
- Łącznie z gejzerem chili. - Rozkoszęta to najdłuższy tydzień w roku.
Cały tydzień frajdy?
I cały tydzień z prezentami.
Robi się coraz ciekawiej.
No, no, no... oj! No, no, no... aj!
Nie mogę się doczekać, aż Rozkoszęta się skończą.
Nie dla wszystkich jest ciekawiej.
Pan Pączek zawsze kochał Święta.
Wesołych no, no, no Świąt!
Patrzcie, kogo wynająłem.
Ho, ho, ho!
Kto ma jemiołę?
Nasi rodzice też nie skaczą z radości.
Dorośli nigdy nie są szczęśliwi.
Ho, ho, ho! Mega Rozkosząt!
Mieszkańcy Piqui, mówi wasz Mikołaj!
Zawijajcie się do Piquareny na Megamechamoliczne Roborodeo!
Mechamoliczne Roborodeo? Nie czaję, ale chyba mam nowe hobby.
Serwus! Gotowi na Mechamoliczne Roborodeo?
I wcale nie pytamy, co to jest.
Roboty miażdżące się nawzajem? Fuj.
Fuj? Rozkoszęta są wyczesane.
Na początku, a później robi się głośno, beznadziejnie i ohydnie.
Jak Sophie Gorsza. Szpila!
Myślałem, że lubicie Rozkoszęta.
- A lasery? - Widziałem.
- A muzyka? - Słyszałam!
- Ho, ho, holejka górska? - Byłam.
- Wirtualne Rozkoszęta? - Zaliczone.
Rozkosząteczny ryś znowu mnie dziabnął.
Pogięło was. Rozkoszęta są super.
Moglibyście ubrać choinkę, zamiast ją wystrzelić.
Fajny pomysł.
Wolicie nudny talerz ciastek czy wypasione drony ciasteczkowe?
Nudny talerz!
Chciałbym zjeść jedną rzecz, pieczoną, na przykład szynkę,
a nie jakieś changa wynalazki.
Łatwiej się śpiewa, kiedy nie musisz unikać ciosów.
Unikać!
Potrzebuję tlenu
Byłoby miło, gdyby wszyscy stawiali dobro innych ponad swoje.
Zwłaszcza Mikołaj.
Mikołaj zawsze myśli o innych.
Dlatego rozdaje prezenty.
Błąd! Mikołaj nikomu nie daje prezentów.
On tylko je dostaje.
Co?
Zaraz. Gdzie wasze prezenty dla Mikołaja?
Nie mamy.
Nie macie prezentów dla Mikołaja?
- Gdzie prezent dla Mikołaja? - Zapomniałem.
Może dzięki niemu sobie przypomnisz.
Pamiętaj o prezencie dla Mikołaja...
Z tymi prezentami to niewypał.
Rozkoszęta to lipa?
Wszystko da się naprawić.
Luzik. Mamy sztamę z Mikołajem.
Zakończymy ten rozdźwięk.
Roz...
Rozdźwięk. Trudne słowo.
To Jul.
- Masz inne wdzianko. - Znamy się?
Racja! Jeszcze nas nie poznałeś, bo przenieśliśmy się w czasie.
Wesołych Rozkosząt.
Wesołych? Raczej mega Rozkosząt.
Gdzie prezenty dla Mikołaja?
Nie mamy.
Po co ta spina?
Przekaż Dzwono Szefowi, że mam dwóch cwaniaczków bez prezentów.
Rozdział 8 Śnięty Mikołaj
Kapitalna impreza świąteczna. Jak klub nocny na biegunie północnym.
Lodowiec, najgorętszy klub na biegunie.
Nikt nie ma wstępu, bo to lodowiec.
Racja. Rozkoszęta są czaderskie.
Musimy wyprostować zajście z wielkim ziomkiem i będzie zacnie.
Prostujemy Zet z Wielkim Zet i będzie Zet.
Jest Wielki Zet.
Z naciskiem na „wielki”.
Georgetown! H-Bomba!
Pamiętasz nas?
Pewnie. Jestem Miki!
- Przypakowany Miki. - Odrzuciłem ciacha i nabrałem pary.
Chcecie rozkoszątecznego shake'a?
Mam Ultra Karmelawinę i Bekonowo-Jagodowy Nalot!
- Bosko podrasowałeś Rozkoszęta. - Prawda?
Wszystko jest: lasery, peleryny, wyścigi, muzyka, żarcie,
roboty, lasery i lasery!
Co ja gadam?
Przecież wiecie, bo to był wasz pomysł!
Mamy jedno małe pytanie.
Dlaczego dostajesz prezenty, zamiast je rozdawać?
Miałem rozdawać na Święta.
Święta były dla wszystkich.
Ale mamy Rozkoszęta, koleś, które kręcą się wokół mnie!
- Tego nie było w komiksie. - Byliście iskrą, ja jestem ogniem.
Który wymknął się spod kontroli.
Na tym polegają Rozkoszęta.
Dajcie sobie siana z prezentami.
Ujdzie wam to płazem. Jesteście VIP-ami.
Bez was nie byłoby Rozkosząt.
Mam maleńką sugestię.
A gdybyś rozdawał prezenty, a nie przyjmował?
Rozkoszęta byłyby idealne.
Muszę napompować mózgownicę.
Gotowe. Makówka pełna.
Zrobimy tak.
Zgodnie z duchem Rozkosząt idziemy na całość albo do domu, tak?
- Tak? - Nie chodzę do domu.
Właściwie to chodzę po Rozkoszętach, ale teraz jestem tu, więc zgoda.
- Serio? - Tak!
Musicie tylko wygrać rozkosząteczne Mechamoliczne Roborodeo.
- Że jak? - Wygrać Mechamoliczne Roborodeo.
- Że jak? - Mechamolia to kahuna wśród tradycji.
Jeśli pokonacie roboty, zgodzę się na wszystko.
A jeśli przegramy?
Dołączycie do moich elfów.
Jeśli nie gramy o najwyższą stawkę, to nie mogą być Rozkoszęta.
Znamy się na robotach.
Jesteśmy robo-jowo nastawieni.
O nie.
Te jednokomórkowce nie pokonają moich robotów.
Melvin? Pracujesz dla Mikołaja?
Wykluczone, stażysto.
Jestem robokonsultantem.
Nie będzie polisy na zęby?
Liczy się szynlura.
Lepka.
Zbudowałem roboty, a Mikołaj dał mi cały zapas szynlury.
Ostrygowa.
Nie wiem, dlaczego ją lubi. Zajeżdża rybą!
Proteinowe shaki zniszczyły ci kubki smakowe,
ty klocowata niedojdo.
Nie wierzę, że szynlura robi furorę.
Dajmy jej jeszcze jedną szansę.
Zapomniałem, jaka jest ohydna.
Kleista.
Bez kitu. Jeszcze nie zaczęliśmy.
Sorki, stary. Przywiozę taśmę klejącą.
To bardzo niebezpieczne.
- Nie znamy się na robotach. - Ani trochę.
Kto potrzebuje robotów, kiedy są majtasy?
DANIE LUB ZŁAMANIE
Mówiłem, Danie lub Złamanie, nigdy mnie nie złamiecie.
Szkoda, że nie mam więcej żołądków i steków.
- Krupp tu jest? Mamy fart. - Albo leniwego scenarzystę.
Tra-la-pycha!
Boli mnie brzuch.
Zrobię okład ze steku.
Kapitanie Majtasie, musisz wygrać Roborodeo.
Ale nie jestem robotem.
Załatwimy temat folią aluminiową.
- Gotowe. - No ba!
Burrito ze mnie.
Rozdział 9 Świąteczne wciry
Mega Rozkosząt!
Czy rozkosząteczne świry gotowe są na Mechamolię?
Roboty, dawać na arenę.
Kapitanie, wyjdź i pokaż, kto jest roboszefem.
Dobra, ale gdzie robołazienka, bo muszę robosiusiu?
Nie teraz. Musisz wygrać, żeby Mikołaj rozdawał prezenty.
Wtedy wszyscy pokochają Rozkoszęta.
Przypominamy, po co to robią.
Spróbuję robowstrzymać, ale niczego nie obiecuję.
Siema. Jak leci?
Jesteś robotem i będziesz się lał?
Ja też. Wiadomo, bo błyszczę.
Mega Rozkosząt i udanej walki!
Nie jestem mięsem armatnim. Pompa!
Zaczekajcie na mnie.
Moje mięsko!
Zajmujesz się stekiem bzdur.
Kumasz? Stekiem!
Kapitanie Majtasie, dałeś radę. Uratowałeś Rozkoszęta!
Trzeba zjeść stek na kolację.
Jestem nastekowany, ale placek zmieszczę.
Ho, ho, hola!
Mikołaj? Zmieniłeś się.
Masz nową facjatę i ciało.
Mieliście pokonać wszystkie roboty.
Pokonał.
Nie do końca. Melvin!
Strzeżcie się rozkoszątecznego robota.
Mechozdabiator 2000.
Zapomniałem powiedzieć, że zawsze wygrywam,
bo Rozkoszęta kręcą się wokół mnie!
Na bank wygra.
Rozdział 10: pełen przemocy rozdział przedstawiony w dek-o-ramie
Bo jeśli nie możesz pokonać robochoinki, udekoruj ją.
Bez laski jestem płaski.
Kumacie? Bo...
Uważajcie na świętego miauczusia.
Miau...
I słoik na czubku.
Słoik czy gwiazdka? Nigdy nie pamiętam.
Zbieram ostre cięgi.
Przynajmniej w ustach mam posmak czystej łazienki.
Konkretnie mu przydzwonił.
Oczywiście.
Nie skumaliście, że to najpotężniejszy robot?
Słona.
Pamiętasz, co szynlura zrobiła z robofotelem?
- Uszkodziła go. - Właśnie.
Może lura powali Mechozdabiatora.
Ale Melvin kocha ponad życie tę ziemistą, rozciągliwą breję.
Niska cena za uratowanie Rozkosząt.
Kapitanie Majtasie, oblej choinkę lurą.
Dobra. To lepsze niż baty.
Lura!
Zasada pięciu sekund!
Pokonaliśmy wszystkie roboty.
Mikołaj będzie rozdawał prezenty, a nie przyjmował.
Gdybyście o tym zapomnieli.
Ho, ho, nie będę!
Nie jestem Świętym Mikołajem.
Jestem Mechamikołajem.
Tra-la-la-uwaga!
Wciąż możemy ocalić Rozkoszęta.
George, widzę światło.
To potężny stadionowy reflektor LED. Trudno nie zauważyć.
Mam na myśli poemat.
Wreszcie zrozumiałem.
Nie powinniśmy ratować Rozkosząt z myślą o sobie.
Powinniśmy ratować Święta z myślą o wszystkich.
W święto Bożego Narodzenia
Narodził się król Izraela
Teraz kumam.
Zepsuliśmy Boże Narodzenie.
- Musimy to naprawić. - Żeby wszyscy mogli świętować.
Nawet Mikołaj.
Pora na świąteczny nokaut!
Jasne, bo jesteś Mikołajem i złoisz mnie do nieprzytomności.
Nos mi się świeci. Chyba mam nową lampkę nocną.
„W przededniu Bożego Narodzenia
wioska promieniuje radością”.
Nie ma świątecznej radości, tylko rozkosząteczny strach!
„Kowal łomoce, szwaczka stebnuje. Niebawem przybędzie Święty Mikołaj”.
Nieprawda.
Ja tu jestem. Mechamikołaj!
Powinieneś tak świecić?
„Z latającymi reniferami ciągnącymi sanie.
Jednego dnia każdy prezent dostanie.
Zjeżdża kominem pod osłoną nocy.
Buszuje po domu, a dzieci sen mroczy.
Kładzie prezenty pod choinką.
Częstuje się ciastka odrobinką.
Odrobinką!
Mikołaj szepcze, oczko puszczając:
»Wesołych Świąt«, do nieba hulając”.
Mechamikołaj przypomniał sobie,
że musi zorganizować Święta, a nie Rozkoszęta.
Wydarzyło się coś niesamowitego.
Mechamikołaj zamienił się w Świętego Mikołaja.
Ho, ho, ho! Wesołych Świąt!
Święta wróciły, koleś!
I mam coś dla wszystkich.
Elfy, odpalić prezentobazooki!
Prezentobazooki?
Rozkosząteczny klimat nie zaszkodzi.
No, no, no, dostałem mocny kop paczki.
Dziękuję, George'u i Haroldzie.
Przypomnieliście mi, jak miały wyglądać Święta.
Nie wiem, co sobie myślałem przez ostatnie 300 lat.
To trochę nasza wina, bo cofnęliśmy się w czasie i daliśmy ci komiks.
Ważne, że Święta wróciły.
Właśnie. Co chcielibyście dostać?
Poduszkowiec?
Zmodernizowany domek na drzewie?
Cokolwiek. Mówcie, a będzie wam dane.
Dzięki za człowieka żyrafę.
Chodź, Żyrafiuszu.
Rankiem Bożego Narodzenia
Rozkoszęta przestały obowiązywać.
Święta już wcześniej były idealne, choć Rozkoszęta dawały kopa.
Dlaczego Święta są super?
Bo panuje spokój i prawda.
Podczas Bożego Narodzenia liczy się drugi człowiek.
SZYNLURA
- Szynkiego najlepszego, Melvin. - Życzę pysznej lury.
- Lepiej jest dawać niż przyjmować. - Czyli nie chcecie prezentu?
Trzymajcie, chłopcy. Dzwono Szef pozdrawia.
„Zapraszamy na premierę Ostatnich Rozkosząt.
To prawdziwa historia o tym, jak George i Harold uratowali Święta”.
Film o Świętym Mikołaju z Lee Dingmanem?
Mikołaj nakręcił o nas film!
To lepsze niż serial.
Dlaczego człowiek żyrafa nie da mi spokoju?
Nie przestaliśmy w ciebie wierzyć.
Mimo że przypakowałeś i ufarbowałeś włosy.
Dzięki, chłopcy. Chodźmy świętować Boże Narodzenie.
Ale najpierw pokonajmy dinozaura powstałego z ognia z jakiegoś powodu.
Tra-la-la!
Gram w filmie!
Nie można podrasować Świąt.
Tylko wariat by próbował.
Przystojny, mądry i zabawny.
Ale ciągnęła się moja kwestia.
Kiedy zacznie się film?
KONIEC
Napisy: Bartosz Ostrowski